Yes! Euroclix-uitbetaling

Maart was een magere online maand voor mij. Ik blogde ik nauwelijks, en ik was sowieso wat minder online. Ook wel eens lekker. Maar ik was dus ook wat minder bezig met online geld verdienen.

Halverwege

Halverwege de maand (precies rond lunchtijd op de 15^e; dat lijkt heel gestructureerd, maar was gewoon toevallig) bedacht ik nog wel om mijn euroclix-saldo eens te checken. Ik zat al een tijdje te ‘wachten’ tot ik de 20.000 zou bereiken. Ik verwachtte niet dat het al zo ver was, maar wilde even kijken hoeveel ik nog moest. Tot mijn verbazing was ik de grens van twintigduizend clix al gepasseerd. 

Als je wil weten wat euroclix is, lees dan hier verder.

Mokken met behangmotief

De clix van een online-aanschaf van een paar weken geleden waren bijgeschreven. Ik was al weer vergeten dat die nog moesten komen. Ze zaten bij een heel leuk verjaardagscadeautje voor mezelf: ik heb mokken laten bedrukken met de plaatjes van ons behang. We kunnen nu dus thee drinken uit mokken die naadloos bij ons interieur passen. 

Grenzeloos tuttig.

Het behang is op zich al behoorlijk tuttig en dan ook nog dezelfde mokken erbij ... Ik word helemaal blij van dat soort dingen. Én ik had echt theebekers nodig. Die waren regelmatig op voordat de vaatwasser vol was. Dat is best een goede reden, toch? M’n schoonouders en –zusje/broertje wilden me samen alle mokken die ik 'nodig' had cadeau doen. Supercadeau wat mij betreft en als bonus ook nog clix erbij, want ik moest ze echt zelf bestellen omdat ze custom-made waren. Meneer heeft het pakketje onderschept en leuk ingepakt in twee doosjes zodat ze me die op m'n feestje konden geven.

Met die bonus kon ik een uitbetaling aanvragen bij euroclix van maar liefst 325 euro.Ik heb er best wel een tijdje over gedaan om het bij elkaar te sparen. Maar ik zie het gewoon als een leuk extraatje. Ik vind het niet erg om af en toe een enquête in te vullen dus echt moeite kost het me niet. Dan is het toch leuk om ineens 325 euro op je rekening bijgeschreven te krijgen. Daar heb ik heel tevreden een tuttig kopje thee op gedronken.

Als je je nog niet aan hebt gemeld bij Euroclix en datwel wil, kan het hier. Ik krijg dan een kleine bonus en jij ook omdat je je aanmeldt.

Wat zou je doen met een half miljoen?

Van Mom4life kreeg ik een Liebster-award, dat vind ik echt superleuk en motiverend. Nogmaals dankjewel! De Liebster-award gaat vergezeld van een aantal vragen en 'opdrachten'. Dinsdag beantwoordde ik vraag 1. Wat wil je graag bereiken met je blog?

Hier volgt de rest, in een lekker lange blog. Met onder andere het antwoord op de vraag wat ik zou doen met een half miljoen. Daar kun je lekker van dromen.

Maar eerst nog even een paar moeilijkere vragen:

2. Met welke andere blog(gers) ervaar je een klik en waarom?

Dit vind ik dus een moeilijke vraag. Ik was al een paar keer begonnen aan een antwoord, en vervolgens draaide de ‘backspace-knop’ overuren (nou ja, eerder seconden). Dat komt doordat ik me soms een beetje een buitenbeentje voel tussen de blogs die ik regelmatig lees. Ik ben bijvoorbeeld helemaal niet zo goed in consuminderen. En daar bovenop: hoewel ik er nu heel gelukkig mee ben, is het maar de vraag hoe verstandig mijn financiële keuzes uiteindelijk uitpakken. Of dan denk ik bijvoorbeeld dat ik ‘Geldnerd’ zou kunnen noemen omdat hij dingen graag goed uitzoekt en doorrekent, en daar houd ik ook wel van. Ik vind mezelf alleen lang niet zo goed daarin als Geldnerd.

Ik ben inmiddels overstag door de stem in mij die zegt: "Niet zo onzeker. Je wordt gevraagd om een klik, niet om je te meten met anderen. Vertel gewoon wat in je opkomt, juist leuk toch!"

Geldnerd dus en Mom4life, ProjectLonica en Huisvlijt. 

Zo! Dat is eruit. Volgende vraag.

3. Wat is het raarste aanbod voor je blog, dat je ooit hebt gehad van een externe partij?

Daar heb ik eigenlijk niet zo’n spannend antwoord op. Ik heb nog even gedacht of ik iets moest verzinnen, bijvoorbeeld iemand die mijn MoneyWenkbrauwen wilde epileren. (Heb ik in real life wel eens gehad, voor mijn echte wenkbrauwen, maar dat had niets met mijn blog te maken.) Ik krijg niet zo vaak een aanbod voor m'n blog.
Iemand tips hoe je dat voor elkaar krijgt? Of moet ik dat eigenlijk niet willen?

4. Zou je graag fulltime blogger willen zijn?

Als je met fulltime blogger 40 uur per week achter mijn laptopje in de weer zijn voor mijn blog(s) bedoelt, is mijn antwoord nee. Maar als je bedoelt of ik er voldoende mee zou willen verdienen om van te leven is mijn antwoord ja. Wel de lusten niet de lasten. Oeioeioei.
Mag ik hem iets verfijnen? Als ik zou kunnen kiezen tussen mijn inkomen verdienen met 32 uur in de week bloggen of een andere baan van 32 uur, dan zou ik voor het bloggen kiezen. Ook al zou het bloggen me minder opleveren, als het voldoende zou zijn, zou ik daarvoor gaan.

5. Wat zou je doen met 500.000 euro?

Vijfhonderdduizend euro! Een half miljoen! Dat zou ik echt wel willen. Daar kun je een heleboel leuke dingen mee doen. Een Tesla kopen, een dakterras laten maken, maatpakken laten maken. Maar dat zou ik niet doen. Met een half miljoen moet het net lukken om voor altijd voldoende inkomen te genereren om lekker van te leven. Door die 500.000 euro’s voor me te laten werken. Dat zou ik er dus mee willen doen: investeren, beleggen. Ook best leuk, maar niet het allereerste waar ik aan denk als ik 'leuke dingen' hoor. Ik zou ook nog wel even zenuwachtig worden, want het komt er wel op aan. Het is een beetje krap (klinkt erg he?). De euro’s moeten wel allemaal hard genoeg kunnen werken en niet verdwijnen. Het vraagt dus de juiste investeringen en beleggingen.

Dan zou ik het leven dat ik nu leid kunnen blijven leiden zonder dat ik ooit weer moet gaan werken. Lijkt me heerlijk. En dan elke dag leuke dingen doen van de vrije tijd en het geld dat die hardwerkende vijfhonderdduizend euro's me opleveren. Schrijven, lezen, tijd doorbrengen met lieve mensen, klussen, helpen, leren, ... en misschien gaat het wel zo goed dat er genoeg overblijft voor die Tesla, het dakterras en die maatpakken (en ja, dat zou ik heel leuk vinden).

And the nominees are ...

Bij de Liebster-ward krijgen hoort ook doorgeven, nomineren. Dat levert ook een klein dilemmaatje op. Ik vond het erg leuk om de Liebster-award te krijgen, terwijl ik het tegelijkertijd vind lijken op een variant op de kettingbrief. En daar wil ik andere mensen eigenlijk niet mee opzadelen. Dus ik wist eigenlijk niet zo goed of ik wel of niet blogs moet nomineren.

Ik heb besloten om er niet al te moeilijk over te doen. Ik nomineer gewoon de blogs die ik wil nomineren, en het is aan de blogger zelf om er wel of niet iets mee te doen. Net als Mom4life bij mij deed eigenlijk. Ze schreef: “Geen druk hoor, je hoeft er niets mee te doen. Maar het is een uiting van mijn waardering voor jou.”

Ik zag ook ergens dat Liebster bedoeld is voor beginnende bloggers. Nou ken ik die niet zoveel dus daar heb ik even geen rekening mee gehouden. Mocht je beginnende blogger zijn en graag de award willen ontvangen, reageer dan even. Dan kijk ik rond op je blog en als ik de juiste persoon ben om jou te nomineren doe ik dat.

Mijn genomineerden zijn dezelfde blogs als de blogs waarmee ik een klik heb:
Geldnerd, ProjectLonica, en Huisvlijt. (Mom4life terugnomineren lijkt me een beetje raar, maar je mag van harte nog een keer als je wil.)

Vragen, vragen, vragen

Een van de opdrachten bij de Liebster-award is om vragen te bedenken voor degenen die je genomineerd hebt. Ik dacht eerst dat ik dat moeilijk zou vinden. Maar na niet al te lang nadenken en een beetje surfen (beter goed geïnspireerd, dan je eigenste verzinsel verkeerd : ) ) had ik er zo een stuk of 15 staan. Dat is een beetje te veel van het goede. Ik vind drie een mooi aantal. Dus toen werd het moeilijke aan dit onderdeel het kiezen. Deze zijn het geworden (en misschien dat ik op die andere nog eens terugkom):

[Nagekomen opmerking: De eerste, ongenummerde vraag had ik weg willen halen voor publicatie, maar dat is mislukt (ik dacht at ik het gedaan had, blijkbaar niet). Ik vind het flauw om hem alsnog weg te halen. De nominees zijn vrij om deze wel of niet mee te nemen. Zoals met elke vraag overigens :) ]

Waarover zou je eigenlijk graag willen bloggen, maar heb je nog niet gedaan omdat je het te off-topic vindt voor je blog? Of heb je een mooi plaatje dat je wel wil laten zien, maar wat eigenlijk niet op je blog past?

1. Hoe belangrijk is je blog voor jou?
2. Wat vind je nu van je eerste blogpost?
3. Als je zou moeten kiezen, door wie/wat (welke krant, glossy, website, vlogger …) zou je graag geïnterviewd willen worden?

Regels, regels, regels

Nog even de regels van de Liebster-award op een rijtje:

1. Bedank de persoon die jou genomineerd heeft en post een link naar zijn/haar blog
2. Zet een foto van de award op je blog
3. Beschrijf jouw favoriete blog
4. Beantwoord de vragen van de persoon die jou genomineerd heeft en maak nieuwe vragen voor de bloggers die jij nomineert
5. Nomineer jouw favoriete blogs
6. Kopieer de regels in je blogpost
7. Informeer de bloggers die jij genomineerd hebt, en stuur hen een link van je blogpost.

Ik zie nu dat ik nummer 3 nog niet gedaan heb. Die houden jullie dan nog van me tegoed. Dan kan ik er nog even over nadenken.

Maar net goed

Ik kreeg vrij snel na mijn aanmelding bij Check - Plan - Spaar de eerste test binnen. Die heb ik maar meteen ingevuld. Ze maken gebruik van een van de bureaus die ik ken van Euroclix, bekende lay-out dus voor mij.

Het waren vragen over hoe vaak je je saldo checkt ("elke dag") en of je zelf vindt dat je overzicht hebt op je financiën ("ja"). Ik scoorde maar net een "goed" met mijn 45 punten, bij lange na geen "uitstekend" dus. Lekker dan als je jezelf "Money Wenkbrauw" noemt.

Het komt waarschijnlijk doordat ik niet spaar. Dat is een bewuste keuze en ik heb voorlopig nog wel meer spaargeld staan dan de gemiddelde Nederlander, maar daar vragen ze niet naar. En ik teer hoe dan ook natuurlijk wél in op mijn spaargeld. Dus heel terecht dat ik daar puntenaftrek voor krijg.

Het is een kort testje. Mooi, dat hoeft niemand af te schrikken. Wel online, het hele programma is digitaal ingestoken (dat krijg je met e-mailcoaching). Voor mij persoonlijk is dat een voordeel, maar ik weet inmiddels dat er best veel mensen met geldproblemen zijn, die niet zo digitaal zijn. Voor hen is dit dus niet bedoeld.

Er zit nog wel een klein foutje in de test. Op het plaatje kun je linksboven een zin zien die er volgens mij niet hoort te staan. Het lijkt een aanwijzing voor degene die de test heeft gemaakt. Ik kan het niet te laten dat op te merken. Maar je hebt er geen last van dus dat zegt meer over mij dan over die test. (Ik kan dus soms heel pietluttig zijn).

Check - Plan - Spaar

Je kunt je door het Nibud laten coachen. "Met de gratis e-mailcoaching Check, Plan, Spaar maak je in 12 weken de drie Nibud-vuistregels tot routine."

Nou heb ik het niet het idee dat ik coaching door het Nibud nodig heb, maar ik heb me toch aangemeld. Ik ben namelijk benieuwd hoe het werkt en wat het inhoudt. Als Schuldhulpmaatje kan ik het misschien ooit iemand aanraden. Maar dan wil ik wel eerst zelf weten hoe het werkt.
En ik kan er vast voor mezelf ook wel iets van leren.

"Als we maar niet tussen de bejaarden komen te zitten!"

“Dan reis je zeker veel?” Ik kreeg en krijg de vraag vaak als ik vertel dat ik met proefpensioen ben, zeker als ik het moet uitleggen en het ‘een soort lange sabbatical’ noem.

De vraag ligt blijkbaar voor de hand, maar: Nee ik reis niet veel. Ja, naar mijn zus en naar mijn ouders, maar dat is niet wat de vraagstellers bedoelen. Reizen, verre reizen, naar de andere kant van de wereld, dát bedoelen ze. Houd ik dan niet van reizen? Jawel hoor. Ik vind het heerlijk om bijzondere gebouwen te bekijken (ik heb staan huilen van geluk toen ik voor het eerst in de Sagrada Familia was), de zon op mijn rug te voelen prikken, te ontdekken hoe anders de natuur kan zijn, te praten in een vreemde taal, een andere cultuur te ontdekken, oh en niet te vergeten: duiken, dat is zo mooi.

Meneer Money Wenkbrauw in de Sagrada Familia

Maar ik vind het net zo goed heerlijk om hier nog eens goed naar mijn eigen stadje te kijken, aandacht te besteden aan ons heerlijke huis, en ook hier schijnt af en toe de zon (steeds meer weer J), er is hier zoveel mooie natuur, genoeg te praten, lezen en schrijven; gelukkig houd ik ook heel erg van onze eigen taal en is er aan de cultuur hier om me heen ook nog genoeg te ontdekken. Ik duik hier niet graag (ik ben een wat luie warmwater-veelzicht-duiker), maar als bonus heb ik hier heel veel bekenden, vrienden en lieve familie om me heen.

Thuisblijven is een stuk goedkoper dan reizen. Ik heb niets tegen vliegen (behalve de enorme milieubelasting), maar (of dus) zet mij maar lekker op de fiets. Omdat ik geen inkomen heb, kies ik –meestal -, gezien alles wat er hier te genieten is, voor thuis. Maar ja, als de bonus van thuis, met name de lieve familie op vakantie wil, dan ga ik mee. Het gaat niet om zomaar een ik-heb-zin-in-vakantie-gril, die ik dan slaafs volg. Het gaat om lang gekoesterde wensen. En toevallig kwamen twee van die wensen de afgelopen maand weer boven drijven.

Dingen waar je heel blij van wordt en die je je kunt veroorloven, die moet je doen. 

Ik word blij als de mensen waarvan ik houd blij zijn, van ervaringen delen, en zoals ik hierboven ook al beschreef van veel dingen die met reizen te maken hebben. Als ik de afweging maak tussen deze reizen en een maandje langer proefpensioen, kies ik voor deze reizen. Dus ik kan het me veroorloven.

Mijn vader, die al negen jaar voor mijn moeder zorgt, zei laatst: “We hebben het hartstikke goed. Het enige wat ik soms jammer vind is dat we niet meer naar Wenen, Praag, Boedapest kunnen. Dat had ik nog graag gewild, maar dat lukt me niet meer met mama. Maar dat geeft niet, moet je eens kijken wat we nog wel kunnen.” Ik herinnerde me dat ze het vroeger inderdaad wel eens over die steden hadden. En ik hoorde (naast het ongelooflijke optimisme van mijn vader waar ik heel veel bewondering voor heb)  “dat lukt me niet meer met mama.” Dat klopt. Dus mijn eerste plan was om samen met hem te gaan en iets te regelen voor mama. Ik overlegde met mijn zus en zij had een nog beter plan: “Waarom gaan we niet met z’n vieren? Net als vroeger.” Met z’n drieën kunnen we prima voor mama zorgen in welke omgeving dan ook. Dus we gaan!

De voorpret is nu al groot.

En met Meneer had ik heerlijk diepgaande gesprekken over hoe het met ons gaat, wat onze wensen zijn, dat soort dingen. En daar kwam China weer naar boven. Hij is daar geweest voor zijn bedrijfjes. Steeds als hij terugkwam, zei hij: "Het is daar zo bijzonder. Daar wil ik met jou heen.” En nu hadden we het er dus weer over. “Ja, laten we gaan, binnen nu en drie jaar, want het is echt een grote wens en iets heel moois om samen te doen,” was in eerste instantie de conclusie. Tot we elkaar aankeken en ons realiseerden dat we net zo goed nu konden gaan. Als het tenminste betaalbaar was. We googelden, vonden een reis die alle hoogtepunten bevat die we willen zien. Buiten het seizoen, dat kan met twee pensionado’s, en dus behoorlijk goedkoop, en we boekten. Jaren had het lopen sluimeren en nu zouden we binnen het half uur boeken! We keken elkaar weer aan, somden nog even voordelen, nadelen en risico’s op, keken nog een keer goed naar de prijs (was die echt wat we dachten en konden we dat echt betalen? Ja!) en we boekten. Ik voelde een soort euforie na de laatste klik toen Meneer Money Wenkbrauw zei: “Ik hoop dat we niet tussen de bejaarden komen te zitten.”

Mijn (Money)Wenkbrauwen gingen naar beneden in een soort wat-had-je-dan-gedacht-grimas. 

Natuurlijk zitten we tussen de bejaarden als we buiten het seizoen een rondreis boeken bij een niet backpack-organisatie! Nou en?! Meneer moest even slikken, maar realiseerde zich toen ook dat het niet gaat om met wie er nog meer in de bus en trein zitten, maar dat het erom gaat dat we samen in China zijn. Joehoe, China here we come.

Wat zijn we toch geluksvogels!

Beste Albaker / Al Baker,

Ik wil u vriendelijk verzoeken om geen reclame meer te maken voor uw bedrijf via de reacties op mijn blog. En al helemaal niet met van die zinnen erin waar mensen met een snelwerkend inbeeldingsvermogen nare plaatjes van op hun netvlies krijgen (die kunnen de rest van deze alinea beter overslaan): “Mijn man en ik hadden een zeer slechte kredietwaardigheid toen we diep in de financiële juristen zaten, …”. Ieuw!

Ik heb overigens zoveel vertrouwen in mijn lezers dat ik ervan uitga dat ze op dat moment al afgehaakt waren. Behalve als ze, net als ik, hun verbazing nog wat wilden voeden. Ik heb me - eerlijk is eerlijk - wel vermaakt om nog een paar onbegrijpelijke zinnen. En om het feit dat u denkt dat dit klanten oplevert.

Uw reaclame past niet op mijn site. Ik ben, op zijn zachtst gezegd, geen fan van lenen en steek dat op mijn blog ook niet onder stoelen of banken. Bovendien heeft u er niet voor betaald. Dat hoort eigenlijk wel voor onvervalste, commerciële reclame. Mocht u dat recht willen zetten, kunt u contact opnemen via mevrouwmoneywenkbrauw@hotmail.com, dan stuur ik u mijn rekeningnummer.

U kunt deze tekst zelf wel door een slecht werkende vertaalmachine halen toch? Dan komt het een beetje op uw niveau.

Ik wens u een fijne dag.

Mevrouw Money Wenkbrauw

Dit plaatje heb ik gevonden op de facebookpagina van Loeki de Leeuw official

"Wat wil je graag bereiken met je blog?"

Er zijn 3 dingen die ik graag wil bereiken met mijn blog:

1. Het kan ook anders!

Ik wil graag mensen inspireren door te laten zien dat je van je logische pad af kunt wijken.
Mijn logische pad was een studie en carrière op basis van die studie mét bijbehorende levensstandaard (van studentenkamer tot goedgevulde villa zeg maar).
Ik heb genoten van het studeren en student zijn, en van het werken. Dat werd op een gegeven moment minder. Ik probeerde al een tijdje het plezier terug te krijgen in mijn werkende leven, toen ik Mr. Money Mustache tegenkwam. Ik raakte geïnspireerd en ben dingen echt anders gaan doen. Daar schrijf ik over, omdat ik anderen ook die mogelijkheid gun. Soms kan een verhaal van een ander daarbij helpen.
Het grappige is dat het in ieder geval mezelf helpt. Het formuleren maakt me bewuster van wat ik doe en denk, én van de dingen waar ik nog niet uit ben. Ik help zo in ieder geval mezelf.

Ook al is het pad achter je mooi, je hoeft er niet op te blijven (mag wel trouwens)

2. Inkomen

Ik vind het echt supercool om wat te verdienen met mijn blog. Ik schrijf graag, vind het leuk dat mensen het lezen en waarderen, en als een bonus kan ik er dan ook nog wat geld mee verdienen. Dat maakt de keuze om te stoppen met een vaste baan met een salaris iets makkelijker (niet dat mijn verdiensten van nu in de buurt komen van mijn oude salaris, maar dat geeft niet.)

3. Plezier en ontwikkeling

Ik houd van schrijven en dit blog geeft me daar een goede reden voor. Door iets veel te doen kun je jezelf ook ontwikkelen op dat vlak. Ik wil mijn schrijven graag ontwikkelen. Zo heb ik me bijvoorbeeld voorgenomen om eens wat vaker korte, krachtige blogjes te schrijven. Dat is met dit blogje mislukt, maar ik geef het nog niet op.


Dit is mijn antwoord op de eerste vraag van Mom4life. 
Ik kreeg van haar een Liebster-award, dat vind ik echt superleuk en motiverend. Dankjewel! 

Er zijn nog meer vragen om te beantwoorden en andere dingen die horen bij het in ontvangst nemen van een Liebster-award. Dat ga ik nog allemaal doen, maar in het kader van mijn voornemen om niet te lange blogs te schrijven, knip ik het in stukjes.