16 oktober 2019

Het klusgeld van Meesman

Het geld dat ik onlangs uit mijn indexfondsen haalde, had ik destijds bestemd voor klussen aan het huis. Niet voor noodzakelijke klussen als het aanleggen van verwarming of het schilderen van de kozijnen, maar voor iets anders. Ik dacht toen aan dingen als isoleren, zonnepanelen of een dakterras.

Zonnepanelen

Er gaan nu dus zonnepanelen komen. Ga ik die dan betalen van dat geld? Nee. Ik ga het geld opnieuw investeren. De zonnepanelen betaal ik van ander geld op mijn spaarrekening. Daar staat eigenlijk veel te veel geld op, en dat levert tegenwoordig echt niets meer op.

Dakterras

Het geïnvesteerde geld blijft bestemd voor een klus aan het huis. Wie weet, gaan we nog eens ooit de ramen isoleren of toch dat dakterras aanleggen. Dan moeten we wel even bedenken wat we met een deel van de zonnepanelen op dat dak doen. Maar daar zijn we nog lang niet aan toe.


15 oktober 2019

Zonnepanelen

No-brainer

Huize Money Wenkbrauw heeft een groot dakoppervlak. De helft daarvan ligt optimaal op de zon. We houden bovendien van duurzaam (voor milieu en portemonnee) op een makkelijke manier. Zonnepanelen lijken dan een no-brainer.


Monument

Wat ons tot nu toe tegenhield is dat Huize Money Wenkbrauw een monument is. Dat betekent dat we niet zonder meer zonnepanelen kunnen laten leggen. We moeten eerst een vergunning aanvragen. Net iets minder makkelijk.

Verkennen

Maar ja, we willen differentiëren in onze investeringen én we vinden het eigenlijk echt niet meer kunnen dat we met dat enorme dak niet bijdragen. Daarom besloten we de boel te verkennen. We vroegen offertes aan, informeerden bij de gemeente en vervolgens was de aanvraag de deur uit voor we het wisten. Dat kwam zo:

No-time

We belden de gemeente voor informatie. Toen bleek dat we de benodigde tekeningen al min of meer hadden.
Dus zei de ambtenaar: "Zet maar in het omgevingsloket. Als je het nu doet, kan het nog mee in het overleg van volgende week." Binnen no-time was het gefixt.
We moesten het alleen nog aan de buren melden. Toch slordig als die in de krant moeten lezen dat we willen verbouwen.

Hoop

Hoewel de vergunning nog niet toegekend is, hebben we goede hoop dat dat wel gaat gebeuren. De commissie voor welstand en monumenten heeft positief geadviseerd, en de buren hebben al laten weten dat ze het prima vinden.
Dus daar komt de volgende uitgave investering aan.

PS Ja, dat is Mevrouw Money Wenkbrauw op die foto. Wel een paar jaar geleden.

13 oktober 2019

Waarom ik mijn Meesmanfondsen verkocht

Eigenlijk is het antwoord op de vraag waarom ik mijn Meesmanfondsen verkocht simpel: Ze stonden op een mooi rendement en ik wist niet zo zeker of ik nog wel wilde beleggen in indexfondsen en ook niet of ik dat bij Meesman wilde blijven doen.

Exitstrategie

Ik heb niet echt een exitstrategie; daar zou ik nog eens aan moeten werken. 
Wat ik hier doe, is 'winst nemen' op basis van een soort educated gevoel. Het cumulatieve rendement zat boven de 25%. Daar ben ik heel tevreden over, zeker als ik bedenk dat ik in 2015 ben begonnen. 

To index or not

Daarnaast weet ik niet meer zo zeker of indexbeleggen nog wel de heilige graal is. Nou geloof ik niet helemaal in de doemscenario's die ik heb gehoord dat indexfondsen volledig in zouden zakken, maar ik verwacht ook niet dat de indexfondsen het de komende jaren heel goed gaan doen. Dat gaf me een onrustig gevoel bij de indexfondsen die ik had.

DeGiro

Bovendien bevalt beleggen bij DeGiro me beter. Een belangrijke overweging is dat de kosten nog lager zijn dan bij Meesman. Ik heb zeker het gevoel dat ik er nog meer van moet leren, en dat doe ik 'on the fly'. Ik ga het geld dat ik uit de indexfondsen heb gehaald weer investeren, in kleine porties: elke maand een beetje extra op mijn maandelijkse investering, zodat ik het over drie jaar weer volledig geïnvesteerd heb.


Voor de lezer met een goed geheugen (en de teruglezers): Ja, dit geld had ik ooit bedoeld voor klussen aan het huis. Daar kom ik nog een andere keer op terug.

11 oktober 2019

Uitgeven, uitgeven, uitgeven

De afgelopen maanden gaf ik heel veel geld uit, samen met Meneer. Het vloog met bakken de deur uit. En de volgende grote uitgave staat al weer in de planning. Oei, dat is niet zo Mustacian. Misschien is dat ...

Waarom ik niet heb geblogd.


Was het zo erg dan? Ik heb nu toch een baan en misschien bleef er voldoende over? Eerlijk gezegd is dat niet het antwoord. Er kwam echt minder binnen dan eruit ging. Ik kon het mezelf veroorloven, vind ik, maar de balans was negatief.

We hebben verbouwd. Dat kan nog Mustacian klinken als een verantwoorde investering in het huis. Deels was het dat ook. We deden veel zelf en we hebben flink geïsoleerd. Heel verantwoord. Maar alweer eerlijk gezegd: we hebben een ruimte geïsoleerd die we niet nodig hebben. En we hebben vooral geïnvesteerd in andere dingen dan de isolatie. 

Lege kamer

We hebben er nu een prachtige kamer bij die we leeg laten. Space is my favorite piece of furniture. Nou ja, niet altijd, maar in deze kamer wel. Een kamer voor feestjes, om te dansen, én zo bleek afgelopen weekend: turnoefeningen te doen met de logeerkindjes. Een kamer met een custommade vloer met een kleine discovloer erin (tweeduizend ledjes all the way from China). Een kamer met een wall of sound (en daarom niet alleen thermische maar ook akoestische isolatie) en een spiegelwand. De trap die er al zat en die nergens naartoe gaat, hebben we bekleed met een rode loper.

Heel veel niet-noodzakelijke dingen die geen geld opleveren. Nou ja, misschien kunnen we de kamer een keer verhuren. Maar daar is hij niet op ontworpen. Niks geen verantwoorde vt-wonenstijl of voorzichtige keuzes voor de vaste elementen, nee hoor, alles volgens onze eigen uitgesproken voorkeuren.

We gaven ook een feest voor veel lieve mensen. Daar hebben we nu immers de ruimte voor. Ook dat was niet goedkoop en had wat niet-noodzakelijke elementen in zich (een bellenblaasmachine!!).

Droom

En toch vind ik het Mustacian, want dit is onderdeel van onze droom. Deze verbouwing stond al op ons lijstje sinds we hier wonen. Het was dus geen impuls en we gebruiken de ruimte nu ook echt. We hebben er al verschillende malen gedanst, met z'n tweetjes, met de kinderen en met vrienden tijdens het feest. We vinden het fijn en belangrijk om mijlpalen te vieren, soms à deux en soms met lieve mensen om ons heen. (Zoals iemand laatst tegen me zei: mijlpalen zijn om slingers aan op te hangen.) Het was zo fijn dit feest thuis te kunnen vieren.

Ruimte

We hadden voor deze verbouwing en dit feest ruimte op onze spaarrekening. Iets kan nog zo hard je droom zijn, als je het je niet kunt veroorloven moet je het niet doen. Of eigenlijk: als je je je droom niet kunt veroorloven, moet je zorgen dat je dat wel kan. Dat hebben we gedaan de afgelopen jaren, door slim met geld om te gaan.

Regen

De echte reden dat ik niet geblogd heb, is dan ook niet dat ik hier niet durfde te vertellen dat ik zoveel aan het uitgeven was. De echte reden is dat ik er gewoon geen tijd voor heb gemaakt. Er is veel tijd gaan zitten in het klussen. En als we dan even niet aan het klussen waren, waren er andere dingen te doen, zoals het feestje voorbereiden en in de zon zitten. Maar nu is de klus af, bijna alles van het feestje is opgeruimd en bovendien regent het.

8 oktober 2019

Meesman - verkopen

Liquideren, je hoort er tegenwoordig steeds vaker over. Of lijkt dat maar zo? Nare berichten over mensen, schuldig of onschuldig, die vermoord worden. Maar ik bedoel natuurlijk het andere liquideren.

Het duurde een stuk langer dan ik had verwacht: het verkopen van mijn Meesmanfondsen. Nee, ik ben niet van mijn beleggengeloof afgevallen. Misschien hooguit een beetje van mijn indexfondsbeleggengeloof. Daar kom ik een andere keer waarschijnlijk nog wel op terug. Nu eerst gewoon even het proces.

Donderdagochtend 19 september hakte ik de knoop door: ik besloot mijn Meesmanfondsen die 'op winst stonden' te liquideren. Ik logde in, klikte op 'opdrachten' respectievelijk 'verkoop', koos vervolgens het juiste fonds en tot slot voor 'alles'. Twee keer, want ik liquideerde twee fondsen. Dat ging makkelijk en vlot.

Toen kreeg ik de mededeling. Dat als ik voor woensdag zo-en-zo laat (23:59) mijn opdracht had verstrekt er de volgende vrijdag verkocht zou worden. Het was donderdag, dus na woensdag zo-en-zo laat, en dan gaat het net als bij treinen: de beste manier om de trein te halen, is de vorige te missen. Ik was ruim op tijd voor de vrijdag de week erop.

Op vrijdag 27 september kreeg ik de bevestiging: ze hadden mijn opdrachten uitgevoerd. Ik wist toen al dat ik dat nog niet meteen kon zien in mijn portefeuille. Ik was al door een mededeling op de site gewaarschuwd dat dat tot maandagavond zou duren. Wat daar niet bij stond, maar in de opdrachtbevestiging wel: het zou vervolgens nog tot de vrijdag erop kunnen duren tot het geld op mijn rekening stond.

'Uiterlijk volgende week vrijdag' stond er. Dat wekt toch een beetje de indruk dat het sneller kan, en misschien zelfs wel dat het meestal sneller gaat. Hoe het meestal gaat, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat het bij mij tot donderdag duurde. Sneller dus inderdaad, maar snel: nou nee.

Uiteindelijk duurde het dus twee weken voor ik mijn geld had. Dat vind ik best wel lang. Nou had ik bijna de optimaal waardeloze planning te pakken. Omdat ik niet op mijn netvlies had hoe het werkte, had ik er niet op gelet om mijn opdracht die woensdag, toen ik eigenlijk ook al wist dat ik dit wilde, te verstrekken. Dat ik dat niet op mijn netvlies had, lag overigens gedeeltelijk aan mij. Meesman heeft prominent op zijn site staan wat de deadlines zijn voor het verstrekken van opdrachten en wanneer die dan uitgevoerd worden. Waar staat dat het bij verkopen een week kan duren voor je je geld krijgt, heb ik nog niet gevonden.

Rendemix opzeggen was destijds ook wel een dingetje, maar ik weet eigenlijk niet meer wat de doorlooptijd was. Dat ga ik nog even uitvogelen. Ik heb overigens wel een beter gevoel over Meesman dan over Rendemix. En dat is ook wat waard.

2 juni 2019

Een verhuurhuis verzekeren

Ik sluit niet zo vaak een verzekering af, eigenlijk liefst zo min mogelijk. Ik ben dus niet echt een doorgewinterde verzekeringenafsluiter, maar sommige verzekeringen, zoals een opstalverzekering, zijn noodzakelijk en die sluit ik braaf af.

Vergelijken

Echt moeilijk is het niet, maar ik ben er wel even mee bezig. Ik ga naar een vergelijkingssite, vul wat gegevens in en sorteer de resultaten op 'prijs van laag naar hoog'. Dan neus ik nog even rond op de site van de goedkoopste twee, google naar nieuws en reviews over de betreffende verzekeraars - als je 'radar' of 'kassa' als zoekwoord toevoegt krijg je soms de ergste verhalen voorgeschoteld - maar als dat allemaal niet tegenvalt, sluit ik de verzekering af.

Wil je verhuren? Geen opstalverzekering

Dat wilde ik ook doen voor ons verhuurhuis. Helaas, de meeste verzekeraars blijken te eisen dat je er zelf woont, de goedkoopste al helemaal. Wisten we dat dan niet van dat andere huis? Nee, want het eerste verhuurhuis van Meneer Money Wenkbrauw is een flat en daar wordt de verzekering geregeld door de VvE. We moesten dus gaan zoeken.

Zoeken op 'opstalverzekering' en 'verhuur' levert heel dure opties op die vaak alleen zijn af te sluiten door bedrijven. 'Verhuurhuis' is geen filteroptie op de vergelijkingssites die ik ken. Ik heb dus toch maar het lijstje van de vergelijkingssite doorgewerkt op zoek naar een verzekeraar die een verhuurhuis wil verzekeren. Dat valt nog niet mee, want de meeste sites vermelden het niet expliciet. Pas als je hun vragenlijst invult om de prijs te berekenen, gooien ze je eruit als je invult dat je er zelf niet gaat wonen. En dat is nooit de eerste vraag, maar eerder de tiende of zo.

Geen huurder? Geen opstalverzekering

Uiteindelijk vond ik er eentje die ook nog best redelijk geprijsd was. Na overleg met Meneer sloot ik de verzekering af. Yes! Gelukt! 
De euforie was maar van korte duur, want al snel kreeg ik een mailtje met de vraag om de naam van de huurder door te geven. Die hadden we nog niet, want we moesten eerst nog wat klusjes opknappen. Dat bleek een probleem. Na wat heen-en-weer-gemail en -gebel kregen we een soort dispensatie en mocht het huis tijdelijk geen bewoners hebben. Helaas duurde het wat langer dan wij hoopten en de verzekering toestond voordat we een huurder hadden. We hadden nog gehoopt een naam door te kunnen geven voor de deadline verliep (dat de huur dan pas over een of twee maanden in zou gaan, leek ons niet zo erg), maar dat lukte niet. Dus moesten we snel iets anders regelen want de verzekering werd beëindigd. We sloten een verzekering af zonder op de verhuuroptie te letten, maar die wel per dag opzegbaar was. 

Wel een huurder? Geen opstalverzekering

Toen we, niet heel veel later, een huurder hadden gevonden, sloot ik opnieuw een opstalverzekering af bij de vorige verzekeraar. Ik verwachtte een mailtje met de vraag om de naam van de huurders, maar de telefoon ging:
"Met Mevrouw Money Wenkbrauw."
"Met verzekeruzelf. U heeft bij ons een opstalverzekering afgesloten, maar ik begrijp dat u er niet zelf gaat wonen?"
"Dat klopt."
"Dat kan niet bij ons."
"Maar ik heb een paar maanden geleden nog zo'n verzekering bij u afgesloten."
"Dat kan, maar dat doen we nu niet meer."
"Maar waarom melden jullie dat dan niet automatisch als ik dat invul op de site?"
Dat wist de jongeman ook niet, het kon gewoon echt niet.
De moed zakte wel een beetje in mijn schoenen. Ik trapte hem er weer uit en vol goede moed - ahum - heb ik weer een middagje zitten zoeken en bellen. 

Toch een opstalverzekering

Ik vond twee dure opties en een redelijk betaalbare (bijna twee keer zo goedkoop als die andere twee). Die laatste heb ik afgesloten, bij FBTO.

Mijn conclusie

Het is niet eenvoudig een opstalverzekering af te sluiten voor een verhuurhuis, maar het kan wel. En ook hier geldt: vergelijken loont, al is dat ook niet makkelijk.
Weer wat geleerd, en we weten het nu voor een eventuele volgende keer.

Ik ben wel benieuwd of er lezers zijn die ook verhuren met vergelijkbare of juist heel andere ervaringen.

26 mei 2019

(Nog) een verhuurhuis

We kochten eind 2018 dus een tweede huis, Meneer en Mevrouw, samen. Het is een gezamenlijke investering, en dat terwijl we onze financiën het liefst zo gescheiden mogelijk houden. We hebben bijvoorbeeld allebei aandelen, maar niet samen. We hadden niet eens een gezamenlijke spaarrekening. Nu wel, maar alleen voor reserveringen voor dat tweede huis.

Met liefde gescheiden

Het idee daarachter is dat we met liefde hier en nu alles delen. De kosten van ons gezamenlijke leven verdelen we naar rato van inkomen (actief en passief); onze vermogens houden we gescheiden

Dat betekende tot voor kort dat we ook niet samen een huis wilden kopen als investering. Maar ik wilde toch wel erg graag ook zo'n investering doen en Meneer wilde ook wel een tweede verhuurhuis erbij. Apart hadden we daar (nog) niet genoeg geld voor. Samen wel. Toen hebben we er nog eens naar gekeken en het volgende bedacht.

60-40

We hebben het huis niet fiftyfifty gekocht. Meneer heeft 60% betaald en ik 40%. Dat betekent dat Meneer 'in de lead' is. Mochten we het ergens echt niet over eens worden (wat we niet van plan zijn), dan beslist hij. Mochten we de boedel ooit moeten verdelen (wat we niet van plan zijn), dan is het het meest logische dat hij me uitkoopt. 
Alle baten en lasten gaan vanzelfsprekend ook volgens de verdeelsleutel 60-40.

Bod geaccepteerd en ingetrokken

Toen we dat eenmaal bedacht hadden, konden we weer op huizenjacht. We screenden flink wat huizen en bezochten er ook best wel wat. We deden een paar keer een bod - iedere keer spannend - en werden het niet. En toen deden we een bod en werden het wel. We keken nog eens goed naar de opgegeven vierkante meters (waarop we de potentiële huurprijs en dus ons bod gebaseerd hadden) en vroegen ons ineens af of het getal wel klopte. We gingen opnieuw langs met een meetlint. Het klopte niet, ruim niet, en dus annuleerden we de koop.

Hadden we dat niet moeten checken voor we het bod deden? Ja, natuurlijk. Maar het is een markt waarin je snel moet schakelen en we gingen uit van de betrouwbaarheid van de gegevens van de makelaar (plus of min 10%, of eigenlijk alleen min 10% want we hebben nog nooit meegemaakt dat het huis groter bleek dan opgegeven). Dat was dus een leerpuntje. Gelukkig zaten we nergens aan vast en hoefden we zelfs niet in de strijd te gooien dat we verkeerd geïnformeerd waren. Dat zagen ze zelf ook wel in.

De volgende

We hadden, zodra we doorhadden dat er waarschijnlijk iets niet goed zat, al een bod gedaan op de volgende op ons lijstje. En ja hoor: ook daar werden we het. Het hielp enorm dat we geen voorbehoud hoefden te maken. Bouwkundig was er het een en ander te doen, dat hadden we zelf al gezien en daar hadden we rekening mee gehouden in ons bod. Financieel hoefden we ook geen voorbehoud te maken, want we hebben het zonder hypotheek gekocht.


Rollercoaster

Dat was best een rollercoaster: blijdschap om het geaccepteerde bod, spanning omdat het nu echt zou gaan gebeuren, stress omdat het misschien wel niet klopte, teleurstelling dat het echt niet klopte, opluchting dat we nergens aan vast zaten, maar ook wel weer jammer dat we niks hadden, en toen toch weer blijdschap (en spanning) om het volgende geaccepteerde bod.