22 april 2018

Eten weggooien


Het loopt goed met de airbnb van de buren. Gisteren checkte er een groep jonge Oekraïners uit, vrijdag komt een Brits stel met hun ouders uit India. Die heb ik trouwens maar even gewaarschuwd voor Koningsdag. 

Dat het een leuke, beetje gekke,

en vooral heel drukke dag is. 


Ze huren een auto op Schiphol en gaan direct door naar de Keukenhof. Iemand ervaring met Koningsdag in de Keukenhof?

Boekentip

Maar ik wilde het eigenlijk over de groep Oekraïners hebben die net weg is. Leuke beleefde jongeren. Hun Engels was heel basic dus communiceren ging niet zo vlot als meestal. Toch wel even - met veel wijzen en wat handen en voeten - over onze liefde voor boeken en literatuur kunnen praten met een van de meisjes. Ze gaat me nog mailen met een boekentip. Ze liet me de titel zien op haar telefoon, maar mijn kennis van het cyrillisch schrift laat te wensen over. Ze zoekt de vertaling op. Ik ben heel benieuwd. Dit vind ik echt zo leuk aan airbnb. Wil je ook zulke boekentips en wat extra verdienen, en dus airbnb-verhuurder worden? Dan zou ik het leuk vinden als je dat via deze link doet.

Vol is vol

Toen ze weg waren, dook ik meteen het huis in. Met dit weer moet je het afval snel wegbrengen, anders gaat het stinken. Helaas hadden ze veel afval geproduceerd en stonden er twee stampvolle afvalzakken. Shit, vergeten te zeggen dat ze ze niet zo vol moesten doen. Al betwijfel ik of het in dit geval geholpen had. Niet uit onwil, maar ik denk dat ze vriendelijk geknikt zouden hebben en ondertussen geen flauw idee zouden hebben van wat ik had gezegd.

Zonde

Handschoenen aan, extra zak erbij en overladen maar. Gelukkig was ik er vroeg bij en was de inhoud nog niet echt aan het bederven. Ik schrok wel van de hoeveelheid eten die weggegooid was. Ze waren er drie nachten met zijn zessen. Ik kwam alles bij elkaar wel twee hele broden tegen, twee halfvolle sappakken, drie halfvolle puddingpakken, koeken, wat pizzapunten, … Nou kan het soms wat lastig zijn op vakantie met een groep om goed eten in te kopen. En waar je het thuis nog in de diepvries kan doen, kan dat op vakantie niet. Maar toch! 

Zoveel weggegooid eten had ik nog nooit gezien.


Misschien komt dat ook doordat ik lang niet altijd in de vuilniszakken hoef te graaien (gelukkig!). Hoe dan ook: zonde. Wel grappig: ik kwam Efteling-plattegronden tegen. Ze zijn dus blijkbaar ook in de Efteling geweest, net als wij afgelopen week.

En passent ook nog even wat papier, twee glazen flessen, en wat plastic, waaronder drie statiegeldflessen, eruit gevist. Beter voor het milieu en levert ook nog 30 cent op ;)

21 april 2018

Still checkin'

Ze waren er wel afgelopen week: de nibud-mails en -sms'jes. Maar door een combinatie van lekker weer, het uitstapje naar de efteling en een wat minder flexibele laptop heb ik er nog niet over geschreven. Bij dezen alsnog.

Een wat langere e-mail

Ik ontving een wat langere mail met daarin een mix van oude en nieuwe informatie. Er wordt bijvoorbeeld nog eens herhaald dat je je saldo moet checken om roodstand te voorkomen omdat dat duur is. Daar wordt een reden aan toegevoegd: er zijn veel manieren om te betalen en daardoor is het lastig om het overzicht te houden. Regelmatig checken helpt dan.
Ook de automatische incasso passeert de revue: handig, maar ook hier is checken het devies.
Helemaal nieuw in deze mail: het checken van je mail en zogenaamde 'mijn-omgevingen' bijvoorbeeld van  je zorgverzekeraar. Soms staan er rekeningen in en het is handig om ook daarvan op de hoogte te zijn, soms moet je misschien zelfs actie ondernemen!

En een sms

De volgende dag kreeg ik een sms met de vraag op welke datum m'n inkomen meestal wordt bijgeschreven. Die was voor mij gauw beantwoord: 

Ik heb geen inkomen. 

Wel goed om te weten als je wel een inkomen hebt natuurlijk. Zelf maak ik meestal rond de 25e geld van mijn spaarrekening aan mezelf over.

Incasso's

Drie dagen later een sms'je met de vraag welke incasso's allemaal automatisch gaan. En of het op een handige datum is, bijvoorbeeld net nadat je salaris is gestort. Uit mijn ervaring als schuldhulpmaatje weet ik dat dat laatste a) inderdaad best belangrijk is, en b) heel vaak niet te organiseren is, omdat veel organisatie je niet zelf een datum laten kiezen. Heel onhandig.

Nog even mijn automatische incasso's op een rijtje
  • Abonnement mobiele telefoon: rond de 28e
  • Bijdrage aan de gezamenlijke rekening: rond de 26e
  • Eff.nota Kwartaalafrek Beleggen (eens per kwartaal dus): rond de 8e (nog steeds)
  • Bankkosten: rond de 4e.

En die van onze gezamenlijke rekening:
  • Miljoenenspel (guilty pleasure): wekelijks op donderdag of vrijdag
  • Regionale Belastinggroep: rond de 29e 
  • Energie: rond de 28e
  • Autobelasting: rond de 27e
  • Netflix: rond de 27e
  • Internet: rond de 26e
  • Opstalverzekering: rond de 23e
  • Water: rond de 20e
  • Bankkosten: rond de 4e
Wel weer eens goed om het zo op een rij te zien. Toch nog maar eens checken of het niet goedkoper is om de opstalverzekering en autobelasting ineens te betalen. Ik kan me herinneren dat ik dat al ooit gecheckt heb en dat het toen niets uitmaakte, maar wie weet is er iets veranderd (of herinner ik het me niet goed).

20 april 2018

Sprookjes bestaan

Het was de perfecte dag om te gaan. Meneer had het uitgerekend. Geen grap! Het weercijfer vermenigvuldigd met de temperatuur en met de ruimte in onze agenda's, gedeeld door het verwachte-bezoekersaantal en het aantal aangekondigde lerarenstakingen. Of zoiets.

Onverwachte bonus

Hoe dan ook, het was inderdaad een perfecte Eftelingdag. Lekker zonnetje, slechts twee scholen, nul klaar-met-het-examen-groepjes. Onverwachte bonus: de bomen stonden in bloei. Romantisch dwarrelden de kleine roze blaadjes om ons hoofd. Dat paste perfect want we waren daar ook om onze trouwdag te vieren. Twee maanden te vroeg weliswaar, maar dat had te maken met die berekening. Ach:

Elke dag is een dag om te vieren. Toch?!


Goedkoper

We waren met de auto gekomen. Dat was inclusief parkeergeld meer dan een tientje goedkoper dan met het openbaar vervoer. Wel 26 kilo CO2 meer. Dat vind ik zeker jammer, maar het gemak plus de tijd- en geldwinst wegen dan toch zwaarder.
We hadden met airmiles betaald. Niet het meeste rendement voor je airmiles, maar we wilden toch niet binnenkort naar landal greenparks. Ik heb dat vorig jaar een keer uitgezocht en nu een snelle check gedaan. Klopte nog wel ongeveer. Het was inclusief servicekosten 55 euro goedkoper dan met een kortingskaart van appie (of 16,50 als je meerekent dat je met airmiles ook boodschappen kunt betalen).
We hadden broodjes en een fles appelsap meegenomen, bevroren in de tas gestopt, goed eet- en drinkbaar toen we er zin in hadden. Dat was pak hem beet 12 euro goedkoper dan ter plekke wat kopen.
We hadden ook een klein flesje champagne meegebracht. We hadden per slot van rekening 106 maanden om te vieren. Hoeveel goedkoper dat precies is, weet ik niet, maar in de horeca betaal je al gauw €35,- voor een halfje als ze ze al hebben. En bovendien weet ik dat we de champagne die ze in de Efteling hebben niet onze lievelings is. Die in onze tas wel. Zeker €27 euro goedkoper, en onbetaalbaar veel lekkerder!

Sprookjesachtig

Na de champagne hoefde ik niet meer zo nodig in een achtbaan. Daarom hadden we het sprookjesbos bewaard, dat was er alleen maar sprookjesachtiger op geworden.

17 april 2018

Er komt een grote uitgave aan

Al vele avonturen had hij overleefd. Tientallen kilometers lang denderend achterop de fiets of na een zwierige baan van mijn schouder met een klap neerkomend op de grond. "O ja daar zat nog een laptop in." Maar de rit van gisteren overleefde hij niet. Met veel kabaal caramboleerde hij de trap af, hij sloeg af en toe een trede over, maar pakte elke hoek mee. En dat resulteerde in dit beeld:


Blij

Eigenlijk valt de schade nog mee. Want 'gehangen' aan een groot scherm doet hij het nog prima. Ik zit er nu gewoon op te tikken. Ik ben heel blij dat ik nog bij al mijn bestanden kan, ook de niet-geback-upte. Toch denk ik dat een nieuwe wil kopen. Ik sleep mijn laptopje namelijk overal mee naartoe. Vandaar ook de vele avonturen. En niet overal is een groot scherm om aan gekoppeld te worden. Terwijl het soms toch fijn is om even wat gegevens op te kunnen zoeken als ik bij een schuldhulpmaatje ben, of een blogje te kunnen tikken als ik bij mijn ouders ben, of foto's te laten zien aan vrienden (ja dat doe ik nog ouderwets op een laptopje), dat soort dingen.

Het is maar geld

Een nieuwe laptop dus. Dat is een flinke uitgave. Ik heb er wel voor gereserveerd, maar toch baal ik er flink van. Het is lekkerder om dat geld achter de hand te hebben dan het uit te geven. Ook omdat m'n laptop nog niet op is. Hij is gewoon gevallen door onvoorzichtigheid. Zonde van het geld. Maar ik wil er ook niet wakker van liggen, dat helpt geen snars. Het is zoals het is. Ik probeer tegen mezelf te zeggen: Het is jammer, maar het is maar geld. Wees blij dat je het uit kunt geven, en dan ook nog aan iets wat voor jou misschien wel belangrijk is, maar niet echt een eerste levensbehoefte.

13 april 2018

Kloppen al je bij- en afschrijvingen?

Weer een sms'je van m'n Nibud-coach. Of alle bij- en afschrijvingen van afgelopen week kloppen? Én of ik ze aan had zien komen? Volgens mij wel, maar laat ik er even goed naar kijken.

Mijn persoonlijke betaalrekening

Het eerste wat opvalt, is dat ik vrij veel bijschrijvingen heb deze week. Negen in totaal. Dat is niet representatief, maar wel verklaarbaar. Het zijn terugbetalingen van een vriendengroep (daar heb je de grootste afwijking al te pakken), twee keer airbnb, een overschrijving van mijn spaarrekening naar mijn betaalrekening (voor dat gedoe bij de notaris, het stuk grond dat we van onze ouders krijgen). Ik zie geen rare bedragen.

Er is één onverwachte bij 


De vergoeding voor mijn dag op het stembureau. Ik wist in mijn achterhoofd wel dat die nog moest komen, maar niet wanneer.

Er zijn minder afschrijvingen: bankkosten, het bedrag dat ik voor de vriendengroep heb voorgeschoten, kwartaalkosten beleggen (daar ben ik dus nog steeds niet vanaf ondanks mijn goede voornemens in februari; hmm dit is wel weer even een wake-upcall), bibliotheekkosten, en de betaling voor dat gedoe bij de notaris, het stuk grond dat we van onze ouders krijgen.

De gezamenlijke rekening

Geen verrassingen op de gezamenlijke rekening. Wat klusuitgaven die we niet elke week hebben, maar die weloverwogen en min of meer gepland zijn.

Helpt dit sms'je?

Ik moet bekennen dat ik wat onverschillig reageerde toen het sms'je binnen kwam. Dat komt toch een beetje doordat er geen echte controle achter zit. Als ik me niet had voorgenomen om over dit traject te bloggen, had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Dat zegt iets over mij, maar ik denk dat de mensen die zich opgeven voor zo'n coachingstraject daar ook 'last' van hebben.

Vreemde ogen dwingen


Daarom organiseer ik voor dingen die ik echt graag wil, vreemde ogen of ten minste medestanders die, als ik een keer in de verleiding kom om te doen wat ik niet wil, me helpen. Als je dat met dit programma denkt georganiseerd te hebben, kom je bedrogen uit. De reminders en informatie helpt wel, maar vreemde ogen zijn er voor mijn gevoel niet. Erover bloggen kan een uitkomst zijn, voor mij werkt het, want ik heb net toch braaf al mijn bij- en afschrijvingen zitten checken.

11 april 2018

Notaris-update

Vanmiddag rond één uur kwam er een mail binnen van de notaris. De inhoud was standaard: bevestiging van de afspraak, zie bijlagen, vergeet je paspoort niet, zorg ervoor dat het geld op onze rekening staat anders gaat de hele boel niet door, ... Dat soort dingen maar dan in notaristaal.

In de mail geen woord over de overdrachtsbelasting, niets over of er wel of niet aanpassingen gedaan zijn. Ik moest dus de bijlage openen en flink scrollen (naar pagina 6) om erachter te komen wat de notaris in al zijn wijsheid had besloten:

Vrijstelling van overdrachtsbelasting


Hoera!

(Overigens gaat de notaris er uiteindelijk niet over of we vrijgesteld worden, zo heeft hij het dus ook niet opgeschreven. Er staat: "Koper doet een beroep op de vrijstelling van overdrachtsbelasting als bedoeld in artikel 15 lid 1 letter s van de Wet op belastingen van rechtsverkeer, aangezien koper de gekochte natuurgrond als bedoeld in dit wetsartikel, zal gebruiken overeenkomstig de in gemeld artikel gestelde voorwaarden." En dat is precies wat we gaan doen.

Waar voor je geld

Sinds maandagochtend ben ik met de notaris in de weer. U weet wel die notaris die voor heel veel geld een vrijwel standaard werkje aflevert. Ik schreef er eerder over in dit blogje over grote bedragen.
De gedeeltes die niet helemaal standaard zijn, gaan mis. Ik vind dat behoorlijk frustrerend.

Machtigingen

Het begon eigenlijk al eerder met de machtiging door mijn zus. Zij kan niet bij de overdracht zijn. Daarom machtigt ze mij. Dat moet ook via de notaris, daar brengt hij extra kosten voor in rekening. (Dat mag hoor, het is per slot van rekening meer werk.) De eerste concept-machtiging was voor de medewerkers van het notariskantoor. Dat is misschien gebruikelijk maar niet wat mijn zus had gevraagd.
Dus Zus bellen en nogmaals vragen om een machtiging voor mij. Toen kwam er een concept met mij erin én de medewerkers van het kantoor. Zus weer bellen. De notaris deelde haar op een belerend toontje mee dat dat is voor als er iets misgaat. Voor als ik onverhoopt er niet bij zou kunnen zijn. Dan zou het toch door kunnen gaan. Daar had mevrouw zeker niet aan gedacht he?
Meneer de notaris was even vergeten dat ik de andere koper ben, dat ik niemand gemachtigd heb, en dat het dus überhaupt niet doorgaat als ik er niet ben.

Knippen-plakken

Maandagochtend kwamen de concept-stukken. Daarin stonden twee fouten. Eén knippen-plakken-fout (vermoed ik). Kan gebeuren, maar toch slordig voor 300 euro per uur.
Over het andere zijn we nog niet uit. Ik heb maandagochtend meteen gebeld. Het is namelijk natuurgrond en daar hoef je geen overdrachtsbelasting over te betalen. Die staat wel op de afrekening. De medewerkster die ik aan de lijn kreeg, kon me niet verder helpen dus de notaris zou me die middag terugbellen.
Dat gebeurde natuurlijk niet dus hing ik gisteren weer aan de lijn. Toen ik eindelijk teruggebeld werd, zei de notaris eerst wat ik al wist. Dat er 'agrarisch' in het kadaster staat en dat dat iets anders is dan 'natuurgrond'. Dus legde ik uit wat ik al eerder uitgelegd had: dat de bestemming veranderd is - "ik kan u het bestemmingsplan mailen" -, dat er planschadevergoeding is betaald door de gemeente aan de huidige eigenaar.
Hij gaf als enige reactie: "Ik moet een document hebben waaruit blijkt dat het natuurgrond is."
Ik: "Aan wat voor document moet ik dan denken?"
Hij: "Een document waaruit blijkt dat het natuurgrond is."
Ik: "Ik heb hier niet zo veel ervaring mee, kunt u mij een beetje helpen?"
Hij: "Ik heb al gezegd ..." Toen onderbrak ik hem, want ik hoefde dezelfde zin niet nog een keer te horen.
Ik: "Is het bestemmingsplan misschien goed, of de papieren van de planschadevergoeding?"
Hij: "Dat zou kunnen, als daaruit blijkt dat het natuurgrond is."

Echt waar, ik heb nog nooit iemand meegemaakt die zo weinig meedenkt voor zoveel geld. Of wacht, misschien die ene keer dat we onze Amerikaanse keuken lieten bouwen. Maar laat ik niet nog een andere frustratie naar boven halen. Het bestemmingsplan dus. Dat ik dat al eerder genoemd had, heb ik nog wel even gezegd. (Dat helpt niet echt, maar ik ben ook maar een mens.)

Het is nog spannend

Ik heb hem binnen het uur de stukken gemaild (het bestemmingsplan via linkjes, dat had ik achteraf misschien niet moeten doen, dit soort mensen moet alles op een presenteerblaadje krijgen). Hij zou er die avond nog naar kijken (volgens de medewerkster die ik belde om te checken of de mail was aangekomen.) Nog niets gehoord. Dus straks om negen uur maar weer eens gezellig bellen. De overdracht is pas morgen. We hebben nog zeeën van tijd.

Echt, ik kan niet wachten op die blockchainnotaris.

10 april 2018

Wat is je saldo op dit moment?

Ik kreeg 's ochtends om tien uur een sms'je. Dat krijg ik anders alleen als ik met Digid aan het inloggen ben of zoiets dus ik keek er wel even van op. Het was van de Nibud-coach. "Wat is je saldo op dit moment?" was de vraag.

Ik wist het niet, want ik had vrijdag het etentje met vriendinnen voorgeschoten en wist niet of alle terugbetalingen al binnen waren. Verder verwachtte ik een betaling van de airbnb, maar die kon ook wel morgen binnen komen. Even kijken in de app op mijn telefoon: Ah de meeste terugbetalingen waren binnen, airbnb-geld nog niet.

Ik had een antwoord om te sturen aan de Nibud-coach. Dat was blijkbaar niet de bedoeling. Het sms'je kon niet verstuurd worden. Beetje jammer. Ik snap het wel, maar toch.



9 april 2018

Spieren sparen (met recept!)

Meneer Money Wenkbrauw spaart niet alleen geld, nee sinds kort spaart hij ook spieren. Hij is er heel serieus mee bezig en dus eten we ook anders. Eén van mijn nieuwe favoriete recepten is de kippencurrylinzensoep. Niet duur (als je slim inkoopt, koop bijvoorbeeld kippendijfilet als het in de aanbieding is, stop het in voor jou geschikte porties in de diepvries) en wel heel lekker:

Ingrediënten voor 3 à 4 personen

Wij kunnen hier met zijn tweeën twee keer van eten, maar ik denk dat wij kleine eters zijn. Tip: Experimenteer met de hoeveelheid linzen en ei. Je kunt er rijst bij eten (dat doen wij niet).

  • 2 blikken linzen (à 400 gram)
  • 250 gram kippendijfilet (is iets vetter dan de kipfilet uit het originele recept, maar lekkerder en goedkoper
  • 1 kippenbouillonblokje
  • 1 eetlepel kerry of curry*
  • 1 theelepel djinten / komijn
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • 2 eieren
  • taugé
  • evt. 1 paprika of stengel bleekselderij (staat niet in het originele recept, maar lekker en gezond; je kunt het weglaten als je er niet van houdt of als het te duur is)
  • evt. koriander
  • evt. rijst

 *De termen curry en kerrie worden door elkaar gebruikt. Ik vind het in deze soep allemaal lekker: óf dat gele poeder (dat noem ik kerrie), óf groene Thaise curry, óf rode Indiase curry. Daar kwamen we achter toen onze kerrie op bleek te zijn. We probeerden een schepje Indiase curry uit een potje dat we nog hadden: heerlijk. Een week later hadden we nog steeds geen kerrie en probeerden we –ook uit een potje dat we nog hadden- groene Thaise curry, ook lekker. 
Hoeveel je erin moet doen, hangt uiteraard af van je smaak. Als je voor goedkoop gaat, is kerrie denk ik de beste oplossing, maar dat heb ik eerlijk gezegd niet uitgezocht.

Bereidingswijze

Als je er rijst bij wil eten, bedenk dan even wanneer je die gaat koken. Dat hangt af van hoe snel je bent met de rest en hoe lang je de soep wil laten pruttelen.
Snijd de kip in stukjes (0,5 x 3 cm volgens het recept, maar ik meet ze meestal niet).
Zet een pan met een halve liter water op. Doe de twee blikken linzen erin, en daarna de 250 gram kipblokjes en het kippenbouillonblokje.
Voeg de kruiden toe: wat peper, 1 eetlepel kerrie*, 1 theelepel komijn, 1 theelepel paprikapoeder.
Voeg de 2 eieren toe en roer goed door (dan krijg je allemaal eiersliertjes).
Laat een half uurtje pruttelen (Ik neem het niet zo nauw met die tijd, het kan ook veel korter, zorg wel dat de kip gaar is.)
Als je er paprika bij wil doen, snijd die dan in stukjes en voeg die toe aan de pan (moment is afhankelijk van hoeveel bite je nog in je paprika wil).
Als je de soep gaat eten, doe dan een handje taugé in je kopje of je bord. Dat doe je dus echt pas op het laatst, dan blijft hij lekker knapperig.
Als je van koriander houdt, kun je dat er ook nog een beetje overheen strooien.

Het originele recept (mijn bron) vind je op eiwitrijkerecepten.nl

Hier moet ik de curry er nog doorroeren en dit zijn geen linzen uit blik.


Goedkoper

Het grappige is dat sommige ingrediënten voor dit recept goedkoper zijn bij de appie dan bij de dirk (meestal is dat andersom). Bij dirk kan ik geen b-merk blikken linzen vinden en ze hebben daar alleen grotere en dus duurdere verpakkingen taugé, terwijl er echt niet zo veel in gaat. 

Ik heb laatst geëxperimenteerd met linzen die niet uit blik komen. Dat is nog goedkoper. Het werd er bij mij wel iets papperiger van. Vond ik ook lekker, maar daar moet je van houden. Ik had nog geen ervaring met linzen-niet-uit-blik dus misschien (waarschijnlijk) kun je die ook wel zo koken dat het niet papperig wordt.

Overigens is de kip het duurste ingrediënt. Die kun je echt het beste in de aanbieding kopen. En als je geen spieren aan het sparen bent dan kun je er ook best wat minder in doen.

8 april 2018

Check je bankrekeningen, hoe en waarom


Rood staan is hartstikke duur 

Daarom is het slim om te voorkomen dat je rood staat. Een goede eerste stap is dat je weet hoeveel er op je bankrekening staat. Dan weet je hoeveel je nog uit kunt geven, én dus ook wat je niet kunt betalen.

Je kunt je bankrekeningen checken op verschillende manieren:
  1. op papieren afschriften
  2. via een pinautomaat
  3. door een saldolijn (oid) van je bank te bellen
  4. door in te loggen bij je bank via internet
  5. in de app van je bank

Regelen bij je bank

Voor de laatste drie mogelijkheden moet je je aangemeld hebben en inloggegevens hebben. Dat kun je via je bank regelen. Overigens is het ook mogelijk om ervoor te zorgen dat je bijna niet rood kunt staan. Dat kun je eenvoudig regelen met je bank –als je niet rood staat op dat moment– en vind ik echt een aanrader. Overigens voorkom je daarmee niet dat je rood komt te staan door een automatische incasso of door bankkosten. Je moet dus nog steeds opletten en checken dan.

Wat moet je checken?

Via een pinautomaat en de saldolijn kun je meestal alleen je saldo checken. Dat is een goed begin, maar het is ook handig om af en toe de bij- en afschrijvingen te checken. Soms gaat er namelijk wel eens iets mis, en dat wil je kunnen corrigeren. Maar dan moet je dat wel weten. Kijk dus regelmatig, - zeg minimaal 1 keer per week - op je afschriften (op papier of digitaal) of alle bij- en afschrijvingen wel kloppen. Klopt je loon? Zijn er geen bedragen onterecht afgeschreven, bijvoorbeeld van een abonnement dat je al hebt opgezegd, of een korting die niet verwerkt is? 
Misschien vind je het handig om dat op een vast moment te doen, dus bijvoorbeeld altijd op maandagochtend of juist vrijdagmiddag (zodat je weet wat je in het weekend uit kan geven).

Geld terughalen

Als er onterecht iets is afgeschreven, kun je dat soms door de bank terug laten storten. Als je niet weet hoe het moet, neem dan contact op met je bank. Soms zul je contact op moeten nemen met degene die ten onrechte het geld heeft afgeschreven. Gelukkig gaat het meestal goed. Het is fijn om zeker te weten dat het goed is gegaan, of om ermee aan de slag te kunnen als het eens een keertje niet goed gaat.


Coachingsmail

Ik kreeg de tweede coachingsmail van check-plan-spaar met daarin informatie en links over het hoe en waarom van je saldo checken. Er staan een heleboel goede dingen in. Niet alles vind ik even slim aangepakt, maar dat gaat meer over de methode van coaching dan over de kernboodschap. Ik heb in bovenstaand blogje wel twee aanvullingen gedaan: het stukje over niet rood kunnen staan en dat het handig kan zijn om op een vast moment je saldo te checken. 

De pinautomaat was trouwens een ‘O-ja-momentje’


Wist ik natuurlijk wel, maar had ik helemaal niet meer op m’n netvlies. Kan misschien toch handig zijn voor mijn ‘werk’ als Schuldhulpmaatje, dus de mail was zeker ook weer nuttig voor mij.

7 april 2018

Yes! Euroclix-uitbetaling

Maart was een magere online maand voor mij. Ik blogde ik nauwelijks, en ik was sowieso wat minder online. Ook wel eens lekker. Maar ik was dus ook wat minder bezig met online geld verdienen.

Halverwege

Halverwege de maand (precies rond lunchtijd op de 15e; dat lijkt heel gestructureerd, maar was gewoon toevallig) bedacht ik nog wel om mijn euroclix-saldo eens te checken. Ik zat al een tijdje te ‘wachten’ tot ik de 20.000 zou bereiken. Ik verwachtte niet dat het al zo ver was, maar wilde even kijken hoeveel ik nog moest. Tot mijn verbazing was ik de grens van twintigduizend clix al gepasseerd. 



Mokken met behangmotief

De clix van een online-aanschaf van een paar weken geleden waren bijgeschreven. Ik was al weer vergeten dat die nog moesten komen. Ze zaten bij een heel leuk verjaardagscadeautje voor mezelf: ik heb mokken laten bedrukken met de plaatjes van ons behang. We kunnen nu dus thee drinken uit mokken die naadloos bij ons interieur passen. 

Grenzeloos tuttig.


Het behang is op zich al behoorlijk tuttig en dan ook nog dezelfde mokken erbij ... Ik word helemaal blij van dat soort dingen. Én ik had echt theebekers nodig. Die waren regelmatig op voordat de vaatwasser vol was. Dat is best een goede reden, toch? M’n schoonouders en –zusje/broertje wilden me samen alle mokken die ik 'nodig' had cadeau doen. Supercadeau wat mij betreft en als bonus ook nog clix erbij, want ik moest ze echt zelf bestellen omdat ze custom-made waren. Meneer heeft het pakketje onderschept en leuk ingepakt in twee doosjes zodat ze me die op m'n feestje konden geven.

Met die bonus kon ik een uitbetaling aanvragen bij euroclix van maar liefst 325 euro.Ik heb er best wel een tijdje over gedaan om het bij elkaar te sparen. Maar ik zie het gewoon als een leuk extraatje. Ik vind het niet erg om af en toe een enquête in te vullen dus echt moeite kost het me niet. Dan is het toch leuk om ineens 325 euro op je rekening bijgeschreven te krijgen. Daar heb ik heel tevreden een tuttig kopje thee op gedronken.

6 april 2018

Wat zou je doen met een half miljoen?

Van Mom4life kreeg ik een Liebster-award, dat vind ik echt superleuk en motiverend. Nogmaals dankjewel! De Liebster-award gaat vergezeld van een aantal vragen en 'opdrachten'. Dinsdag beantwoordde ik vraag 1. Wat wil je graag bereiken met je blog?

Hier volgt de rest, in een lekker lange blog. Met onder andere het antwoord op de vraag wat ik zou doen met een half miljoen. Daar kun je lekker van dromen.

Maar eerst nog even een paar moeilijkere vragen:


2. Met welke andere blog(gers) ervaar je een klik en waarom?

Dit vind ik dus een moeilijke vraag. Ik was al een paar keer begonnen aan een antwoord, en vervolgens draaide de ‘backspace-knop’ overuren (nou ja, eerder seconden). Dat komt doordat ik me soms een beetje een buitenbeentje voel tussen de blogs die ik regelmatig lees. Ik ben bijvoorbeeld helemaal niet zo goed in consuminderen. En daar bovenop: hoewel ik er nu heel gelukkig mee ben, is het maar de vraag hoe verstandig mijn financiële keuzes uiteindelijk uitpakken. Of dan denk ik bijvoorbeeld dat ik ‘Geldnerd’ zou kunnen noemen omdat hij dingen graag goed uitzoekt en doorrekent, en daar houd ik ook wel van. Ik vind mezelf alleen lang niet zo goed daarin als Geldnerd.

Ik ben inmiddels overstag door de stem in mij die zegt: "Niet zo onzeker. Je wordt gevraagd om een klik, niet om je te meten met anderen. Vertel gewoon wat in je opkomt, juist leuk toch!"

Geldnerd dus en Mom4lifeProjectLonica en Huisvlijt. 


Zo! Dat is eruit. Volgende vraag.

3. Wat is het raarste aanbod voor je blog, dat je ooit hebt gehad van een externe partij?

Daar heb ik eigenlijk niet zo’n spannend antwoord op. Ik heb nog even gedacht of ik iets moest verzinnen, bijvoorbeeld iemand die mijn MoneyWenkbrauwen wilde epileren. (Heb ik in real life wel eens gehad, voor mijn echte wenkbrauwen, maar dat had niets met mijn blog te maken.) Ik krijg niet zo vaak een aanbod voor m'n blog.
Iemand tips hoe je dat voor elkaar krijgt? Of moet ik dat eigenlijk niet willen?

4. Zou je graag fulltime blogger willen zijn?

Als je met fulltime blogger 40 uur per week achter mijn laptopje in de weer zijn voor mijn blog(s) bedoelt, is mijn antwoord nee. Maar als je bedoelt of ik er voldoende mee zou willen verdienen om van te leven is mijn antwoord ja. Wel de lusten niet de lasten. Oeioeioei.
Mag ik hem iets verfijnen? Als ik zou kunnen kiezen tussen mijn inkomen verdienen met 32 uur in de week bloggen of een andere baan van 32 uur, dan zou ik voor het bloggen kiezen. Ook al zou het bloggen me minder opleveren, als het voldoende zou zijn, zou ik daarvoor gaan.

5. Wat zou je doen met 500.000 euro?

Vijfhonderdduizend euro! Een half miljoen! Dat zou ik echt wel willen. Daar kun je een heleboel leuke dingen mee doen. Een Tesla kopen, een dakterras laten maken, maatpakken laten maken. Maar dat zou ik niet doen. Met een half miljoen moet het net lukken om voor altijd voldoende inkomen te genereren om lekker van te leven. Door die 500.000 euro’s voor me te laten werken. Dat zou ik er dus mee willen doen: investeren, beleggen. Ook best leuk, maar niet het allereerste waar ik aan denk als ik 'leuke dingen' hoor. Ik zou ook nog wel even zenuwachtig worden, want het komt er wel op aan. Het is een beetje krap (klinkt erg he?). De euro’s moeten wel allemaal hard genoeg kunnen werken en niet verdwijnen. Het vraagt dus de juiste investeringen en beleggingen.

Dan zou ik het leven dat ik nu leid kunnen blijven leiden zonder dat ik ooit weer moet gaan werken. Lijkt me heerlijk. En dan elke dag leuke dingen doen van de vrije tijd en het geld dat die hardwerkende vijfhonderdduizend euro's me opleveren. Schrijven, lezen, tijd doorbrengen met lieve mensen, klussen, helpen, leren, ... en misschien gaat het wel zo goed dat er genoeg overblijft voor die Tesla, het dakterras en die maatpakken (en ja, dat zou ik heel leuk vinden).

And the nominees are ...

Bij de Liebster-ward krijgen hoort ook doorgeven, nomineren. Dat levert ook een klein dilemmaatje op. Ik vond het erg leuk om de Liebster-award te krijgen, terwijl ik het tegelijkertijd vind lijken op een variant op de kettingbrief. En daar wil ik andere mensen eigenlijk niet mee opzadelen. Dus ik wist eigenlijk niet zo goed of ik wel of niet blogs moet nomineren.

Ik heb besloten om er niet al te moeilijk over te doen. Ik nomineer gewoon de blogs die ik wil nomineren, en het is aan de blogger zelf om er wel of niet iets mee te doen. Net als Mom4life bij mij deed eigenlijk. Ze schreef: “Geen druk hoor, je hoeft er niets mee te doen. Maar het is een uiting van mijn waardering voor jou.

Ik zag ook ergens dat Liebster bedoeld is voor beginnende bloggers. Nou ken ik die niet zoveel dus daar heb ik even geen rekening mee gehouden. Mocht je beginnende blogger zijn en graag de award willen ontvangen, reageer dan even. Dan kijk ik rond op je blog en als ik de juiste persoon ben om jou te nomineren doe ik dat.

Mijn genomineerden zijn dezelfde blogs als de blogs waarmee ik een klik heb:
Geldnerd, ProjectLonica, en Huisvlijt. (Mom4life terugnomineren lijkt me een beetje raar, maar je mag van harte nog een keer als je wil.)

Vragen, vragen, vragen

Een van de opdrachten bij de Liebster-award is om vragen te bedenken voor degenen die je genomineerd hebt. Ik dacht eerst dat ik dat moeilijk zou vinden. Maar na niet al te lang nadenken en een beetje surfen (beter goed geïnspireerd, dan je eigenste verzinsel verkeerd : ) ) had ik er zo een stuk of 15 staan. Dat is een beetje te veel van het goede. Ik vind drie een mooi aantal. Dus toen werd het moeilijke aan dit onderdeel het kiezen. Deze zijn het geworden (en misschien dat ik op die andere nog eens terugkom):

[Nagekomen opmerking: De eerste, ongenummerde vraag had ik weg willen halen voor publicatie, maar dat is mislukt (ik dacht at ik het gedaan had, blijkbaar niet). Ik vind het flauw om hem alsnog weg te halen. De nominees zijn vrij om deze wel of niet mee te nemen. Zoals met elke vraag overigens :) ]

Waarover zou je eigenlijk graag willen bloggen, maar heb je nog niet gedaan omdat je het te off-topic vindt voor je blog? Of heb je een mooi plaatje dat je wel wil laten zien, maar wat eigenlijk niet op je blog past?

  1. Hoe belangrijk is je blog voor jou?
  2. Wat vind je nu van je eerste blogpost?
  3. Als je zou moeten kiezen, door wie/wat (welke krant, glossy, website, vlogger …) zou je graag geïnterviewd willen worden?

Regels, regels, regels

Nog even de regels van de Liebster-award op een rijtje:

  1. Bedank de persoon die jou genomineerd heeft en post een link naar zijn/haar blog
  2. Zet een foto van de award op je blog
  3. Beschrijf jouw favoriete blog
  4. Beantwoord de vragen van de persoon die jou genomineerd heeft en maak nieuwe vragen voor de bloggers die jij nomineert
  5. Nomineer jouw favoriete blogs
  6. Kopieer de regels in je blogpost
  7. Informeer de bloggers die jij genomineerd hebt, en stuur hen een link van je blogpost.
Ik zie nu dat ik nummer 3 nog niet gedaan heb. Die houden jullie dan nog van me tegoed. Dan kan ik er nog even over nadenken.

5 april 2018

Maar net goed

Ik kreeg vrij snel na mijn aanmelding bij Check - Plan - Spaar de eerste test binnen. Die heb ik maar meteen ingevuld. Ze maken gebruik van een van de bureaus die ik ken van Euroclix, bekende lay-out dus voor mij.

Het waren vragen over hoe vaak je je saldo checkt ("elke dag") en of je zelf vindt dat je overzicht hebt op je financiën ("ja"). Ik scoorde maar net een "goed" met mijn 45 punten, bij lange na geen "uitstekend" dus. Lekker dan als je jezelf "Money Wenkbrauw" noemt.

Het komt waarschijnlijk doordat ik niet spaar. Dat is een bewuste keuze en ik heb voorlopig nog wel meer spaargeld staan dan de gemiddelde Nederlander, maar daar vragen ze niet naar. En ik teer hoe dan ook natuurlijk wél in op mijn spaargeld. Dus heel terecht dat ik daar puntenaftrek voor krijg.

Het is een kort testje. Mooi, dat hoeft niemand af te schrikken. Wel online, het hele programma is digitaal ingestoken (dat krijg je met e-mailcoaching). Voor mij persoonlijk is dat een voordeel, maar ik weet inmiddels dat er best veel mensen met geldproblemen zijn, die niet zo digitaal zijn. Voor hen is dit dus niet bedoeld.

Er zit nog wel een klein foutje in de test. Op het plaatje kun je linksboven een zin zien die er volgens mij niet hoort te staan. Het lijkt een aanwijzing voor degene die de test heeft gemaakt. Ik kan het niet te laten dat op te merken. Maar je hebt er geen last van dus dat zegt meer over mij dan over die test. (Ik kan dus soms heel pietluttig zijn).


Check - Plan - Spaar

Je kunt je door het Nibud laten coachen. "Met de gratis e-mailcoaching Check, Plan, Spaar maak je in 12 weken de drie Nibud-vuistregels tot routine."

Nou heb ik het niet het idee dat ik coaching door het Nibud nodig heb, maar ik heb me toch aangemeld. Ik ben namelijk benieuwd hoe het werkt en wat het inhoudt. Als Schuldhulpmaatje kan ik het misschien ooit iemand aanraden. Maar dan wil ik wel eerst zelf weten hoe het werkt.
En ik kan er vast voor mezelf ook wel iets van leren.


4 april 2018

"Als we maar niet tussen de bejaarden komen te zitten!"

Dan reis je zeker veel?” Ik kreeg en krijg de vraag vaak als ik vertel dat ik met proefpensioen ben, zeker als ik het moet uitleggen en het ‘een soort lange sabbatical’ noem.

De vraag ligt blijkbaar voor de hand, maar: Nee ik reis niet veel. Ja, naar mijn zus en naar mijn ouders, maar dat is niet wat de vraagstellers bedoelen. Reizen, verre reizen, naar de andere kant van de wereld, dát bedoelen ze. Houd ik dan niet van reizen? Jawel hoor. Ik vind het heerlijk om bijzondere gebouwen te bekijken (ik heb staan huilen van geluk toen ik voor het eerst in de Sagrada Familia was), de zon op mijn rug te voelen prikken, te ontdekken hoe anders de natuur kan zijn, te praten in een vreemde taal, een andere cultuur te ontdekken, oh en niet te vergeten: duiken, dat is zo mooi.

Meneer Money Wenkbrauw in de Sagrada Familia

Maar ik vind het net zo goed heerlijk om hier nog eens goed naar mijn eigen stadje te kijken, aandacht te besteden aan ons heerlijke huis, en ook hier schijnt af en toe de zon (steeds meer weer J), er is hier zoveel mooie natuur, genoeg te praten, lezen en schrijven; gelukkig houd ik ook heel erg van onze eigen taal en is er aan de cultuur hier om me heen ook nog genoeg te ontdekken. Ik duik hier niet graag (ik ben een wat luie warmwater-veelzicht-duiker), maar als bonus heb ik hier heel veel bekenden, vrienden en lieve familie om me heen.

Thuisblijven is een stuk goedkoper dan reizen. Ik heb niets tegen vliegen (behalve de enorme milieubelasting), maar (of dus) zet mij maar lekker op de fiets. Omdat ik geen inkomen heb, kies ik –meestal -, gezien alles wat er hier te genieten is, voor thuis. Maar ja, als de bonus van thuis, met name de lieve familie op vakantie wil, dan ga ik mee. Het gaat niet om zomaar een ik-heb-zin-in-vakantie-gril, die ik dan slaafs volg. Het gaat om lang gekoesterde wensen. En toevallig kwamen twee van die wensen de afgelopen maand weer boven drijven.

Dingen waar je heel blij van wordt en die je je kunt veroorloven, die moet je doen. 


Ik word blij als de mensen waarvan ik houd blij zijn, van ervaringen delen, en zoals ik hierboven ook al beschreef van veel dingen die met reizen te maken hebben. Als ik de afweging maak tussen deze reizen en een maandje langer proefpensioen, kies ik voor deze reizen. Dus ik kan het me veroorloven.

Mijn vader, die al negen jaar voor mijn moeder zorgt, zei laatst: “We hebben het hartstikke goed. Het enige wat ik soms jammer vind is dat we niet meer naar Wenen, Praag, Boedapest kunnen. Dat had ik nog graag gewild, maar dat lukt me niet meer met mama. Maar dat geeft niet, moet je eens kijken wat we nog wel kunnen.” Ik herinnerde me dat ze het vroeger inderdaad wel eens over die steden hadden. En ik hoorde (naast het ongelooflijke optimisme van mijn vader waar ik heel veel bewondering voor heb)  “dat lukt me niet meer met mama.” Dat klopt. Dus mijn eerste plan was om samen met hem te gaan en iets te regelen voor mama. Ik overlegde met mijn zus en zij had een nog beter plan: “Waarom gaan we niet met z’n vieren? Net als vroeger.” Met z’n drieën kunnen we prima voor mama zorgen in welke omgeving dan ook. Dus we gaan!

De voorpret is nu al groot.


En met Meneer had ik heerlijk diepgaande gesprekken over hoe het met ons gaat, wat onze wensen zijn, dat soort dingen. En daar kwam China weer naar boven. Hij is daar geweest voor zijn bedrijfjes. Steeds als hij terugkwam, zei hij: "Het is daar zo bijzonder. Daar wil ik met jou heen.” En nu hadden we het er dus weer over. “Ja, laten we gaan, binnen nu en drie jaar, want het is echt een grote wens en iets heel moois om samen te doen,” was in eerste instantie de conclusie. Tot we elkaar aankeken en ons realiseerden dat we net zo goed nu konden gaan. Als het tenminste betaalbaar was. We googelden, vonden een reis die alle hoogtepunten bevat die we willen zien. Buiten het seizoen, dat kan met twee pensionado’s, en dus behoorlijk goedkoop, en we boekten. Jaren had het lopen sluimeren en nu zouden we binnen het half uur boeken! We keken elkaar weer aan, somden nog even voordelen, nadelen en risico’s op, keken nog een keer goed naar de prijs (was die echt wat we dachten en konden we dat echt betalen? Ja!) en we boekten. Ik voelde een soort euforie na de laatste klik toen Meneer Money Wenkbrauw zei: “Ik hoop dat we niet tussen de bejaarden komen te zitten.

Mijn (Money)Wenkbrauwen gingen naar beneden in een soort wat-had-je-dan-gedacht-grimas. 


Natuurlijk zitten we tussen de bejaarden als we buiten het seizoen een rondreis boeken bij een niet backpack-organisatie! Nou en?! Meneer moest even slikken, maar realiseerde zich toen ook dat het niet gaat om met wie er nog meer in de bus en trein zitten, maar dat het erom gaat dat we samen in China zijn. Joehoe, China here we come.

Wat zijn we toch geluksvogels!

3 april 2018

Beste Albaker / Al Baker,

Ik wil u vriendelijk verzoeken om geen reclame meer te maken voor uw bedrijf via de reacties op mijn blog. En al helemaal niet met van die zinnen erin waar mensen met een snelwerkend inbeeldingsvermogen nare plaatjes van op hun netvlies krijgen (die kunnen de rest van deze alinea beter overslaan): “Mijn man en ik hadden een zeer slechte kredietwaardigheid toen we diep in de financiële juristen zaten, …”. Ieuw!

Ik heb overigens zoveel vertrouwen in mijn lezers dat ik ervan uitga dat ze op dat moment al afgehaakt waren. Behalve als ze, net als ik, hun verbazing nog wat wilden voeden. Ik heb me - eerlijk is eerlijk - wel vermaakt om nog een paar onbegrijpelijke zinnen. En om het feit dat u denkt dat dit klanten oplevert.

Uw reaclame past niet op mijn site. Ik ben, op zijn zachtst gezegd, geen fan van lenen en steek dat op mijn blog ook niet onder stoelen of banken. Bovendien heeft u er niet voor betaald. Dat hoort eigenlijk wel voor onvervalste, commerciële reclame. Mocht u dat recht willen zetten, kunt u contact opnemen via mevrouwmoneywenkbrauw@hotmail.com, dan stuur ik u mijn rekeningnummer.

U kunt deze tekst zelf wel door een slecht werkende vertaalmachine halen toch? Dan komt het een beetje op uw niveau.

Ik wens u een fijne dag.
Mevrouw Money Wenkbrauw

Dit plaatje heb ik gevonden op de facebookpagina van Loeki de Leeuw official

2 april 2018

"Wat wil je graag bereiken met je blog?"

Er zijn 3 dingen die ik graag wil bereiken met mijn blog:


1. Het kan ook anders!

Ik wil graag mensen inspireren door te laten zien dat je van je logische pad af kunt wijken.
Mijn logische pad was een studie en carrière op basis van die studie mét bijbehorende levensstandaard (van studentenkamer tot goedgevulde villa zeg maar).
Ik heb genoten van het studeren en student zijn, en van het werken. Dat werd op een gegeven moment minder. Ik probeerde al een tijdje het plezier terug te krijgen in mijn werkende leven, toen ik Mr. Money Mustache tegenkwam. Ik raakte geïnspireerd en ben dingen echt anders gaan doen. Daar schrijf ik over, omdat ik anderen ook die mogelijkheid gun. Soms kan een verhaal van een ander daarbij helpen.
Het grappige is dat het in ieder geval mezelf helpt. Het formuleren maakt me bewuster van wat ik doe en denk, én van de dingen waar ik nog niet uit ben. Ik help zo in ieder geval mezelf.
Ook al is het pad achter je mooi, je hoeft er niet op te blijven (mag wel trouwens)

2. Inkomen

Ik vind het echt supercool om wat te verdienen met mijn blog. Ik schrijf graag, vind het leuk dat mensen het lezen en waarderen, en als een bonus kan ik er dan ook nog wat geld mee verdienen. Dat maakt de keuze om te stoppen met een vaste baan met een salaris iets makkelijker (niet dat mijn verdiensten van nu in de buurt komen van mijn oude salaris, maar dat geeft niet.)

3. Plezier en ontwikkeling

Ik houd van schrijven en dit blog geeft me daar een goede reden voor. Door iets veel te doen kun je jezelf ook ontwikkelen op dat vlak. Ik wil mijn schrijven graag ontwikkelen. Zo heb ik me bijvoorbeeld voorgenomen om eens wat vaker korte, krachtige blogjes te schrijven. Dat is met dit blogje mislukt, maar ik geef het nog niet op.


Dit is mijn antwoord op de eerste vraag van Mom4life
Ik kreeg van haar een Liebster-award, dat vind ik echt superleuk en motiverend. Dankjewel! 

Er zijn nog meer vragen om te beantwoorden en andere dingen die horen bij het in ontvangst nemen van een Liebster-award. Dat ga ik nog allemaal doen, maar in het kader van mijn voornemen om niet te lange blogs te schrijven, knip ik het in stukjes.



31 maart 2018

De krant lezen door een zakdoek

Wat een saai cadeau,” dacht ik toen mijn vader suggereerde om zakdoeken voor mijn moeders verjaardag te kopen. Maar ja, een beter idee had ik niet, en mijn moeder had zelfs geen idee toen ik het haar vroeg: “Het is zo wel goed.

Papieren gebakken peren

De suggestie van mijn vader kwam voort uit een kleine ergernis: mijn moeder stopt in al haar broekzakken wc-papiertjes die dienst (moeten gaan) doen als zakdoek. Papa vindt het er A niet uitzien als ze zo’n papieren vodje met blauwe hondjes erop uit haar zak haalt, en B is hij verantwoordelijk voor de was en als je een keer zo’n diep en een broekzak weggemoffeld toiletpapiertje mist dan zit je met de gebakken peren.

Twee vliegen

Ik zou dus twee vliegen in één klap kunnen slaan. Een ergernis bij mijn vader wegnemen en een cadeautje voor mijn moeder waar ze behoefte aan heeft (ze stopt die wc-papiertjes niet voor niets in haar broekzakken).

De leukste dingen

Maar het moest wel een leuk cadeautje worden, en een beetje origineel. En daar kwam internet om de hoek kijken. Want een zakdoek van de hema kan ze zelf ook kopen, en de buurvrouw ook. Maar als je op internet niet meteen op de eerste hits klikt, en ook eens een paar pagina’s verder kijkt, vind je de leukste dingen.

Aliexpress

Nou is ‘de leukste dingen’ een relatief begrip en zeker bij dameszakdoeken moet je ook weer niet al te hoge verwachtingen hebben. Hoewel, bij aliexpress hebben ze echt gave doekies, maar daar heb ik nog nooit iets durven bestellen. Jullie wel? (En bovendien was ik voor mijn doen best op tijd met zoeken naar een cadeautje maar ook weer niet zo op tijd dat ik me een verzendtijd van meer dan drie dagen kon veroorloven).

Tevreden

Ik vond zakdoeken met een dessin naar mijn en naar ik dacht mama’s zin en bestelde ze. 12 stuks voor 13 euro inclusief verzendkosten. Niet duur, fijne bijkomstigheid (de zakdoeken van 30 euro per stuk vond ik ook mooi, maar kwamen toch niet door mijn selectie). Ondertussen bedacht ik dat ik ze ook nog wel leuk als een boeketje zou kunnen ‘vouwen’. Ik ben niet zo heel creatiefmetkurk (term met dank aan barabas), maar dit moest nog wel lukken. Ik was best tevreden met mezelf.

De krant

Toen kwamen de zakdoeken. Je kunt er de krant door lezen. Letterlijk (in ieder geval de koppen een beetje; bonuspunten voor wie de kop raadt/leest.) Ze lijken me dus niet echt geschikt om je neus in te snuiten. Dan blijkt het ineens een nadeel dat ik ze via internet heb gekocht. “Het retourneren van een pakketje kost 4,95” staat op de site. Ik weet niet precies wat ze daarmee bedoelen: Krijg ik het bedrag wat ik betaald heb terug minus 4,95? Hoe zit het met de verzendkosten (heen (die waren 3 euro) en weer)? Ik weet niet eens zeker of dit wel mag, maar ik heb dit keer geen zin om een eventuele strijd aan te gaan. Ze zullen zeker de verzendkosten niet retourneren en dan kost het me dus minstens 3 euro en heb ik nog steeds geen cadeautje.

Boeketje

Het is niet zo bespaarderig, en ik laat dus gewoon gebeuren dat ik mogelijk 12 keer 30x30 cm niet zo functioneel doek heb gekocht. Maar:

Ik maakte mijn geplande boeketje, heb er vertrouwen in dat mijn moeder het een leuk gebaar zal vinden en hoop dat het op miraculeuze wijze mee zal vallen met het absorberend vermogen van de zakdoeken.

29 maart 2018

Stukjes sparen

Sparen is nuttig. Of iets preciezer: het hebben van een buffer en reserveringen is nuttig. Eens in de zoveel tijd kom je, verwacht of onverwacht, voor uitgaven te staan die beduidend hoger zijn dan je inkomsten van die maand. Dan heb je dus spaargeld nodig (of een lening, maar dat is een dure vorm van achteruitsparen). Laatst bijvoorbeeld liepen de remmen van onze auto aan. De bijbehorende band was loeiheet. Dat moest dus gemaakt worden en dat kost net iets meer dan een paar tientjes. (Eerlijk gezegd ook geen heel maandsalaris, maar we hebben geluk gehad de laatste tijd *klopt op hout* en ik wilde wel iets noemen wat een beetje recent en echt gebeurd was.)


Geldt voor geld

Dat sparen nuttig is geldt voor geld. Na mijn blogpauze van bijna een maand vroeg ik me af in hoeverre er een analogie is met het sparen van ‘stukjes’, blogartikelen. De blogpauze was niet gepland en eigenlijk ook een beetje ongewenst. Ik houd van schrijven én van lezers. (Ja van u (of jou als je je daar prettiger bij voelt); fijn toch om geliefd te zijn?!) Als je lezers wilt houden, moet je regelmatig schrijven. Als je een gat laat vallen, haken mensen logischerwijs af en moet je daarna weer op gaan bouwen. Ik blog omdat ik het leuk vind en mijn plezier in bloggen wordt groter als mijn blogs goed gelezen worden. Dan doe ik mezelf dus een plezier als ik regelmatig blog.

Drempel

Regelmatig bloggen lukt niet altijd. Een keer een dagje overslaan is niet zo erg. Maar als het er wat meer zijn, vormen ze voor mij een drempeltje om weer te gaan bloggen. Hoe meer dagen hoe hoger de drempel. Ik heb het gevoel dat ik na een pauze met iets echt goeds moet komen, hoe langer de pauze hoe beter het moet zijn. “Ja duh, ik heb een maand niet geblogd, dan kan ik toch niet ineens met een stukje over soep aan komen zetten?” Tot ik mezelf streng maar vrolijk toespreek, roep dat ik het mezelf niet te moeilijk moet maken, en dan blijkt de drempel alleen maar in mijn hoofd te zitten (Goh!).

Actueel en enthousiast

Ik zou mijn blogpauzes graag willen voorkomen en volgens mij kan een buffer blogs daarbij helpen. Ik heb het al wel eens geprobeerd. Dan nam ik me voor om alleen op woensdag en in het weekend een blogje te publiceren en de blogjes die ik dan op de andere dagen zou schrijven, waren mijn buffer. Als ik dan een keer geen tijd of zin had op een 'publicatiedag', kon ik een blogje uit mijn buffer publiceren. Dat ging tot nu toe mis. Meestal omdat ik dan toch vaker ging publiceren, bijvoorbeeld omdat ik vond dat ik een heel actueel blogje had geschreven. Dat blogje over die die gewonnen voetbalwedstrijd kon ik ook echt niet een week laten liggen toch? Of omdat ik gewoon enthousiast over het blogje was en het meteen wilde delen. Echt, dat heb ik vaak.

Tijdloos

Het is dus de kunst om tijdloze blogjes voor de buffer te schrijven. Dit blogje is niet helemaal tijdloos want geschreven naar aanleiding van mijn blogpauze, maar of ik hem vandaag, morgen of overmorgen publiceer, maakt niet zo veel uit. (Het is vandaag geworden, dat is altijd waar : ) )
Én ik moet mijn enthousiasme over een blogje voorpret kunnen laten zijn. Met geld lukte me dat altijd aardig (Jippie wat een goed bedrag heb ik weer gespaard, daar kan ik later allerlei leuke of nuttige dingen mee doen.) Dan moet het met stukjes toch ook lukken?!

Hebben jullie nog tips? Hebben jullie een buffertje blogs? Hoe groot en hoe heb je dat opgebouwd? Publiceren jullie op vaste dagen? 

27 maart 2018

3-0 reden voor optimisme? Ja!


We hebben gewonnen gisteravond. Met drie-nul nog wel. Van de Europees kampioen. Dat is voor de media reden tot (voorzichtig) optimisme. Dat vind ik een verademing, ik houd van optimisme (meer dan van voetbal).

De economie en andere dingen

Voetbalminnenden mogen dus blij zijn. Is er verder reden om te juichen? Over het effect op de economie zijn verschillende theorieën. We zouden meer geld uitgeven als oranje wint, goed voor de economie dus. Een andere theorie zegt dat het juist slecht is voor de economie: de ‘oranje’-uitgaven zijn alleen maar een verschuiving van andere uitgaven en op het werk zouden we minder productief zijn doordat iedereen is afgeleid (of een kater heeft van het feest). Oranje-uitgaven zouden vooral gaan naar prullaria en ongezond eten, slecht voor het milieu dus. Maar de sfeer is beter en dat is juist weer goed voor de productiviteit. 

Zelf word ik vrolijk van vrolijke mensen, en als ik vrolijk ben zorg ik beter voor de wereld om me heen, pak ik dingen met meer zin aan. Dat van die goede sfeer klopt voor mij. Dus ik hoop dat ik een hoop voetballiefhebbers tegenkom vandaag. Kan ik ook genieten van de overwinning. Want al maakt één zwaluw nog geen zomer, en één overwinning nog geen kampioen, het is wel een leuk begin, en gewonnen is gewonnen. Yes!

26 maart 2018

Vakantie

Bijna een maand heb ik geen berichten gepost. En in die maand hebben we een vakantie geboekt, ik ben dus niet eens op vakantie geweest. Nou is mijn leven op het moment eigenlijk een grote vakantie, dus in díe zin had ik wel vakantie afgelopen maand.

Moeten en de flow

Ik denk dat die maand pauze ook wel te maken heeft met het feit dat ik mijn leven als vakantie beschouw of wil beschouwen. Ik wil zo min mogelijk moeten. Dus ‘ik moet weer eens wat schrijven’ tegen mezelf zeggen, werkt niet. Het is enerzijds fijn dat dat kan en anderzijds soms ook jammer. Ik vind het namelijk fijn om te schrijven en zeker als ik in een flow terecht kom. Ik heb de grootste kans om in die flow terecht te komen als ik regelmatig schrijf. Soms moet je jezelf ergens toe zetten om niet veel later al de beloning te kunnen incasseren. ‘Zin maken’ kan dus echt. Gewoon beginnen en dan merk je dat de voordelen en het plezier veel groter zijn dan de nadelen.

Waarom vind ik schrijven niet leuk?

Nu ik het opschrijf, merk ik dat ik eigenlijk nauwelijks nadelen kan bedenken. Ja, ik moet achter mijn laptopje kruipen, en soms vind ik dat ik te veel achter een scherm zit. En ja, soms heb ik een writers-blockje en zit ik even naar dat witte vlak te staren. Maar dat blockje duurt eigenlijk nooit heel lang als ik eenmaal ben gaan zitten en er echt even over nadenk. En een blogje schrijven en posten kost echt niet een hele dag, er blijft genoeg tijd over voor andere dingen.
Misschien heb ik andere dingen wel te veel voor laten gaan, zonder echt goed na te denken over wat ik het liefste zou doen als ik er iets langer over na zou denken. Dat kan me zomaar eens gebeuren. Dan ‘ren’ ik van het een naar het ander, waarbij ‘het een’ en ‘het ander’ best leuke dingen kunnen zijn, maar vergeet ik bewust te kiezen. Ook wel eens lekker makkelijk.

Wat heb ik dan afgelopen maand gedaan?

Als ik naar mijn agenda kijk, zie ik inderdaad wel best wel wat dingen staan. Eind februari/begin maart hadden we een periode met veel kinderen. Ze kwamen hier logeren of spelen, of ik ging ergens oppassen. Vaak zijn er dan nog wel momenten om te kunnen schrijven, maar niet altijd. En dit keer hadden we veel logees tegelijk dus nadat ze weg waren, moest er meer opgeruimd worden (klapbedden opruimen en zo, hoewel, dat is een slechte smoes want dat heb ik nog steeds niet helemaal gedaan *klein bloosje*)

Ik ging regelmatig naar mijn ouders. Ook daar kan ik meestal wel wat schrijven, maar deze keren hadden we een wat intensiever programma met onder andere het bezoeken van een paar zorgboerderijen om te kijken of het iets voor mijn moeder zou zijn om daar een dag per week activiteiten te gaan doen. (Ik merk dat ik de term ‘opgevangen te worden’ niet uit mijn vingers krijg in een directe zin over mama. Dat laat zien dat dit ook nogal wat emotionele impact had en heeft.)  

Verder ‘werkte’ ik in het Schiedams Boekhuis (extra dagen in verband met de boekenweek, wat een feest), waren er een paar keer gasten in de airbnb, ging ik naar een reünie, bezochten we wat Open Huizen, zat ik op een stembureau, las ik een niet weg te leggen boek en nog meer, bezocht ik mijn schuldhulpmaatje, hadden we een paar gezellige afspraken en een feestje, én ik schoonde mijn laptop op.

Laptoptijd en -ruimte

Dat laatste was denk ik de boosdoener. Ik bracht een verzamelmap met ruim achtduizend foto’s en filmpjes terug naar minder dan vierduizend items. Ik bracht ze onder in mappen waar ze thuishoren en dus terug te vinden zijn en ik gooide er vooral ook heel veel weg. De rest is van Meneer Money Wenkbrauw. Dat mag hij nog eens uitzoeken. (Mocht je je afvragen waarom er bijna vierduizend foto’s en filmpjes van Meneer op mijn laptop staan: Dat is onderdeel van ons backup-systeem (en altijd handig), mijn documenten, foto’s en filmpjes staan ook op zijn laptop.)

Ik vond het niet eens vervelend om te doen. Ik vind het leuk om foto’s en filmpjes te bekijken en het geeft voldoening om grote bestanden die niet leuk of interessant zijn weg te kunnen gooien. Mijn arme laptopje had echt behoefte aan die ruimte. Maar het kostte wel veel tijd, veel tijd achter de laptop, en ik denk dat dat grotendeels mijn schrijftijd en -zin heeft opgeslokt.

Dat ik de boosdoener heb gevonden en dat ik daar nu niet meer mee bezig ben, neemt niet weg dat ik weer wat bewuster mijn tijd wil invullen. Onder andere met schrijven dus.

27 februari 2018

De lessen van Monopoly

Meneer Money Wenkbrauw houdt niet zo van spelletjes. Maar kreeg hij lichtjes in z'n ogen toen onze logees vroegen of hij ook meedeed met een potje Monopoly, ik had al 'ja' gezegd.


Pingostraat

Meteen werden er driftig taken verdeeld door de logees: "Jij verdeelt het geld. Ik doe de kaartjes." Wij mochten ondertussen een pion uitkiezen. Dat was nog even wennen voor ons allevier, want we hebben de Surinaamse versie, ooit gekocht na een heerlijke vakantie. Dus het geld was in Surinaamse Dollars, de straten allemaal onbekend, en de pionnen al even grappig als de straatnamen. Gekleurde vliegtuigjes en de Pingostraat. (Eerlijk gezegd moest ik net de straatnamen even opzoeken. De doos staat beneden en ik zit lekker boven in een comfy stoel te tikken, terwijl een van de logees filmpjes zit te kijken met een dekentje op de bank. Ziet er vast heel digitaal uit, maar voelt cosy, allebei een kopje thee en een plakje cake terwijl de andere twee nog slapen. Maar goed, ik moest het dus opzoeken en kwam erachter dat we een nep-versie van het Surinaamse Monopoly hebben. Het plezier was er niet minder om.)

Straten versus geld

Logee Anne had geluk en kwam op heel veel straten. Hij was zo slim om ze ook iedere keer te kopen. "Oeioeioei, jij gaat winnen," voorspelde Meneer Money Wenkbrauw. Anne was er zelf niet zo zeker van. Hij had veel te weinig geld vond hij. Ben, het andere logeetje keek verlekkerd naar zijn stapel geld en was helemaal de koning te rijk toen hij de Maagdenstraat (Kalverstraat) kon kopen. Hij bemachtigde ook nog de Surinaamse Leidsestraat, die heet Waterkant. Het waren zo ongeveer zijn enige straten, maar wel met potentiële hoge opbrengsten. Hij maakte zich geen zorgen.

Investeren

Elk rondje kon Anne meerdere malen huur innen van alle straten die hij bezat. En hoewel hij graag veel geld wilde hebben - hij vond het maar niks als hij geen 500'tje (het hoogste bedrag) had liggen -  had hij blijkbaar tijdens eerdere spelletjes geleerd dat het slim is om geld zo snel mogelijk te investeren. Hij kocht dus huizen zodra hij kon. Wij probeerden dat allemaal ook, maar hij had de meeste straten. Ben zette (noodgedwongen) alles in op zijn Surinaamse Kalverstraat, maar had nog veel vertrouwen door de enorme bedragen die hij zou kunnen vragen bij een bezoekje.

Hoe het afliep laat zich raden:

Ben had de pech dat het lang duurde voor er iemand langs kwam in de Maagdenstraat. Toen had hij zijn huizen al moeten afbreken omdat hij Anne zo vaak had moeten betalen, eerste nog kleine bedragen, maar elke ronde kwam er hier en daar een huisje bij en werden de bedragen hoger.
Anne won glansrijk.

De lessen zijn duidelijk:


  • Je moet een beetje geluk hebben. En dan moet je dat geluk benutten of een handje helpen:
  • Door te investeren kun je je kapitaal laten groeien.
  • Spreid je kansen.

En voor wie het wil weten. Een Pingo is een soort varkentje.

25 februari 2018

Anders geld verdienen: vr-experience-enhancer

Gisteren zag ik een filmpje van een man die gepassioneerd aan een stoel liep te schudden, van links naar rechts trok hij hem, langzaam een beetje omhoog en dan weer omlaag, en dan hop weer schuin. De stoel was vastgemaakt op een plaat, en ik denk dat die plaat op veren stond. Op de randen van de plaat was een reling gemonteerd.

Virtual-reality

Op de stoel zat iemand met een grote zwarte bril, zo'n virtual-reality bril. Op die bril werd een filmpje van een achtbaan geprojecteerd en de man achter de stoel moest de ervaring nog echter maken. Hij kon op een scherm meekijken met het filmpje en wist zo dus precies wanneer hij wat moest doen.

Schudden

Hij liet de stoel ook flink schudden. Dat vind ik het minst leuke gedeelte aan een achtbaan. Dat je over de kop geslingerd wordt: oké, maar dat daarbij je hoofd in een moordend tempo van links naar rechts geschud wordt (met een beetje pech komen je oren iedere keer hard tegen de veiligheidsbeugels aan), hoeft voor mij niet zo nodig. Is volgens mij ook een onbedoeld bij-effect. Dus als ik in die stoel zou zitten, zou ik van tevoren vragen of hij dat weg zou willen laten.


Zwaar

Lijkt me best een leuke baan, virtual-reality-experience-enhancer (virtuele-werkelijkheid-belevenis-verbeteraar). Fysiek zwaar, dat wel. Ik weet ook niet of het heel gezond is, want hij moest wel heel harde rukken geven aan die stoel. Dat is volgens mij niet de allerbeste belasting voor je rug. Maar de hele dag op een stoel zitten aan een bureau is ook niet alles. En je geeft mensen een mooie ervaring. Ik denk dat er veel mensen blij of verwonderd van die stoel afstappen.

24 februari 2018

Een shirt in de winter

Ik heb al eens eerder gepleit voor de huismuts. Het scheelt echt enorm in hoe comfortabel je je voelt, temperatuursgewijs dan. Je verliest gewoon heel veel warmte via je hoofd als er geen muts op zit. Pasgeboren baby’s mogen het wel, maar al heel snel moet de muts af, om hem nooit meer binnen op te mogen zetten. Ik doe dat dus soms wel (net als die paar hippies die niet door hebben dat die trend al weer voorbij is, no offence – ik vind het leuk en slim), en de muts is samen met een kop warme thee mijn belangrijkste wapen tegen het koudegevoel.

Winterkleding

Naast (of eigenlijk onder) de muts draag ik lange sokken (en dan bedoel ik véél langer dan tot m’n enkels (denk knie), waarom je in de winter toch sokken zou dragen die niet over je enkels komen??), een warme broek (soms met maillot), een long-sleeve, een blouse en een trui, en soms nog een leuke sjaal erbij. Het is namelijk winter (en ik ben een koukleum).

Shirtje

De afgelopen weken heb ik op verschillende kinderen uit drie verschillende gezinnen gepast. Drie keer zag ik kinderen in een shirtje. Dat vind ik gek. Nou wonen deze gezinnen allemaal in huizen die minstens 200 jaar later gebouwd zijn dan ons huis. Die huizen zijn dus stukken beter geïsoleerd en dan is een lagere temperatuur al comfortabel. Maar ook een goed geïsoleerd huis en de scholen waar deze kinderen naartoe gaan moeten (een beetje) opgewarmd worden. Zou de thermostaat daar niet nog een graadje lager kunnen als iedereen maar in z'n shirt loopt? Het is toch niet zo gek om een trui aan te trekken? Een muts hoeft dan niet, al zou ik de solidariteit waarderen.

23 februari 2018

De noodzaak van sparen


Ik snap de noodzaak van sparen niet,” lees ik in een boek. En dat snap ik dan weer niet. 
Kun je overleven zonder te sparen? Ja, dat kan lukken (maar het kan ook mislukken). 
Is dat leuk? Nee, tenzij je heel veel geluk hebt. Laten we naar sparen in drie situaties kijken:

  1. Er komt weinig geld binnen, het is moeilijk om daarvan in je basisbehoeften te voorzien.
  2. Er komt iets meer geld binnen, je kunt zonder moeite in je basisbehoeften voorzien.
  3. Er komt veel geld binnen, je kunt zonder moeite wel drie keer in je basis- en andere behoeften voorzien.

Sparen als er heel weinig geld binnen komt.

Waarom zou je sparen als je amper in je basisbehoeften kunt voorzien? Als het elke maand moeilijk is om voldoende eten te kunnen kopen nadat je de huur, gas-water-licht en je zorgverzekering hebt betaald? Waarom moet je dan ook nog je best doen om te sparen?

Simpel. Er zijn maanden waarin je basisbehoeften bestaan uit meer dan een dak boven je hoofd, stromend (warm) water en zorg. Er zijn maanden waarin je bijvoorbeeld een winterjas moet regelen of een fiets (voor werk of voor je kind voor school). Dat kost meestal geld, en als het niet lukt is ‘niet leuk’ een understatement. Daar moet je dus voor sparen. De redenering is misschien simpel, maar sparen is niet simpel in deze situatie. Dit blogartikeltje is niet opgezet met tips om te besparen, maar ik geef er toch eentje voor deze situatie: spaar elke maand iets, al is het maar een euro, en spaar meer in de maanden dat het eens een keer meezit. Je zult jezelf dankbaar zijn. (Het lijkt een open deur, maar ik hoop dat het een beetje helpt en motiveert om het hier bevestigd te zien, want ik kan me ook voorstellen dat de verleiding groot is om je een keer 'te laten gaan' als het meezit.)  

Sparen als er best wel wat geld binnen komt

Waarom zou je sparen als je elke maand toch wel geld over houdt? Dan is er altijd wel ruimte om noodzakelijke extra’s zoals die fiets of die winterjas te kopen.
Dat zou nog wel eens tegen kunnen vallen. Je raakt namelijk gewend aan uitgeven. Als je niet spaart, gaat het geld ergens aan op. Lekker luxe eten, met de auto in plaats van de fiets, dat soort dingen. En als je dan ineens je auto moet laten repareren (wat vaak meer kost dan een fiets) is het even slikken. Een kleine reparatie lukt nog wel, maar als de reparatie duur is en er komen ook nog wat andere dingen bij, is het ineens niet meer leuk.
Een ander argument is dat sparen je de ruimte geeft om op termijn grote leuke dingen te doen. Een bijzondere vakantie, een heel mooie jurk, een opleiding, minder werken, switchen naar een leukere maar minder goed betaalde baan. Overigens vindt Mr. Money Mustache sparen helemaal niet zo’n goed idee

Sparen als je kunt zwemmen in het geld dat binnenkomt

Tja als er elke maand een badkuip biljetten binnenkomt dan hoef je niet echt te sparen. Maar ook dat kan ophouden of heel veel minder worden. En bovendien: waarom zou je ál dat geld opmaken (en hoe)? Daar heb je meer dan een dagtaak aan, en dan blijft er geen tijd over om leuke dingen te doen.

22 februari 2018

Hoe bezichtigen wij een woning?

Het was even inkomen, maar inmiddels hebben we een soort routine ontwikkeld als het gaat om het bezichtigen van een woning. Die zal zich misschien nog wel verder ontwikkelen, want 8 bezichtigingen is nou ook weer niet een aantal waardoor je kunt zeggen ‘nu hebben we alles wel gezien en weten we hoe het moet’ Maar dit is het tot nu toe:

1. De buurt

Als we naar een bezichtiging rijden en in de buurt komen, letten we op hoe het eruit ziet: Is er graffiti, zwerfvuil, beschadigd straatmeubilair? Dat soort dingen. Ook kijken we naar voorzieningen als winkels, ov-haltes, speelplekken. Is er groen in de buurt, zijn de straten druk, hoeveel lawaai is er, zijn er voldoende parkeerplekken? Wordt er geklust in de buurt, worden er straten, winkels of huizen opgenknapt? Veel dingen die we ook online kunnen zien, maar als we er toch zijn is het fijn om een live-indruk te krijgen.

2. Buitenonderhoud

Als we er zijn (en toch op demakelaar moeten wachten) kijken we altijd even hoe (het schilderwerk van) de dakgoot of boeiboord eruit ziet en vergelijken dat met de buren. Het is een indicatie voor hoe actief de vve is (die is meestal per travee georganiseerd). We kijken naar de kozijnen van het betreffende appartement en natuurlijk letten we ook op scheuren en zo. En we kijken even of het het lelijkste huis in de straat is.

3. Geur 

Als we binnenkomen letten we op hoe het ruikt. Een muffe geur kan duiden op vocht- en schimmelproblemen, en dan kun je checken of dat te maken heeft met gedrag (dichtgetapete ventilatieroosters, we zijn ze al tegen gekomen) of dat het een structureel probleem is.

4. Algemeen

We kijken of en hoe er geïsoleerd is, en letten op vochtproblemen (ook als het goed ruikt). We vragen of we even een blik in de meterkast en kruipruimte (grondgebonden woning) mogen werpen. We vragen naar de energierekening, daar krijgen we overigens lang niet altijd een antwoord op (net als op de vraag naar de huidige huur).
Het schilderwerk, vooral dat van buiten, bekijken we nog eens goed, nemen we meteen het hang- en sluitwerk mee. Soms zijn het kunststof kozijnen, dan kijken we naar verkleuring (oude kunststof kozijnen kunnen naast verkleuren ook bros worden) en aansluiting. Laatst waren er allemaal gaatjes in de kunststof kozijnen geboord, dat is volgens mij ook niet goed, maar dat moet ik nog even uitzoeken.
Verder: Hoe is de verwarming geregeld? Hoe ziet de ketel eruit (als die er is). Zien we (gerepareerde) scheuren in muren? Hoe gehorig is het? Hoe is de vloer? Hoe is de indeling? Hoe ruim of krap zijn de ruimtes? Welke wanden zijn dragend en welke niet (en hoe zijn die dan geconstrueerd?) Is de indeling, indien ‘nodig’ relatief eenvoudig aan te passen?

4. Keuken

Hoe praktisch is de keuken? Welke apparaten zitten erin? We hebben bijvoorbeeld al een keer gehad dat er geen koelkast in zat (het was onbewoond). Dat valt niet direct op omdat je ervan uit gaat dat er een koelkast is, meestal ingebouwd. Maar als die er niet is, en ook niet zo makkelijk ingebouwd kan worden moet hij nog ergens staan en dat gaat dan ten koste van berg- of loopruimte.
Verder is een afzuigkap ook wel prettig (kan natuurlijk altijd aangelegd worden, maar dat is in verband met de afvoer net ingewikkelder dan de meeste apparaten).
We kijken ook of er ergens een eettafel kan staan. Dat hoeft niet per se en dat hoeft ook niet per se in de keuken. Maar het is wel goed om te weten.

5. Douche

Ook hier letten we weer op vochtproblemen. Is de douche recent geschilderd? Mogelijk is dat om schimmelplekken weg te werken. Is er een (mogelijkheid tot) luchtafvoer? Verder natuurlijk indeling, bruikbaarheid. Soms staat de wasmachine in de badkamer, soms niet. Er moet in ieder geval ergens een plekje voor (te maken) zijn.
Laatst kregen we ook de tip om afvoeren te controleren, ook in de keuken. Dat hebben we nog niet gedaan, maar gaan we zeker doen als de woning echt interessant is. Gewoon even de kraan vol open om te zien of het water goed wegstroomt.

6. Berging

Tot slot lopen we nog even de berging in, vooral om een indruk te krijgen van de netheid.

We stellen op veel van deze punten ook vragen aan de makelaar of eigenaar. Hun antwoorden combineren we met onze eigen waarneming. We vragen ook altijd de papieren van de vve op.

Veel maar niet genoeg

Het is, met de toelichting, best wel een lange lijst geworden. Toch gaat dit om een eerste indruk, een goede eerste indruk, dat wel. Maar ik zou op basis van zo’n eerste bezichtiging niet meteen tot kopen over willen gaan. Soms wordt dat echter wel gevraagd. Dan is er een Open huis, en dan mag je daarna bieden, een afspraak maken voor een tweede bezichtiging lukt niet. Als we straks echt willen gaan kopen, moeten we onze bezichtigingsstrategie voor dat soort panden aanpassen. Belangrijkste daarbij blijft dat je je niet gek laat maken. We hebben daarbij het geluk dat er voor ons nauwelijks druk is. Het gaat niet om ons eigen woongenot, emotie speelt veel minder een rol.

Missen we essentiële punten? Hebben jullie nog tips?

21 februari 2018

Toch een blockchainnotaris

Vorige week schreef ik nog in een 'afdwalertje' in een blogje over onder andere hoge notariskosten, dat we (de maatschappij) nog niet toe waren aan een Bit-notary of Crypto-kadaster. Misschien was dat iets te pessimistisch

ABN blijkt samen met Nxchange bezig te zijn met een pilot waarin ze met blockchaintechnologie een alternatief voor een derdengeldrekening bieden. Dat is zo'n notarisdienst die prima vervangen kan worden door blockchain. Ik wist wel dat banken heel erg met blockchain 'bezig zijn', maar dit is het concreetste wat ik tot nu toe heb gehoord van een Nederlandse bank. Ik hoop dat ze er veel van leren (maar niet dat er zoveel leerpunten zijn dat ze de handdoek in de ring gooien).
Ik ben benieuwd of het misschien toch sneller gaat dan die tien jaar die ik in het blogje noemde. Ik had in ieder geval niet op zitten letten want het persbericht was van een dag voor mijn blogje. Nou is dat niet zo gek hoor, want ik zit niet dagelijks actief internet af te struinen naar dit soort berichten. Misschien toch maar wat meer doen, want ik vind het toch wel echt interessant. Het kan zomaar een hoop dingen omgooien. Daarvoor moet het allemaal nog wat stappen verder gaan, maar toch.

20 februari 2018

Eigen geld

"Er is veel veranderd. We hebben veel meer eigen geld nodig. Bijvoorbeeld als je minder gaat werken om voor je ouders te zorgen. Dat kost je zomaar een groot deel van je inkomen en je pensioen."

Zo ongeveer gaat de reclame van de Rabobank. Ik hoorde hem net voor het eerst en zit hier echt heel verbaasd te wezen. Ze doen alsof het raar is. Dat is het niet. Punt.

Natuurlijk 'kost' het je een groot deel van je inkomen en je pensioen als je minder gaat werken. Je inkomen en je pensioen zijn niet een soort natuurlijk recht waar niets tegenover hoeft te staan. Je inkomen moet je bij elkaar verdienen, en als je minder werkt krijg je minder inkomen.
Bij je pensioen is het misschien allemaal iets minder helder. Maar ook bij je pensioen is het niet zo gek dat als je minder werkt je minder pensioen opbouwt. Toch? Of zie ik iets over het hoofd?