Halverwege

We zijn bijna halverwege onze 100 dagen huizen kijken om de markt te verkennen. We kijken in een straal van 15 kilometer om ons heen in de prijscategorie tot €125.000,-. We 'moeten' minstens 100 dagen huizen kijken en minstens 100 huizen bekijken. Dat was een tip van Rich Son, en dit vinden we wel een slimme. De 100 huizen hebben we al lang gehaald, online tenminste. We hebben op het wereldwijde web al ruim 150 woningen gevonden die aan die zoekcriteria voldoen. Die onderwerpen we aan een eerste analyse. We maken een inschatting van:

• de huur die we zouden kunnen vragen op basis van woonoppervlak en postcode;
• de kosten die we aan een huis zouden hebben (hypotheek, onderhoud, etc.).

Ranglijst

Daar komt een geschat rendement uit, en op basis daarvan rangschikken we de woningen. De woningen in de top van de lijst die zo ontstaat, bekijken we nog eens nader. We letten dan bijvoorbeeld op de indeling van de woning, proberen een indruk te krijgen van de staat van onderhoud en hoe de buurt is (verder ingezoomd dan bij de eerste analyse). Ook bereikbaarheid per OV nemen we mee.

Als het ons echt wat lijkt, maken we een bezichtigingsafspraak. Tot nu toe hebben we zo zes woningen bezocht en voor komende week hebben we ook weer wat afspraken staan.

En wat hebben we geleerd?

Het is lastig om op te sommen wat we tot nu toe geleerd hebben. Ik denk dat het belangrijkste vooral het beeld van de markt is, en dat is moeilijk in woorden te vatten. Overigens vind ik dat zelf altijd een riskante bewering. Ik heb daar een (wat flauwe) oneliner voor: Als je het niet kunt formuleren, heb je nog wat te leren. Gelukkig hebben we nog een tweede helft om te kijken of dit concreter kan.

Naast het beeld van de markt hebben we de volgende dingen geleerd/bevestigd gekregen over makelaars (rijp en groen door elkaar):

• sommige makelaars laten je schaamteloos wachten (geeft niet, kun je meteen een beter beeld van de buurt krijgen, maar ik vind het wel onbeschoft);
• de (technische) kennis van makelaars verschilt nogal;
• sommige makelaars nodigen zonder dat erbij te vertellen meerdere geïnteresseerden tegelijk uit (het is niet heel erg, we laten ons niet opjutten, maar echt netjes vind ik het niet);
• de meeste makelaars willen niet vertellen wat de laatste huurders betaalden, maar sommige makelaars doen dat wel, altijd even vragen dus;
• de meeste makelaars kunnen vrij aardig inschatten dat het niet voor onszelf maar voor een belegging is (weet nog niet wat ik daarvan vind);

To be continued

Grote bedragen

Vandaag ben ik even bezig met grote bedragen, en niet eens voor het kopen van een verhuurhuis.

Akte van levering

Zo heb ik offertes opgevraagd voor de overdracht van een stuk grond, dat komt neer op een akte van levering inclusief voorbereiding. Mijn zus en ik krijgen een stuk grond van mijn ouders. Lief he?! Zoiets (overdracht vastgoed) moet wel verplicht via de notaris.

Vergelijken loont

Wat is dat toch duur! Het is een simpele procedure. De gebruikte tekst is standaard. De sessie bij de notaris duurt nog geen kwartier. Toch is het honorarium van de notaris 300 euro (exclusief btw). Let wel: inschrijving in het kadaster, recherche- en administratiekosten worden nog apart in rekening gebracht. Dus met een half uurtje werk tikt deze notaris 300 euro af. Dat doet ie goed. En dit is dan nog de goedkoopste. Een andere offerte was nog 200 euro hoger. Vergelijken loont dus, ook (of juist) bij dit soort diensten.

Crypto-kronkel

Oké, het duurt even (minstens 10 jaar) voor je notaris bent en de opleiding is misschien niet heel makkelijk, maar als je dan eenmaal notaris bent, heb je ook wat. Toch zat ik me net af te vragen of het een aanrader is om daarom nog voor dat pad te kiezen. Dit kan toch niet heel lang meer duren. Een deel van de hoge kosten zit volgens mij in de onafhankelijkheid en betrouwbaarheid van de notaris. Iets wat we met blokchaintechnologie veel goedkoper kunnen bereiken. Komt nog eens bij dat ik nog nooit, echt nog nooit een foutloos concept van een notaris heb gekregen, dat wordt ook beter als het geautomatiseerd wordt. Aan een Bit-notary of Crypto-kadaster is de maatschappij nu nog niet toe, maar binnen tien jaar kan er veel veranderen.

Nou ja, dit laatste is zomaar een gedachtekronkel. Mijn punt was eigenlijk dat een notaris duur is.

Zwembad in de tuin

De andere bedragen waar ik mee bezig was, zijn nog een stukje hoger. Mijn zus wil namelijk een zwembad in de tuin. Ik help haar een beetje met dingen uitzoeken. Man, man, wat een geld kost dat. Het voelt heel gek om enerzijds bezig te zijn met een bewuste, zuinige levensstijl en anderzijds een privé-zwembad uit te zoeken. Toch is het niet op alle vlakken afwijkend. Mijn zus wil dit heel graag, al heel lang. Het is dus geen bevlieging, het is een diepe wens, mijn zus is een echte zwemmer. Ze heeft ervoor gespaard en ze kan zich de jaarlijkse kosten makkelijk veroorloven. Ze steekt zich dus niet in de (toekomstige) schulden. Ze verdiept zich in de kosten, maakt vergelijkingen, dat soort dingen.

Zwemmen in het geld

Tja, ik heb mijn baan opgezegd om te genieten, dat kost ook nogal wat. Zij geniet van haar baan en kan een zwembad kopen om van te genieten. Ik zou het nooit doen, maar vind het niet zo'n rare keuze. Ik zou het geld als ik het nu over had liever voor me laten werken, maar als je dat niet doet, dan is je droomzwembad niet zo'n slechte keuze. In geld kun je per slot van rekening niet zo makkelijk zwemmen.

Vasten

Achterop de fiets bij mijn moeder. Het is koud dus ik heb wanten aan. Binnenin de warmte van de want heb ik een vuist gevormd. In die vuist een grote schat: een dropje van de slager. Thuis gekomen pel ik het dropje uit het kommetje van mijn hand en laat hem in mijn trommeltje vallen. Het is vastentijd en dat betekent voor mij en mijn zus: 40 dagen niet snoepen (en minder vlees, maar dat zal ons worst wezen). We mogen de snoepjes wel bewaren.

Ik heb er alleen maar goede herinneringen aan. Ik kan me niet herinneren dat ik het erg vond dat ik niet mocht snoepen, ook niet als andere kinderen dat wel mochten. Ik kan me wel de euforie herinneren over de steeds groter groeiende ‘berg’ snoep. Na Pasen mochten we die lekker opsnoepen.

Ik vast al lang niet meer, maar het is voor mij wel een goede tijd om wat gewoontes tegen het licht te houden. Zo sta ik me de laatste tijd wel heel erg vaak een croissantje toe tijdens het boodschappen doen. Dat ga ik maar eens 40 dagen niet doen. En daarna weer af en toe in plaats van elke week één of twee keer. Dan wordt het van gewoonte weer iets bijzonders om echt van te genieten. Daar word ik blijer en gezonder van (en m’n portemonnee ook weer een beetje).

Kleur voor energie

Ik mag graag wat kleur brengen in ons interieur. Ook op de muren. Zo zijn drie muren in onze slaapkamer okergeel en de vierde is behangen met een onderwater-tafereel waardoor hij grotendeels blauw is.

Dat geel geeft de kamer een zonnige uitstraling. Het doet me ook denken aan mijn tijd op Curaçao. Daar vind je landhuizen die aan de buitenzijde in zo’n kleur geschilderd zijn. Heerlijk om aan terug te denken. Maar ook zonder die herinnering vind ik het een fijne kleur. Er hoeft maar een beetje licht op de muur te vallen en het lijkt zonnig, daar krijg je meteen energie van.

Dat voelt goed, maar laatst las ik ergens de tip dat het warmte goed zou houden. De warme kleuren (geel, oranje, rood) zouden daar goed voor zijn in tegenstelling tot de koude (blauwachtige) kleuren. Dat is natuurlijk onzin. Ik kan me wél voorstellen dat het een klein positief effect heeft op je energierekening omdat je het door die zonnige uitstraling minder snel koud hebt.

Kleur op je muur kan een positief effect hebben op hoe je je voelt. Je kunt kleuren kiezen waar je je blij en warm van gaat voelen. Zeker doen dus, maar niet omdat het letterlijk warmte vast zou houden.

Kippenmoord

Ai, net in de tijd dat de eierconsumptie hoog is (want geen antikaterontbijtje zonder eitje), heeft een roofdier een kip van mijn vader vermoord. Mijn vader is opgegroeid op een boerderij en is dus gewend aan dieren die dood gaan of gemaakt worden, maar hij kwam net toch een beetje ontdaan terug van het kippen voeren. Het is natuurlijk ook echt sneu, want de betreffende kip én de overgebleven kippen zullen er een hoop stress hebben gehad van die vos of buizerd. Meestal hebben de kippen van mijn vader het beter dan de kippen in commerciële stallen, maar vannacht dus even niet. Mijn vader maakt nu plannen voor een nog beter afgesloten hok en ren.

Weekmenu

Ik weet wat ik morgenavond eet, en dat weet ik al heel lang. Meestal ben ik met eten niet zo goed in vooruit denken. Het is al heel wat als ik in de supermarkt sta en denk: “Zal ik kip voor morgen meenemen?” Dat gebeurt zelden, laat staan dat ik een week vooruit denk.

Aanpassen

Daar schijn ik flinke besparingen mee mis te lopen. Vrijwel elk bespaarblog geeft die tip. Het klinkt ook wel logisch, maar mijn kanttekening erbij is dat het ook wel bij je moet passen. Ik heb het een paar keer geprobeerd, en op de een of andere manier eindigde het er altijd mee dat er iets lag te verpieteren in de koelkast. Natuurlijk had ik dat kunnen voorkomen, ik had in plaats van ‘bij je moet passen’ ook kunnen schrijven ‘dat je je wel moet aanpassen’. Tja.

Restjes

Naast het ‘passen’, denk ik dat niet vooruit kopen ook zo zijn voordelen heeft. Gisteren nog. Meneer Money Wenkbrauw bedacht donderdag dat hij vrijdag een feestje met barbecue had. Als we al eten hadden ingekocht, had zijn portie in de diepvries gemoeten want we eten vanavond en morgenavond niet thuis. Dan moet je dus hopen dat je een bevriesbare maaltijd had gepland. Bovendien had ik niet zo’n zin om voor m’n eentje boodschappen te gaan doen (in de sneeuw). Ik dook dus koel- en voorraadkast in en vond daar restjes waarmee ik mijn lievelings (nou ja, hoog scorend) maaltje kon bereiden.

Kortom: voor mij werkt een weekmenu niet zo, omdat ik me daar niet voldoende voor aanpas. Misschien komt het nog ooit.

Speciaal

Maar goed, er zijn dus momenten dat ik wel ruim vantevoren weet wat ik eet. Zo eet ik over 320 dagen moos met worst, en morgen eet ik frikadel speciaal. Alle principes gaan overboord. Ik zal niet aan de jonge man of vrouw achter de toonbank vragen of ze ook een frikadel met beter-leven-ster hebben, ik zal niet vragen of ze ook een frikadel met minder zou hebben, of hoeveel onnodige suiker er in de saus zit. Nee, ik trek mijn pak uit – hoewel je in een minionpak ook best een frikadel kan eten – bestel een frikadel en geniet ervan. Alaaf.

Rich Reader

Hoe kwamen we er eigenlijk bij om ons hierin te gaan verdiepen? Al eerder schreef ik iets als dat het niet een heel bijzonder of uniek plan is om huizen te gaan verhuren. Het wordt via meerdere kanalen geopperd als een goede manier om (passief) inkomen te genereren. Wie of wat gaf voor ons nou de doorslag?

Rich Son

Ik noem hem Rich Son: Robert Kiyosaki, de schrijver van RichDad, Poor Dad. Meneer Money Wenkbrauw had een filmpje van hem gezien. Dat prikkelde hem wel, en toen heeft hij nog een paar filmpjes gekeken. Vervolgens heeft hij een tijdje spelletjes gedaan, ontworpen door Kiyosaki (of zijn medewerkers). Meneer werd er erg enthousiast van. De spelletjes bevestigden precies de theorie uit de filmpjes. Ik was wat sceptisch want natuurlijk bevestigen die spelletjes en die filmpjes elkaar. Nogal Wiedes.

Film, boek, verslag, site

Maar Meneer was zo enthousiast dat ik toch een paar keer meekeek met zo’n spelletje. Het deed mij een beetje denken aan een kruising tussen Monopoly en Levensweg. Wat je verder ook van Kiyosaki en van die spelletjes vindt: Het maakte de theorie wel erg inzichtelijk, en het maakte me benieuwd. Dus ook ik wilde wel wat meer weten. Ik ben meer een lezer dan een kijker, dus ik wilde het boek bij de bibliotheek halen. Mijn bieb had hem niet, maar ik kon hem wel bestellen. Dat is inmiddels een ruime maand geleden. Dat vind ik wel jammer, maar het zij zo. Inmiddels denderen wij wel lekker door. Ik krijg de zienswijzen van de Rich Son nu via Meneer, en ik kijk ook af en toe rond op zijn site.

Gezond verstand

Er zijn wat dingen in de benadering waar we kriebels van krijgen, maar er is ook veel dat ons aan het denken zet en waar we enthousiast van worden. We kijken met ons (hopelijk) gezonde verstand naar zijn adviezen, en kijken of en hoe we ze voor ons toe kunnen passen.

Drie tips voor het kopen van huizen die we bij Rich Son hebben gevonden zijn:

1.       Bekijk voor je koopt, minstens 100 huizen in minstens 100 dagen.

2.       Als het even kan, koop dan het lelijkste huis in de straat. 

3.       Koop in een goede buurt waarin geïnvesteerd wordt.

Dus wij zijn 100 huizen aan het bekijken in goede buurten. En bij elk huis checken we ook even of het het lelijkste in de straat is.