Wat te doen met de euro's die je bespaart?

Ik moet zeggen dat ik het leuk vind: dat besparen. Ik weet ook niet hoe lang dat zo blijft, maar voorlopig profiteren we er maar van. Ik vind het cool als ik weer een paar euro bespaard heb. In mijn hoofd zit tegelijk echt wel het besef dat ik er daar niet mee kom, maar dat is voor de volgende stap.

Dit is het begin, en daar moet je beginnen want bij het einde heeft geen zin.

Ik ben dus begonnen met het niet uitgeven van euro's. Ik betaal niet meer elke werkdag 5 euro voor de trein, of 2,50 voor een lunch. Het geld blijft lekker op mijn bankrekening staan en aan het einde van de maand, als ik kan zien wat ik over heb, zet ik het op mijn spaarrekening. Ik room mijn lopende rekening helemaal af. Dat heeft twee effecten:

1. Op elke euro die ik overhoud, krijg ik rente. Vervolgens groeit die euro en daar hoef ik niets voor te doen. Het gaat langzaam met de huidige rentestand, maar hij groeit.
2. Omdat ik mijn lopende rekening elke maand helemaal afroom, let ik nog beter op mijn uitgaven. Ik vind het namelijk een vreselijk idee dat ik in een winkel mogelijk geconfronteerd word met een piepende pinautomaat: “Saldo ontoereikend”.

Dat is behoorlijk in lijn met hoe het beschreven wordt op de site van Mister Money Mustache. Hij (of eigenlijk zijn alter ego The Realist) heeft het alleen niet direct over een spaarrekening. Volgens hem moet je het volgende -in deze volgorde- doen met het geld dat je over hebt. Alle punten in mijn voorlopige vrije vertaling naar het Nederlands. Ik ben geen pensioenregelingen-, hypotheek-, belasting- of beleggingsexpert en weet dus niet zeker of dit het beste is en zelfs niet altijd wat precies bedoeld wordt. Ik hoop erachter te komen tijdens dit traject. Voorlopig klinkt het logisch en verstandig.

Todo met elke euro die je hebt uitgespaard:

1. Leningen met hoge rente afbetalen (creditcards).
2. Alle mogelijkheden voor je pensioenopbouw benutten.
3. Alle andere leningen afbetalen.
4. Extra aflossen op je hypotheek
5. Conservatief beleggen
6. Zet het op een spaarrekening met zo'n hoog mogelijke rente. NB Dit is echt een soort laatste toevluchtsoord. Doe eerst al het bovenstaande.

#1 en #3 zijn klaar (nooit van die leningen gehad), voor #4 heb ik een plan en #6 doe ik al sinds kort. Dus wat moet ik nu doen?

• Uitzoeken hoe dat zit met pensioenopbouw (#2). Wat bedoelt Mister Money Mustache? En hoe vertaalt zich dat naar Nederland (in 2015)? Lees hier verder.
• Gaan beleggen (#5). Dat vind ik eng en moeilijk. Maar gelukkig mag (moet) het conservatief. De hoogste spaarrente is leuk, maar is ruim onvoldoende om binnen tien jaar met pensioen te kunnen en dat is wel mijn doel. Dus ik moet wat beters doen. Lees hier verder.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Lenen voor je auto?

Stel, je leent 10.000 euro voor een nieuwe auto. De goedkoopste lening die ik kan vinden (via Independer) kost bij een looptijd van drie jaar 304 euro per maand. Dat betekent dat je 26 euro rente per maand betaalt. Als je drie jaar lang elke maand 26 euro op een spaarrekening stort, heb je aan het einde van die drie jaar 958 euro, zelfs met de huidige belabberde rentestand. Dat is bijna duizend euro in jouw pocket in plaats van die van de bank!

Vraag jezelf af:

• Kun je van A naar B in een goedkopere auto? (Tip: Het antwoord is bijna altijd 'ja'.) 
• Kun je nog een jaartje wachten? (Tip: Het antwoord is vaak 'ja'.) 

Als je 304 euro per maand spaart, kun je na een jaar een auto van 3.600 euro kopen en lekker doorsparen met 304 euro per maand. In het vorige scenario heb je na drie jaar een auto. 

In dit scenario heb je na drie jaar een auto en 7.400 euro.

Natuurlijk moet je je nieuwe auto slim kopen. Als je uitkomt op een benzineslurper is het afhankelijk van het aantal kilometers dat je rijdt of je echt goedkoper uit bent. Als je een barrel koopt en zelf niet verschrikkelijk handig bent met auto's, heb je na drie jaar een wrak (en waarschijnlijk een hoop gedoe gehad). Maar als je wat tijd en moeite steekt in het vinden van de tweedehands auto die aan jouw behoeftes voldoet -misschien een maatje kleiner dan je eerst dacht- ben je een stukje dichter bij je vervroegd pensioen.

Is je auto je lust en je leven en wil je er niet op bezuinigen? Bedenk dan of het plezier dat je aan je auto beleeft opweegt tegen langer werken. Als die duurdere auto belangrijk voor je is, geniet er dan met volle teugen van, en zoek iets anders om op te besparen. Maar lenen voor je plezier gaat ver, en past echt niet in je plan om lekker vroeg met pensioen te gaan. 

Spaar dus voor je heilige koe.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Bùfferen!

(Denk aan een kruising tussen een buffel en een juffer die a la de hamsters van een niet nader te noemen supermarktketen deze kreet scandeert. Nee? Nee, te gezocht.)

• Boodschap 1: Leg een buffer voor je spullen aan
• Boodschap 2: Spullen waarvoor je geen buffer kunt creëren, kun je je niet veroorloven.

Als mijn laptop, telefoon of fiets ermee ophoudt (in het laatste geval is wederrechtelijke ingebruikname door een derde waarschijnlijker, het effect is hetzelfde) ben ik behoorlijk onthand. Dat geldt ook als de wasmachine ermee stopt en zo nog wat spullen.

Vroeger kocht ik gewoon nieuwe spullen van mijn spaargeld, en dat doe ik nu nog steeds als het nodig is. Het verschil met vroeger is dat ik er bewust voor spaar, en dat mijn oordeel of 'het echt nodig is' wat verschoven is. Ik heb een inschatting gemaakt van de levensduur van mijn belangrijke spullen. Vervolgens heb ik per spul de kostprijs gedeeld door de levensduurverwachting, en al die bedragjes samen vormen mijn spullenspaargeld oftewel buffer om onthandheid te voorkomen. Ik weet nu dus welk gedeelte van mijn spaargeld voor spullen is bestemd.

De kunst is om de werkelijke levensduur van mijn spullen zo lang mogelijk te rekken en in de tussentijd het gereserveerde geld voor mij te laten werken. Ik ben nog niet zo'n goede geldbaas. Dat wil zeggen: het geld werkt nog niet zo hard voor mij. Ik moet dat duidelijk beter faciliteren.
Hoe dan ook: mijn laptop die een paar jaar geleden heel hip en happening was, die nu rammelt en blaast, en links en rechts wordt ingehaald door jongere shinende modellen, doet nog steeds wat hij moet doen. Het geld dat ik ervoor gereserveerd heb, werkt een klein beetje voor me; beter dan niets.

Heb je spullen waarvoor je geen redelijke buffer aan kunt leggen? Dan kun je je die spullen eigenlijk niet veroorloven. Heel zuinig op zijn dus. Dat is niet de leukste boodschap van dit blog, maar wel een realistische.

Overweeg je spullen te kopen? Reken dan eens uit wat het per maand kost (aankoopbedrag delen door levensduur). Als je dat bedrag niet opzij kunt leggen, kun je beter een alternatief verzinnen dat goedkoper is of niets kost.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Kostenolifanten

Ik ben niet de enige die wil besparen. Op mijn werk wordt naastig gezocht naar manieren om kosten te beperken. Daarvoor identificeren we sinds kort kostenolifanten. Ik denk eigenlijk dat we dat al eerder deden, maar sinds kort noemen we het zo. Kostenolifanten zijn de grote kostenposten. Besparingen op grote uitgaven zetten de meeste zoden aan de dijk, is de redenering. De nieuwe term heeft wat grappigs, zeker in combinatie met het 'identificeren' ("Hallo, bent u een kostenolifant?") en dat helpt -in ieder geval tijdelijk- om er meer aandacht voor te krijgen.

Op zoek dus naar kostenolifanten in mijn privé-situatie.

Kostenolifant 1: Hypotheek
Omdat ik zo snel mogelijk mijn hypotheek wil kunnen aflossen als de rente-aftrek niet meer opweegt tegen de kosten (zie blog over hypotheek aflossen), reserveer ik hier flink voor, bijna 50% van mijn inkomen. Een flinke olifant, maar ook een goede olifant dus, die mag blijven. Let op: als jouw hypotheek-olifant voornamelijk uit rentekosten bestaat, kijk er dan nog eens kritisch naar.

Overigens, als je echt hardcore gaat voor vervroegd pensioen, kun je overwegen om naar een goedkoper huis te verhuizen. Dat klinkt misschien ingrijpend maar denk er eens over na: als je goedkoper woont, kun je echt eerder stoppen met werken, en dat heb ik het niet over twee jaar eerder dan 67, maar misschien wel twintig jaar eerder: op je 45e klaar met werken. Dat is inderdaad ingrijpend, maar wel van het soort waar we naar op zoek zijn.

Kostenolifant 2: Het huishouden
Ongeveer een derde van mijn inkomen gaat naar de gezamenlijke rekening van het twee-persoonshuishouden Money-wenkbrauw. Daarvan betalen we onder andere de boodschappen, benzine, avondjes uit en van die dingen. Dit is dus een samengestelde post, maar gezien het aandeel (33%) interessant om de deelkostenposten te bestuderen op besparingsmogelijkheden. Daarover is er inmiddels een apart artikeltje.

Los van de besparingsmogelijkheden staat deze olifant op het punt wat af te vallen: De bijdrage aan de gezamenlijke rekening bepalen wij Money-wenbrauwtjes (gatver die term moest ik maar niet te vaak gebruiken) naar rato van ons inkomen (ongeveer, niet elke euro loonsverhoging wordt doorgerekend, het moet wel leuk blijven). Meneer Money-wenbrauw gaat waarschijnlijk binnenkort meer verdienen. Dat betekent dat zijn bijdrage wat omhoog kan, en die van mij wat omlaag. Overigens is het gat met de olifant op de derde plaats zo groot dat de Huishoudolifant voorlopig zeker is van zijn zilveren medaille.

Kostenolifant 3: Spullenreserveringen
Ik stort elke maand een vast bedrag (bijna 10% van mijn inkomen) op mijn spaarrekening voor het vervangen van spullen als dat nodig is. (Zie blog over Bufferen). Dat is op zich een goed ding. De vraag is wel of ik zo veel spullen nodig heb.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Hypotheek aflossen

Omdat de hypotheekrenteaftrek afgebouwd wordt, en het zonder dat belastingvoordeel duur is om een hypotheekschuld te hebben, wil ik mijn hypotheek binnen tien jaar af kunnen lossen. Ik reken daarvoor gewoon even met de situatie die ik nu heb. Misschien veranderen de voorwaarden van mijn hypotheek, waarschijnlijk verandert de rente, maar dat kan ik allemaal niet voorspellen, en ik kan er al helemaal niet mee rekenen.
Ik los nu niet af (omdat de hypotheekrente-aftrek grotendeels nog bestaat). Ik bouw een spaarpotje op om straks af te kunnen lossen. Met behulp van de spaar-calculator, uitgaande van 1,8% rente, heb ik uitgerekend dat ik per maand 1.300 euro moet sparen om over tien jaar mijn hypotheek af te kunnen lossen. Slik, dat is best veel. Meer dan ik tot nu toe daarvoor reserveerde, om precies te zijn 200 euro meer. Maar het is wel heel lekker als ik over tien jaar geen hypotheek meer heb. Dat helpt enorm in het vroegmetpensioenplan. Dus ik ga het proberen. We wonen in een gaaf huis waar ik veel plezier van heb, dus het is me ook wel wat waard.

Edit: in verband met voortschrijdend inzicht: Ondertussen heb ik er nog eens goed naar gekeken en los ik wel af, lees hier waarom.

Ons huis is ook ooit steen voor steen opgebouwd.
Dat ga ik ook doen met mijn hypotheekpotje.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Op de fiets, op de fiets

Ik houd van fietsen. Ik ben ook een beetje een schijterd en nou ook weer niet über-sportief dus ik wil liever niet op een renfiets. Want op een renfiets moet je hard (dat moet eigenlijk van niemand maar dat zit in mijn hoofd), En ik kan niet zo en wil ook niet altijd hard. En een renfiets heeft dunne bandjes en dan val je eerder, zeker als je hard moet. Bovendien heb ik geen renfiets en wel een andere die het prima doet. Een renfiets zou me nu geld kosten.
Voor ik met mijn tienjaarsroute tot mijn pensioen begon, fietste ik ook al regelmatig stukjes van mijn woon-werkverkeer. Dit is het punt waarop ik moet vermelden dat ik een vouwfiets heb. Dat vinden veel mensen stom en dat begrijp ik. Het is knap irritant als een vouwfietser voor je de overvolle trein in stapt en zijn fiets neerzet waar jij eigenlijk had willen staan, laat staan als de fiets tegen je aan komt en een zwarte veeg op je broek maakt. En dan heeft zo'n vouwfietser meestal ook nog een soort van onaantastbare blik. "Dit mag gewoon, en ik heb hier recht op." Ik probeer dus altijd lief en schuldbewust te kijken met mijn vouwfiets in een overvolle trein. Belangrijker: ik mijd de spits zo veel mogelijk. Omdat dat niet altijd lukt: sorry.

Maar ik bespaar nu dus geld door vrijwel al mijn woon-werkritjes op de fiets te doen. Dat is behoorlijk stoer want mijn woon ligt zo'n 23 kilometer van mijn werk. Daar bespaar ik zo'n 12,50 per week mee. Dat is per week 12,50 voor op het hoopje dat uit moet groeien tot een paar ton. (Dat leg ik later nog een keer uit.) Dat gaat niet snel, maar het gaat sneller dan de 5 euro per week die ik hier voorheen niet aan uitgaf en die ik eigenlijk meestal niet op de hoop stortte. Mr. Money Mustache maakt er mooie berekeningen bij met rente op rente en telt daar ook nog eens de kosten van de sportschool die je uitspaart bij op en daar dan weer rente op. Ik moet dat nog wat beter doorgronden voordat ik dat ook op mijn blog kan zetten.

Het heeft me niet eens zo heel lang gekost om mijn beleving hiervan te veranderen. Want als je dit voor het geld doet, word je nogal moedeloos. Per uur stelt het helemaal noppa-nada-niets voor en ondanks het enthousiaste rente-op-rente en additionele-besparingenverhaal schiet het voorlopig niet op.
Ik doe het dus voor mijn plezier. Die tijd op de fiets is mijn tijd. Soms ga ik zo hard ik kan en dan voel ik me een bikkel, soms ga ik lekker op mijn gemakje en geniet van alles wat ik zie onderweg (vechtende fazanten). Ik zorg dat ik me goed kleed tegen het weer, en als het echt pijpestelen regent dan neem ik de trein. Ik heb dus zomaar per werkdag twee kwaliteitsuren voor mezelf erbij gekregen en als bonus ben ik gezonder en bespaar ik geld.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Geen schulden

Je had het zelf kunnen bedenken en hebt het misschien ook wel zelf bedacht. Naast de, in mijn ogen belangrijkste voorwaarde: 'Het moet wel leuk blijven', staat de belangrijkste tip: Los al je schulden zo snel mogelijk af.'. Elke reclame voor uitgesteld betalen, persoonlijk krediet of wat voor lening dan ook, vertelt het: GELD LENEN KOST GELD. Maar meestal staat het er in kleine letters of wordt het toonloos en snel uitgesproken aan het einde van een spotje.

Het is gedeeltelijk heel simpel: over een lening betaal je rente, en dat is geld dat je kwijt bent, of, en dat vind ik eigenlijk nog erger klinken: kwijtraakt in de toekomst. Je legt vast dat je iemand of een bedrijf geld gaat geven, terwijl je er niets voor terugkrijgt. Het geld dat je er ooit voor gekregen hebt is logischerwijs al op en dat moet je ook terug betalen.

Hier valt weinig te verdienen voor mij: ik heb geen schulden. Of wacht, toch wel: ik heb een hypotheek. En daar wordt het wat ingewikkeld: In Nederland kun je hypotheekrente aftrekken van de belasting en dat betekent dat je hypotheek wel geld kost, maar dat je dan minder belasting hoeft te betalen en als je dat tegen elkaar wegstreept, schijnt het niet erg te zijn om een hypotheekschuld te hebben. Dat is iets om in de gaten te houden, want de overheid sleutelt aan die aftrek, en er komt een moment dat ook mijn hypotheekschuld mij geld gaat kosten.

Snel geld nodig? Gebruik je buffer!

Het effect van 100 euro geleend geld: 106 euro negatief

Omdat ik denk dat blogs leuker zijn als er een plaatje bij staat, heb ik geprobeerd een plaatje te maken van wat er in je portemonnee achterblijft als je 100 euro leent: een afdruk van 100 euro én drie 2-euromunten. Voor een goed plaatje zou ik er meer tijd aan moeten besteden en wie heeft er tegenwoordig nou nog echt geld in zijn portemonnee? Maar, het is goed bedoeld en tenminste niet gejat.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.