8 december 2018

Ik vind het superleuk

Even een hoera-verhaaltje over mijn werk hoor. Wie had dat gedacht van iemand die droomt van '"niet meer werken, altijd vrij"? Nou, ik eigenlijk wel. Die tekst in de kop van mijn blog is namelijk niet helemaal precies, tot mijn schande. Waarschijnlijk als gevolg van een schrapsessie. Less is more, maar soms meer ongeveer.

Altijd vrij

'Altijd vrij' slaat voor mij op: altijd vrij om te kiezen wat je wil doen. Dat kan best werken zijn. Bijvoorbeeld: werk dat je kiest omdat je het leuk vindt, werk dat je kiest omdat je er jezelf kunt ontwikkelen, werk dat je kiest omdat het betekenisvol is, werk dat je kiest omdat je samenwerkt met fijne mensen. Het kan wat mij betreft zelfs werk zijn dat je kiest omdat het goed verdient. Zolang de andere aspecten van dat werk maar niet je geluk in de weg staan.

Er had moeten staan 'nooit meer hoeven werken' of 'nooit meer moeten werken'. Omdat ik dat allebei lelijk vind en ik de kop kort wilde houden, heb ik het weggelaten. Anyway dit zijn al drie alinea's die niet gaan over hoe leuk mijn werk is. Over less is more gesproken ...

Leuk werk

Ik mag op mijn werk teksten corrigeren. Ik vind het heerlijk. Ik houd van taal.

Ik werk voor een ambitieus en dynamisch bedrijf. Het klinkt obligaat maar het is echt zo.
Er wordt op een heerlijke manier naar perfectie gestreefd. Elke fout of twijfel wordt omarmd want daar leren we van. Elke vraag die ik stel wordt serieus genomen. Er komt óf een antwoord in de trant van: "Daar hebben we al eens eerder over gediscussieerd. Het korte antwoord is X, en als je alle overwegingen wil weten, kun je het daar vinden. Als je er andere gedachten over hebt horen we het graag, dan bespreken we het verder." of iets als: "Goede vraag, dat gaan we even verder uitzoeken. Ik vraag het Mark even, die is meestal wel goed in dit soort dingen. Wat denk jij?" En dat wordt dan ook echt opgevolgd. Heerlijk!
Tijdens mijn eerste werkoverleg werden meerdere nieuwe klanten aangekondigd (en met gejuich begroet). Ik dacht dat het toeval was dat precies tijdens mijn eerste werkoverleg zoveel nieuwe klanten werden aangekondigd. "Nee hoor, dat gaat eigenlijk altijd zo." Het waren niet alleen meer-van-hetzelfde-klanten, maar ook klanten waarvoor we ons dienstenpakket uitbreiden. "Want ik denk dat Marieke en Hilde dat heel goed kunnen, even checken of ze daar zin in hebben, en anders doe ik het zelf," aldus de directeur.

Ik werk met mensen die hartstikke aardig zijn. Echt iedereen is hartelijk en attent. En ze hadden chocoladetaart op mijn eerste werkdag. Chocoladetaart. Need I say more?

Ik werk op een plek waar balans tussen werk en privé de normaalste zaak van de wereld is. Volgens mij werkt iedereen parttime, ook de directeur. Als je meer verlof wil nemen dan de dagen die je officieel hebt, kan dat gewoon.

Ik werk in een bedrijf waar thuiswerken gewoon is, én goed gefaciliteerd. Het werkte meteen, zonder haperen. (Ik kan me ellenlange sessies met de helpdesk van mijn vorige werkgever herinneren.) Niemand die verwijtend verzucht dat skypen 'toch anders is dan elkaar in de ogen kijken', niemand die flauwe grappen maakt over 'zogenaamd thuiswerken'. Iedereen is welkom op kantoor ("Hee leuk dat je er bent.") en iedereen is welkom om thuis te werken.
En laat ik nou een heel fijn huis hebben, met een heel fijne werkplek. Het is echt genieten.

O ja, en ik mag ook nog cursussen doen. Twee per jaar tijdens werktijd, en buiten werktijd mag ik onbeperkt cursussen volgen. Het bedrijf heeft voor iedereen een abonnement afgesloten bij platform dat online cursussen aanbiedt.

Mijn werkdagen vliegen voorbij. Het enige waar ik last van heb, is dat de week ook sneller voorbij is. Daar kan ik wel aan wennen, denk ik.

7 december 2018

Ik ben Miljoenenspel dankbaar

Ik heb al vaker bekend: we doen mee aan het miljoenenspel. Maar binnenkort is dat verleden tijd. Ik kreeg namelijk een mail van ze: "Er gaat iets veranderen." Ik had het even druk (iets met een baan) en besteedde er geen aandacht aan.

Tot vandaag. Het is druilerig dus een prima dag om even mijn mailbox op te ruimen. Ik kwam de miljoenenspelmail weer tegen en las hem wat beter. Wat bleek? Ze hebben er een extra stap aan toegevoegd. Ze trekken eerst een bal, en alleen als die bal groen is, is de hoofdprijs het bedrag uit de naam van het spel. Is de bal paars dan is de hoofdprijs nog maar 4% van dat bedrag. Je raadt het al: er zijn meer paarse ballen dan groene, vijf keer zoveel om precies te zijn.

"Idioot," was mijn eerste reactie, en daar is geen andere voor in de plaats gekomen. Een goede reden om te stoppen. Eigenlijk ben ik zelf natuurlijk de idioot, want de kans was al heel klein, en pas nu die zes keer zo klein wordt, stop ik ermee. Ik ben trouwens echt slecht in kansberekening, ik moet nog even checken of die zes wel klopt. Hoe dan ook: ik heb opgezegd en ik vind het een goede zaak.

Dat opzeggen ging bijna vlekkeloos. Het moest telefonisch. Daar houd ik niet van, maar ik was zó vastbesloten dat ik me daar niet door liet tegenhouden. Ik moet zeggen dat het best vlot ging. Het enige vlekje was dat de mevrouw aan de andere kant van de lijn zei dat ze van de staatsloterij was en dus niet van het miljoenenspel. Toen ik haar vroeg of dat niet hetzelfde 'bedrijf' was en dat ik bij haar terecht was gekomen via de site van het m-spel, zei ze "Oh ja, even aan een collega vragen hoe dat moet." Die collega loodste haar door het menu heen en deed dat goed. Binnen twee minuten had ik een bevestiging van het stopzetten van het abonnement in mijn mailbox.

We spelen nog tot het einde van het jaar mee. Het verwerken van de opzegging duurt kennelijk iets langer. Ik vind het best. De nieuwe ronde met de ballen wordt pas volgend jaar toegepast. Alsof dat wat uitmaakt. Toch merk ik dat ik hoop dat ik die laatste weken het miljoen win. Ik ben duidelijk nog niet helemaal genezen. Maar voorlopig heeft het verstand het gewonnen. 


27 november 2018

Vloerverwarming

De blogpost en de reactie waren 'al' drie dagen oud, maar ik kon het niet laten om erop te reageren. Het gaat me een beetje aan mijn hart. Daarom hier nog een keer met wat context:

Continu 21 graden

De blogpost van Zuinigaan ging over iemand die continu zijn verwarming op 21 graden zou laten staan. (In Huize Money Wenkbrauw zou dat handenvol geld kosten, en ik zou het niet prettig vinden, maar dat terzijde.) De strekking van de reactie waar ik op reageerde luidde: Wij zetten onze vloerverwarming ook nooit lager want dat kost meer energie. Beste mensen, dat laatste is niet waar.

Het bespaart energie als je je vloerverwarming af en toe lager zet.


Het is een veelvoorkomend en begrijpelijk misverstand dat je vloerverwarming altijd op dezelfde temperatuur moet houden en dat opwarmen of schommelingen in temperatuur meer energie zouden kosten.

Een temperatuurverschil betekent warmteverlies

Hoe goed je huis ook geïsoleerd is, als het buiten kouder is dan binnen, verlies je warmte. Als het temperatuurverschil groter is, verlies je meer warmte. Dus het is voordeliger om de temperatuur in je huis 's nachts te laten zakken.

Waar komt het misverstand dan vandaan? Vermoedelijk twee (samenhangende) dingen:

1. Vloerverwarming is traag

Vloerverwarming warmt langzaam op. Als je 's ochtends als je opstaat (of 's avonds als je thuiskomt) een comfortabel huis wil hebben, moet de vloerverwarming ruim voordat je opstaat (/thuiskomt) beginnen met verwarmen. Omdat de vloerverwarming ook langzaam afkoelt, lijkt het dan alsof je hem net zo goed aan kan laten staan, maar dat is dus niet zo. Want je verliest meer warmte bij een hogere binnentemperatuur.

2. Vloerverwarming werkt goed en voordelig bij lage watertemperatuur

Een voordeel van vloerverwarming is dat de watertemperatuur in je ketel niet zo hoog hoeft te zijn. Je ketel werkt beter (voordeliger) bij een lage temperatuur. Maarrr: als je snel op wil warmen, dan moet de watertemperatuur toch hoger en dan gaat een belangrijk voordeel van vloerverwarming verloren (en is het nog steeds niet comfortabel want hoe warm het water ook is, echt snel warm wordt het niet met vloerverwarming).

Handig: een beetje een slimme thermostaat

Er zijn handige thermostaten die je kunt vertellen hoe laat het welke temperatuur moet zijn. Die werken ook met vloerverwarming. Als je de temperatuur van je ketel lekker laag laat, zorgt die thermostaat dat de verwarming op tijd begint. Comfortabel en zuinig met energie.

25 november 2018

Hoera!

Toen ik de blogtitel 'Aan de vroege kant juichen' schreef, had ik ook andere dingen in mijn hoofd dan die stomme rendemixrekening. Maar ik kon die onderwerpen niet met elkaar combineren. Vandaag nummer twee, en die is een stuk leuker:

Ik heb weer een baan

Yes, ik heb een leuke baan. Het is de baan waar ik in september over schreef: "Ik doe zoveel mogelijk dingen waar ik blij van word, en ik denk dat ik van deze baan heel blij word." Toen werd ik niet aangenomen. Gelukkig is het een snelgroeiend bedrijf en hadden ze nog iemand nodig, mij dus. Hoera, jippie, juichjuich.

Juich ik te vroeg?

Maandag ga ik beginnen. Ik heb er veel zin in, én ik vind het spannend. Want wat nou als ik het toch niet zo leuk blijk te vinden? Wat nou als ik het niet zo goed doe als de werkgever van me verwacht? Vandaar dus dat ik af en toe denk dat ik wat aan de vroege kant juich als ik dit nu al uitbundig vier en van de daken schreeuw.

Omdenken

Gelukkig kan ik daar ook de omdenkgedachte tegenaan gooien: Wat als alles lukt? Iets specifieker voor mijn geval: Wat als het nog leuker is dan ik dacht? Wat als ik het beter doe dan verwacht?


Stoppen is altijd een optie

En dan heb ik ook nog altijd de mogelijkheid om weer te stoppen als het niet (wederzijds) bevalt. Dan heb ik weer wat geleerd, ben ik een ervaring rijker. Voor het geld hoef ik het nog niet te doen. Dat is gewoon mooi meegenomen. Ik zie het dan ook niet als een breuk in mijn voorproefpensioen, want ik ga iets doen wat me heel leuk lijkt. Working life, here I come!

24 november 2018

De rente, het tapijt en het gilde

'Het is het tapijt', zegt Pieterse-Bloem, en lijkt daarmee uit te willen drukken dat het belangrijk is. Misschien bedoelt ze zelfs wel fundamenteel. Zou ze denken aan oude funderingen die van koeienhuiden zouden zijn geweest? Ik betwijfel het.
Ik denk dat ze denkt aan een tapijt dat voor warme voeten zorgt. Zo'n tapijt met van die bekende motieven die daarom niet opvallen, maar die bij nadere beschouwing behoorlijk gecompliceerd zijn.



'Wat denk je dat er gebeurt als dat tapijt er met één ruk onderuit wordt getrokken?' gaat ze verder. "Nou," kan ik niet laten te denken, "als de ruk hard genoeg is, dan blijft alles staan. Dat is misschien makkelijker met tafelkleden, maar moet ook kunnen met tapijten."

Rentegilde

De cursieve quotes komen uit een artikel in het FD, over het rentegilde. Een gilde dat het FD ontdekt heeft (wie door wie ontdekt is, weet ik niet), maar dat niet zo spannend blijkt of dat in ieder geval claimt. Neemt niet weg dat rente wel het tapijt onder alles is: 'Rente heeft invloed op alles. Op de wereldwijde schuldenmarkt heeft iedereen aan iedereen een verplichting. De rente is een afspiegeling van de macro-economie en staat aan de basis van de financiële markten. De wereldwijde rentemarkt ($250.000 miljard) is moeilijk te overzien en onvoorspelbaar bovendien.'

Die laatste zin kan met wat aanpassingen zo in een liedje, maar dat terzijde.

Rente

Het gilde staat open voor 'iedereen die wat met rente doet'.
Misschien moet ik me eens aanmelden. In 2017 had ik zo'n 45 verschillende spaarrekeningen lopen. Daar zitten veel kortlopende deposito's bij. Het is geld dat ik niet wil beleggen, en over sommige delen wil ik relatief snel kunnen beschikken. Ik plan het zo dat ik steeds binnen maximaal 3 maanden kan beschikken over een bepaalde som, en sluit daarvoor dus steeds nieuwe deposito's af. Ik doe dat voor de rente.
Het bracht me ongeveer €2.000,- op. Er zitten wat deposito's tussen die langer dan een jaar lopen, die brengen pas later rente op. Hoe dan ook is €2.000,- niet veel.

Is het wel de moeite waard?

Tja, is het wel de moeite waard? Ja, vind ik, want zoveel werk is het nou ook weer niet. Het is een kwestie van die planning maken en op basis daarvan eens in de zoveel tijd inloggen om opnieuw af te sluiten. De rest gaat vanzelf. Ik vind het nog best wel leuk ook (zolang het niet dagelijks hoeft) en het is toch zonde om te laten liggen.

Off-topic

Eigenlijk hoort dit blogje misschien meer thuis op mijn persoonlijke blog over taal en andere zaken. Zeker omdat ik ook nog even kwijt moet dat de journalist nog ergens schrijft: 'Dan is Rome in last.' Is het een mooie variant omdat het hier over Italië gaat of is het een vergissing? Ik houd daarvan. Toch heb ik hem hier geplaatst omdat ik rente en dat rentegilde interessant vind in dit kader. En omdat ik hoop dat jullie een beetje off-topic af en toe wel kunnen waarderen.

23 november 2018

Terugsturen voor de Black-Fridaykorting

Ik ben net een mens, een consumens. Dat verbaast me niets hoor, maar in het kader van deze site voelt dat laatste als een bekentenis. Twee dagen geleden kreeg ik een mailtje, een mailtje van mijn favoriete kledingmerk. En ja hoor: ze hadden eindelijk het ensemble waar ik al een tijdje op hoopte. 

Mijn voornemen om die avond niet meer van de bank te komen had niets met consuminderen te maken, meer met een grieplijf. Voor de vorm deed ik alsof ik drie keer nadacht. Ik pelde echter tegelijkertijd al de om me heen gedrapeerde dekens af, hobbelde twee trappen naar beneden, en daarna weer naar boven (boink-boink-boink ging het in mijn hoofd) voor mijn betaaldingetje van de bank. Ik bestelde. 

(Waarom het per se die avond moest, terwijl ik ook wel kon inschatten dat ik de volgende dag nog niet helemaal beter zou zijn en dus helemaal niet zo veel zin zou hebben om in een fancy pakje te gaan paraderen, weet ik niet. Hebzucht, vrees ik.)

Fastforward to vandaag. Ik zit nog steeds op mijn pakje te wachten, want postnl heeft gisteren gefaald. (Was meteen wel het punt van nagriepend lijf in fancy pakje opgelost.) Komt er weer een mail binnen van mijn favoriete kledingmerk. 
JAAA HOERAAA schetteren ze, BLACK FRIDAY KORTING. 

Na wat getier, raap ik mezelf bij elkaar en schrijf een vriendelijk en grappig (vind ik) mailtje, of ik als trouwe en snelle klant alsnog die korting kan krijgen.
" Nee," luidt het onverbiddelijke antwoord (wel lekker snel). En vervolgens doen ze me doodleuk de suggestie om mijn bestelling terug te sturen en vandaag opnieuw, maar dan met korting, te bestellen. Tja, dat had ik ook al bedacht, maar het leek me een stuk efficiënter als ze gewoon het kortingsbedrag terug zouden storten.

In plaats daarvan ga ik nu een formulier invullen, het pakje opnieuw inpakken, er een pakketzegel op doen (die moet ik zelf betalen, maar het kortingsbedrag is hoger) en het versturen. Vervolgens gaat een bezorgmeneer of -mevrouw dit pakketje bezorgen bij de winkel, daar gaat iemand het uitpakken, controleren, het formulier verwerken en mijn geld terugsturen.
Parallel bestel ik met korting hetzelfde pakje, dat ook weer ingepakt moet worden en met een correcte adressticker bestickerd moet worden om vervolgens met een busje hierheen gebracht te worden.


Tja, het is allemaal onnodig milieubelastend, maar ik ben niet heiliger dan de paus, ook al poept hij in de bossen en ik niet.

22 november 2018

Hoe stop je met Rendemix?

Dit is gewoon heel saai en praktisch de opsomming van de stappen op basis van mijn ervaringen. Niets meer en niet minder:

1. Geef een verkooporder voor alles wat in je Rendemix zit. 
Bij mij ging dat via internetbankieren. Ik weet niet of het ook anders kan.



2. Beslis of je per brief of per e-mail wil opzeggen.

3. Zoek uit waar de opzegbrief naartoe moet. 
Ik heb de vraag gesteld via de chat in de online-bankieren-omgeving (rechtsboven op 'Contact' klikken, en dan 'Chat direct met een medewerker' kiezen. Hiervoor moet je ingelogd zijn.)
Ik had gekozen voor e-mail. Ik moest de e-mail richten aan: Particulieren.rotterdam@rabobank.nl. Overigens kreeg ik vervolgens antwoord van FinancieelAdvies.rotterdam@rabobank.nl. Allebei met Rotterdam in de naam, ik woon daar in de buurt :) Het adres is dus afhankelijk van bij welke Rabobank je 'zit'.



4. Maak een briefje waarin je schrijft dat je je Rendemix wil opheffen. Zet je naam, adres en woonplaats op het briefje. Onderteken het briefje en stuur een gescande versie aan het e-mailadres (of de gewone versie aan het postadres).

5. Het zou nu klaar moeten zijn. Misschien krijg je nog vragen van de bank. Die beantwoord je natuurlijk (nadat je voor jezelf hebt vastgesteld dat het geen pfishing-mail of iets dergelijks is).

6. Controleer of je Rendemix ook daadwerkelijk uit je overzicht verdwijnt. Als dat na vier dagen nog steeds niet het geval is, neem je contact op met je Rabobank.

Succes. Het scheelt je een hoop kosten!