Fietsen kost ook geld

Afgelopen week fietste ik op en neer naar een afspraak in Den Haag en daarmee bespaarde ik vijf euro treinkosten (ik heb zo'n voordeelurenkaart).

Afgelopen week fietste ik op en neer naar een afspraak in Den Haag en daarmee bespaarde ik twee euro op de sportschool (dit is een schatting). Ik keek langsfietsend en warm ingepakt nog even binnen bij zo'n sportschool en zag een meneer in korte broek en hempje op een hometrainer zitten. Ik vond mijn activiteit leuker, ik kwam vooruit.

Afgelopen week fietste ik op en neer naar een afspraak in Den Haag en dat koste me veertig euro aan warme kleren en schoeisel. Al een paar keer eerder had ik gemerkt dat ik eigenlijk geen goede schoenen voor koud en glad weer had. En ik was eigenlijk ook altijd een beetje aan het hannesen met broeken die net niet warm genoeg waren. Het moest er nu eindelijk maar eens van komen - anders was ik zeker met de trein gegaan, terwijl het mooi strakblauw weer was. Het korte verhaal is dat ik naar een outlet van een sportwinkel toog en daar voor veertig euro een dunne skibroek kocht en gevoerde laarsjes met een flink profiel.

Daarna sprong ik op de fiets voor een ritje van vijf kwartier.
Ik kwam erachter dat de broek dun genoeg is om mee te fietsen en dik genoeg is om voldoende isolatie te bieden op de fiets. Hij is ook waterafstotend dus de paar sneeuwvlokken die ik tegenkwam deerden mij niet, maar echt een zware test was het wat vallende sneeuw betreft niet. Jammer van de minder charmante en voor het fietsen overbodige wijde skischoenpijpen, maar die kon ik in de laarsjes proppen.
Ik kwam er ook achter dat mijn voeten die koud in de laarsjes waren gegaan op de heenweg niet warm werden, ook niet veel kouder. Op de terugweg nadat mijn voeten binnen waren opgewarmd bleven ze goed warm. De laarsjes lopen niet heel lekker, maar ik heb nog een klein beetje hoop dat dat beter wordt als het allemaal iets soepeler is geworden door vaker dragen.

Al met al kostte dit fietsritje sec me dus meer dan het me bespaarde. Maar ik denk dat ik komende dagen nog vaker plezier zal hebben van de broek en de laarsjes, en dat ik dankzij deze outfit meer besparende en leuke fietsritjes kan maken door de kou. Ik denk dat ik het er wel uit haal.

Het was schitterend, ik heb genoten van de witte vergezichten en witte naaldjes op brugleuningen en dergelijke (is dat versneeuwde mist die op de brug vastgevroren is?). Dat is me ook veel waard.

Schulden zijn niet normaal

Ik schrijf sinds kort ook een blogje over de wereld van schulden in Nederland. Wat je in die wereld tegenkomt verbaast mij zozeer dat ik er bijna wel over móest schrijven. Toen ik de inleiding aan het schrijven was, wilde ik schrijven 'Zelf heb ik geen schulden.'

Maar dat is niet waar. Ik heb een hypotheekschuld. En dat vond ik altijd heel normaal. Maar ik vraag me steeds meer af of het normaal is. Ik heb gewoon een schuld van enkele tienduizenden euro's, en de schuld van Meneer Money Wenkbrauw is nog groter. Nou staat daar een mooi huis tegenover, maar toch. Ik heb gewoon een enorme schuld.

Soms is een hypotheek voor je huis een goede keuze. Maar je moet je altijd realiseren dat het een schuld is. En hoewel schulden steeds normaler lijken te worden, zijn ze dat niet. Schulden zijn knap onhandig en duur. Het is geld wat meer kost dan het waard is.

Edit: Schulden zijn niet normaal, maar je hoeft je er ook niet voor te schamen.

Bijverdiensten 2016

In 2016 heb ik nog een paar maanden gewerkt en daar gewoon salaris voor gekregen. Maar ik heb ook wat 'bijverdiend' met Klezzer, Euroclix en wat klussen voor de buurvrouw. In totaal heb ik zo'n 1.700 euro bijverdiend. Best leuk. Een ruime maand voorproeven extra. O nee, er moet nog belasting af. Hmm, dan is het bijna een maand (nou ja, bijna drie weken) voorproeven extra.

Dat is natuurlijk niet genoeg om dit leven eeuwig voort te zetten. Dat was ook nooit het idee. Dat wil zeggen: ik wist wel dat ik bij lange na niet genoeg bij zou verdienen met deze activiteiten en ik zie het dan ook meer als een leuk extraatje dan als echt voorzien in levensonderhoud. Toch zou ik het wel graag willen: op een relaxte en leuke manier genoeg geld verdienen om in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien. (Maar wie wil dat niet.)

In mijn voorproefperiode doe ik leuke dingen en gaandeweg probeer ik er achter te komen hoe ik met dingen die ik leuk vind weer geld kan verdienen om in mijn levensonderhoud te voorzien. Ik weet dat het kan, want tot vijf jaar geleden vond ik mijn werk ook heel leuk. Voorlopig is de druk gelukkig nog niet heel hoog en doe ik vooral leuke dingen. En af en toe een review schrijven, een enquête invullen of een klusje doen, vind ik best leuk.

Wat te doen met geld als je oud bent?

Mijn ouders hebben een heel redelijk pensioen en doordat zij altijd en nog steeds relatief zuinig hebben geleefd, hebben ze geen hoge kosten. Ze houden elke maand wat over van hun pensioen en hebben ook nog een goede buffer op hun spaarrekening.

Waar ik mijn eigen levensstijl afgelopen jaren heb aangepast naar zo min mogelijk uitgeven, probeer ik mijn ouders zoveel mogelijk te stimuleren om leuke dingen met hun geld te doen. Het geld is er immers en ze hoeven het nergens meer voor te bewaren. Ze doen wel meer leuke dingen van hun geld dan vroeger, maar deels door omstandigheden en deels door de 'aard van het beestje' geven ze nog steeds niet zo veel uit. Dat is prima, als ze zich maar geen dingen ontzeggen uit hun 'oude zuinigheid', die ze eigenlijk best zouden willen doen.

Ik zit een beetje te dubben wat ze, naast leuke dingen, zouden kunnen doen met (een gedeelte van) hun buffer. Die is groter dan nodig. Er is dus een deel 'vrij'. Het geld hoeft niet te groeien, dat hebben ze niet nodig. Maar het heeft toch ook iets raars dat het daar zomaar staat te staan.

Zelf zou ik het beleggen. Maar beleggen is iets voor de lange termijn. Die hebben mijn ouders hoogstwaarschijnlijk niet.

Een andere optie is een spaarrekening met een iets beter rendement. Het rentepercentage van hun huidige spaarrekening is op z'n zachtst gezegd niet concurrerend. Maar mijn ouders zitten al 50 jaar bij deze ene bank. Het is iets met loyaliteit. Bovendien: ze kunnen zich nu prima redden met internetbankieren. Op een extra bank, met een andere inlogmethode en een website die er anders uitziet, zitten ze waarschijnlijk niet te wachten.

Tijd om het met ze te bespreken. Ik merk dat met name mijn vader de laatste tijd wat meer interesse toont in beleggen. Misschien is het iets voor hem om met een klein bedrag te gaan doen. Daar hoeft hij niet wakker van te liggen als het misgaat, maar hij kan wel zien hoe het gaat en wie weet wordt hij 100 en dan is zijn horizon nog lang genoeg. En ook die andere spaarrekening is het bespreken waard. Het is niet zo dat ze wekelijks in moeten loggen of zo. En naast het gevoel van loyaliteit dat ze hebben weet ik dat ze ook vinden dat je 'geen medelijden hoeft te hebben met de bank'.

Hoe gaat het financieel?

Hoe het financieel gaat, is een goede vraag.
Ik heb het al een tijdje niet meer bijgehouden. Ik heb wel gecheckt of ik niet rood stond, maar ik heb niet bijgehouden wat ik per maand uitgaf en of dat wel klopte met mijn verwachtingen en budget. De tijd dat ik dat niet heb bijgehouden, loopt ongeveer gelijk met de tijd dat ik niet geblogd heb. Een soort kip-eiverhaal.

Eerst maar eens de grote lijnen:

Daar zit duidelijk een stijgende lijn in. Wat in dit geval niet positief is. Maar, op december na, nog altijd binnen het ijkbedrag (€ 1.310,-) en budget (€ 1.450,-). December gaat niet alleen boven het ijkbedrag uit, maar ook boven het budget. Dat is natuurlijk niet de bedoeling, maar verklaarbaar en voor één keer niet zo erg. Mogelijk dat er nog een correctie volgt.
Ik ben van plan om in de komende weken een en ander nog uit te splitsen en mijn voorproefstand voor deze maanden even vast te leggen.

Geen alarmerende cijfers dus, maar de trend moet wel weer gekeerd worden. Ik ben mijn best aan het doen, hoewel ik me ook voorgenomen heb niet te streng voor mezelf te zijn.

Pinguin of voorraad

In huize Money Wenkbrauw houden we onze voorraad niet strak op peil. Er is geen plan of een minimum-voorraad. We hebben wel voorraad maar die is meer toevallig dan gepland. In het vriesvak ligt wat we eerder te veel gekookt hebben en wat brood. Er is bijna altijd wel meel, pasta en rijst, maar laatst bleek de vrolijke voorraadpot (zo eentje van Alessi, ooit eens gekregen van een dierbaar vriendinnetje) leeg. Het blauwe poppetje keek me lachend aan. We aten die avond brood bij het eten. Onze voorraad is eerder gebaseerd op wat in de aanbieding is geweest dan op iets strategisch of een schijf van vijf (of is het tegenwoordig zes?) of zo.
Op vijf minuten lopen zijn twee supermarkten die de hele week open zijn. Dus waarom zouden we beter op onze voorraad letten?

Als ik nu naar buiten kijk, weet ik een antwoord. Het is schitterend wit en dus heel glad. Daarvoor hoef ik trouwens niet naar buiten te kijken. De waarschuwingen van ANWB en Rijkswaterstaat vliegen je om de oren.
Ik ben blij dat we niet naar buiten hoeven voor werk of afspraken, maar ik zit wel te denken wat we vanavond kunnen eten zonder naar de supermarkt te hoeven. De diepvries is voor Kerst leeggegeten om ruimte te maken voor delen van het kerstdiner dat inmiddels op is. En of de pastapot alweer gevuld is weet ik niet zeker. Ach, beperkingen maken creatief, morgen is de gladheid weer voorbij en als het echt nodig is, kunnen we ook best naar die supermarkt schuifelen of lopen, maar dan wel als een pinguin. Dat schijnt te werken.

2017 it is.

Tja, goede en leuke voornemens. M'n hoofd staat er wel weer naar om hier weer te gaan bloggen. En het is er ook het moment voor, zo in het begin van het nieuwe jaar. Maar waar pak ik de draad weer op?
Gewoon hier en nu met meteen een ongemakkelijke 'bekentenis' of eigenlijk twee: ik kan mijn portemonnee niet vinden, én daardoor weet ik niet hoe ik er nu precies financieel voor sta. Ik word er onrustig van. Ik twijfel of ik hier de verzuchting zal plaatsen:

"Hoe zorg ik er nou toch voor dat ik in 2017 m'n portemonnee niet meer kwijtraak?" 

Ik weet inmiddels uit ervaring dat het voornemen om hem voortaan  altijd op een vaste plek te leggen niet werkt. En ik weet dat ik eigenlijk geen zin heb in goedbedoelde adviezen. Voor je het weet zitten er zweverige tussen. Maar ja als je iets op het wereldwijde web gooit met een vraagteken erachter is het ook zo wat om de antwoorden te negeren. En als ik m'n portemonnee écht niet meer kwijt wil raken, ... , zal ik hem toch eerst moeten vinden. Dus ik wens jullie allemaal een mooi 2017 met heel veel geluk en ga mijn portemonnee zoeken.