Voorproefmaand 8: januari 2017

Januari was de achtste maand van het voorproefje op mijn pensioen. Dat betekent dat ik al mijn uitgaven betaal van gespaard geld. Mijn budget is €1.450,- per maand. Ik heb ook een ijkbedrag, dat is €1.310,- per maand

Uitgaven binnen budget en net iets over het ijkbedrag

In januari heb ik €1.333,- uitgegeven, 23 euro meer dan het ijkbedrag. Dat vind ik nog wel acceptabel. Toch waren er afwijkende posten:

1. Ik gaf vooral meer uit aan uitjes (90 euro méér maar liefst). Dat waren gezellige etentjes en lunches en een bijdrage aan een familievakantie die nog moet komen.
2. Mijn bankkosten waren hoger dan gemiddeld omdat het kwartaalbedrag is afgeschreven.
3. Ik gaf minder uit aan vervoer, cadeautjes en onvoorzien.

Inkomsten
Begin januari liet ik Klezzer* uitbetalen voor de afgelopen drie maanden. Ik ben niet zo actief geweest, ik heb maar één review geschreven in die maanden. Daar kreeg ik meteen wel een bonus voor. Maar de inkomsten lopen gewoon door, ook als je niet schrijft. Ik heb in die drie voorgaande maanden 41 euro verdiend bij Klezzer, in januari heb ik maar ongeveer vijf euro verdiend.

Omdat het bij het spaarprogramma Euroclix* loont als je meer spaart voor je uit laat betalen, heb ik al sinds juni niet meer uit laten betalen. De teller staat inmiddels op 6.895 clix. Dat is nu zo'n 96 euro waard (hoewel ik maar 84 euro uit zou kunnen laten betalen, omdat je alleen per 1.000 uit kan laten betalen). Maar ik spaar lekker door, misschien wel tot ik 20.000 clix heb, en 325 euro uit kan laten betalen.
Tweede helft vorig jaar was ik niet zo actief, maar in januari heb ik best actief geklikt en meegedaan aan onderzoeken. Daarmee heb ik 1.890 clix verdiend, dat is tegen de koers die ik inmiddels bereikt heb € 26,47 waard.

Voorproefstand
Al met al is dit de voorproefstand geworden:

De einddatum is een maand opgeschoven! Daar ben ik blij mee. Komt gedeeltelijk doordat ik vrijwel altijd onder mijn budget blijf met m'n uitgaven en gedeeltelijk door het zakcentje dat ik verdien met online inkomsten. Als de voorspellingen kloppen, kan ik mooi tot mijn vijfenveertigste van het voorproeven genieten.

*Als je je via deze links naar Klezzer en Euroclix aanmeldt, kun je meteen beginnen met online een zakcentje bijverdienen. Je krijgt een welkomstbonus, en ik krijg een bonus omdat je je via mij hebt aangemeld. Win-win lijkt me, dankjewel.

Schoenmaker - met tip!

Met lood in mijn schoenen ging ik gisteren terug naar de schoenmaker, waar ik vorige week had aangegeven dat ik met 'een flink profiel' iets anders bedoelde dan de fijne ribbeltjeszool die de schoenmaker onder mijn rode laarzen gezet had. En waar ik vervolgens (door een medwerker) weggestuurd was voor we er naar mijn gevoel een gesprek/discussie over gevoerd hadden. (Ik schreef er eerder over.)

Ik vond het lastig, want ik wilde echt niet dertig euro betalen voor laarzen die ik nauwelijks zou gaan gebruiken. Ik heb die laarzen al lang en ik heb ze weinig gedragen. Steeds als ik ze wel droeg, was de conclusie dat ze te glad waren, ook al toen ik ze net had en ook als het niet gevroren had. Door er een flink profiel onder te laten zetten hoopte ik daar verandering in te brengen.
Tegelijkertijd kon ik me de positie van de schoenmaker ook wel voorstellen. Blijkbaar had hij er een standaard-zool onder gezet. Dat doet hij echt niet om mij te pesten of er gemakkelijk vanaf te zijn. Dat doet hij omdat hij dacht dat ik dat wilde. Ik weet niet wat het hem kost om dat weer aan te passen.

Dus ik liep nog te piekeren hoe we dit win-win op konden lossen toen ik de zaak binnenstapte. En toen verdwenen mijn zorgen als sneeuw voor de zon. Want ik kon ze zien hangen. Mijn rode laarzen. Mét flink profiel.

Zodra ik aan de beurt was, heb ik meteen gezegd dat ik zag dat hij een flink profiel onder mijn laarzen had gezet en dat ik daar heel blij mee was. Hij legde uit dat die ribbeltjeszool 'profielzool' heet en dat dit een zool is voor bergschoenen. "Dat wist ik niet. Ik ben hier superblij mee, bedankt dat u het heeft opgelost," zei ik zo hard mogelijk zonder dat het raar zou worden. Ik hoop dat voorbijlopende potentiële klanten het gehoord hebben.

Tips (niet alleen bruikbaar bij de schoenmaker)
De les die ik geleerd heb en dus mijn tip als je naar de schoenmaker gaat:

• Bespreek helder met hem wat je graag zou willen en vraag hem om te laten zien welk materiaal hij gaat gebruiken en of er nog alternatieven zijn.
  Hij vindt het vast leuk om dat gesprek aan te gaan, het gaat per slot van rekening over zijn vak. En jij weet vantevoren wat je krijgt. 
• Vraag ook naar de prijs.
  Ik vind dertig euro al veel, maar toen ik net googelde op zoek naar plaatjes van verschillende zolen, kwam ik prijslijsten tegen waarin €152,- werd gevraagd voor bepaalde zolen.

Verzekeren is niet normaal

Reclame werkt. Al geruime tijd erger ik me aan reclame van een bank. Ze bestempelen in die reclame dingen als normaal die ik niet normaal vind. Ze gebruiken (zoals in elke reclame) trucjes om me te overtuigen: een bekende Nederlander, die de vraag die hij stelt retorisch brengt, het gebruik van het woordje 'toch', dat soort dingen.

Maar ik vind het dus bijvoorbeeld niet normaal om al je aankopen te verzekeren. Ik heb hetzelfde stokpaardje als veel andere consuminderaars: Verzeker alleen dingen die noodzakelijk voor je zijn en waarvan je de kosten van vervanging of reparatie zelf niet kunt dragen. (Dit is ook zo'n trucje trouwens: benoemen dat anderen ook vinden wat jij vindt, maar dat terzijde.)
Ál je aankopen een maand verzekeren tegen verlies, diefstal of beschadiging vind ik echt onzin. Je maakt dan geen onderscheid meer in wat noodzakelijk voor je is. En hoe je het ook wendt of keert, dat kost geld. Dat zal niet uit het liefdadigheidsfonds van de bank komen, dus betaal je daar als consument uiteindelijk voor.
Alleen als je absoluut minimalistisch leeft en geen reserves hebt, is het een goed plan om alles te verzekeren. Maar voor de meesten van ons zou verzekeren eerder een uitzondering moeten zijn dan regel.

Eerlijk is eerlijk. Ik heb de site van die bank opgezocht en het betaalpakket vergeleken met mijn betaalpakket. Het betaalpakket van die andere bank (inclusief in mijn ogen abnormale extra's) is goedkoper. Sjonge. Ik ben nog niet overgestapt, want ik denk dat dat nogal wat consequenties heeft en het verschil is niet zo heel groot. Maar de twijfel is gezaaid.
En zo werkt reclame dus wel en niet: ik heb de site opgezocht, ik heb de bank op mijn netvlies en ik heb erover geblogd, maar ik ben niet overgestapt.

De huismuts

Sinds ik vrij ben, ben ik vaker thuis. Ik ga regelmatig een paar daagjes oppassen of naar mijn ouders, maar al met al denk ik toch dat ik, zeker overdag, vaker thuis ben. Dat betekent dat de verwarming vaker aan staat. Ik ben nogal een koukleum, maar ik probeer het enigszins binnen de perken te houden.

Zo draag ik graag een muts binnen. Van de trend om in de zomer altijd en overal een muts te dragen snap ik niet zo veel. (Behalve als het is om voorbereid te zijn op snelle afkoeling in de latere avond-uren.) Maar in het koude seizoen binnen een muts dragen, werkt heel goed. Je verliest veel minder warmte en ik vind het heel comfortabel aanvoelen. Volgens mij zijn er wel wat mensen die het doen, en is de trend vanuit de zomer wel her en der blijven hangen maar je ziet het eigenlijk toch heel weinig. (Of kijk ik niet goed?)

En omdat je het zo weinig ziet, voel ik me er dan weer niet helemaal senang bij om ook in gezelschap m'n muts op te houden. Maar misschien moet ik daar gewoon overheen stappen en een 'trendpusher' worden (ik denk niet dat ik de eerste ben, dus een echte trendsetter ben ik niet).

Profiel

Gisteren schreef ik: "Het korte verhaal is dat ik naar een outlet van een sportwinkel toog en daar voor veertig euro een dunne skibroek kocht en gevoerde laarsjes met een flink profiel." Dit is het langere verhaal:

Ik had eerder al naar mijn schoenencollectie gekeken en geconcludeerd dat ik eigenlijk geen warme schoenen of laarzen met profiel had. Ik had wel een paar stoere rode laarzen waarvan ik me vanaf het begin al afvroeg waarom daar geen stoere dikke zool met profiel onder zat. Het kleine ribbeltje wat er bij aanschaf onder gezeten had was inmiddels bijna verdwenen en de zolen waren spekglad.

Ik twijfelde een beetje of ik ze zou laten verzolen, want dat is best prijzig wist ik, en je kunt in de uitverkoop voor weinig nieuwe schoenen kopen. Toch viel mijn keuze op nieuwe hakken en zolen. Ik bedacht dat nieuwe laarzen waarschijnlijk toch net iets duurder waren en bovendien vind ik dit leuke laarzen. Dat bespaart me weer het uitzoeken van een nieuw paar (dat vind ik echt niet leuk).

Op maandagmiddag ging ik de stad in met mijn laarzen in mijn rugzak. Mijn vaste schoenmaker was dicht (niet dat ik zo vaak schoenen laat verzolen, maar ik kom hem ook wel eens tegen buiten zijn winkel en dan maken we altijd een gezellig praatje). Omdat mijn schoenen in de tas zaten waar ik boodschappen mee ging doen, liep ik door naar een andere schoenmaker.

Ik vroeg of hij zolen had met een flink profiel. "Tja, dat is glad ja," zei hij wijzend op de zool met een restje ribbeltje. Ik vroeg wat het kostte en slikte even toen hij 29 euro zei. Ik had echt schoenen met profiel nodig en wilde deze laarzen kunnen gebruiken dus ik liet ze achter.

Twee dagen later mocht ik ze op gaan halen. Er stond iemand anders in de winkel. "Ik kom mijn laarzen ophalen. Die rode daar." Vervolgens keek ik teleurgesteld naar een nieuwe zool met een klein ribbeltje. "O, ik had eigenlijk een dikker profiel verwacht.""Dat is niet mooi, dit leren we op de opleiding." was het antwoord op een wat hoog volume. Ik zei voorzichtig (denk ik) "Nou ja, dat vindt u misschien niet mooi." en "Ik had gewoon wat anders verwacht toen ik vroeg om een flink profiel." Nog voor ik was uitgesproken, zei hij: "IK GA NIET MET U IN DISCUSSIE. U KOMT MORGEN MAAR TERUG DAN IS HIJ ER ZELF." Huh? Ik had m'n pinpas intussen al uit mijn portemonnee gehaald om ze toch maar mee te nemen. Maar blijkbaar had ik een andere beleving van de discussie dan hij. Verbaasd en op mijn tenen getrapt beende ik de winkel uit. Even schoot door m'n hoofd dat ik daar nooit meer wilde komen, dat ik hem niet liet bepalen dat ik morgen terug moest komen en wilde ik omdraaien. Ik bedacht vervolgens dat ik daar in ieder geval niets mee opschoot en ben toch maar doorgelopen. Regelrecht naar de outlet om nieuwe laarzen met profiel te kopen.

Ik ben nog steeds niet terug geweest bij de schoenmaker. Donderdag had ik geen tijd, vrijdag voelde ik met niet zo lekker en had ik geen puf om de stad in te gaan, dat bleek zaterdag toch wat meer op griep te lijken dat ik vrijdag aan voelde komen, dus wordt later vervolgd.

Fietsen kost ook geld

Afgelopen week fietste ik op en neer naar een afspraak in Den Haag en daarmee bespaarde ik vijf euro treinkosten (ik heb zo'n voordeelurenkaart).

Afgelopen week fietste ik op en neer naar een afspraak in Den Haag en daarmee bespaarde ik twee euro op de sportschool (dit is een schatting). Ik keek langsfietsend en warm ingepakt nog even binnen bij zo'n sportschool en zag een meneer in korte broek en hempje op een hometrainer zitten. Ik vond mijn activiteit leuker, ik kwam vooruit.

Afgelopen week fietste ik op en neer naar een afspraak in Den Haag en dat koste me veertig euro aan warme kleren en schoeisel. Al een paar keer eerder had ik gemerkt dat ik eigenlijk geen goede schoenen voor koud en glad weer had. En ik was eigenlijk ook altijd een beetje aan het hannesen met broeken die net niet warm genoeg waren. Het moest er nu eindelijk maar eens van komen - anders was ik zeker met de trein gegaan, terwijl het mooi strakblauw weer was. Het korte verhaal is dat ik naar een outlet van een sportwinkel toog en daar voor veertig euro een dunne skibroek kocht en gevoerde laarsjes met een flink profiel.

Daarna sprong ik op de fiets voor een ritje van vijf kwartier.
Ik kwam erachter dat de broek dun genoeg is om mee te fietsen en dik genoeg is om voldoende isolatie te bieden op de fiets. Hij is ook waterafstotend dus de paar sneeuwvlokken die ik tegenkwam deerden mij niet, maar echt een zware test was het wat vallende sneeuw betreft niet. Jammer van de minder charmante en voor het fietsen overbodige wijde skischoenpijpen, maar die kon ik in de laarsjes proppen.
Ik kwam er ook achter dat mijn voeten die koud in de laarsjes waren gegaan op de heenweg niet warm werden, ook niet veel kouder. Op de terugweg nadat mijn voeten binnen waren opgewarmd bleven ze goed warm. De laarsjes lopen niet heel lekker, maar ik heb nog een klein beetje hoop dat dat beter wordt als het allemaal iets soepeler is geworden door vaker dragen.

Al met al kostte dit fietsritje sec me dus meer dan het me bespaarde. Maar ik denk dat ik komende dagen nog vaker plezier zal hebben van de broek en de laarsjes, en dat ik dankzij deze outfit meer besparende en leuke fietsritjes kan maken door de kou. Ik denk dat ik het er wel uit haal.

Het was schitterend, ik heb genoten van de witte vergezichten en witte naaldjes op brugleuningen en dergelijke (is dat versneeuwde mist die op de brug vastgevroren is?). Dat is me ook veel waard.

Schulden zijn niet normaal

Ik schrijf sinds kort ook een blogje over de wereld van schulden in Nederland. Wat je in die wereld tegenkomt verbaast mij zozeer dat ik er bijna wel over móest schrijven. Toen ik de inleiding aan het schrijven was, wilde ik schrijven 'Zelf heb ik geen schulden.'

Maar dat is niet waar. Ik heb een hypotheekschuld. En dat vond ik altijd heel normaal. Maar ik vraag me steeds meer af of het normaal is. Ik heb gewoon een schuld van enkele tienduizenden euro's, en de schuld van Meneer Money Wenkbrauw is nog groter. Nou staat daar een mooi huis tegenover, maar toch. Ik heb gewoon een enorme schuld.

Soms is een hypotheek voor je huis een goede keuze. Maar je moet je altijd realiseren dat het een schuld is. En hoewel schulden steeds normaler lijken te worden, zijn ze dat niet. Schulden zijn knap onhandig en duur. Het is geld wat meer kost dan het waard is.

Edit: Schulden zijn niet normaal, maar je hoeft je er ook niet voor te schamen.