Anders dan toen ik werkte? Uitjes

Ik heb in juni (en juli ook vermoed ik) dus meer uitgegeven aan uitjes (ruim gedefinieerd) dan in de eerste maanden van dit jaar. Komt dit nou doordat ik niet meer werk? Ik weet het niet.

Enerzijds heb ik twee wat grotere uitjes gehad die ik ook zeker gehad had als ik nog zou werken. Ik denk zelfs dat ze allebei al gepland waren voordat ik m'n baan opzegde. Bovendien ga ik met lekker weer nou eenmaal vaker op een terrasje zitten dan wanneer het koud en nat is. Dat was voorheen ook al zo.

Anderzijds merk ik ook wel dat ik een soort vakantiegevoel heb en ik heb het idee dat dat ook wel leidt tot vaker 'uit'.

Ik weet het dus nog niet zeker. Even goed in de gaten houden, want ik vind het wel fijn om hier inzicht in te hebben. En ondertussen lekker genieten van de dingen die ik doe, soms kosten die geld en soms niet. Het gaat om de balans en om het creatief zijn met leuke dingen verzinnen en doen die geen geld kosten.

Hoe meer je besteedt, hoe meer je bespaart

Mijn vader zei het vroeger ook al als mijn moeder en ik thuiskwamen van een dagje shoppen en trots vertelden dat we allerlei zaken in de aanbieding hadden gekocht. "Ah, dan hebben jullie ons rijk gekocht." Hij zei dat meer als plagerig grapje en ik vond het een beetje flauw want dat dacht toch niemand echt?

Zojuist kreeg ik een mailtje in mijn mailbox met dezelfde titel als dit blog. Zouden er mensen zijn die daar intrappen? Die niet inzien dat meer besteden nooit hetzelfde kan zijn als meer besparen? Je kunt toch echt alleen meer besparen door juist minder te besteden. 

Natuurlijk is het zo dat als het gaat om producten die je toch zou gaan kopen en die houdbaar zijn dat het slim is om ze te kopen op het moment dat ze het voordeligst zijn, maar dat geldt echt alleen als je op de lange termijn minder besteedt en dus niet als je meer besteedt.

Bovendien ging dit om luxe-producten, leuk hoor en vooral doen als je ervan geniet, maar besparen is het niet.

Anders dan toen ik werkte: vervoer

Nu ik geen baan meer heb, heb ik meer tijd voor bezoekjes. Daar was het me deels om te doen. Niet dat ik nu als een razende dagelijks vrienden en kennissen bezoek, maar ik kan en ga lekker wat vaker naar lieve en leuke mensen om me heen. Dat 'om me heen' betekent niet dat ze dichtbij wonen. Sterker nog: de belangrijkste bezoekadressen liggen zo'n 90 respectievelijk 130 kilometer verderop.

Ik ga graag op de fiets en daar heb ik nu ook tijd voor. Tot nu toe is het me nog niet gelukt om die 90 en 130 kilometer helemaal te fietsen. Dat heeft te maken met planning. Als ik van het ene feestje 's middags hier naar het andere feestje 's avonds daar ga, heb ik niet zeven uur de tijd. Als ik neefjes om elf uur uit school moet halen, zou ik ivm wat marge om kwart over vijf op moeten staan; daar had ik geen zin in. Dat die marge niet overbodig is, bleek toen ik wel het hele stuk zou gaan fietsen en ik een lekke band kreeg. Gelukkig ga ik standaard op mijn vouwfiets en was ik toevallig niet heel erg ver van een station.

Door die vouwfiets kan ik dus delen van de route fietsen. Zo sla ik regelmatig het dichtsbijzijnde station op 1,5 km over, en fiets ik naar een volgend station op 6, 20, 30 of 45 kilometer. Voor een uitje met vriendinnen heb ik wel een keer de hele 80 kilometer gefietst (en op de terugweg kreeg ik een lift).
De ritjes bevatten altijd schitterende stukken. Niet alles is even mooi, maar zelfs als je langs de snelweg rijdt, zie je mooie dingen als je maar de goede kant op kijkt. Verder is het natuurlijk gezond dat fietsen én het scheelt wat geld.

Ondanks dat ik dus best flinke stukken fiets, heb ik afgelopen twee maanden (ik tel juli vast mee) toch iets meer uitgegeven aan vervoer dan toen ik nog werkte. En dat terwijl het zomer is. Ik fiets vrolijk door een beetje regen en kou, maar niet door het donker en als het glad is. In de winter zal ik dus minder fietsen en meer treinen naar verwachting.

Kortom: vervoer kost me meer nu ik niet meer werk, omdat ik meer kilometers maak.

Voorlopig past het nog binnen budget en ik maak die kilometers voor dingen die ik graag wil doen dus: geen stress.

Voorproefmaand 1: juni 2016

Het heeft even geduurd, maar hier is weer een update. Juni 2016 was de eerste maand van het voorproefje op mijn pensioen. Dat betekent dat ik al mijn uitgaven betaalde van gespaard geld. Ik kreeg nog wel wat loon, de afrekening van mijn laatste vrije dagen. Dat heb ik direct doorgesluisd naar mijn spaarrekening. Dat is een beetje vestzak- broekzakgeschuif, maar dat houdt het voor mij overzichtelijk.

Ik heb voor mezelf een budget van €1.450,- per maand bepaald. Daar ben ik binnen gebleven. Ik heb €1.340,- uitgegeven in juni. Het budget is gebaseerd op mijn uitgaven van 2015, en houdt rekening met wat duurdere en wat goedkopere maanden. Dit was blijkbaar een iets goedkopere maand dan gemiddeld. Dat is altijd fijn om mee te starten.

Toch meer uitgegeven

De eerste maanden van 2016 -toen ik nog werkte- lag het gemiddelde van mijn uitgaven nog lager. Waar heb ik dan meer aan uitgegeven?

1. Hypotheek
2. Vervoer
3. Uitjes
4. Abonnement bibliotheek (eenmalig)

Op de punten 'Vervoer' en 'Uitjes' kom ik waarschijnlijk nog een andere keer terug, maar heel verontrustend is het vooralsnog niet. Over 'Hypotheek' had ik al wat geschreven, zie deze (of bovenstaande) link.

Inkomsten

In juni liet ik Euroclix uitbetalen. Dat was van een paar maanden dus dat gaat niet elke maand gebeuren. Ook deed ik wat betaalde klusjes voor de buurvrouw. De helft van deze inkomsten reserveer ik voor de belasting. De andere helft gaat bij het totale voorproefbudget. 

Daar kwam in juni ook nog de afrekening van mijn vakantiedagen bij (en het vakantiegeld wat ik nog niet had overgemaakt).

Voorproefstand

Hoe ik het allemaal precies wil presenteren/bijhouden voor mezelf, weet ik nog niet. Ik had verwacht dat ik daar afgelopen anderhalve maand al wel verder mee gekomen zou zijn, maar ik heb andere dingen gedaan. Dus we doen het met dit overzicht, dat mij overigens een vrij aardig beeld geeft. Ik weet niet meer hoe ik gepland had die laatste kolom in te vullen dus die blijft nu nog even leeg. 

Cellen met een blauw font zijn ingevulde cellen, die met blauwe randjes ga ik nog invullen. De waarden in cellen met een grijze achtergrond zijn uitgerekend door Excel. De grijze cellen met rood font zijn de uitkomsten waar het me om te doen was (met een significantie van 1 maand).

De rente

Op de dag dat ik de eerste keer rood stond afgelopen week chatte ik met iemand van de bank. Of ik over die paar uur rente moest betalen? Ja dat moest. Of ze dan meteen een dag rente zouden rekenen of wordt er per uur gerekend? Daar was een formule voor, maar ze kon niet zeggen welke.

Wacht even. Dat ik voor rood staan moet betalen, oké, maar dat ze me vooraf niet vertellen hoeveel, dat vind ik niet kunnen. De medewerker gaat het voor me navragen. Het blijft lang stil. Uiteindelijk komt ze terug met dat het 'per dag naar rato per uur' wordt berekend en dat het rentepercentage 14% is. VEERTIEN procent. Ze haast zich om erbij te vermelden dat dat voor ongeoorloofd rood staan is. Als je krediet op je rekening hebt, dan is het percentage 12,9%. Oooo, dat valt het mee. Nee! Dat is nog steeds bijna DERTIEN procent. 

Dus de bank die 0,5% rente geeft op een spaarrekening, durft 12,9% rente te vragen. Ik snap dat er een verschil is, maar dit vind ik toch echt behoorlijk grof. Joris Luyendijk probeert ons al langer duidelijk te maken hoe deze wereld in elkaar zit, en dat heb ik op hoofdlijnen gevolgd, maar het is alsof het nu pas tot me doordringt. Wat een boeven. Toch dat boek van Luyendijk maar eens lezen. 

Ik vind het verschil tussen de rente die je krijgt (blauw) 

en de rente die je moet betalen (rood) schrikbarend groot.

Voorlopig vind ik het gemak van een betaalrekening te groot om op te zeggen. Ik denk dat het niet realistisch is om in deze tijd zonder bankrekening door het leven te gaan. Ik neem me voor om vooral nooit meer rood te staan. Des te stommer is het, dat het me binnen een week nog een keer is overkomen. Ik dacht overigens dat ik alleen maar rood kon staan door een incasso of door kosten die de bank in rekening brengt en niet door een overboeking. Maar dat maakt het eigenlijk alleen maar erger: dat ik niet goed op de hoogte ben van hoe het zit.

Dus ik pak mezelf even bij m'n nekvel: koppie drbij!

Oeioei: weer rood

Duizend bommen en granaten. Nou moet ik zeker te weten rente betalen. Ik logde net in en stond zomaar meer dan duizend euro rood. Waah, schrik! Hoe kan dat??? Waar is mijn geld heen? Ik voelde het bloed naar mijn wangen stromen.

Gelukkig is het geld naar mezelf gegaan. Kennelijk was ik te laat met het stopzetten van mijn automatisch spaarbedrag. Daar was ik inderdaad rijkelijk laat mee, maar het was nog niet afgeschreven toen ik de automatische overboeking verwijderde. Dus ik dacht: net op tijd. Niet dus. Hè bah, wat stom, en zonde van het geld.

Afronden / strategisch je betaalmiddel kiezen

Ik verwacht geen wereldbedragen, en het lijkt me nogal een gedoe, en toch vraag ik het me al een tijdje af: wat het scheelt als je strategisch kiest tussen cash-betaling of pinnen.

Vanaf 1 september 2004 mogen winkeliers in Nederland bij cash-betaling afronden op 0 of 5 cent (een afrondingsregel die ik nooit op school heb geleerd, maar dat terzijde). Dat kost je soms 1 of 2 cent, en soms levert het 1 of 2 cent op.

Wat zou het opleveren als je met cash betaalt als het bedrag naar beneden afgerond wordt, en pint in de andere gevallen? Ik heb voor de gein even gekeken hoe dat zat met de boodschappen die wij in mei hebben gedaan:

• We gingen in mei 23 keer naar de supermarkt (weekboodschappen zit niet in ons systeem).
• We kochten voor 330,29 aan boodschappen, en pinden dat steeds.
• We hadden 14 cent kunnen besparen door op de goede momenten met cash te betalen.
• Als het andersom was geweest, dus als we standaard met cash betaalden en nu strategisch voor pin zouden kiezen, hadden we 10 cent kunnen besparen.

Ik denk niet dat ik strategisch mijn betaalmiddel ga kiezen. Ik vind contant betalen zo'n gedoe, nog even los van dat je steeds zou moeten beslissen hoe je betaalt op het moment dat je het bedrag hoort. Het scheelt me minder dan 1 promille, dat is het me niet waard. Maar ik vind het wel leuk om te weten.