26 mei 2017

Pound-foolish

Ik zag op de markt een bordje met '1 kilo cherrytomaatjes €1,50'. Nou was ik toevallig op zoek naar cherrytomaatjes, maar niet naar een hele kilo. Ik vroeg dus of ik ook een pondje mocht. "Een kilo trostomaatjes?" vroeg de mevrouw. "Nee, mag het ook een pondje zijn?" antwoordde ik. "Nee, een pond hebben we niet." Dat vond ik wat vreemd want die tomaatjes lagen allemaal los in de doos. Ik zag geen voorverpakte kilootjes staan. "Dan houdt het op," antwoordde ik. "Tsss, ze zijn zo goedkoop en dan nog moeilijk doen ..." Ik was al aan het weglopen en besloot om maar niet op die opmerking in te gaan.

Ik had twee goede redenen om niet een kilo tomaatjes bij haar te kopen:

1. Het was zo'n marktkraam waar je niet kon pinnen. Ik had maar twee muntjes van 50 cent in mijn portemonnee. Ik kon de kilo tomaatjes dus niet betalen.

2. Wij hebben dit weekend (eet)afspraken buitenshuis en de kans is groot dat we ook maandag en dinsdag niet thuis zijn. Ik zie ons niet vanavond 1 kilo cherrytomaatjes wegwerken en ik ga er vanavond ook geen soep of iets dergelijks van staan maken.
Ook al zijn ze nog zo goedkoop, ik vind het stom om zoveel tomaatjes te kopen als de kans groot is, dat ik een deel weg moet gooien. In een koelkast verliezen ze smaak, dus ze op die manier bewaren tot we terug zijn vind ik ook zonde.

Ik snap overigens best het principe van kwantum-korting. Maar als je alleen grote hoeveelheden verkoopt dan mis je de klanten die echt maar een klein beetje kunnen gebruiken. Dat is een keuze, maar dan moet je daar ook niet over zeuren, vind ik. Ik realiseer me nu ik dit zit te tikken wel dat ik haar niet gevraagd heb wat een pondje dan zou kosten.

Gemiste kans voor ons allebei, want ik had best wel een euro voor een pondje willen betalen.

23 mei 2017

Een volle agenda

Ik ben een paar dagen bij mijn zus, van zaterdagavond tot en met woensdagmiddag. Want ze had oppas nodig, niet al die dagen continu, maar wel flink wat momenten. En het paste in mijn agenda J. Overigens maar ternauwernood, precies tussen andere afspraken in, die ik niet wilde verzetten of afzeggen.

De afspraak voordat ik ging, was met onze logeetjes. Die hadden we door omstandigheden al een tijdje niet meer gezien en konden nu een paar uur komen spelen. Dus zaterdag overdag was ik in de speeltuin, deed ik tikkertje, ging ik van de glijbaan en duwde ik de schommel. Heerlijk.

De afspraak nadat ik bij mijn zus ben geweest, is met een beroemde Japanse pianiste. Vind ik best wel stoer. Waarom ik een afspraak met een beroemde pianiste heb?
Niet omdat ik zo muzikaal ben. (Ik houd van muziek, maar het is voor anderen moeilijk om te houden van de muziek die ik maak. Dat geeft niet. Ik zing, neurie en trommel er toch wel op los, genoeg momenten waarop dat anderen niet stoort.)
Niet omdat we zo’n leuke oude pianola hebben. Ja die hebben we wel, maar dat weet ze niet, en bovendien istie een beetje vals.
Niet omdat ik Japans wil leren (hoewel ik dat best wel leuk zou vinden), of omdat ik een nieuwe jurk voor haar ga ontwerpen (dat kan ik niet, denk ik, nog nooit geprobeerd) of omdat ze vroeg met pensioen wil en wil weten hoe ik dat aangepakt heb (dat wil ik haar overigens best vertellen).

Nee, de pianiste komt een paar dagen cd-opnames maken bij ons om de hoek. Zij en haar collega’s hebben een uitvalsbasis nodig. Ik help onze buren met hun airbnb. En dat is de airbnb waar de muzikanten komen logeren en relaxen. De buren zijn er niet dus ik zorg voor de schoonmaak van het huis en de ontvangst van de gasten. Dat schoonmaken is niet mijn lievelingsdingetje, helemaal niet. Toch valt ‘de buren helpen met hun airbnb’ voor mij onder ‘leuke dingen doen’. Waarom?

Ten eerste: we wonen op een mooie plek en de buren hebben een schitterend huis. Het is elke keer weer leuk om mensen rond te leiden in het huis waar ze een paar dagen logeren. Mensen vallen van de ene verbazing in de andere, dat begint buiten al. En ze worden steeds enthousiaster. Daar word je gewoon blij van. Dus als ik de kamers stofzuig, denk ik aan de verrukte reacties die ik straks weer te horen krijg en dan is het leuk om de kamer zo mooi mogelijk te maken. Bovendien is het een goede gelegenheid om uit volle borst te zingen zonder dat ik iemand stoor, maar dat terzijde.

Ten tweede: ik leer door de airbnb allerlei nieuwe mensen kennen. Van een Duitse professor via een Amerikaanse tattoo-artist tot nu dus een Japanse pianiste. De contacten zijn niet diepgravend of zo, maar het is leuk om die mensen even te spreken. Ik heet ze welkom na een vaak lange reis. Ik help ze een beetje op weg in de stad, geef ze tips over bezienswaardigheden, restaurantjes en het openbaar vervoer. Dan ontstaan er leuke gesprekjes met mensen die ik anders waarschijnlijk nooit zou ontmoeten, en daar houd ik van.

Zo valt helpen met de airbnb absoluut onder ‘leuke dingen doen’. En omdat ik er ook nog een vergoeding voor krijg van de buren, valt het zelfs in de categorie ‘leuke dingen waar ik geld mee verdien’. Het past dus precies in mijn plan voor mijn voorproefpensioen.


Ik heb trouwens nog wel een vraagje: we willen dat mensen echt relaxed aan kunnen komen, dus we zorgen dat er altijd wat te drinken in de koelkast staat, en dat er wat te knabbelen is. Het drinken vind ik niet zo moeilijk om te kiezen (een sapje, een biertje en een wijntje; koffie, thee en soep kan er sowieso gemaakt worden), maar het ‘te knabbelen’ vind ik lastiger. Ik wil niet dat het snel bederft. Je weet immers nooit of mensen het opeten en ik wil voorkomen dat er eten weggegooid moet worden. Soms heb ik chippies of kaaskoekjes of stroopwafels, maar ik kan hiervoor nog wel wat inspiratie gebruiken. Iemand tips?

18 mei 2017

"Ik heb geld gespaard en nu ben ik het aan het opmaken"

Hoe je het ook wendt of keert dat is wel wat ik aan het doen ben: mijn gespaarde geld opmaken. En ik begrijp dat het de vraag oproept of dat nou wel zo verstandig is. Die vraag speelt ook af en toe bij mij.

Dinsdag publiceerde Lonneke van Project Lonica een interview met mij. Ze maakt een interessante serie over pioniers. Ik vind het leuk dat ze me daarvoor wilde interviewen en ben heel benieuwd naar de volgende verhalen in de serie. Daar zitten volgens mij heel inspirerende personen tussen. Daar moet ik nog even op wachten, maar ik haal ondertussen al wel inspiratie uit de reacties op het interview.

"“Ik heb geld gespaard, en nu ben ik het op aan het maken” is eigenlijk wat ik hier lees. Niet echt iets waarvan je denkt: dat moet ik ook doen, wat slim! Ik zou het andere mensen niet aanraden."

Het klopt: ik maak gespaard geld op. Als ik zo doorga, ben ik over dik vijf jaar hartstikke blut. Dat vind ook ik niet iets om andere mensen aan te raden. Het is dan ook niet het complete verhaal. Er missen twee belangrijke elementen:

1. Ik geef mijn gespaarde geld bewust uit.
Dat vind ik een absolute aanrader. Hiervoor deed ik misschien niet heel onverstandige dingen met mijn geld, maar ik zette het ook niet echt optimaal in voor mijn geluk. Als ik iets wilde kopen, keek ik of ik het me kon veroorloven. Als dat zo was, kocht ik het. Nu vraag ik me twee dingen af: Kan ik het me kan veroorloven? én Waarom wil ik dit?
(Wil ik het echt? Wil ik het zelf? Wat wil ik ermee bereiken? Wat is het me waard om dat te bereiken? Kan ik het op een andere goedkopere manier ook bereiken?)

Ik heb me die vragen bij mijn voorproefpensioen ook afgevraagd. De antwoorden zijn:
Ja ik kan me dit - een beperkte tijd - veroorloven.
Ik wil dit om tijd en energie te hebben om dingen te kunnen doen waar ik gelukkig van word. Dat wil ik zelf heel graag en doordat ik afgelopen jaar mijn levensstijl heb aangepast kan het relatief goedkoop. Ik heb vóór ik dit besloot, gezocht naar manieren om met mijn toenmalige of een andere baan gelukkig te zijn, dat lukte steeds minder goed. Dit leek me een geweldige optie.
Ik neem een risico door mijn baan op te zeggen terwijl ik over vier jaar weer een inkomen nodig heb. En dat vind ik ook echt wel spannend. Maar ik zag ook een ander risico en dat was dat ik steeds ongelukkiger zou worden in mijn baan, steeds minder goed en productief, en op die manier mijn baan zou verliezen.

2. Ik ben bewust bezig met hoe ik geld verdien
Ook dat is een absolute aanrader. De baan die ik had, slurpte al een paar jaar veel energie en vrolijkheid. Ik was dus al wel een tijdje op zoek naar hoe ik dat kon verbeteren, maar m'n baan opzeggen kwam nooit in me op. Nou wil ik niet zeggen dat iedereen die een bad-office-day heeft meteen z'n baan moet opzeggen. Maar waarom de optie niet in het scala van mogelijkheden opnemen? Bekijk eens eerlijk wat de consequenties en alternatieven zouden zijn. Ik denk dat de optie vaak af zal vallen (en dan weet je ook waar je het voor doet), maar ik denk ook dat de consequenties sommige mensen mee zullen vallen. En misschien is er wel een variant die goed bij je past: een dag minder werken, vakantiedagen bijkopen, een tijdje onbetaald verlof ...
Een baan, en de baan die je hebt zit heel vaak in een standaard-plaatje in je hoofd. Maar misschien zijn er ook wel andere opties. Ik verdien nu een heel klein beetje geld op andere manieren dan met mijn baan. Het is nog lang niet genoeg, maar ik heb nog wat tijd. Ik vind het leuk om er over na te denken: hoe ga ik voorzien in mijn levensonderhoud? Ik wil elke dag eten, een dak boven mijn hoofd, gezondheidszorg, en nog wat leuke dingen. Als ik daar niet zelf direct voor kan zorgen (door graan te verbouwen en zo) dan moet het op een andere manier. En welke manier dat is, ligt in principe volledig open.

17 mei 2017

Dat ene schakeltje

Zonde. Ik zit (zat, gisteren, maar er was geen wifi in de trein om dit te publiceren) in een te koude trein terwijl het buiten heerlijk weer is. Mijn fiets staat thuis, met gerepareerde ketting. Toen ik zaterdag vertrok naar mijn ouders was die reparatie nog net niet af. Er was één schakeltje dat dwars lag, of eigenlijk klem zat. Met geen mogelijkheid kreeg ik hem losser. En dus ging ik zonder mijn vouwfietsje de trein in voor een lang weekend bij mijn ouders en moet ik nu ook weer het hele stuk met de trein terug in plaats van (deels) op de fiets.

Mijn ketting liep in de afgelopen weken steeds vaker van de raderen tijdens het opvouwen van mijn fiets als ik niet oplette. Ik had inmiddels een techniek ontwikkeld om het te voorkomen. Maar dat was meer uitstel van executie dan een structurele oplossing. De ketting was gewoon te veel uitgerekt. Dus we hebben een nieuwe ketting gekocht, er een paar schakels tussenuit gehaald en de ingekorte versie op mijn fietsje gelegd.
We kozen voor een goedkope ketting. Als hij lang meegaat is dat mooi meegenomen en als hij snel blijkt te verslijten, weten we dat het voor mijn fietsgedrag loont om uit te zoeken welke ketting de allerbeste is voor een goede prijs.

Meneer heeft me zaterdag geholpen, maar moest op een gegeven moment weg naar een afspraak. Dat ene dwarse schakeltje zag ik pas daarna. Het lukte mij vervolgens niet om hem goed te krijgen. Hij kwam zaterdagavond laat thuis en heeft zondag het schakeltje losser gemaakt. "Gewoon simpel een beetje wrikken," appte hij op mijn vraag "Hoe dan?". Het voelt wel een beetje suf dat het mij niet lukte, en ik voel me extra gefrustreerd dat ik nu daardoor niet door het lekkere weer kan fietsen. Daar staat tegenover dat ik langer bij mijn ouders was, want korter onderweg en dat mijn vader me van het station heeft gehaald en gebracht. Die autoritjes zijn altijd goed voor fijne gesprekken. En ik kan ook nog dit stukje tikken in de trein. Elk nadeel heb z'n voordeel.

14 mei 2017

Comfortabel

Toen ons abonnement om op het wereldwijde web te kunnen komen afliep, bereidde ik me voor op een telefoontje om korting te vragen. Dat zit niet helemaal in mijn comfortzone zal ik maar zeggen. In eerste instantie was ik dan ook opgelucht toen ik zag dat onze aanbieder geen kortingsactie meer had voor nieuwe abonnees. Dan had bellen met de vraag waarom langsfladderende, misschien wel one-abonnement-stand-klanten wel beloond worden en loyale trouwe klanten niet geen zin, en hoefde dat dus niet.

Ik zag vervolgens dat alle abonnementen die aangeboden werden duurder waren dan ons lopende abonnement. Dat maakte dat ik in tweede instantie er toch wat minder blij mee was. Ik verwachte namelijk dat wij ook meer zouden moeten gaan betalen als onze abonnementsperiode was afgelopen. Ik besloot het even aan te kijken. Inmiddels zijn we drie maanden verder en betalen wij nog steeds de oude prijs terwijl alles nog naar behoren werkt. Daar ben ik blij mee. Soms hoef je even niets te doen en niet uit je comfortzone te komen. Lekker toch?!

11 mei 2017

Lage huisvestingslasten

'... tot nu toe niet helemaal helder en goed gedaan' schreef ik over mijn huisvestingslasten in de samenvatting vorige week. Daarmee doelde ik op een beschrijving. Maar eerlijk gezegd was het niet alleen de beschrijving die niet helemaal helder en goed was. Lees en huiver (en haal daarna weer opgelucht adem).

Toen ik besloot met voorproefpensioen te gaan, bedroeg mijn hypotheekschuld 80.000 euro. Na wat wikken en wegen besloot ik honderd euro per maand te reserveren voor de aflossing op die aflossingsvrije hypotheek. Vervolgens had ik een brainwave en besloot ik het totaalbedrag van wat ik bij elkaar zou 'sparen' tijdens de verwachte looptijd van mijn voorproefpensioen in één keer af te lossen. Daarmee werd mijn hypotheekschuld 75.000 euro. Ik nam de honderd euro wel op in mijn uitgavenoverzichtjes per maand om de aflossing (die na mijn voorproefpensioen zou moeten doorlopen en zelfs hoger zou moeten worden) op mijn netvlies te houden. So far, so good.

Wat ik niet opnam in die overzichten, en ook nergens expliciet beschreef, is hoe het zit met de te betalen hypotheekrente. Dat komt waarschijnlijk doordat het plan rond die rente niet zo strak was (en nog steeds niet is eigenlijk). Voor de eerste twee jaar van mijn voorproefpensioen had ik daar nog een reservering voor staan. Voor de jaren daarna wist ik het eigenlijk niet zo, maar ik had het idee dat het wel goed zou komen. Iets met de rente die ik zou ontvangen op mijn spaarrekeningen, misschien nog een meevallertje hier en daar, en ik had ook nog een grote reservering 'klussen' waar het desnoods vanaf kon als het echt nodig was*.
Ik weet werkelijk niet waarom ik het niet verder doordacht heb. Verder heb ik alles tot op de cent door zitten rekenen in excelletjes, maar hier bleef het hangen bij wat vage aannames. Raar. Misschien omdat er iets in mij dacht dat ik het toch niet langer dan twee jaar vol zou (durven of willen) houden?

Ik had het dus niet zo strak in mijn hoofd en al helemaal niet 'op papier'. Ik heb zodoende ook de door mij ontvangen rente van afgelopen jaar niet zo strak voor de betaling van mijn hypotheekrente vanaf het derde jaar gereserveerd. Vanaf nu ga ik dat wel doen. En ik ga ook maandelijks een bedragje van mijn budget reserveren voor hypotheekrente. Tot nu toe hield ik elke maand wel wat over van mijn budget. Dat zal dus wat minder worden. Vind ik niet leuk. Maar het is wel zo realistisch. Want ik weet inmiddels dat ik dit langer dan twee jaar vol wil houden. En dat kan, en dat vind ik dan wel weer leuk.

Naast rente en aflossing moet er natuurlijk ook nog belasting betaald worden en hebben we een verzekering voor het huis. Dat betalen we van de gezamenlijke rekening en is dus verwerkt in de 700 euro die ik maandelijks aan de gezamenlijke rekening overmaak.


*Nog even wat toelichting op de uitwisselbaarheid van de posten klussen en hypotheek (waarmee ik ook antwoord geef op een vraag die Mom4life laatst stelde naar aanleiding van mijn blogje over een extra aflossing): Voor mijn gevoel vallen 'klussen' en 'betalingen aan mijn hypotheek' in dezelfde meta-categorie: 'huis', net als 'onderhoud'. Het klusgeld is voor niet-noodzakelijke projecten. Binnen de meta-categorie huis kan ik ermee schuiven. Omdat hypotheek (en onderhoud) wel noodzakelijke posten zijn, mag ik dat geld van mezelf niet naar andere huisposten schuiven. Klinkt dat een beetje logisch?

8 mei 2017

Reizen is duur

Voor minder dan 30 euro kun je naar Nice of Londen vliegen. Dat vind ik goedkoop voor de afstand die je aflegt. Maar ik wilde niet naar Nice of Londen, ik wilde naar Zwolle. Fietsen zat er niet in, zelfs niet een deel van de route, omdat ik eind van de middag weer thuis wilde zijn voor een andere afspraak. Het hàd natuurlijk wel gekund. Ik had om vijf uur 's ochtends op de fiets kunnen springen om rond negen uur de trein te pakken in Utrecht en dan om tien uur in Zwolle aan te komen. Daar had ik, heel eerlijk, gewoon geen zin in. Het was bovendien niet goedkoper geweest dan wat ik nu gedaan heb.

Met de trein vanaf Utrecht naar Zwolle reizen kost me namelijk €9,20 met mijn kortingskaart. En dan moet ik ook nog terug, verder terug dan Utrecht. Dan zou ik in totaal meer dan 20 euro kwijt zijn, en had ik heel vroeg op moeten staan. Ik kocht dus voor het eerst in mijn leven een actie-treinkaartje bij Blokker; voor €14,50 mocht ik de hele dag treinen. Het was de goedkoopste optie. De voor mij hypothetische optie 'met de auto op en neer' had me zo'n 30 euro gekost. Dat was zelfs als ik had kunnen carpoolen, nog duurder geweest dan de trein. (En ook duurder dan naar Londen vliegen, maar daar wilde ik dus niet heen.)

€14,50 is precies 1% van mijn totale maandbudget. Zo gesteld valt het best mee. Ik vond het toch veel geld. Het is dan ook 32% van mijn vrij te besteden reisbudget voor een maand. De tijd in Zwolle, met vriendinnen, was onbetaalbaar en dus had ik het er graag voor over, geen seconde heb ik eraan gedacht om vanwege het geld niet te gaan. In tegendeel, dit soort dingen wil ik juist doen met mijn tijd. Maar ik realiseer me wel, dat als je rond móet komen van een echt minimum, zo'n tripje er behoorlijk in hakt. Dan kan het zo maar 30% van je weekbudget zijn, en dan moet er echt voor gespaard worden. Dat vind ik best opmerkelijk, in een tijd van globalisering, dat een gewoon binnenlands tripje relatief zo duur is.


6 mei 2017

Wie is Mevrouw Money Wenkbrauw nu?

Sinds ik met dit blog begonnen ben, is er best veel veranderd. Voor wie wil weten hoe het nu (ook al weer) zit met Mevrouw Money Wenkbrauw en hoezo ik op mijn 41ste al met pensioen ben, een blogpost met een soort samenvatting met volgens mij ook wat nieuwe info. Dingetjes die op de een of andere manier nog niet in blogposts aan de orde waren gekomen. Ook handig voor nieuwe lezers (welkom!).

Ik noem mezelf hier Mevrouw Money Wenkbrauw, ben 41 jaar, en ik woon met Meneer Money Wenkbrauw in ons eigen (droom)huis in een kleine stad in Zuid-Holland. In 2016 heb ik mijn baan opgezegd. Dat betekent twee dingen:
  1. ik heb meer tijd om leuke dingen te doen;
  2. ik heb geen inkomen meer (dat was tot die tijd net iets boven modaal).

Waar doet ze het van?
Ik bespreek hier vooral het tweede punt, oftewel: Waar doe ik het van?
Ik doe het - leven, en dan heb ik het over het deel van het leven dat niet gratis is - van geld dat ik gespaard had en bestemd had voor het aflossen van mijn hypotheek. Dat was best een flink bedrag, deels bij elkaar gespaard van mijn salaris, deels via veel geduld met de verkoop van geërfde grond jaren geleden. Grofweg gaat het om 80.000 euro, waarvan 50.000 in ongeveer 12 jaar bij elkaar gespaard van mijn salaris en 30.000 van die verkochte grond.

Mijn budget is nu €1.450,- per maand. Daar betaal ik alles van, dus ook de helft van alle kosten die ik samen met Meneer Money Wenkbrauw maak (inclusief vaste lasten)*. Meestal houd ik daar wel een klein beetje van over. Dat was me tot twee jaar geleden niet zo makkelijk gelukt. Maar toen leerde ik Mister Money Mustache kennen. Ik was geïnspireerd - ik bedoel, die gast was op z’n dertigste al met pensioen - keek kritisch naar mijn uitgaven en zag dat ik een hoop kon besparen zonder in te leveren op geluk.

Ik maakte een plan en zou over ongeveer 15 jaar met pensioen kunnen. Tegelijkertijd vond ik mijn werk steeds minder leuk en zinvol. Langzaam begon het besef te groeien dat ik dit niet nog 15 jaar lang wilde doen. Ook niet als het vooruitzicht was dat ik daarna voorgoed met pensioen kon. Dus bedacht ik dat ik een voorproefje op mijn pensioen kon nemen. Gewoon hier en nu mijn baan opzeggen. Ik heb gerekend en getwijfeld, en het toen gewoon gedaan (een jaar geleden inmiddels).

Zoals het er nu uitziet, kan ik dit tot in maart 2021 volhouden. Daarna moet ik weer een inkomen hebben. Voorlopig doe ik vooral leuke dingen, soms ben ik bezig met hoe ik met leuke dingen geld kan verdienen. Gaandeweg, als de deadline dichterbij komt, zal mijn focus meer (moeten) verschuiven naar geld verdienen. Ik weet bijna zeker dat het gaat lukken om iets leuks te vinden waar ik geld mee verdien. Tot een aantal jaar geleden vond ik mijn werk namelijk ook nog leuk om te doen, en daar verdiende ik een goed inkomen mee.

Leuke dingen doen bevalt me erg goed. Ik ben blij met hoe ik nu leef.


* Mijn huisvestingslasten zijn op het moment trouwens laag. Hoe dat precies zit, zal ik binnenkort in een blogje beschrijven. Want dat heb ik tot nu toe niet helemaal helder en goed gedaan realiseer ik me nu, dus er is ook geen eerdere blogpost om naar te verwijzen.

4 mei 2017

Het gaat niet vanzelf, ook niet na je pensioen

Heb jij dat ook? Dat je denkt "Daar heb ik nu geen zin in, want ik heb al de hele dag gewerkt." Ik had dat. Bijvoorbeeld bij opruimen. Ik dacht dus dat dat zou veranderen als ik met pensioen zou gaan. Dan had ik zoveel vrije tijd om leuke dingen te doen, dat ik vast wel makkelijker wat tijd vrij zou maken om minder leuke maar wel nuttige dingen te doen.

Gedeeltelijk is dat ook zo. Ik doe wat vaker de boodschappen, ik ruim wat vaker de keuken op. Maar de kinderlogeerkamer? Al weken één grote bende. We hebben die kamer nu even niet nodig, maar we lopen er wel elke dag doorheen. Dat kan nog net, tussen de vakantiespullen die voor de commode op de grond slingeren en de bergen was (winterspullen, denk ik) die uit de kinderbedjes puilen, door. Ik vind het best onrustig die troep, iedere keer weer. Maar opruimen? Ho maar.

Ik kom er dus achter dat je ook als je met pensioen bent en je tijd genoeg hebt, vervelende karweitjes niet vanzelf gebeuren. De reden "want ik heb al de hele dag gewerkt" vervang ik door "ik heb geen zin." Ik vind dat op zich een goede reden. Ik dacht alleen dat zin maken voor mijn eigen dingen makkelijker zou worden als ik dat niet elke dag hoef te doen voor onzinnig werk voor een salaris. Dat blijkt niet zo makkelijk in elkaar te zitten. Dat komt gedeeltelijk omdat ik mijn vrije tijd nog steeds te kostbaar acht om er niet-leuke of zinloze dingen mee te doen. Opruimen van een kamer die we niet gebruiken lijkt me in eerste instantie zinloos.

Maar rust in de ruimtes om me heen, brengt rust in mijn hoofd en dat van Meneer Money Wenkbrauw. Rust is soms best fijn. En wie weet vind ik iets waarvan ik nog niet wist dat ik het kwijt was. Misschien dat ik toch maar even ga opruimen. Met een lekker muziekje aan. Ik heb er zowaar zin in gekregen.

2 mei 2017

Toch een extra aflossing

Ik deed een extra aflossing, maar wat levert me dat nou op?

Om te beginnen vond ik het wel fijn om te doen. Ik miste het aflossen. Dat schreef ik drie maanden geleden al. Iedere keer als ik een extra aflossing deed (op mijn volledig aflossingsvrije hypotheek) was ik trots op mezelf en kon ik lekker uitrekenen wat me dat nou opleverde op de lange duur. Toen ik met proefpensioen ging, stopte ik met aflossen. Ik ging lekker leven van dat geld. Over die keuze ben ik nog steeds heel tevreden, alleen miste ik dat aflossen dus.

En toen kreeg ik geld van Meneer. Ik had namelijk lang geleden in m'n eentje een duur klusproject betaald. Dat kwam toen beter uit. Meneer zou me later de helft terugbetalen. Ik was dat niet echt vergeten, maar had er ook niet echt rekening mee gehouden in mijn plannen. Ja wel een beetje, ik zou het gewoon allemaal bij mijn reservering voor volgende klussen optellen.

Meneer bedacht ineens dat hij dat geld makkelijk kon betalen en maakte het over. Ik was vervolgens m'n excelletje met reserveringen al aan het bijwerken toen ik bedacht dat ik ook wel vijfduizend euro ervan kon gebruiken voor een extra aflossing op mijn hypotheek.

Ik ging aan het rekenen: Wat zou me dat schelen aan rente? Het viel me eerlijk gezegd een beetje tegen. Per jaar scheelt het me honderdvijfendertig euro aan rente. Op andere momenten kan ik heel blij worden van één euro, maar ik wilde nu uitrekenen wanneer ik weer kon aflossen, en dat wil ik met minimaal duizend euro doen. Als ik die honderdvijfendertig jaarlijks reserveer voor een nieuwe aflossing, kan ik na zeven en een half jaar duizend euro extra aflossen. Dan is mijn voorproefpensioen waarschijnlijk al lang voorbij. Vervolgens kan na ruim zes jaar weer duizend euro extra aflossen, dan na ruim vijf jaar en dan na ruim vier en een half jaar weer, en dan na ruim vier jaar weer. Het kost dus bijna 28 jaar voor ik die vijfduizend euro verdubbeld heb. Niet heel slecht misschien, maar dat moet toch eigenlijk beter kunnen.

30 april 2017

Kronkel over een gratis vrije dag

De goedkoopste manier van lezen is toch nog altijd: lezen wat je al hebt. Ik heb heel veel boeken gekregen en ze nog lang niet allemaal gelezen. Ik besloot linksboven in mijn kast te beginnen. Al bij de C (ze staan netjes op alfabet) kwam ik het eerste boek tegen dat ik nog niet gelezen had. Tussen Mal en Dwaas van Simon Carmiggelt.

Ik verwachtte er niet al te veel van, maar zat al snel hardop te lachen. En dat om stukjes van bijna zeventig jaar oud. En toen kwam ik ook nog een stukje tegen over wat je op een vrije dag kunt doen als je geen geld hebt om iets leuks te doen.

"Doe liever kleine, beminnelijke dingetjes, die er anders bij inschieten. Praat eens met de poes. Roep "Mooi weer, buurvrouw" uit het venster. Was uw hals. En stap dan ontvankelijk de straat op."

Het vraagt slechts een klein beetje ontvankelijkheid om het leuke van deze tips in te zien. Was uw hals is misschien een beetje een rare, maar jezelf opfrissen is vaak ook wel prettig dus die snap ik bij nader inzien toch wel. Hij gaat verder en raadt zijn lezers aan om op een brug te gaan staan en zeer bedroefd in het water te kijken. "Het heeft niet de geringste zin, doch het ontspant de geest en is geheel gratis." Klinkt best wel Zen (en/of vol droge humor). Had zomaar in een eigentijds magazine met gelukstips kunnen staan. Ik vind het wel wat, vooral ook omdat je het niet vol hoeft te houden van Carmiggelt:

"Gaat het op den duur vervelen? Dan maar flink doorstappen naar het postkantoor, ten einde de vulpen op staatskosten te vullen." Ik houd niet zo van dingen op staatskosten doen, omdat het inkomen van de Staat toch voor het grootste deel door mij en collega-belastingbetalers bij elkaar gebracht wordt. Maar dit is lang geleden dus het zij hem vergeven. En ik weet nu tenminste dat je vroeger blijkbaar je vulpen kon vullen op het postkantoor. Nutteloos maar leuk weetje, vind ik.

"... Maak praatjes met die en gene en binnen het uur zult ge stuiten op zo'n aardige man, die u precies weet uit te leggen waarom er hélemaal geen oorlog komen kàn. Zulke gesprekken zijn verkwikkender dan een Turks bad." Heerlijk, iemand die je geruststelt, én weer een weetje: Turkse baden waren toen al bekend onder Nederlanders, dat had ik dan weer niet verwacht.

Nog eentje, waar ik het niet per se mee eens ben (hoewel ik niet zo van bioscopen houd) maar hij verwoordt het zo heerlijk: "Mijd de bioscoop, want tien tegen één wordt daar de een of andere huilerige morbiditeit vertoond, zodat ge er na een uur op handen en voeten uit komt kruipen. (...) want de hele verdere middag loopt ge na te simmen over het droevige lot van die dame uit Hollywood of die heer uit Parijs. En ik vraag maar - wat gaat het u áán, op een vrije dag."

De citaten komen dus uit: Tussen mal en dwaas, S. Carmiggelt (uit 1949), een aanrader.

28 april 2017

De dag waarop AH me hielp niets uit te geven

Ik had bedacht dat ik wel wat lekkers voor onderweg mocht kopen. Op het laatste moment waren de plannen namelijk veranderd. Ik zou eigenlijk thuis opgehaald worden, maar nu moest ik met de trein. En ook nog eens een uur eerder vertrekken dan ik opgehaald zou worden. Als ik het nu lees, vind ik de onderbouwing nogal zwak en het wordt nog erger als ik eraan toevoeg dat ik ook vond dat het wel kon, omdat ik afgelopen maand niet zoveel had uitgegeven.

Begrijp me goed: niks mis met iets lekkers voor onderweg. Niet zolang je er niet te veel geld aan uitgeeft. Dus een appel, krentenbol of lekkere koek uit de voorraad per veel gekocht en dus per stuk goedkoper. Maar ik had geen zin in wat we nog op voorraad hadden, en ik ging voor zo'n eenzaam verpakt (en dus veel te duur en veel te veel plastic) dingetje.

Ik had niet heel veel tijd meer, maar schatte in dat ik nog net even snel kon kopen waar ik zin in had bij de Appie onderweg naar het station. Ik ging die Appie in, liep recht op mijn doel af, pakte een plastic doosje met koek, nam onderweg naar de kassa ook nog een flesje vers sap met een 35%-kortingssticker erop (gezond en met korting vergoelijkte ik het voor mezelf) en zag drie enorme rijen bij de kassa's. In zo'n rij gaan staan, betekende mijn trein missen. Dus ik zette het flesje terug in het koelschap en het doosje terug op de plank bij de andere eenzaam verpakte lekkernijen.
In de trein wist ik niet of ik nou blij moest zijn met deze niet-koophulp of niet. Het begon met wel, maar veranderde al vrij snel in niet (vrouwen! -ik geef op zo'n moment niet graag mezelf alleen de schuld-). Dus toen ik op mijn overstapstation tien minuten de tijd bleek te hebben, ging ik op zoek naar de appie-to-go. Nog erger, want die is duurder dan een normale, maar ik vond dat het mocht.

De appie-to-go bleek kort dicht te zijn voor een reparatie, maar lang genoeg om mijn overstaptijd te overbruggen. En zo hield de blauwe supermarkt mij voor de tweede keer die dag af van een aankoop die ik eigenlijk niet hoefde te doen. Ik was uiteindelijk zo op de plaats van bestemming en heb een heerlijke dag gehad. Daar had ik die koek niet voor nodig (en dat wist ik van tevoren eigenlijk ook wel).

30 maart 2017

All inclusive pensioen

Met mijn voeten in het warme zand en mijn neus in de zon kijk ik naar de blauwe zee en probeer een onderwerp voor een blogpost te bedenken. Eerst gaat vooral door mijn hoofd dat het nogal lastig is om over besparen te bloggen als je op een plek zit waar je omringd wordt door overvloed en ervan kan nemen wat je wil omdat er al voor betaald is.

Vrijheid
Maar dan bedenk ik dat dit blog niet over besparen gaat. Het gaat over vrijheid, financiële vrijheid is slechts een middel om dat te bereiken en besparen is dan weer een middel om dat te bereiken. Het gaat me niet om het besparen, maar om een fijn leven dat redelijk verantwoord is ten opzichte van mijn medemens en onze planeet.

Ideale vakantie
Een vakantie als deze is niet mijn ideale vakantie, maar wel de ideale vakantie voor een deel van mijn familie op dit moment. En het was een familievakantie dus werd het dit, meer dan prima, ook voor mij. Ik kan echt genieten van zon, zee, schelpen, visjes, lekkere dingen, en dat heb ik met volle teugen gedaan.

All inclusive all the time
Doordenkend op mijn cruise-post van begin deze maand, kwam de vraag op of je ook doorlopend all-inclusive-vakanties kan doen. Het antwoord is natuurlijk 'ja', dit valt in de categorie 'alles kan'. Maar dan moet je wel van uitzoeken, regelen en vliegen houden (én van dit soort verblijven). De langste all-inclusive die ik heb kunnen vinden is 30 dagen. De meeste zijn korter. Dat betekent dat je veel op elkaar aansluitende vakanties moet zoeken, en die moeten dan ook nog eens betaalbaar zijn.
De 30-dagen-vakantie die ik vond, kost omgerekend naar een jaar bijna 25.000 euro. Dat is nog net iets goedkoper dan de goedkoopste cruise die ik vond. Ik vond ook kortere vakanties die omgerekend per jaar op 12.500 euro uitkomen, maar dan zit je wel elke twee weken twee keer in een vliegtuig.
Ongetwijfeld kun je regelen dat je langer kunt blijven als je in overleg gaat met de reisorganisatie of de hotels/resorts zelf. Nadeel is dat het waarschijnlijk wel saai wordt, als je lang op dezelfde plek blijft.

Voor later
Gek genoeg heb ik bij het nadenken over cruisen nauwelijks nagedacht over de milieubelasting, terwijl dat nu de hele tijd op mijn netvlies staat. "Al dat vliegen is heel slecht en in die resorts wordt veel verspild." Klopt, maar ik denk dat dat op een cruiseschip niet veel beter is.
Voorlopig zie ik een leven trekkend van resort naar resort sowieso niet zitten, al past het iets beter bij me dan het cruisen omdat je niet hoeft te varen. Misschien dat het ooit zo ver komt dat het me wel wat lijkt, je weet nooit, behoeftes veranderen. Ik hoop dat we tegen die tijd elektrisch kunnen vliegen en dat de resorts heel goed zijn geworden in hun service zonder verspilling of milieubelasting.

21 maart 2017

Kun je geld verdienen met tv kijken?

Soms vertoon ik een soort van verslavingsgedrag. Ik zie een kop of titel die me eigenlijk niet interesseert. Ik weet heel goed dat ik er echt niet gelukkiger van ga worden, dat ik er niets van leer, dat de wereld er niet beter van wordt, als ik op het linkje klik. En toch doe ik het. Klik.

Er kunnen dan twee goede dingen gebeuren:
  1. Het duurt heel lang voordat het filmpje is geladen en in die tijd haak ik alsnog af. Ik ga leukere dingen doen.
  2. Er start een reclame, zo eentje die je niet na 3 seconden weg kan klikken. Ook dat is meestal wel genoeg schop onder mijn *** om iets te gaan doen wat ik echt wil.
Laatst had ik een tweetje, reclame dus, en ik dacht: ‘Ja doei, ik ga echt niet deze reclame zitten kijken voor een oninteressant filmpje zodat er geld wordt verdiend aan slechte content.’ Verder denkend, terwijl ik de laptop uitzette, bedacht ik dat ik wél bereid ben naar reclame te kijken als ik er geld voor krijg, ook al krijg ik er veel minder voor dan degene die me die reclame laat zien. Dat doe ik namelijk met euroclix. Ik krijg mailtjes met reclame en daar klik ik braaf op. Ik doe mee aan onderzoeken waarin ik naar reclames moet kijken om er vervolgens een paar vragen over te beantwoorden. Die onderzoeken vind ik soms nog wel leuk, die reclames meestal niet, maar hee, ik krijg er geld voor.

Ik ben dus ook wel bereid om een reclamespotje uit te zitten als ik een klein deel van de opbrengst krijg, zeker als er daarna iets volgt wat ik (potentieel) interessant of leuk vind. Zou je daar een business van kunnen maken? Net zoals ze er bij euroclix geld aan verdienen om mij betaald naar reclames te laten kijken? Voor een reclamefilmpje dat bekeken wordt, krijgt zo’n bedrijf, neem ik aan, meer geld. Daarmee kan dan goede inhoud gekocht worden, vergelijkbaar met commerciële televisie, met dat verschil dat de kijker ook betaald wordt. Zou dat voldoende kijkers en voldoende advertenties trekken?


*Als je je via deze link bij Euroclix aanmeldt, krijgen jij en ik allebei een bonus en kun je meteen beginnen met geld verdienen met reclames kijken.

14 maart 2017

Waar kun je het beste je airmiles inwisselen?

Elke keer bij de supermarktkassa geef ik, vrij ouderwets inmiddels, mijn twee pasjes af. Eentje voor korting en eentje voor het spaarprogramma. Het kan volgens mij tegenwoordig ook met je mobiele telefoon en eigenlijk houd ik daar wel van omdat je dan minder pasjes in je portemonnee hoeft te hebben. Maar op de één of andere manier wil ik liever niet mijn telefoon aan de caissière geven. Niet dat ik denk dat die jongens of meisjes ook maar iets anders met mijn telefoon zouden doen dan scannen. Maar ik voel vooralsnog een barrière. Dus heb ik die pasjes in mijn portemonnee en zoek ze steeds op als ik in de rij sta. Bliep bliep, en dan stop ik ze weer terug.

We hebben inmiddels best wel wat airmiles bij elkaar gespaard. Hoe gaan we die inwisselen? Mijn eerste idee daarover is de Efteling. Meneer Money Wenkbrauw en ik vieren onze trouwdag graag met pratende dieren, prinsen, prinsessen, elfjes op waterlelies, en Joris en de draak. Maar om daarbij te komen, moet je een kaartje hebben en ik vind die kaartjes duuhuur. Als ik dat kan betalen met bij elkaar gespaarde airmiles dan scheelt dat een hoop.

Maar is dat de beste manier om die airmiles in te zetten? Net als een euro, kun je ook een airmile maar één keer uitgeven. Ik heb daarom opgezocht wanneer je airmile het meeste waard is. Ik heb de waarde van Efteling-airmiles afgezet tegen een paar andere inwisselacties. Dan komt het pretpark niet als beste uit de bus.

Airmiles-onderzoekje Mevrouw Money Wenkbrauw Februari-Maart 2017  
  Opmerkingen Gewone prijs Bij-betaling Airmiles Waarde airmiles
Efteling regulier 2017 35,50 0 3.750 0,009
Efteling regulier 2017 35,50 12,50 2.500 0,009
Bol / AH inwisselen kan altijd 1,00 0 200 0,005
Bol kortingsacties specifieke actie 1,00 0 100 0,010
AH inwisselactie dit blijkt geen actie 20,00 15,00 1.000 0,005
Landal Greenparks midweek regulier 2017 35,00 0 2.500 0,014
Landal Greenparks week regulier 2017 60,00 0 5.000 0,012
B&D verfafbrander miles only 44,49 0 4.998 0,009
B&D accuboorschroefmachine specifieke actie 92,95 0 5.998 0,015
Gardena accu grastrimmer miles & money 89,95 64,99 3.500 0,007

Volgens dit tabelletje zou je moeten gaan voor specifieke tijdelijke acties of het hele jaar door het beste naar Landal Greenparks kunnen gaan met je airmiles. Maar ja, ik zou zonder airmiles niet naar zo'n park gaan, en als ik dat nu wel doe, zou ik alsnog met euro's een kaartje voor het pretpark kopen. Toch niet zo verstandig.
Wat is dan wel verstandig voor mij? Ik koop af en toe wel iets bij de bolle winkel online en wij kopen ook wel eens gereedschap. Het loont om dan te kijken of er toevallig een goede airmiles-actie is. En tegen de tijd dat we naar de Efteling gaan, kijken we dan of we nog genoeg airmiles hebben om een kaartje te kopen.

Hebben jullie betere airmiles-inwisseltips?

13 maart 2017

Roman over financiële onafhankelijkheid

Helemaal onverwacht kwam ik het tegen. In een roman. Een verhaal over financiële onafhankelijkheid. Een vader spaart voor financiële onafhankelijkheid, vooral voor zijn dochters. Hij droomt ervan om ze vrijheid mee te kunnen geven ('betaalbaar geluk'). Dus hij spaart. Hij verhuurt de zolderkamer van hun huis en de huuropbrengsten zet hij apart voor financiële onafhankelijkheid.

[Als u weet over welk boek het gaat, roep dan hard het antwoord en 'stop de tijd' over de wifi. het eerste goede antwoord verdient eeuwige roem onder de lezers van dit blog.]

Het verhuren van een kamer of een heel huis is een vrij gebruikelijke methode onder de financieel-onafhankelijk-adepten. Maar deze vader laat de huur 'discreet verdwijnen' naar het buitenland. En daar wordt het discutabel. Nou wil ik niet beweren dat iedereen die met financiële onafhankelijkheid bezig is, alles helemaal netjes doet. Maar meestal is dat toch wel het idee en de boodschap: het kán gewoon, binnen de lijntjes. Er wordt misschien creatief met regeltjes omgesprongen en er worden grenzen opgezocht, maar wel binnen de lijntjes dus.

Gaandeweg het boek komen er steeds meer discutabele trekjes van de man boven drijven. Stukken discutabeler dan geld discreet naar het buitenland laten verdwijnen. Met de financiële onafhankelijkheid wordt het trouwens niets. Hij spaart ijverig, niet alleen van de huur, maar als het doel langzaam dichterbij komt, wordt hij te fanatiek. Hij stapt over van zijn 'normale belegging' op een hedge-fonds. Er wordt hem nog gevraagd of hij niet een beetje wil spreiden. Maar nee, de resultaten van het fonds zijn spectaculair en dat wil hij ook. Dus hij stopt zijn hele vermogen, een miljoen, in het hedge-fonds. 

Ik vraag me trouwens af of hij toen niet al financieel onafhankelijk was. Een half miljoen zou voor mij persoonlijk al genoeg zijn, maar hij had op dat moment twee studerende kinderen en dan is een miljoen misschien inderdaad nog niet genoeg. Maar het lijkt me wel een bedrag waarmee je, ruim tien jaar geleden, ook met twee studerende kinderen relatief dicht bij financiële onafhankelijkheid bent. Volgens mij moet je dan juist defensiever, minder risicovol gaan beleggen, en niet meer risico nemen. Maar dat deed hij dus wel: meer risico nemen.

Het eerste jaar gaat het goed, maar als hij het jaar daarop terugkomt bij de bank in het buitenland blijkt het fonds verdwenen te zijn. Hij stort nog wel de jaaropbrengsten van de huur, maar laat het niet meer beleggen. Hij geeft het duidelijk op. Dat merk je later in het boek ook. Op een gegeven moment geeft hij ongelimiteerd geld uit. Het is een bekend fenomeen: als je eenmaal meer geld uitgeeft dan nodig, dan is er geen grens meer en dan geef je steeds meer uit. Je moet dat dan echt even bewust doorbreken. De hoofdpersoon in het boek doet dat niet. Dat hangt samen met andere, vreselijke, dingen die hij doet.

Al met al geen goed voorbeeld, wel een goed boek. 

10 maart 2017

Goedkoop wasmiddel

Vroeger vond ik het verschrikkelijk. Als mijn moeder een vlek zag, bracht ze haar wijsvinger naar haar mond deed er een beetje spuug op (tuf noemden wij dat) en wreef ermee over de vlek. Het ergste vond ik het als de vlek op mijn wang zat. "Pak gewoon een doekje met wat water." dacht ik op een gegeven moment. "Of laat het me gewoon zelf doen." Ik denk dat ze er vrij snel nadat ik dit besef kreeg en dat ook hardop uitte mee is gestopt, want een echt trauma heb ik er niet van. Stichting korrelatie kan zich met serieuze zaken blijven bezig houden.

Pas lang nadat ik bij biologie leerde over enzymen in je speeksel en het verteren van voedsel, bedacht ik dat dat betekent dat de vinger met speeksel misschien wel een beter alternatief is dan het doekje met water. Zou het dan lonen om een wasbolletje tuf op te sparen en dat bij je was te doen? Ieuw, ik vind het een vies idee. En ik denk eigenlijk ook dat je was er niet schoon van wordt. (Mocht je empirisch onderzoek willen doen, ik houd me aanbevolen voor de resultaten. want nieuwsgierig ben ik wel. Let dan wel op de temperatuur: die mag niet hoger worden dan lichaamstemperatuur, dus niet wassen op 40 graden.)

Als je op wikipedia bij speeksel kijkt, zie je bij functies onder andere staan: "antibacteriële activiteit" en "spijsvertering" Die antibacteriële activiteit is fijn bij het wassen, maar er zijn ook ziektes die overleven in je mond en die je juist kunt overbrengen via speeksel.
Spijsvertering is het afbreken van voedsel en zou op die manier helpen, denk ik. Maar het enzym in je speeksel zet zetmeel om in glucose. Dan verandert je zetmeelvlek dus in een glucosevlek. Ik weet niet of je daar blijer van wordt.

Al met al denk ik dat het niet een goed idee is om je kleren met speeksel te wassen. Wel kun je sommige vlekjes ermee verwijderen. Ik probeer het wel eens. Maar alleen als niemand het ziet en als ik het idee heb dat mijn mond redelijk schoon is.
En je schijnt er bloedvlekken mee te kunnen verwijderen, maar dat heb ik zelf nog nooit geprobeerd. Voor de rest koop ik toch nog gewoon wasmiddel, in de aanbieding dat dan weer wel. (Ik weet dat je het ook zelf kunt maken, maar dat vind ik -lui als ik ben- te veel gedoe.)

8 maart 2017

Lang verhaal over een bijna gewone dag

Vroeg
Ik probeer het toch weer. Nog even mijn ogen dichthouden. Maar nee, het grootste deel van mij is wakker en wil tenminste weten hoe laat het is. 6:23 Dat is niet eens een heel slechte score. Ik pak mijn telefoon en sokken en loop de slaapkamer uit met zo min mogelijk licht en geluid.
Ondanks dat ik nu al negen maanden niet hoef te werken, word ik nog steeds elke dag vroeg wakker. Soms onhandig - als het de dag ervoor laat is geworden - maar meestal eigenlijk wel fijn. Ik houd van die vroege uurtjes.

Standaard-start
Vandaag wordt een gewone dag, heb ik me gisteren voorgenomen. Een dag waarop ik niets hoef en precies doe waar ik zin in heb. En ik weet al waar ik zin in heb: lezen. Ik heb twee kersverse boeken liggen, en een boek dat bijna uit is. Dat laatste is een tussendoortje, geleend van de bieb omdat het boek dat ik zocht er niet was. Maar ik begin mijn dag zoals altijd: met een hoodie over mijn pyjama op de bank met mijn laptop op schoot, terwijl de kamer langzaam opwarmt (ik heb het niet koud, de slaapwarmte zit nog in mijn lichaam). Ik check het nieuws via Vinden.nl omdat me dat clix oplevert. Nou ja, ik check het nieuws omdat ik een beetje een nieuwsjunk ben en mijn startpagina daarvoor is Vindenpuntnl omdat dat clix oplevert. Ik ga ook even naar de site van euroclix* om mijn lot te activeren en om te kijken of ik mee kan doen aan een onderzoek. Omdat er op dit moment geen onderzoek voor mij beschikbaar is, ben ik snel klaar. Zo, het eerste deel van mijn werkdag zit er op :)

Lezen en schrijven
Ik zet thee, sla het bibliotheekboek open en verdwijn in de wereld van Elenoor Jansen, hoofdpersoon van het boek. Rond achten wordt Meneer Money Wenkbrauw wakker, en voor de gezelligheid (en om me te kunnen bemoeien met welke sokken hij aantrekt) doe ik dan ook mijn ochtenddingen als douchen, aankleden en ontbijt maken (vandaag kiwi, banaan en appel met havermout). Ik laat me voor het precieze moment dat dat begint dus leiden door Meneer (lekker onafhankelijk).
Meneer vertrekt naar zijn bedrijf en ik kruip weer op de bank, zonder hoodie maar lekker met muts op, zodat de verwarming niet al te hoog hoeft. Ik lees het bibliotheekboek uit. Voor mij geen mustread, maar ik heb lekker gelezen. Ik schrijf een review over het boek voor Klezzer*. 'Vroeger' schreef ik een verslagje op een blogje voor mezelf, nu zet ik dus een review op Klezzer. Ik weet eigenlijk niet helemaal zeker of ik dat zo blijf doen. Een verslagje voor jezelf is toch anders, fijner vind ik. Zo'n recensie levert wat geld op en vind ik ook niet vervelend om te doen, maar ik moet nog even bij mezelf te rade of ik het geld het verschil waard vind.
Hiermee zit wel het tweede deel van mijn werkdag erop.

Het foute halfuurtje
Zo'n recensie of verslagje helpt me om het boek af te sluiten. Om uit die wereld weer naar de gewone wereld te komen. Maar ik kan ook na een recensie niet meteen in een nieuw boek beginnen. Dan neem ik nog steeds de sfeer van het vorige boek mee, en soms plak ik zelfs personages over elkaar. Ik ruim dus eerst even de keuken op. De radio gaat hard aan (op het foute uur, ssst). Als de keuken weer geschikt is om eten in te bereiden en ik vol overgave 'Why tell me why' heb geplaybackt voor de buren (je weet nooit wie er kijkt, dus altijd je best doen), check ik nog even het nieuws. Daarna ben ik klaar voor een andere wereld.

Nog meer fout
De wereld van Robert Walter in De greppel van Herman Koch. Het leest lekker weg en de hoofdpersoon irriteert me mateloos. Heerlijk vind ik dat, als een boek emotie bij me losmaakt. Ik word pas na een dik uur weer gestoord. Door mijn maag, die vindt dat het lunchtijd is. Klopt wel ongeveer dus ik haal brood uit de diepvries, lees nog even een hoofdstukje terwijl het ontdooit en maak m'n lunch klaar. Ik nestel me weer op dezelfde bank met mijn boterhammetjes naast me en lees door. Ik heb nog de hele middag om te lezen. Ik hoef straks alleen maar even boodschappen te doen voor het eten. Maar dan ben ik op pagina 97. Ik heb blijkbaar even niet op zitten letten, want de laatste zin van 96 loopt niet lekker door op 97. Ik kijk terug en lees het begin van de zin nog een keer. Nee, die zin loopt ook nu echt niet. Vreemd. Ik lees een stukje door. Plotseling ben ik vanuit Amsterdam in Frankrijk verzeild geraakt en ik vermoed ook in een andere tijd. Is dit een droom of hallucinatie van een van de personages? Het gaat pagina na pagina door en ik zie nergens een link met het verhaal wat ik tot nu toe gelezen heb.

Ruilen of toch niet?
Ik pak m'n laptop erbij en google 'fout in de greppel'. Naast wat verkeersongelukken, krijg ik één adequate 'hit': iemand die op een forum vraagt of anderen ook last hebben van een fout in De greppel. De pagina's die genoemd worden komen overeen met waar ik de fout vond en de titel van het boek waar de foute pagina's uit komen wordt zelfs genoemd. Tja, ik ben dus niet de enige en het is dus echt een fout. Ik besluit de uitgever te bellen. Eerlijk gezegd een beetje in de hoop dat ze me een nieuw exemplaar gaan opsturen.
Het is een bekend probleem en ze hebben hun best gedaan om de verkeerde exemplaren op te sporen en te vernietigen. Ik mag het boek in een willekeurige boekhandel om gaan ruilen en ik krijg excuses voor het ongemak. Een wandelingetje naar de boekhandel is ook niet vervelend. Dus ik trek m'n schoenen aan en stop het boek in een tas. Het is droog en ik loop vrolijk richting boekhandel. Onderweg bedenk ik dat ik het eigenlijk wel bijzonder vind om het boek met de fout te houden. Ik kan de ontbrekende pagina's kopiëren uit een boek in de bibliotheek. Maar ik loop toch even door om 'mijn ontdekking' in de boekhandel te delen. Ik ken de mensen van de boekhandel en blijf even kletsen. We checken hun exemplaren, maar daar zit de fout niet in. Ik kopieer niet uit hun exemplaren want daarvoor moet het boek helemaal plat open en dat haalt het nieuwe eraf. Ik woon naast de bieb dus na een gezellig poosje in de boekhandel loop ik naar de bieb. Daar blijken alle exemplaren van De greppel uitgeleend te zijn dus reserveer ik een exemplaar.

Boodschappen
Omdat ik me had ingesteld op een hele dag lezen heb ik eigenlijk geen zin om nog iets anders te gaan doen. Maar halverwege dit boek beginnen in het tweede verse boek dat ik had liggen zie ik niet zitten. Ik besluit om dan maar wat meer tijd te spenderen aan het boodschappen doen. Dus ik zoek op m'n gemakje en uitgebreid uit welke aanbiedingen er zijn, wat ik wil eten die avond en in welke supermarkt ik het beste welke boodschappen kan doen. Uiteindelijk ga ik in twee verschillende supermarkten boodschappen doen. Daar neem ik niet elke dag de tijd voor, en dat was ik vandaag eigenlijk niet van plan omdat het een leesdag zou worden, maar het liep dus anders.

Tot slot
Over de avond zal ik kort zijn, of in ieder geval korter: ik begin vandaag al met koken voor Meneer thuiskomt. Als hij thuiskomt verbazen we ons nog een keer samen over de fout in het boek (het was een cadeautje van Meneer), we eten, we praten, we kijken een serie, ik check nog even het nieuws en we gaan vroeg naar bed.

Dit is een tweede voorbeeld van hoe mijn dagen eruit zien, nu ik gepensioneerd ben. Het is een voorbeeld van hoe mijn dagen er vaker uitzien, behalve dan dat ik niet elke dag een fout in een boek ontdek.
Het was niet echt vandaag, maar een aantal dagen geleden. Erover schrijven zat al de hele tijd in mijn hoofd, maar kwam er vandaag pas van. Dat liep het lekkerst in de tegenwoordige tijd, dus dat heb ik er maar van gemaakt.

*Als je je via deze links bij Euroclix of Klezzer aanmeldt, krijgen jij en ik allebei een bonus en kun je meteen beginnen met online bijverdienen. Win-win, maak je me blij mee, dankjewel.

5 maart 2017

Pensioencruisen

Het is alweer een tijdje geleden dat ik het voor het laatst langs heb zien komen, maar een tijdje geleden popte het regelmatig op: het filmpje over een wat oudere mevrouw die op een cruiseschip woonde. Het commentaar of de boodschap was dat deze mevrouw dat zo slim had gedaan. Want ze werd zoveel beter verzorgd dan in een bejaardentehuis en het was zoveel leuker en het kostte nog minder ook.

Ik weet niet waarom maar laatst moest ik eraan denken. "Zou dat nou echt zo'n goede keuze zijn?

"Geheel verzorgd", maar hoeveel zorg is dat?
Ik vraag het me bijvoorbeeld verzorgingstechnisch af. Ja, als je nog een bepaalde mate van zelfredzaamheid hebt wel. Je hoeft op zo'n cruiseschip niet zelf te koken of te wassen of bedden op te maken. Dus niet het gevaar dat je de piepers aan laat branden, of erger: brandt sticht omdat je niet meer zo goed met een gasfornuis om kunt gaan. Maar als je hulp nodig hebt bij het douchen, komt er dan zo'n loveboat-matroos je billen wassen? En je steunkous aantrekken? En zorgt hij ervoor dat je de juiste medicijnen op het juiste moment neemt?

Is het goedkoper?
En ik vroeg het me ook kostentechnisch af. Zou het echt goedkoper zijn? Dus ik heb even gegoogeld. Het is geen diepgravend, allesomvattend onderzoek geworden, maar ik heb wel even serieus zitten googelen. De goedkoopste langdurige cruise die ik kon vinden, kostte zo'n 8.000 euro voor 122 dagen. Als je dat omrekent naar een jaar is dat bijna 26.000 euro. Daarvoor heb je dan onderdak, eten en drinken, je bed wordt opgemaakt en eens in de veertien dagen doen ze je was. En je ziet nog eens wat van de wereld.
Ik vond, voor de vergelijking, maar één seniorenwoning met service waarvan ook direct de prijzen zichtbaar waren (bij alle andere die ik vond, kon ik alleen achter de prijs komen door een offerte aan te vragen, dat heb ik nog maar even niet gedaan.). Hier betaal je voor wonen, drie maaltijden per dag en wasservice bijna 36.000 euro per jaar. Op de site oogt het complex vrij luxe, dus het kan ongetwijfeld iets goedkoper. Maar het moet dan dus 10.000 euro per jaar goedkoper zijn om te kunnen concurreren met de goedkoopste cruise.
Als je overigens geen zorg nodig hebt, dan is het wel duurder dan voor jezelf zorgen, tenminste als ik het vergelijk met mijn jaarbudget van 17.400 euro.

Kun je het regelen?
Ook regeltechnisch lijkt het me nogal een gedoe (maar dat kan aan mij liggen). Hoe regel je dat je cruises goed op elkaar aansluiten? Ik ben tijdens mijn google-actie geen doorlopende cruise tegengekomen. 150 dagen is de langste cruise die ik ben tegengekomen, 180 schijnt ook mogelijk te zijn. Maar misschien wil zo'n maatschappij dat maar al te graag voor je regelen. Misschien kun je ook nog wel korting krijgen (dat schijnt, zeker als je met z'n tweeën bent, echt wel te kunnen)
En hoe zit het met belasting? Kun je ingeschreven blijven in Nederland en zou je dat moeten willen of juist niet? En hoe zit het met gezondheidszorg en -verzekering? Er zijn artsen en verpleegkundigen aan boord van zo'n cruiseschip, maar als je ernstig ziek bent, zullen ze je zodra dat mogelijk is naar een regulier ziekenhuis willen brengen.
Als je echt graag wil, moet dit wel uit te vinden zijn.

Is het leuk?
Ik houd niet zo van varen (maar wel van dit soort dingen (globaal) uitzoeken). En ik zou mijn familie en vrienden ontzettend missen. Maar als je wat ouder bent en je hebt niet zo veel mensen meer om je heen, heb je daar misschien minder last van. Er staat bovendien tegenover dat je steeds nieuwe mensen ontmoet, dat kan heel leuk zijn. En wellicht kun je een band opbouwen met personeelsleden, dat schijnt die mevrouw uit het filmpje ook gedaan te hebben. Daar komt nog eens bij dat er veel entertainment is aan boord. Je moet ervan houden, maar echt saai zal het niet zijn. En, al eerder genoemd, je ziet nog eens wat van de wereld. Dus het zou best eens leuk kunnen zijn.

4 maart 2017

Voorproefmaand 9: februari 2017

Februari was de negende maand van het voorproefje op mijn pensioen. Dat betekent dat ik al mijn uitgaven betaal van gespaard geld. Mijn budget is €1.450,- per maand. Ik heb ook een ijkbedrag, dat is €1.310,- per maand

Uitgaven ruim binnen budget en ijkbedrag

In februari heb ik €1.175,- uitgegeven. De grootste afwijkende posten ten opzichte van mijn ijklijstje waren:

1. Ik gaf minder uit aan het openbaar vervoer, 29 euro ipv 50. Ik heb lekker veel gefietst.
2. Ik gaf minder uit aan kleding. Niets om precies te zijn (ipv 40).
3. Ik gaf minder uit aan uitjes. Ik ging er wel op uit, maar het waren gratis of heel goedkope uitjes. (11 ipv 40).

Inkomsten
Ik ben middelmatig actief geweest met Klezzer* in februari. Ik schreef twee reviews. Maar de inkomsten lopen gewoon door, ook als je niet schrijft. In februari verdiende ik ongeveer een tientje met Klezzer.

Omdat het bij het spaarprogramma Euroclix* loont als je meer spaart voor je uit laat betalen, heb ik al sinds juni niet meer uit laten betalen. De teller stond eind februari op 8.064 clix. Dat is nu zo'n 113 euro waard (hoewel ik maar 112 euro uit zou kunnen laten betalen, omdat je alleen per 1.000 uit kan laten betalen). Maar ik spaar lekker door, misschien wel tot ik 20.000 clix heb, en 325 euro uit kan laten betalen.
Tweede helft vorig jaar was ik niet zo actief, maar in februari heb ik best actief geklikt en meegedaan aan onderzoeken. Daarmee heb ik 1.323 clix verdiend, dat is tegen de koers die ik inmiddels bereikt heb € 18,52 waard.

Voorproefstand
Al met al is dit de voorproefstand geworden:

<![if supportMisalignedColumns]> <![endif]>
Pensioenvoorproefje MMW dd. 4-3-2017 54
 
Beginsaldo 80.000 60
Aanname 1: uitgaven/mnd 1.450  
Aanname 2: inflatie 2% 1
Op 25-09-2020 is mijn oorspr. verwacht saldo (bijna) 0. Dat is nog 43 mndn.
Op 25-03-2021 is mijn bijgesteld saldo (bijna) 0. Dat is nog 49 mndn.
Het verschil is nu 6 mndn.
Datum Verwacht Saldo Verwacht uitg/mnd Bijgesteld saldo Bijgesteld uitg/mnd
ink/mnd
25-04-16 80.000   80.000    
25-05-16 80.000   84.939    
25-06-16 78.550 1.450 84.403 1.344  
25-07-16 77.098 1.452 83.051 1.310  
25-08-16 75.643 1.455 81.840 1.211  
25-09-16 74.186 1.457 80.635 1.205  
25-10-16 72.726 1.460 79.404 1.231  
25-11-16 71.264 1.462 78.098 1.306  
25-12-16 69.800 1.464 76.626 1.472  
25-01-17 68.333 1.467 75.938 1.333  
25-02-17 66.863 1.469 74.763 1.175  
25-03-17 65.392 1.472 73.439 1.324  
25-04-17 63.918 1.474 72.040 1.399  
25-05-17 62.441 1.477 70.602 1.438  
25-06-17 60.962 1.479 69.144 1.458  
25-07-17 59.481 1.481 67.674 1.470  
25-08-17 57.997 1.484 66.197 1.477  
25-09-17 56.510 1.486 64.716 1.482  
25-10-17 55.022 1.489 63.231 1.485  
25-11-17 53.530 1.491 61.742 1.488  
25-12-17 52.037 1.494 60.251 1.491  
25-01-18 50.540 1.496 58.758 1.494  
25-02-18 49.042 1.499 57.262 1.496  
25-03-18 47.541 1.501 55.763 1.499  

De einddatum is weer een maand opgeschoven! Daar ben ik blij mee. Komt gedeeltelijk doordat ik vrijwel altijd onder mijn budget blijf met m'n uitgaven en gedeeltelijk door het zakcentje dat ik verdien met online inkomsten. Als de voorspellingen kloppen, kan ik mooi tot mijn vijfenveertigste van het voorproeven genieten. Vorige keer was de einddatum ook al een maand opgeschoven. Dat zal niet elke maand zo zijn. Ik haal mijn einddatum uit de lange versie van de tabel. Het is de maand met het laagste positieve 'bijgestelde saldo'. Vorige keer was dat saldo net iets minder dan het bedrag dat ik tegen die tijd per maand uitgeef en deze maand zat het net boven nul. Het zal dus nu weer wat langer duren dan een maand voor de einddatum weer opschuift.

*Als je je via deze links naar Klezzer en Euroclix aanmeldt, kun je meteen beginnen met online een zakcentje bijverdienen. Je krijgt een welkomstbonus, en ik krijg een bonus omdat je je via mij hebt aangemeld. Win-win lijkt me, dankjewel.