16 juli 2018

Tax Freedom Day

Tax Freedom Day is de dag waarop je voor jezelf gaat werken en niet meer voor de overheid. Natuurlijk werk je elke werkdag voor jezelf, maar Tax Freedom Day veegt 'alle' belasting die je in een jaar betaalt op één hoop, en laat je die (virtueel) eerst betalen van je inkomen. De dag waarop je voldoende verdiend hebt om alle belasting van dat jaar te betalen is Tax Freedom Day.

Later dan ik dacht

Ik kom de term tegen nu ik meer probeer te leren over hoe geld werkt. Ik begrijp dat de term licht controversieel is bijvoorbeeld 'omdat niet alle belastingen (zoals btw) worden meegenomen'. En je kunt twijfelen over wat het nou precies zegt. Maar ik vind het toch wel weer een eye-opener:

Nederlanders werken een half jaar voor de belasting.


Gemiddeld en ongeveer. Ergens in juni begint de gemiddelde Nederlander voor zichzelf te werken. Dat is toch echt later dan ik zou gokken. Dat komt doordat ik de werkgeversbijdragen weer even was vergeten. Je werkgever betaalt premies bovenop je bruto-salaris. Ik blijf dat ondoorzichtig vinden.

Robin Hood

Kyosaki stelt dat echt rijke mensen geen of weinig belastingen betalen. Hoewel structurele belastingen ooit ingevoerd zouden zijn onder het mom van 'de rijken moeten de zwaarste lasten dragen' heeft het nooit zo gewerkt volgens Kyosaki. Volgens hem ging het al mis bij Robin Hood. Rijken vinden altijd manieren om minder belasting te moeten betalen.

Belastingvluchtelingen

Ik weet nog niet hoe ik daar persoonlijk mee om wil gaan. Dat is iets om over na te denken. Ik wil enerzijds best wel de verbeterde versie van Robin Hood zijn, anderzijds wil ik ook niet altijd het braafste Mevrouwtje in de klas zijn.
Vroeger woonde ik vlak bij de Belgische grens. Daar zagen we veel 'belastingvluchtelingen'. We hadden altijd medelijden met klasgenootjes die naar zo'n verschrikkelijke, strenge Belgische school moesten overstappen, omdat het gezin naar de andere kant van de grens was verhuisd. Daar werd dan van gezegd: "Als je echt rijk bent, maakt het je niet uit hoeveel belasting je moet betalen, want dan mis je het toch niet." Zit ook wel wat in, vind ik.

Ik heb er geen

Hoe het met mijn Tax Freedom Day zit weet ik niet precies. Ik betaal natuurlijk wel belasting, maar ik werk niet. Ik heb denk ik gewoon geen TFD.

Weten jullie wanneer jullie TFD is? En wat vinden jullie ervan?

14 juli 2018

Dure bruiloft? Grotere kans op scheiding

Wat ik deed op de site van Margriet? Meneer Money Wenkbrauw blijkt in het blad te staan en ik was benieuwd of dat ook online te vinden is. Echt. En toen kwam ik een artikeltje tegen met de titel:

Bewezen: hoe duurder het huwelijk, 

hoe groter de kans op een scheiding


De onderbouwing en details in het artikel zijn mager, ook als je doorklikt naar de bron die Margriet gebruikt heeft. Maar het komt wel uit een echt onderzoek.

Hoe zit dat met Meneer en Mevrouw Money Wenkbrauw?

Wij zijn 'al' negen jaar getrouwd. Onze bruiloft was best groot, met van alles erop en eraan. Er zaten een hoop dure elementen aan (oa champagne, een groot feest, live-bands, een jurk speciaal voor mij ontworpen). Maar uiteindelijk was het niet zo duur als het had kunnen zijn. Het feest was in onze oude studentensocieteit omdat we dat nou eenmaal een mooi gebouw vinden en ons daar thuis voelen. Prettige bijkomstigheid (we letten toen niet zo op het geld) was dat de drank er goedkoop is. De bands waren gratis, want oude bands van Meneer. We hebben er vooral van genoten. En we genieten ook nog steeds van ons huwelijk.

Schrappen in je bruiloftsuitgaven?

Margriet spoort je aan om wat besparende maatregelen te nemen als je binnenkort gaat trouwen, want dan heb je meer kans op een huwelijk dat stand houdt. Ik vraag me af of dat werkt. Het lijkt me dat het uiteindelijk niet gaat om hoeveel je werkelijk besteedt, maar meer om hoe je in elkaar zit.
Al helpt het natuurlijk wel, dat je bereid bent om van je oorspronkelijke plan af te stappen om je huwelijk een betere kans te geven. Dan is je huwelijk belangrijker voor je dan de dag. Dat lijkt me een goed teken. En verder is het voor de portemonnee ook een veel beter plan.
Hoe dan ook, als je er maar van geniet.

13 juli 2018

Isoleren

Ik zit tussen de isolatieplaten. We zijn namelijk onze werkkamer meer werkkamer aan het maken. En overal waar we klussen, isoleren we. We hebben in dit geval wel even getwijfeld. Het gaat namelijk om een muur die grotendeels aan de buren grenst. Dus het is niet de plek waar isolatie het hardste nodig is of het meeste op gaat brengen.

We gaan het toch maar doen omdat dit het enige moment is dat we het kunnen doen. Als de grote schuifdeurenkast eenmaal tegen de muur staat, kunnen we er niet meer bij. We vinden dat we het een beetje verplicht zijn. Hoe weinig het ook gaat schelen, het gaat wel wat schelen in de hoeveelheid energie die we hier verstoken. Dat is beter voor het milieu en beter voor onze portemonnee op de lange termijn.

Wat overigens ook geholpen heeft bij de beslissing om het wel te doen, is dat we nieuwsgierig zijn. We wonen in een oud huis. Als we gipsplaten van de muren halen, krijgen we altijd een stukje geschiedenis te zien. Zo hebben we nu een oude deur naar het huis van de buren gevonden. Dat is niet de eerste, en we wisten van tekeningen dat hij er moest zitten, maar ik vind dat toch leuk om in het echt te zien. We laten die geschiedenis ook terugkomen als het even kan. De gipsplaten waren gewoon rechtdoor geplaatst. Wij volgen met de isolatieplaten de contouren van het oude kozijn. Daardoor krijgen we vooral iets meer ruimte, want echt goed zie je dat straks niet als er een kast voor staat. Die kast krijgt overigens geen achterkant, zodat we ook echt van de extra ruimte kunnen 'genieten' en extra diepe spullen op die plek kunnen zetten.

We hebben gekozen voor pir isolatieplaten. Dat spul heeft een prima isolatiewaarde. Het kost ook wel wat, ondanks dat we gezocht hebben naar de goedkoopste leverancier en genoegen hebben genomen met B-keus. We vinden het niet zo erg dat bij sommige platen een hoek een beetje beschadigd is. We moeten toch een paar platen snijden om het allemaal op maat te krijgen. Snijden we mooi die gedeukte hoekjes eraf. Het eerste pak platen zit al tegen de muur. Nog twee te gaan.

12 juli 2018

De bieb heeft het allemaal

In februari schreef ik over Kyosaki en Rich Dad Poor Dad. Het heeft even geduurd maar inmiddels heb ik het boek van de bibliotheek. Het is helemaal uit Gorinchem gekomen. Met een trekschuit voor mijn gevoel. Grappig hoe je -ik in ieder geval- gewend bent geraakt aan korte levertijden. Een week is al lang. De bieb neemt rustig een half jaar. Maar ik heb het boek nu wel.

Ik ben er ambivalent over. Ik heb zo mijn bedenkingen bij een aantal dingen die Rich Son schrijft. Maar één van zijn tips vind ik wel echt een heel goede, en ik kan er geen downside aan ontdekken. Zijn advies is:

Leer hoe geld werkt.


Financiële kennis is macht. Als je weet hoe geld werkt, kun je het voor je laten werken. 
(Hee 'geld laten werken' die term gebruikt Mister Money Mustache ook.)

Geld is interessant

Yes! Ik houd van dingen leren. Ik moet wel bekennen dat ik 'vroeger' dan niet meteen aan het onderwerp geld dacht. Eerder aan taal, geschiedenis-achtige dingen en hoe machines werken. Maar ik ben inmiddels ook enthousiast over het onderwerp 'geld'. (Leuke bijkomstigheid is dat geschiedenis een rol speelt bij het begrijpen van hoe de wereld van het geld in elkaar zit. Én in de lessen die ik tot nu toe gevonden heb, wordt 'de economie' regelmatig met een machine vergeleken. Toch een score van twee uit drie van mijn oorspronkelijke interesses.)

America first

Ik zoek nu dus lessen over geld en economie. Het valt me daarbij op, dat veel van wat ik vind, geschreven of gemaakt is door Amerikanen. De lessen gaan uit van de Amerikaanse situatie. En die is anders dan de Nederlandse. Los van dat niet elke Nederlander een creditcardschuld heeft, zijn er bijvoorbeeld ook andere regels, een ander sociaal stelsel en andere belastingen.

Natuurlijk zijn veel basics hetzelfde. Als Ray Dalio uitlegt wat een transactie is, dan kan ik dat probleemloos naar het Nederlands vertalen (toch ook nog wat taal: 3 uit 3). Maar als je iets verder gaat, kom je toch al snel bij hoe het in Amerika werkt.

Terug naar de bieb

Op zoek naar lessen voor de Nederlandse of Europese situatie, kwam ik weer bij de bieb uit. Ik had voor de Chinareis mijn abonnement uitgebreid. Dat was toen ik nog wat sceptisch was over die Chinareis. Stel dat ik het niks zou vinden, dan wilde ik wel wat (e-books) te lezen hebben.

Dat liep anders, maar het uitbreiden van mijn abonnement was niet voor niets.


Ik ontdekte de luisterbieb (waar volgens mij ook best wel wat boeken in staan die je kunt beluisteren als je geen lid bent, dat is even een off-topic-tip). En in de luisterbieb vond ik mijn eerste bron over de Nederlandse situatie. Een hoorcollege over de wereld van het geld. En er staat dan wel wereld, maar de focus, het uitgangspunt is toch echt de Nederlandse situatie.

Ik luister dat college, of eigenlijk die colleges, nu via een app op mijn telefoon. Best hip. Van trekschuittempo tot met de snelheid van het licht in je oren. De bieb heeft het allemaal.

11 juli 2018

Onderbroekenabonnement

Zijn jullie hem ook al tegen gekomen? De reclame voor het onderbroekenabonnement? Ik moet toegeven dat ik het een niet al te vervelende reclame vind om naar te kijken. Meneer Money Wenkbrauw heeft onlangs weer eens bevestigd dat hij niet zo'n lezer is en dus eigenlijk nooit mijn blogs leest. Ik heb - o ruimhartigheid - gezegd dat ik dat niet erg vind. Nu kan ik mooi dit soort bekentenissen doen.

Een best leuke jongeman prijst in die reclame in z'n onderbroek (telkens een andere, én één keer zonder) een onderbroekenabonnement aan. Ik weet dat dat soort services populaire businessplannen vormen tegenwoordig, maar serieus?! Wie wil er nou elke maand een nieuwe onderbroek? Je verslijt er toch ook niet elke maand een?

Ik vind mezelf nog steeds niet zo'n beste consuminderaar. Ik denk eigenlijk dat ik dat nooit zal worden. Maar dit vind ik toch echt onvoorstelbaar.

10 juli 2018

Bespaartip: mat jezelf af

Gisteren waren we moe en sloom. We hadden het zondag nogal laat gemaakt. Die zondag met het optreden van Meneer. En dus waren we, ondanks dat het niet meer idioot warm was, sloom. Zo sloom dat we geen zin hadden om de 400 meter naar de supermarkt te lopen.

En dat is goed voor de portemonnee. We aten wat er nog in de kastjes en de diepvries was, en gaven geen geld uit. Natuurlijk hebben we dat eten ooit eerder betaald, maar op deze manier eten we het ook werkelijk op. Vroeger (en heel soms nu nog) kwam het wel eens voor dat we eten te lang in diepvries bewaarden. Dan waren we het helemaal vergeten, en als we het dan eindelijk uit de diepvries haalden was het helemaal verdroogd en smakeloos (of nog erger: ranzig!) geworden. En dan belden we alsnog een pizzalijn of zo.

Dat komt nu minder vaak voor. Ook omdat ik mezelf niet meer streng toespreek op zo'n dag: "Hup, stel je niet aan, haal even vers eten." Dat hoeft niet meer, want ik realiseer me nu dat het goed is om de voorraad in de vriezer op te eten.

O, nog een tip om dat verouderingsproces in de diepvries tegen te gaan: haal de lucht er zoveel mogelijk uit. Dus ook dat gehakt dat zo lekker losjes is flink aandrukken. Dat schijnt te helpen. Het is voor mij nieuw, dus ik moet het nog uitproberen. Er is weer ruimte in het vriesvakje, dus het kan.

9 juli 2018

Dubieuze budgettip

Haha, er is een nieuw hagelslagmerk. Ik denk tenminste dat het nieuw is, want ik had er tot een uurtje geleden nog nooit van gehoord. En ik denk tenminste dat het hagelslag is, want zo klinkt het. Het ziet er wel anders uit dan hagelslag. Het zijn eerder kleine brokjes chocolade. Ik denk dat ze het zo een ambachtelijke uitstraling willen geven. De brokjes (klinkt toch minder aantrekkelijk dan hagelslag) zitten in een glazen fles.

Dat idee hebben ze van mij. 


Onze hagelslag zit al jaren in een klassiek colaflesje. Vind ik leuker staan en het past beter in onze keuken. Maar ik moet toegeven: een beetje onhandig is het wel. Zeker met kinderen. Het flesje stoot wel eens ergens tegenaan BENG. De hagelslag komt vlot, iets té vlot, uit de gladde glazen hals gerold. Frrrrt, Mount Hagelslag op op je boterham. Vinden de kinderen niet erg trouwens.

Het nieuwe spul heet hagelswag. Ik zal niet ontkennen dat ik dat wel een beetje grappig vind. Maar er gaat niet meteen een lampje branden. (Nou is hagelslag misschien ook niet het meest logische woord. Maar toch.) Is er een dubbele betekenis?  'Swag' betekent onder andere gestolen goed. En dat past wel bij dit merk vind ik, want -nu komt het- de goedkoopste fles met welgeteld 250 gram brokjes kost maar liefst 14 euro.

De budgettip is daarom: koop een reep van je lievelingschocolade, hak hem in kleine stukjes doe de stukje is een lege droge fles, verzin een leuke naam en tadaaaa: je eigen, bijzondere hagelslag is klaar. Gewone hagelslag is trouwens nog altijd goedkoper.