Waar ik mijn eigen levensstijl afgelopen jaren heb aangepast naar zo min mogelijk uitgeven, probeer ik mijn ouders zoveel mogelijk te stimuleren om leuke dingen met hun geld te doen. Het geld is er immers en ze hoeven het nergens meer voor te bewaren. Ze doen wel meer leuke dingen van hun geld dan vroeger, maar deels door omstandigheden en deels door de 'aard van het beestje' geven ze nog steeds niet zo veel uit. Dat is prima, als ze zich maar geen dingen ontzeggen uit hun 'oude zuinigheid', die ze eigenlijk best zouden willen doen.
Ik zit een beetje te dubben wat ze, naast leuke dingen, zouden kunnen doen met (een gedeelte van) hun buffer. Die is groter dan nodig. Er is dus een deel 'vrij'. Het geld hoeft niet te groeien, dat hebben ze niet nodig. Maar het heeft toch ook iets raars dat het daar zomaar staat te staan.
Zelf zou ik het beleggen. Maar beleggen is iets voor de lange termijn. Die hebben mijn ouders hoogstwaarschijnlijk niet.
Een andere optie is een spaarrekening met een iets beter rendement. Het rentepercentage van hun huidige spaarrekening is op z'n zachtst gezegd niet concurrerend. Maar mijn ouders zitten al 50 jaar bij deze ene bank. Het is iets met loyaliteit. Bovendien: ze kunnen zich nu prima redden met internetbankieren. Op een extra bank, met een andere inlogmethode en een website die er anders uitziet, zitten ze waarschijnlijk niet te wachten.
Tijd om het met ze te bespreken. Ik merk dat met name mijn vader de laatste tijd wat meer interesse toont in beleggen. Misschien is het iets voor hem om met een klein bedrag te gaan doen. Daar hoeft hij niet wakker van te liggen als het misgaat, maar hij kan wel zien hoe het gaat en wie weet wordt hij 100 en dan is zijn horizon nog lang genoeg. En ook die andere spaarrekening is het bespreken waard. Het is niet zo dat ze wekelijks in moeten loggen of zo. En naast het gevoel van loyaliteit dat ze hebben weet ik dat ze ook vinden dat je 'geen medelijden hoeft te hebben met de bank'.
