30 april 2017

Kronkel over een gratis vrije dag

De goedkoopste manier van lezen is toch nog altijd: lezen wat je al hebt. Ik heb heel veel boeken gekregen en ze nog lang niet allemaal gelezen. Ik besloot linksboven in mijn kast te beginnen. Al bij de C (ze staan netjes op alfabet) kwam ik het eerste boek tegen dat ik nog niet gelezen had. Tussen Mal en Dwaas van Simon Carmiggelt.

Ik verwachtte er niet al te veel van, maar zat al snel hardop te lachen. En dat om stukjes van bijna zeventig jaar oud. En toen kwam ik ook nog een stukje tegen over wat je op een vrije dag kunt doen als je geen geld hebt om iets leuks te doen.

"Doe liever kleine, beminnelijke dingetjes, die er anders bij inschieten. Praat eens met de poes. Roep "Mooi weer, buurvrouw" uit het venster. Was uw hals. En stap dan ontvankelijk de straat op."

Het vraagt slechts een klein beetje ontvankelijkheid om het leuke van deze tips in te zien. Was uw hals is misschien een beetje een rare, maar jezelf opfrissen is vaak ook wel prettig dus die snap ik bij nader inzien toch wel. Hij gaat verder en raadt zijn lezers aan om op een brug te gaan staan en zeer bedroefd in het water te kijken. "Het heeft niet de geringste zin, doch het ontspant de geest en is geheel gratis." Klinkt best wel Zen (en/of vol droge humor). Had zomaar in een eigentijds magazine met gelukstips kunnen staan. Ik vind het wel wat, vooral ook omdat je het niet vol hoeft te houden van Carmiggelt:

"Gaat het op den duur vervelen? Dan maar flink doorstappen naar het postkantoor, ten einde de vulpen op staatskosten te vullen." Ik houd niet zo van dingen op staatskosten doen, omdat het inkomen van de Staat toch voor het grootste deel door mij en collega-belastingbetalers bij elkaar gebracht wordt. Maar dit is lang geleden dus het zij hem vergeven. En ik weet nu tenminste dat je vroeger blijkbaar je vulpen kon vullen op het postkantoor. Nutteloos maar leuk weetje, vind ik.

"... Maak praatjes met die en gene en binnen het uur zult ge stuiten op zo'n aardige man, die u precies weet uit te leggen waarom er hélemaal geen oorlog komen kàn. Zulke gesprekken zijn verkwikkender dan een Turks bad." Heerlijk, iemand die je geruststelt, én weer een weetje: Turkse baden waren toen al bekend onder Nederlanders, dat had ik dan weer niet verwacht.

Nog eentje, waar ik het niet per se mee eens ben (hoewel ik niet zo van bioscopen houd) maar hij verwoordt het zo heerlijk: "Mijd de bioscoop, want tien tegen één wordt daar de een of andere huilerige morbiditeit vertoond, zodat ge er na een uur op handen en voeten uit komt kruipen. (...) want de hele verdere middag loopt ge na te simmen over het droevige lot van die dame uit Hollywood of die heer uit Parijs. En ik vraag maar - wat gaat het u áán, op een vrije dag."

De citaten komen dus uit: Tussen mal en dwaas, S. Carmiggelt (uit 1949), een aanrader.

28 april 2017

De dag waarop AH me hielp niets uit te geven

Ik had bedacht dat ik wel wat lekkers voor onderweg mocht kopen. Op het laatste moment waren de plannen namelijk veranderd. Ik zou eigenlijk thuis opgehaald worden, maar nu moest ik met de trein. En ook nog eens een uur eerder vertrekken dan ik opgehaald zou worden. Als ik het nu lees, vind ik de onderbouwing nogal zwak en het wordt nog erger als ik eraan toevoeg dat ik ook vond dat het wel kon, omdat ik afgelopen maand niet zoveel had uitgegeven.

Begrijp me goed: niks mis met iets lekkers voor onderweg. Niet zolang je er niet te veel geld aan uitgeeft. Dus een appel, krentenbol of lekkere koek uit de voorraad per veel gekocht en dus per stuk goedkoper. Maar ik had geen zin in wat we nog op voorraad hadden, en ik ging voor zo'n eenzaam verpakt (en dus veel te duur en veel te veel plastic) dingetje.

Ik had niet heel veel tijd meer, maar schatte in dat ik nog net even snel kon kopen waar ik zin in had bij de Appie onderweg naar het station. Ik ging die Appie in, liep recht op mijn doel af, pakte een plastic doosje met koek, nam onderweg naar de kassa ook nog een flesje vers sap met een 35%-kortingssticker erop (gezond en met korting vergoelijkte ik het voor mezelf) en zag drie enorme rijen bij de kassa's. In zo'n rij gaan staan, betekende mijn trein missen. Dus ik zette het flesje terug in het koelschap en het doosje terug op de plank bij de andere eenzaam verpakte lekkernijen.
In de trein wist ik niet of ik nou blij moest zijn met deze niet-koophulp of niet. Het begon met wel, maar veranderde al vrij snel in niet (vrouwen! -ik geef op zo'n moment niet graag mezelf alleen de schuld-). Dus toen ik op mijn overstapstation tien minuten de tijd bleek te hebben, ging ik op zoek naar de appie-to-go. Nog erger, want die is duurder dan een normale, maar ik vond dat het mocht.

De appie-to-go bleek kort dicht te zijn voor een reparatie, maar lang genoeg om mijn overstaptijd te overbruggen. En zo hield de blauwe supermarkt mij voor de tweede keer die dag af van een aankoop die ik eigenlijk niet hoefde te doen. Ik was uiteindelijk zo op de plaats van bestemming en heb een heerlijke dag gehad. Daar had ik die koek niet voor nodig (en dat wist ik van tevoren eigenlijk ook wel).

30 maart 2017

All inclusive pensioen

Met mijn voeten in het warme zand en mijn neus in de zon kijk ik naar de blauwe zee en probeer een onderwerp voor een blogpost te bedenken. Eerst gaat vooral door mijn hoofd dat het nogal lastig is om over besparen te bloggen als je op een plek zit waar je omringd wordt door overvloed en ervan kan nemen wat je wil omdat er al voor betaald is.

Vrijheid
Maar dan bedenk ik dat dit blog niet over besparen gaat. Het gaat over vrijheid, financiële vrijheid is slechts een middel om dat te bereiken en besparen is dan weer een middel om dat te bereiken. Het gaat me niet om het besparen, maar om een fijn leven dat redelijk verantwoord is ten opzichte van mijn medemens en onze planeet.

Ideale vakantie
Een vakantie als deze is niet mijn ideale vakantie, maar wel de ideale vakantie voor een deel van mijn familie op dit moment. En het was een familievakantie dus werd het dit, meer dan prima, ook voor mij. Ik kan echt genieten van zon, zee, schelpen, visjes, lekkere dingen, en dat heb ik met volle teugen gedaan.

All inclusive all the time
Doordenkend op mijn cruise-post van begin deze maand, kwam de vraag op of je ook doorlopend all-inclusive-vakanties kan doen. Het antwoord is natuurlijk 'ja', dit valt in de categorie 'alles kan'. Maar dan moet je wel van uitzoeken, regelen en vliegen houden (én van dit soort verblijven). De langste all-inclusive die ik heb kunnen vinden is 30 dagen. De meeste zijn korter. Dat betekent dat je veel op elkaar aansluitende vakanties moet zoeken, en die moeten dan ook nog eens betaalbaar zijn.
De 30-dagen-vakantie die ik vond, kost omgerekend naar een jaar bijna 25.000 euro. Dat is nog net iets goedkoper dan de goedkoopste cruise die ik vond. Ik vond ook kortere vakanties die omgerekend per jaar op 12.500 euro uitkomen, maar dan zit je wel elke twee weken twee keer in een vliegtuig.
Ongetwijfeld kun je regelen dat je langer kunt blijven als je in overleg gaat met de reisorganisatie of de hotels/resorts zelf. Nadeel is dat het waarschijnlijk wel saai wordt, als je lang op dezelfde plek blijft.

Voor later
Gek genoeg heb ik bij het nadenken over cruisen nauwelijks nagedacht over de milieubelasting, terwijl dat nu de hele tijd op mijn netvlies staat. "Al dat vliegen is heel slecht en in die resorts wordt veel verspild." Klopt, maar ik denk dat dat op een cruiseschip niet veel beter is.
Voorlopig zie ik een leven trekkend van resort naar resort sowieso niet zitten, al past het iets beter bij me dan het cruisen omdat je niet hoeft te varen. Misschien dat het ooit zo ver komt dat het me wel wat lijkt, je weet nooit, behoeftes veranderen. Ik hoop dat we tegen die tijd elektrisch kunnen vliegen en dat de resorts heel goed zijn geworden in hun service zonder verspilling of milieubelasting.

21 maart 2017

Kun je geld verdienen met tv kijken?

Soms vertoon ik een soort van verslavingsgedrag. Ik zie een kop of titel die me eigenlijk niet interesseert. Ik weet heel goed dat ik er echt niet gelukkiger van ga worden, dat ik er niets van leer, dat de wereld er niet beter van wordt, als ik op het linkje klik. En toch doe ik het. Klik.

Er kunnen dan twee goede dingen gebeuren:
  1. Het duurt heel lang voordat het filmpje is geladen en in die tijd haak ik alsnog af. Ik ga leukere dingen doen.
  2. Er start een reclame, zo eentje die je niet na 3 seconden weg kan klikken. Ook dat is meestal wel genoeg schop onder mijn *** om iets te gaan doen wat ik echt wil.
Laatst had ik een tweetje, reclame dus, en ik dacht: ‘Ja doei, ik ga echt niet deze reclame zitten kijken voor een oninteressant filmpje zodat er geld wordt verdiend aan slechte content.’ Verder denkend, terwijl ik de laptop uitzette, bedacht ik dat ik wél bereid ben naar reclame te kijken als ik er geld voor krijg, ook al krijg ik er veel minder voor dan degene die me die reclame laat zien. Dat doe ik namelijk met euroclix. Ik krijg mailtjes met reclame en daar klik ik braaf op. Ik doe mee aan onderzoeken waarin ik naar reclames moet kijken om er vervolgens een paar vragen over te beantwoorden. Die onderzoeken vind ik soms nog wel leuk, die reclames meestal niet, maar hee, ik krijg er geld voor.

Ik ben dus ook wel bereid om een reclamespotje uit te zitten als ik een klein deel van de opbrengst krijg, zeker als er daarna iets volgt wat ik (potentieel) interessant of leuk vind. Zou je daar een business van kunnen maken? Net zoals ze er bij euroclix geld aan verdienen om mij betaald naar reclames te laten kijken? Voor een reclamefilmpje dat bekeken wordt, krijgt zo’n bedrijf, neem ik aan, meer geld. Daarmee kan dan goede inhoud gekocht worden, vergelijkbaar met commerciële televisie, met dat verschil dat de kijker ook betaald wordt. Zou dat voldoende kijkers en voldoende advertenties trekken?


*Als je je via deze link bij Euroclix aanmeldt, krijgen jij en ik allebei een bonus en kun je meteen beginnen met geld verdienen met reclames kijken.

14 maart 2017

Waar kun je het beste je airmiles inwisselen?

Elke keer bij de supermarktkassa geef ik, vrij ouderwets inmiddels, mijn twee pasjes af. Eentje voor korting en eentje voor het spaarprogramma. Het kan volgens mij tegenwoordig ook met je mobiele telefoon en eigenlijk houd ik daar wel van omdat je dan minder pasjes in je portemonnee hoeft te hebben. Maar op de één of andere manier wil ik liever niet mijn telefoon aan de caissière geven. Niet dat ik denk dat die jongens of meisjes ook maar iets anders met mijn telefoon zouden doen dan scannen. Maar ik voel vooralsnog een barrière. Dus heb ik die pasjes in mijn portemonnee en zoek ze steeds op als ik in de rij sta. Bliep bliep, en dan stop ik ze weer terug.

We hebben inmiddels best wel wat airmiles bij elkaar gespaard. Hoe gaan we die inwisselen? Mijn eerste idee daarover is de Efteling. Meneer Money Wenkbrauw en ik vieren onze trouwdag graag met pratende dieren, prinsen, prinsessen, elfjes op waterlelies, en Joris en de draak. Maar om daarbij te komen, moet je een kaartje hebben en ik vind die kaartjes duuhuur. Als ik dat kan betalen met bij elkaar gespaarde airmiles dan scheelt dat een hoop.

Maar is dat de beste manier om die airmiles in te zetten? Net als een euro, kun je ook een airmile maar één keer uitgeven. Ik heb daarom opgezocht wanneer je airmile het meeste waard is. Ik heb de waarde van Efteling-airmiles afgezet tegen een paar andere inwisselacties. Dan komt het pretpark niet als beste uit de bus.

Airmiles-onderzoekje Mevrouw Money Wenkbrauw Februari-Maart 2017  
  Opmerkingen Gewone prijs Bij-betaling Airmiles Waarde airmiles
Efteling regulier 2017 35,50 0 3.750 0,009
Efteling regulier 2017 35,50 12,50 2.500 0,009
Bol / AH inwisselen kan altijd 1,00 0 200 0,005
Bol kortingsacties specifieke actie 1,00 0 100 0,010
AH inwisselactie dit blijkt geen actie 20,00 15,00 1.000 0,005
Landal Greenparks midweek regulier 2017 35,00 0 2.500 0,014
Landal Greenparks week regulier 2017 60,00 0 5.000 0,012
B&D verfafbrander miles only 44,49 0 4.998 0,009
B&D accuboorschroefmachine specifieke actie 92,95 0 5.998 0,015
Gardena accu grastrimmer miles & money 89,95 64,99 3.500 0,007

Volgens dit tabelletje zou je moeten gaan voor specifieke tijdelijke acties of het hele jaar door het beste naar Landal Greenparks kunnen gaan met je airmiles. Maar ja, ik zou zonder airmiles niet naar zo'n park gaan, en als ik dat nu wel doe, zou ik alsnog met euro's een kaartje voor het pretpark kopen. Toch niet zo verstandig.
Wat is dan wel verstandig voor mij? Ik koop af en toe wel iets bij de bolle winkel online en wij kopen ook wel eens gereedschap. Het loont om dan te kijken of er toevallig een goede airmiles-actie is. En tegen de tijd dat we naar de Efteling gaan, kijken we dan of we nog genoeg airmiles hebben om een kaartje te kopen.

Hebben jullie betere airmiles-inwisseltips?

13 maart 2017

Roman over financiële onafhankelijkheid

Helemaal onverwacht kwam ik het tegen. In een roman. Een verhaal over financiële onafhankelijkheid. Een vader spaart voor financiële onafhankelijkheid, vooral voor zijn dochters. Hij droomt ervan om ze vrijheid mee te kunnen geven ('betaalbaar geluk'). Dus hij spaart. Hij verhuurt de zolderkamer van hun huis en de huuropbrengsten zet hij apart voor financiële onafhankelijkheid.

[Als u weet over welk boek het gaat, roep dan hard het antwoord en 'stop de tijd' over de wifi. het eerste goede antwoord verdient eeuwige roem onder de lezers van dit blog.]

Het verhuren van een kamer of een heel huis is een vrij gebruikelijke methode onder de financieel-onafhankelijk-adepten. Maar deze vader laat de huur 'discreet verdwijnen' naar het buitenland. En daar wordt het discutabel. Nou wil ik niet beweren dat iedereen die met financiële onafhankelijkheid bezig is, alles helemaal netjes doet. Maar meestal is dat toch wel het idee en de boodschap: het kán gewoon, binnen de lijntjes. Er wordt misschien creatief met regeltjes omgesprongen en er worden grenzen opgezocht, maar wel binnen de lijntjes dus.

Gaandeweg het boek komen er steeds meer discutabele trekjes van de man boven drijven. Stukken discutabeler dan geld discreet naar het buitenland laten verdwijnen. Met de financiële onafhankelijkheid wordt het trouwens niets. Hij spaart ijverig, niet alleen van de huur, maar als het doel langzaam dichterbij komt, wordt hij te fanatiek. Hij stapt over van zijn 'normale belegging' op een hedge-fonds. Er wordt hem nog gevraagd of hij niet een beetje wil spreiden. Maar nee, de resultaten van het fonds zijn spectaculair en dat wil hij ook. Dus hij stopt zijn hele vermogen, een miljoen, in het hedge-fonds. 

Ik vraag me trouwens af of hij toen niet al financieel onafhankelijk was. Een half miljoen zou voor mij persoonlijk al genoeg zijn, maar hij had op dat moment twee studerende kinderen en dan is een miljoen misschien inderdaad nog niet genoeg. Maar het lijkt me wel een bedrag waarmee je, ruim tien jaar geleden, ook met twee studerende kinderen relatief dicht bij financiële onafhankelijkheid bent. Volgens mij moet je dan juist defensiever, minder risicovol gaan beleggen, en niet meer risico nemen. Maar dat deed hij dus wel: meer risico nemen.

Het eerste jaar gaat het goed, maar als hij het jaar daarop terugkomt bij de bank in het buitenland blijkt het fonds verdwenen te zijn. Hij stort nog wel de jaaropbrengsten van de huur, maar laat het niet meer beleggen. Hij geeft het duidelijk op. Dat merk je later in het boek ook. Op een gegeven moment geeft hij ongelimiteerd geld uit. Het is een bekend fenomeen: als je eenmaal meer geld uitgeeft dan nodig, dan is er geen grens meer en dan geef je steeds meer uit. Je moet dat dan echt even bewust doorbreken. De hoofdpersoon in het boek doet dat niet. Dat hangt samen met andere, vreselijke, dingen die hij doet.

Al met al geen goed voorbeeld, wel een goed boek. 

10 maart 2017

Goedkoop wasmiddel

Vroeger vond ik het verschrikkelijk. Als mijn moeder een vlek zag, bracht ze haar wijsvinger naar haar mond deed er een beetje spuug op (tuf noemden wij dat) en wreef ermee over de vlek. Het ergste vond ik het als de vlek op mijn wang zat. "Pak gewoon een doekje met wat water." dacht ik op een gegeven moment. "Of laat het me gewoon zelf doen." Ik denk dat ze er vrij snel nadat ik dit besef kreeg en dat ook hardop uitte mee is gestopt, want een echt trauma heb ik er niet van. Stichting korrelatie kan zich met serieuze zaken blijven bezig houden.

Pas lang nadat ik bij biologie leerde over enzymen in je speeksel en het verteren van voedsel, bedacht ik dat dat betekent dat de vinger met speeksel misschien wel een beter alternatief is dan het doekje met water. Zou het dan lonen om een wasbolletje tuf op te sparen en dat bij je was te doen? Ieuw, ik vind het een vies idee. En ik denk eigenlijk ook dat je was er niet schoon van wordt. (Mocht je empirisch onderzoek willen doen, ik houd me aanbevolen voor de resultaten. want nieuwsgierig ben ik wel. Let dan wel op de temperatuur: die mag niet hoger worden dan lichaamstemperatuur, dus niet wassen op 40 graden.)

Als je op wikipedia bij speeksel kijkt, zie je bij functies onder andere staan: "antibacteriële activiteit" en "spijsvertering" Die antibacteriële activiteit is fijn bij het wassen, maar er zijn ook ziektes die overleven in je mond en die je juist kunt overbrengen via speeksel.
Spijsvertering is het afbreken van voedsel en zou op die manier helpen, denk ik. Maar het enzym in je speeksel zet zetmeel om in glucose. Dan verandert je zetmeelvlek dus in een glucosevlek. Ik weet niet of je daar blijer van wordt.

Al met al denk ik dat het niet een goed idee is om je kleren met speeksel te wassen. Wel kun je sommige vlekjes ermee verwijderen. Ik probeer het wel eens. Maar alleen als niemand het ziet en als ik het idee heb dat mijn mond redelijk schoon is.
En je schijnt er bloedvlekken mee te kunnen verwijderen, maar dat heb ik zelf nog nooit geprobeerd. Voor de rest koop ik toch nog gewoon wasmiddel, in de aanbieding dat dan weer wel. (Ik weet dat je het ook zelf kunt maken, maar dat vind ik -lui als ik ben- te veel gedoe.)