20 februari 2018

Eigen geld

"Er is veel veranderd. We hebben veel meer eigen geld nodig. Bijvoorbeeld als je minder gaat werken om voor je ouders te zorgen. Dat kost je zomaar een groot deel van je inkomen en je pensioen."

Zo ongeveer gaat de reclame van de Rabobank. Ik hoorde hem net voor het eerst en zit hier echt heel verbaasd te wezen. Ze doen alsof het raar is. Dat is het niet. Punt.

Natuurlijk 'kost' het je een groot deel van je inkomen en je pensioen als je minder gaat werken. Je inkomen en je pensioen zijn niet een soort natuurlijk recht waar niets tegenover hoeft te staan. Je inkomen moet je bij elkaar verdienen, en als je minder werkt krijg je minder inkomen.
Bij je pensioen is het misschien allemaal iets minder helder. Maar ook bij je pensioen is het niet zo gek dat als je minder werkt je minder pensioen opbouwt. Toch? Of zie ik iets over het hoofd?

Ongenode gasten

Oeps. We hebben gistermiddag iets gedaan wat niet zo netjes is. Maar we wisten het echt niet.

Open Huizen

We gingen in het kader van ons 100-huizen-in-100dagen-project op pad. We hadden twee Open Huizen vlak bij elkaar gevonden. Bij het eerste appartement waren we relatief snel klaar. Zestig vierkante meters, recent opgeknapt en leeg. Heel overzichtelijk (ondanks de vele andere kijkers). We daalden nog even de trap af om een blik in de berging te werpen (netjes) en we konden door.

"Dit is mijn kamer" 

We liepen naar de andere kant van de straat en belden aan bij het andere huis.
“We komen voor het open huis.” 
“O kom maar boven,” en zzzzz ging de deur open. We werden binnen gelaten door een man en zijn dochtertje. Dochter opende haar slaapkamerdeur voordat we iets konden zeggen. “Hier is mijn kamer, kijk. Er was net ook een man die ons huis misschien gaat kopen. We hebben ook een kat. Dit is mijn kamer. Kijk, hier heb ik …”
Na een paar minuten vroeg de man: “Komt de makelaar eraan?” Dat wisten we niet, en we concludeerden samen dat die dan zo wel zou komen.

Papa vertelt verder 

De vriendelijke man nam het over van zijn dochtertje en vertelde honderduit, over het appartement en over andere dingen: “Tien jaar gelden ging ik op vakantie naar de Filipijnen, voor mijn vrouw. Die heb ik daar gevonden. Ik was er vier maanden. Kijk dit is een foto van haar, en dit ook.” 
Ik kon niet anders dan me afvragen of hij daar vier maanden was om een vrouw te zoeken of dat het andersom was. Dat hij vier maanden bleef omdat hij haar gevonden had. Het gaat me niets aan en het maakt niets uit, maar ik heb nou eenmaal een nieuwsgierige aard (‘benieuwd en betrokken’ noem ik het ook wel). Ik heb het natuurlijk niet gevraagd. 
Dat was ook lastig geweest, want de man vertelde maar door. Gelukkig ook over het huis, maar we moesten wel alle zeilen of eigenlijk filters bijzetten om de goede informatie eruit te krijgen. Ook visueel moesten we behoorlijk filteren. Hoewel de man ons (ongevraagd) verzekerde dat hij heel veel had opgeruimd, “Dozen hebben we naar beneden gebracht, dozen!” stond het nogal vol. Als hij even ademhaalde, vulde zijn dochtertje de nauwelijks ontstane stilte. “De kat hebben we gratis gekregen en we hebben ook een goudvis.” Ze liet ons ook haar mooiste boek zien, ze sloeg het open bij het hoofdstuk Ongenode gasten. "Kijk dan wat een enge plaatjes!" 
https://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&t=url&s=50247&f=TXL&url=https%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fnl%2Fp%2Fzombie%2F1001004006828325&name=zombie

Ze vertelde ook wat dingen die je misschien beter niet kunt vertellen aan mensen waarvan je hoopt dat ze je huis (of het huis van je papa) kopen. Bijvoorbeeld toen haar vader vertelde dat er genoeg parkeerruimte was. “Ja maar niet hierachter toch pap?” Papa vulde direct aan: “Nee je moet je auto niet hierachter neerzetten want dan wordt er ingebroken. Er lopen allemaal … eh, nou ja, en als ze dronken zijn, tikken ze een ruitje in. Nou ja, dat is een keer gebeurd.” 
We hadden genoeg gezien. Niet vanwege dat ingetikte ruitje hoor, maar we waren er al twee keer zo lang als in het andere appartement, terwijl het qua oppervlakte vergelijkbaar was.

Witlof

Het viel niet mee om weg te komen. Op de galerij kregen we nog een uitgebreide uiteenzetting over de vreemde verwachtingen die de bovenbuurvrouw van haar man had. Ik zal jullie de details besparen. Toen hij begon over wat hij kookte “aardappeltjes met bloemkool of witlof”, maakte Meneer Money Wenkbrauw een bruggetje “Wij moeten ook maar eens naar de witlof dus we gaan er nu echt vandoor. Nogmaals bedankt voor de rondleiding.” Een leugentje om bestwil: wij houden niet zo van witlof en dat stond ook echt niet op het menu voor die avond.

Foutje

Lopend naar de auto verbaasden we ons erover dat we de makelaar helemaal niet gezien hadden. “Als je zo’n klant hebt, dan zorg je als makelaar toch dat je erbij bent tijdens een Open Huis?!” Begrijp me goed, de man was erg vriendelijk en enthousiast. Maar, nou ja, niet zo effectief in zijn informatievoorziening. “Gek eigenlijk ook dat er geen andere mensen waren.” We keken elkaar aan. We zouden ons toch niet vergist hebben? Even snel controleren. Oeps, jawel hoor: geen enkele vermelding van een Open Huis op dit adres, niet op Funda en niet op de site van de makelaar zelf. Geen flauw idee hoe we erbij kwamen.

Ik voel me er een beetje lullig over. Onze bedoelingen waren oprecht en de vergissing was ook oprecht, en ik denk dat er ook ‘no harm done’ is, maar toch voelt het niet netjes.

19 februari 2018

Bitcoin-casino

Ik heb een haat-liefdeverhouding met gokken. Dat is wat sterk uitgedrukt, maar het klinkt nou eenmaal interessanter dan dat ik er ambivalent tegenover sta.

Gokken is leuk

Ik vind gokken leuk. Ik houd van de spanning. Ik houd van de belofte: je kunt zomaar heel veel winnen. Ik kan heerlijk dromen van wat ik dan allemaal zou doen: een kasteel kopen, zonnepanelen laten ontwikkelen die bij dat kasteel passen, wat leuke crowdfundingsacties steunen liefst voor dingen die de wereld vooruit helpen, nog meer boeken kopen, … Allemaal dingen die niet nodig zijn (behalve de wereld vooruit helpen) en ik ben ook heel blij zonder, maar ik mag graag een beetje dromen over leuke dingen voor mezelf en heul goede dingen doen voor de wereld, daar geniet ik van. J Ik ga overigens nooit naar een casino. Uiteindelijk vind ik de sfeer er niet fijn, heb ik te veel last van wat ik stom aan gokken vindt.

Gokken is stom

Ik vind gokken namelijk ook stom. Alle gokspelen zijn erop ontworpen dat de aanbieder vette winst maakt. Ik heb niks tegen mensen die winst maken, dat mag zelfs flink zijn, maar dit is wel heel grof. De kans dat je iets wint is super-klein. Ik heb een afbeelding met heeeeeel veeeeel nullen aan de verkeerde kant van de komma op mijn desktop staan om me daaraan te herinneren. Wat ik nog stommer vind is dat het vaak gebracht wordt alsof je kansen wel groot zijn, alsof het een gelijkwaardige ‘strijd’ of puur toeval is, of alsof je iets goeds doet, en allerergst (van de buitencategorie) dat het soms doelbewust verslavend wordt gemaakt.

Bitcoins

Eind januari, de 31e om precies te zijn, kocht ik voor 100 euro aan bitcoins. Sindsdien voel het iedere keer als ik inlog alsof ik even op een leuke manier het casino binnen ga: leuk spannend. Nadat ik zde Bitcoins in mijn digitale portemonnee had, ging de koers heel even omhoog - YES - en daarna ging het hard naar beneden - O -. Dat vond ik natuurlijk wel jammer, maar ik had er niet zo veel last van, want er bleef iedere keer nog voldoende over zodat het spel door kon gaan en de stand ook weer omhoog kon gaan. De leuke spanning bleef, ik zag het geld ook echt als speelgeld, dus inloggen was iedere keer weer leuk spannend (en op de een of andere manier komt de teleurstelling niet hard aan als ik het als spel zie).
In dezelfde tijd verloor ik absoluut gezien meer aan waarde met mijn beleggingen dan aan bitcoins. Dat vond ik wat minder leuk. Maar goed, dat is een kwestie van lange adem. Komt ook wel weer goed. De stand van de bitcoin is inmiddels weer omhoog gegaan. Ik sta nu op €117,62. Voorlopig kan ik nog lekker doorspelen. Ik heb dus m’n eigen kleine casinootje, waar ik geen last heb van de sfeer, en dat ik binnen kan gaan op het moment dat ik wil.

Hoe dan?

Ik heb m’n Bitcoins (nou ja 0,012 bitcoin) gekocht via Coinbase. Ik vind het een makkelijke manier om Bitcoins of andere cryptomunten te kopen, die toch veilig voelt. Ik moest echt wel even door wat stappen heen, zoals het uploaden van een bewijs van je identiteit en een controle-storting van 1 cent (die ik netjes terugkreeg), maar ik vond het goed te doen. Best spannend eigenlijk, dus het casion-gvoel begon daar al. Als je je via deze link bij Coinbase aanmeldt,en voor 100 euro digitale valuta koopt, krijg je 10 dollar aan bitcoins erbij en ik ook.
Dit is natuurlijk geen advies, en ik tik dit verhaaltje nu, op het moment dat het goed gaat en niet toen ik op 15 euro verlies stond. Mr Money Mustache zegt nee tegen bitcoins. Dat is wel iets om te bedenken voor je je aanmeldt.

18 februari 2018

Besparen met je koelkastindeling

Wat ontworpen is als groentela heet in huize Money Wenkbrauw de bierla, overblijfseltje uit onze studententijd. Als je van goed koud bier houdt zoals wij is dat best een goede plek, maar net erboven is het nog iets kouder in je koelkast. Toch is dat ‘officieel’ ook niet de beste plek voor bier. Wat is dan wel het beste? Dat hangt een beetje af van je voorkeur. (let op: onderstaande indeling is niet voor koelkasten met een intern vriesvakje bovenin)

Van boven naar beneden:

Bovenin

Bovenin leg je boter, kaas en eieren.
Kaas gedijt echt het beste op de bovenste plank. Daar is het koud, maar niet te koud. Krijgt je kaas minder snel last van uitdrogingsverschijnselen, fijn voor de kaas, fijn voor jou.
Of eieren überhaupt in de koelkast moeten is een discussiepunt, dat heb ik even apart gezet. Op de bovenste plank kun je eventueel nog een flesje fris leggen, als je niet van al te koude drank houdt.

Het midden

Het midden van je koelkast is al iets kouder. Daar kun je bereid voedsel (waaronder vleeswaren voor op brood) goed bewaren. Ook kun je hier drank kwijt, en dat mag dan ook (karne)melk of sap zijn. Je krijgt niet meteen een brainfreeze als je een glas melk van deze plank achterover slaat. Hij is wel lekker koel. Ook koud genoeg voor andere (nog niet genoemde) zuivelproducten zoals yoghurt.

De plank boven de groentela

De plank boven de groentela, waar het het koudst is, is voor rauw vlees en rauwe vis (goed ingepakt uiteraard). Heb je echt kwetsbare waar? Achterin op deze plank is het het allerkoudst. Maar zorg er wel voor dat je niet vergeet dat lekkere stukje vis op te eten. Zou zomaar kunnen gebeuren omdat je wat achterin ligt makkelijk over het hoofd ziet. Misschien heb je nog plek voor een paar biertjes, een sapje een frisje en (karne)melk? Als je van echt koude drankjes houdt, bewaar je ze hier. Dat is overigens wel iets kouder dan meestal wordt aangeraden.

Groentela

De biergroentela is voor groente. Het is de een-na-koudste plek in de koelkast, en de vochtregulatie is er goed. Dat komt door de plek (hoe lager hoe kouder in principe) en het feit dat de lade afgesloten is van de rest (de la heeft zijn eigen luchtcirculatie en doet niet mee met de rest, daardoor is de vochtregulatie goed en is het er ietsjepietsje minder koud dan net boven de groentela). Hier houd je je groente dus het langste goed, met uitzondering van champignons (en andere kabouterhuisjes).


Tot slot: de deur

De deur is de warmste plek van je koelkast. Misschien doet kaas het daar nog wel beter dan helemaal bovenin, maar dat weet ik niet zeker. Verder kun je hier prima geopende potjes bewaren met spul wat lang meegaat. Meestal staan er ook geopende flessen en pakken in de deur. Dat heeft meer met de beschikbare verticale ruimte te maken dan dat het echt de beste plek is, zeker drank (zuivel, vers sap) die makkelijk kan bederven, kun je beter op een plank in de koelkast bewaren. De deur van je koelkast is dan wel weer een heel goede plek voor witte wijn.

Als je je koelkast goed indeelt, is de kans op bedorven eten kleiner en hoef je hem niet overdreven koud te zetten. Beter voor de wereld, beter voor je portemonnee.

Eieren in de koelkast

Eieren schijnen nogal snel anders te gaan smaken door de geurtjes in je koelkast. Ik snap dat niet zo. Mijn koelkast ruikt meestal nergens naar, dat komt door de kou. Geuren komen doorgaans pas los boven een bepaalde temperatuur. Als onze koelkast geurtjes prijsgeeft, hebben we er een restje te lang in laten liggen of Meneer heeft zijn blauwe kaas niet goed ingepakt (de begrijpend lezer make hieruit op dat Mevrouw Money Wenkbrauw niet van blauwe kaas houdt).

Als er ergens veel geurtjes zijn dan is het buiten de koelkast, in de rest van de keuken. Toch krijg je vaak de tip dat je je eieren buiten de koelkast moet bewaren vanwege de geurtjes in de koelkast. Ik hoor het graag als iemand weet hoe dat zit.

Onze eieren staan trouwens op het aanrecht. We hebben er een leuk rekje voor en eieren zijn bij ons  vrij courant dus voor het behoud van de eieren hoeven we het niet te doen. Geurtjes hebben niet zoveel tijd om in te trekken en ach, als een eitje een keer een hint van gebakken biefstuk mee zou krijgen, vind ik dat ook niet zo erg. Lijkt me wel lekker.

Als je je eieren in de koelkast wil zetten, kun je ze het beste in het doosje laten zitten, dan moeten eventuele geurtjes eerst door dat karton heen voor ze in het ei door kunnen dringen.

Het eierrekje dat bij je koelkast geleverd wordt? Wegdoen, verkopen (ik zag er werkelijk een op marktplaats staan) of iets creatiefs mee verzinnen (een palet voor als er eieren geschilderd gaan worden?).

17 februari 2018

Halverwege

We zijn bijna halverwege onze 100 dagen huizen kijken om de markt te verkennen. We kijken in een straal van 15 kilometer om ons heen in de prijscategorie tot €125.000,-. We 'moeten' minstens 100 dagen huizen kijken en minstens 100 huizen bekijken. Dat was een tip van Rich Son, en dit vinden we wel een slimme. De 100 huizen hebben we al lang gehaald, online tenminste. We hebben op het wereldwijde web al ruim 150 woningen gevonden die aan die zoekcriteria voldoen. Die onderwerpen we aan een eerste analyse. We maken een inschatting van:
  • de huur die we zouden kunnen vragen op basis van woonoppervlak en postcode;
  • de kosten die we aan een huis zouden hebben (hypotheek, onderhoud, etc.).

Ranglijst

Daar komt een geschat rendement uit, en op basis daarvan rangschikken we de woningen. De woningen in de top van de lijst die zo ontstaat, bekijken we nog eens nader. We letten dan bijvoorbeeld op de indeling van de woning, proberen een indruk te krijgen van de staat van onderhoud en hoe de buurt is (verder ingezoomd dan bij de eerste analyse). Ook bereikbaarheid per OV nemen we mee.
Als het ons echt wat lijkt, maken we een bezichtigingsafspraak. Tot nu toe hebben we zo zes woningen bezocht en voor komende week hebben we ook weer wat afspraken staan.

En wat hebben we geleerd?

Het is lastig om op te sommen wat we tot nu toe geleerd hebben. Ik denk dat het belangrijkste vooral het beeld van de markt is, en dat is moeilijk in woorden te vatten. Overigens vind ik dat zelf altijd een riskante bewering. Ik heb daar een (wat flauwe) oneliner voor: Als je het niet kunt formuleren, heb je nog wat te leren. Gelukkig hebben we nog een tweede helft om te kijken of dit concreter kan.

Naast het beeld van de markt hebben we de volgende dingen geleerd/bevestigd gekregen over makelaars (rijp en groen door elkaar):
  • sommige makelaars laten je schaamteloos wachten (geeft niet, kun je meteen een beter beeld van de buurt krijgen, maar ik vind het wel onbeschoft);
  • de (technische) kennis van makelaars verschilt nogal;
  • sommige makelaars nodigen zonder dat erbij te vertellen meerdere geïnteresseerden tegelijk uit (het is niet heel erg, we laten ons niet opjutten, maar echt netjes vind ik het niet);
  • de meeste makelaars willen niet vertellen wat de laatste huurders betaalden, maar sommige makelaars doen dat wel, altijd even vragen dus;
  • de meeste makelaars kunnen vrij aardig inschatten dat het niet voor onszelf maar voor een belegging is (weet nog niet wat ik daarvan vind);

To be continued

16 februari 2018

Grote bedragen


Vandaag ben ik even bezig met grote bedragen, en niet eens voor het kopen van een verhuurhuis.

Akte van levering

Zo heb ik offertes opgevraagd voor de overdracht van een stuk grond, dat komt neer op een akte van levering inclusief voorbereiding. Mijn zus en ik krijgen een stuk grond van mijn ouders. Lief he?! Zoiets (overdracht vastgoed) moet wel verplicht via de notaris.

Vergelijken loont

Wat is dat toch duur! Het is een simpele procedure. De gebruikte tekst is standaard. De sessie bij de notaris duurt nog geen kwartier. Toch is het honorarium van de notaris 300 euro (exclusief btw). Let wel: inschrijving in het kadaster, recherche- en administratiekosten worden nog apart in rekening gebracht. Dus met een half uurtje werk tikt deze notaris 300 euro af. Dat doet ie goed. En dit is dan nog de goedkoopste. Een andere offerte was nog 200 euro hoger. Vergelijken loont dus, ook (of juist) bij dit soort diensten.

Crypto-kronkel

Oké, het duurt even (minstens 10 jaar) voor je notaris bent en de opleiding is misschien niet heel makkelijk, maar als je dan eenmaal notaris bent, heb je ook wat. Toch zat ik me net af te vragen of het een aanrader is om daarom nog voor dat pad te kiezen. Dit kan toch niet heel lang meer duren. Een deel van de hoge kosten zit volgens mij in de onafhankelijkheid en betrouwbaarheid van de notaris. Iets wat we met blokchaintechnologie veel goedkoper kunnen bereiken. Komt nog eens bij dat ik nog nooit, echt nog nooit een foutloos concept van een notaris heb gekregen, dat wordt ook beter als het geautomatiseerd wordt. Aan een Bit-notary of Crypto-kadaster is de maatschappij nu nog niet toe, maar binnen tien jaar kan er veel veranderen.
Nou ja, dit laatste is zomaar een gedachtekronkel. Mijn punt was eigenlijk dat een notaris duur is.

Zwembad in de tuin

De andere bedragen waar ik mee bezig was, zijn nog een stukje hoger. Mijn zus wil namelijk een zwembad in de tuin. Ik help haar een beetje met dingen uitzoeken. Man, man, wat een geld kost dat. Het voelt heel gek om enerzijds bezig te zijn met een bewuste, zuinige levensstijl en anderzijds een privé-zwembad uit te zoeken. Toch is het niet op alle vlakken afwijkend. Mijn zus wil dit heel graag, al heel lang. Het is dus geen bevlieging, het is een diepe wens, mijn zus is een echte zwemmer. Ze heeft ervoor gespaard en ze kan zich de jaarlijkse kosten makkelijk veroorloven. Ze steekt zich dus niet in de (toekomstige) schulden. Ze verdiept zich in de kosten, maakt vergelijkingen, dat soort dingen.

Zwemmen in het geld

Tja, ik heb mijn baan opgezegd om te genieten, dat kost ook nogal wat. Zij geniet van haar baan en kan een zwembad kopen om van te genieten. Ik zou het nooit doen, maar vind het niet zo'n rare keuze. Ik zou het geld als ik het nu over had liever voor me laten werken, maar als je dat niet doet, dan is je droomzwembad niet zo'n slechte keuze. In geld kun je per slot van rekening niet zo makkelijk zwemmen.