Nieuwe telefoon

Ik moet op zoek naar een nieuwe telefoon. Het is jammer want ik heb geen behoefte aan een hippere of snellere telefoon. Ik vind het prettig dat mijn huidige telefoon niet meer de nieuwste is en ik dus niet heel erg hoef op te letten wat ermee gebeurt.
Maar ja, de batterij is niet meer goed. Hij houdt het nu geen halve dag meer vol na een hele nacht aan de lader en dat is toch te ongemakkelijk.
Straks als ik tijd heb, maar eens op zoek naar een telefoon met goede prijs-kwaliteitverhouding. Ik heb ervoor gereserveerd dus wat dat betreft is het niet erg, maar ik houd het geld het liefst zo lang mogelijk op mijn rekening.

Het gevaar van voorraad

De pindakaaspot is leeg. Dat dacht ik gisteren toen ik de supermarkt in liep. Het schap met de pindakaas die ik wilde was helaas leeg (want in de aanbieding). 'Morgen een nieuwe poging' dacht ik.
Zul je net zien, Ik had zojuist superveel zin in pindakaas voor de lunch. De lege pot stond nog op het aanrecht (ik ben niet zo opruimerig). Ik draaide hem toch even open. Ha! Daar zat zeker nog voldoende in voor een halve boterham en daar had ik echt zin in. Uiteindelijk heb ik twee halve boterhammen dik besmeerd (was wat meer werk om alle kleine beetje bij elkaar te schrapen).
Als ik gisteren een nieuwe pot had kunnen kopen, had ik waarschijnlijk vandaag de oude pot weggegooid (glasrecycletas) en de nieuwe open gemaakt.

Champagne

Ik heb al eerder ergens bekend dat wij van champagne houden. Dat lijkt niet te passen in de levensstijl waarin je financiële onafhankelijkheid nastreeft, omdat het duur en niet noodzakelijk is. Enerzijds is dat helemaal waar: het kost best wat geld. Euro’s die je uitgeeft aan champagne (toch niet echt een eerste levensbehoefte) kun je niet bij je vermogen storten en leveren dus geen rendement om van te kunnen leven. Punt.

Maar er zitten een paar elementen aan die wel passen, ook rond champagne kun je besparen.

Tip 1: Koop je champagne zelf in Frankrijk bij een boer of een kleine coöperatie.

Het is een stuk goedkoper dan hier bij de slijter (13 euro in plaats van 25). Bovendien is het leuker en lekkerder. Je gaat bij boertjes langs en je proeft een glas. De grote huizen/merken maken een champagne voor een groot publiek die jaar in jaar uit hetzelfde moet smaken, lekker maar minder bijzonder. (De bijzondere flessen van de grote huizen zijn nog duurder.) De kleinere producenten zijn afhankelijker van hoe hun druiven dat jaar smaken, en verwerken veel meer hun eigen voorkeuren in hun champagne. Je bent dus op zoek naar een champagneboer met jouw smaak.

Natuurlijk kost het geld om naar Frankrijk te rijden en daar te verblijven tijdens het zoeken naar de lekkerste champagne van dit jaar. Voor ons is het echt een heerlijke vakantie en daar zouden we anders ook geld aan uitgeven.

Tip 2: Vraag vrienden en familie of ze niet toevallig ook een flesje of doosje willen kopen.

Als je doosjes voor anderen mee kan brengen, kun je een kleine opslag voor de benzine rekenen. Zo verdeel je de extra kosten die verbonden zijn aan het zelf halen, en wordt je champagne nog goedkoper.

Als je niet zelf naar Frankrijk wil rijden, kun je degene zijn voor wie extra meegebracht wordt. Ook met een kleine benzine-opslag is het goedkoper.

Tip 3: Koop ‘demietjes’/halfjes

Wij vinden het leuk om mijlpalen, dingen die bereikt zijn te vieren. Het leukst is om dat meteen te doen. Dus het komt wel eens voor dat we op bijvoorbeeld dinsdagavond iets te vieren hebben. Champagne past daar goed bij, maar een hele fles met z’n tweetjes is soms net te veel als je de volgende dag weer vroeg op moet om te werken. Champagne bewaren kan, maar het wordt toch altijd net iets minder en dat is jammer. Bovendien hebben wij meestal niet op dinsdag en woensdag iets te vieren (hoewel je altijd kunt vieren hoe mooi het leven is).

In Frankrijk (en misschien hier ook wel) zijn kleine flesjes te koop met de helft van de inhoud van een normale fles. Die zijn heerlijk voor een avondje met z’n tweetjes. Je hebt allebei twee glaasjes vol feestelijke belletjes. 

Of als je met meer dan twee bent, kun je twee verschillende halfjes open maken (twee keer een feestelijk moment) en de smaken vergelijken. Daarvoor hoef je geen verstand te hebben van wijn proeven. Het is gewoon leuk om te doen.

Het zijn ook ideale cadeautjes, zelfde prijscategorie als een fles wijn, maar bijzonderder (vind ik).

Tip 4: Doe waar je gelukkig van wordt.

Zoals ik al schreef: enerzijds is het helemaal waar: champagne past slecht in een levensstijl waarin je financiële onafhankelijkheid nastreeft. Anderzijds: Als je geniet van het bijzondere dat champagne is, sta het jezelf dan af en toe toe, als je het kunt betalen van je salaris. Jezelf iets ontzeggen omdat het te duur is, terwijl je het wel heel graag zou willen, vind ik niet financieel onafhankelijk (wel slim zolang je het niet kunt betalen).

Als je gelukkiger wordt van sneller met pensioen gaan dan van het af en toe drinken van champagne, stort je het geld lekker bij je renderende vermogen en geniet je daarvan.

Scholier

Vandaag was ik voor mijn werk op de Provada. Dat is een beurs voor vastgoedprofessionals. Ik heb daar als een scholier rondelopen. Nou heb ik niet de illusie dat mensen mij qua leeftijd nog in die groep plaatsen, maar er hing een grote rugzak op mijn rug.
Ik heb echt grotemensentassen geprobeerd, maar ik kan er gewoon niet mee omgaan. Bij alle andere tasvormen heb ik of een hand of een schouder in een bepaalde positie nodig om het ding op zijn plaats te houden, en dat vind ik heel onhandig. Goed, een rugzak dus.
Normaal als ik zakelijke afspraken heb, loopt het ding niet zo in de gaten, want zodra ik gearriveerd ben, gaat de rugzak op de grond. Maar op een beurs loop je rond en dan kan hij niet op de grond.

Er was een garderobe. Maar daar vroegen ze maar liefst 3,50 voor het opbergen van mijn tas. Dat vind ik duur, dat heb ik er niet voor over. Dus heb ik met mijn rugzak op mijn rug daar rondgelopen. Een beetje weirdo voelde het wel en rijk word ik er niet van want dit is een eenmalige besparing. Maar toch.

Goed voor de economie

Naar aanleiding van een artikel op samenbesparen over het effect van besparen op de economie, heb ik eindelijk het artikel van Mister Money Mustache daarover gelezen.

Ik geef hier mijn versie, zoals gebruikelijk beperkt tot en aangevuld met de zaken die ik begrijp, interessant vind of waar ik achter kan staan.

Is het niet slecht voor de economie om te besparen? De veronderstelling (dat zuinig slecht is voor de economie) ligt voor de hand. Als het over de economie gaat, hoor je vaak dat de consument de motor van de economie is, het gaat over consumentenvertrouwen en hoeveel of hoe weinig er uitgegeven wordt. Als ik en mijn buren en de buren van mijn buren, kortom als alle buren geen pizza meer laten bezorgen, gaat de pizzeria waarschijnlijk failliet. Dan hebben de mensen van de pizzeria geen inkomen meer en geven zij ook bijna niets meer uit en dan gaat de winkel waar zij altijd hun boodschappen deden failliet, enzovoorts.

Gelukkig hoeft het niet zo te gaan. Niet iedereen stopt van de ene op de andere dag met pizza’s laten bezorgen. Maar de pizzeria merkt wel dat er minder verkocht worden. Het zijn ondernemers en dus bedenken ze iets nieuws om geld mee te verdienen: verkopen van echte Italiaanse ingrediënten, workshops pizza maken, enzovoort.

Meer algemeen: omdat dit een geleidelijk proces is, kan de markt zich aanpassen. Echte ondernemers verzinnen nieuwe dingen die beter bij de doelgroep van besparende mensen passen. Maar nieuwe dingen verzinnen en ontwikkelen kost geld, het vraagt om investeringen. En laat dat nou net iets zijn, wat de vrije levensstijl, de snelmetpensioenlevensstijl bij uitstek faciliteert. Het geld dat bespaard wordt, gaat op een spaarrekening of wordt belegd, en kan gebruikt worden om investeringen te financieren. Supergoed voor de economie dus.

Als we echt allemaal gaan besparen, allemaal minder dingen gaan verbruiken, hoeft er minder geproduceerd te worden en hebben de producenten ook minder geld nodig om van te leven (want die besparen immers ook). Zolang dat proces geleidelijk gaat, en dat gaat het vooralsnog, kan de economie als geheel dat gewoon opvangen. Individueel zal het zo zijn dat sommigen er wel bij varen en anderen minder, maar dat geldt ook voor de consumptiemaatschappij, en ik denk dat het makkelijker overleven is in een wereld waar het gebruikelijk is om minder te consumeren.

Spaarrente (2)

Mevrouw Money Wenkbrauw vroeg aan de lezers wanneer zij met hun spaargeld schuiven. 6 geachte lezers antwoordden, en wel eensgezind: niet. Duidelijk verhaal.

Er wordt niet geschoven, omdat er rendabelere dingen zijn om met je geld te doen of omdat het toch bijna niets uitmaakt.

Ik snap allebei de argumenten. Toch schuif ik met mijn spaargeld als het renteverschil tussen mijn spaarbank en een andere spaarbank oploopt. Die andere spaarbank wordt dan mijn spaarbank. Als die andere bank tenminste voorwaarden heeft die voor mij aanvaardbaar zijn. Ik schuif sowieso alleen naar banken die onder het garantiestelsel vallen. 

Ik schuif met mijn buffer en reserveringen. Dat is geld dat ik niet wil gebruiken om te beleggen en aflossen hoeft niet meer. Buffer + reserveringen zijn gemiddeld net iets onder de 20-duizend euro (hangt van de stand van de reserveringen af). Als de hoogste rente die ik kan vinden dit jaar niet meer wijzigt, levert het schuiven me zo'n 90 euro op aan het einde van het jaar. Dat is niet zo veel, maar vind ik toch de moeite (omdat het niet zo veel moeite is).

Bovendien schuif ik ook een beetje uit principe. Als mijn bank de rente onder de 1% laat zakken terwijl andere banken (meervoud, dus niet één gekke-henkie-bank) nog 1,5% geven, dan ga ik schuiven. Ik denk namelijk dat de bank die de laagste rente geeft, iets niet goed doet. Ik vind het prima als er niet te veel risico's genomen worden en de rente dientengevolge niet al te hoog is. Maar de allerlaagste rente terwijl je één van de grootste banken van Nederland bent? (Ik heb het over Rabo) Dan denk ik dat je arrogant bent en dan haal ik mijn spaargeld bij je weg.

Verwarming

Het is verd#rie al juni en toch is er aanleiding voor dit blog. Gisteren weer bijna de hele dag de verwarming aan gehad. Ik ben een beetje een koukleum en we wonen in een oud en moeilijk te isoleren huis. Toch probeer ik de stookkosten niet uit de pan te laten rijzen door als ik het koud heb:

• een extra trui aan te trekken, liefst met capuchon, dat laatste scheelt echt veel!
• dikke sokken aan te trekken
• de dikke gordijnen dicht te doen (maar niet altijd/allemaal want dan zit ik zo in ’t donker en ook nog eens afgesloten van de buitenwereld)
• als het kan de haard aan te maken (als ik geconcentreerd moet werken, kan ik niet ook nog eens de haard bijhouden, en we hebben ook niet in elke kamer een haard).

Mijn werkkamer ligt direct aan de straat. Mensen die langslopen zien dus regelmatig een vrouw die binnenshuis met een capuchon op zit. En dan wordt mijn gezicht ook nog eens verlicht door het koude licht van het beeldscherm. Ben wel eens benieuwd wat ze denken :)

Ik kon gisteren de eerste twee uur zonder verwarming, maar toen was de net-uit-mijn-bed-warmte in mijn lichaam wel op en moest er iets gebeuren aan die 15,5 graden. Ik heb de verwarming op 18 graden gezet. Ik was computer’werk’ aan het doen (deels werk en deels lekker een beetje surfen en mijn blogs bijwerken). De verwarming heeft de hele dag aan gestaan. Maar vandaag ziet eruit als een mooie dag, en hoewel we vandaag niet thuis zijn, ben ik daar toch blij mee. Fijne dag, iedereen!