26 september 2018

Focus

Ik schiet een beetje door. In mijn enthousiasme om Meneer te volgen, heb ik verschillende leerprojectjes opgepakt. Net iets te veel. Ik heb iets meer focus nodig. Dus dat ga ik aanbrengen.

25 september 2018

Beleggen: simpel en ingewikkeld

Beleggen: de ene keer vind ik het simpel klinken en de andere keer ingewikkeld.

Simpel vind ik: 

- Je koopt aandelen. Die worden op de lange termijn hoogstwaarschijnlijk meer waard. Als je ze dan, na die lange termijn verkoopt, heb je rendement gehaald.

- Je wil de kosten zo laag mogelijk houden. Kosten gaan namelijk ten koste van je rendement.

- Aandelen kunnen ook minder waard worden. Dus je loopt een risico.

- Een bedrijf verkoopt aandelen om geld op te halen. Ze geven daarmee een stukje zeggenschap weg. Als aandeelhouder heb je invloed op het bedrijf. Dat gaat bijvoorbeeld via aandeelhoudersvergaderingen. Daarvoor moet je natuurlijk wel een substantieel aandeel hebben.


Ingewikkeld vind ik:

- Hoe werkt zo'n beurs? Wie of wat bepaalt nou precies de prijs? Ik snap de wet van vraag en aanbod, en ongeveer de invloed van jaarcijfers en bijvoorbeeld schandalen, maar hoe gáát het vaststellen van de prijs? Het gaat niet zoals op de markt waar de tomatenverkoper ziet dat er weinig tomaten gekocht worden, zodat hij een kartonnetje pakt en er de nieuwe, lagere, prijs op schrijft. 

- En waarom precies willen mensen aandelen kopen van bedrijven waar het goed mee gaat? Het klinkt logisch, maar als ik het goed begrepen heb, is dividend lang niet altijd de reden, sterker nog: vaak is er geen dividend-uitkering en dat vind men dan prima. Is dan de enige reden dat aandelen van een goed bedrijf populair zijn? Zo schrijvende bedenk ik dat mijn eigenlijke vraag is: wat is de intrinsieke waarde van een aandeel? En waarom wordt het -hoogstwaarschijnlijk- op de lange termijn steeds meer waard?

- En hoe zit dat met de verschillende beurzen? Hoe verhouden die zich tot elkaar?

"Ik houd van mannen met rare jasjes."


- Ik heb bijvoorbeeld ook geen flauw idee van de hoeveelheid transacties op een beurs. Zijn er dat honderd, duizend of een miljoen per uur? En hoe ziet er dat uit? Vroeger had je die mannetjes in die rare jasjes. Ik houd van mannen met rare jasjes, maar dat terzijde. Ik heb nooit begrepen wat die mannen met rare jasjes op de beursvloer precies deden, en nu ze verdwenen zijn begrijp ik nog steeds niet wat er nou precies gebeurt (ja, er worden aandelen gekocht en verkocht, maar wat is dat precies?) en eigenlijk ook niet hoe. 
En verder: Hoeveel geld gaat er om op zo'n beurs? Hoeveel aandelen geeft een bedrijf uit? En hoe vaak doen ze dat? En kan elk bedrijf dat zomaar doen? "Hallo ik ben Koos Klus, ik wil graag vier aandelen van €250,- per stuk aanbieden op deze beurs." Dat zal wel niet zo werken, maar hoe wel? Naar wie belt de directeur van Unilever als er besloten is nieuwe aandelen te verkopen? En wat willen ze dan allemaal van hem weten? 

- Als je echt invloed hebt als aandeelhouder, waarom hebben bedrijven dan niets te zeggen over wie de aandelen mag kopen? Ik zou aandelen van mijn bedrijf duurder willen verkopen aan mensen van wie ik een slechte invloed verwacht. Maar zo werkt het volgens mij niet bij aandelen.

- Waarom is het voor een bedrijf belangrijk dat de prijs van hun aandelen hoog is? Omdat hun bedrijf dan meer waard is? Maar dat is toch alleen interessant als ze meer aandelen willen verkopen? En nu ik erover nadenk: mag dat zomaar en kan dat oneindig? Iets in mijn hoofd zegt dat het toch wel logisch is, maar als ik het probeer te ontrafelen kom ik er niet uit.

Moet ik dat allemaal weten?

Nee, ik hoef natuurlijk niet alles te weten. Ik heb geen bedrijf en hoef dus niet precies te weten hoe een bedrijf aandelen op de beurs kan krijgen, en ik hoef ook niet precies te doorgronden waarom bedrijven het oké vinden dat zij geen invloed hebben op wie er invloed krijgt.
Hoe de software (ik neem tenminste aan dat er software achter zit) werkt die de processen op een beurs regelt, hoef ik ook niet te weten.
Maar ik moet wel het gevoel hebben dat ik er genoeg van snap om er echt actief mee aan de slag te gaan. Ik moet er genoeg van begrijpen om te begrijpen wat ik niet hoef te begrijpen. (Dat vind ik nou een leuke zin, en ik bedenk hem 'on the fly'.)
Ik dacht ooit dat ik daar al was, maar nu ik er weer even actiever mee bezig ben, merk ik dat het toch nog niet helemaal zo is.

22 september 2018

Energie voor de verhuurflat

Zoals al eerder opgemerkt moest er ook een tijdelijk contract komen voor de energie. Het is wel prettig als je wat muziek kunt draaien als je - ik noem maar wat- eindeloos de keukenkraan aan het vervangen bent. Of dat je een lampje aan kunt doen als er potentiële huurders naar de flat komen kijken.

Energiecontract met korte opzegtermijn

Een 'normaal' energiecontract sluit je af voor minimaal een jaar. We wisten wel dat het ook anders kon via een leegstandscontract of iets dergelijks, maar niet precies hoe. Meestal zijn we van het uitzoeken op internet van dat soort dingen. Maar dit keer niet. Meneer Money Wenkbrauw heeft gewoon gebeld met een energiebedrijf en uitgelegd wat hij nodig had: een energiecontract met een korte opzegtermijn.

Direct of zes dagen

Dat heet inderdaad leegstandscontract en was makkelijk af te sluiten. Volgens de mevrouw aan de telefoon per direct op te zeggen, in de voorwaarden bleek een opzegtermijn van zes dagen te staan, maar in de praktijk is het contract direct beëindigd toen de huurders een energiecontract afsloten.

De meter zal niet teruggelopen zijn


Verder kreeg Meneer Money Wenkbrauw het verzoek om een foto van de meterstanden op te sturen, want de laatst bekende meterstand lag na de meterstand die hij had doorgegeven. De meter zal niet teruggelopen zijn, maar helemaal rond is ook niet zo geloofwaardig (hoewel: behoorlijk oude meter, vijf cijfertjes, het zou heel eventueel kunnen). Hoe dan ook, ze hebben zelf de correcte meterstand af kunnen lezen op de foto.

Eitje

Hoewel hij telefonisch had afgesproken dat het maandbedrag op het minimum van 50 euro gezet zou worden, zag Meneer toen hij inlogde dat het op 130 stond. Gelukkig kon hij dat zelf aanpassen. Van die 50 euro heeft hij nog €21,49 teruggekregen. Dat ging allemaal heel netjes en vlot.
Energie was dus een eitje.

21 september 2018

Water (en een kraan) voor de verhuurflat

Verreweg het grootste deel van het passieve inkomen van Meneer bestaat uit de opbrengsten van zijn verhuurflat. Daarom pak ik in deze blogpost het verhaal over dat flatje weer op. Eerder schreef ik al over dat het vinden van een notaris nog geen makkie was, en dat door het klussen en schoonmaken het allemaal wat minder passief startte dan 'slapend rijk worden', en ... dat het water misschien afgesloten zou worden.

Meneer belde met het waterbedrijf. 

"Van dat adres staat nog een flink bedrag open." Meneer legde uit dat hij de nieuwe eigenaar is. Dat hij dus niet de oude rekeningen wilde betalen, maar wel graag de wateraansluiting wilde behouden.
Dat kon. Dan moest hij zich schriftelijk aanmelden. Dat kost twintig euro. Tien euro meer dan aanmelden via de site. Maar aanmelden via de site ging niet vanwege de betalingsachterstand van de vorige bewoners. Op het totale bedrag maakt het natuurlijk geen flaus aus, maar ik vind het best veel: 20 euro voor aanmelden bij het waterbedrijf.

Een paar dagen nadat de nieuwe huurders zich hadden aangemeld kreeg Meneer Money Wenkbrauw de afrekening: €30,15 totaal: €0,00 voor 0 kuub water, 40 dagen aansluiting (€8,29), precario (€1,83)) en de de al gemelde aanmeldkosten (€20,03). (We hadden natuurlijk wel wat water gebruikt, maar te weinig om het af te kunnen lezen.)

Uiteindelijk ging dit redelijk makkelijk. Als online aanmelden had gekund was dat makkelijker geweest, maar een briefje sturen is nou ook weer niet zo moeilijk. En echt een grote kostenpost is het ook niet.

Nog even anekdotisch

Het lastigste was de kraan. We hebben echt wel wat ervaring met het aanleggen van kranen. We hebben de kranen hier in ons eigen huis en in ons vorige huis zelf aangelegd en dat was altijd zo gepiept. Dat was hier anders. Zo ongeveer alles wat er mis kan gaan bij het aansluiten van een kraan, ging mis die dag.

Kraan 1

De eerste kraan die we gekocht hadden bleek niet te kunnen draaien. Dat wilden we wel. Vergissing, kan gebeuren. We kwamen er gelukkig wel meteen achter dat de koudwaterleiding andere afmetingen had dan de warmwaterleiding. We moesten toch terug om de kraan te ruilen, konden we meteen andere verloopstukjes halen. Dat was 1.

Kraan 2

Bij de volgende kraan kozen we, tegen ons oorspronkelijke plan in, voor de goedkoopste. We hadden eerder bedacht dat niet te doen omdat we niet na een paar maanden de kraan willen moeten repareren. Maar ja: die eerste kraan was van een goed merk en een behoorlijke prijs en had toch ook niet wat we zochten, dus ... kwamen we erachter dat aan goedkope kranen -of in ieder geval aan deze- niet de korte stukjes flexibele slang zitten om aan te sluiten. Dat moesten we zelf doen. Volgens de instructie mochten we die stukjes alleen met de hand vastdraaien en dus niet met een sleutel. Nou dat werd niets, het bleef lekken. Dat was 2.

Kraan 3

De volgende kraan was weer een wat duurdere. Een mooi hoog model. Te hoog bleek. Het aanrechtblad waarop de kraan geconstrueerd moest worden was nogal dun en wat we ook probeerden om de boel te verstevigen de kraan bleef wiebelen. Dat was 3.

Kraan 4

We durfden eigenlijk niet meer terug naar de bouwmarkt. Ze moesten daar onderhand denken dat we gek waren. Het was zo'n bloedhete dag waarop niemand het in zijn hoofd haalt om te gaan klussen. We waaren steeds zo ongeveer de enige klant in de winkel dus ze wisten echt wel wie we waren. We hadden bij het ruilen van kraan 1 voor kraan 2 nog een ijsje gekregen.
Maar ja: een wiebelende kraan in een huurhuis is vragen om problemen. Dus met lood in onze schoenen leverden we ook deze kraan in. Gelukkig stond er een andere mevrouw dan eerder. We vroegen meteen toch maar even naar de kraan die we eigenlijk als eerste hadden willen kopen, maar die we niet hadden kunnen vinden.
"Ja hoor die is er nog wel." De mevrouw liep even met ons mee. Om erachter te komen waarom we hem niet hadden kunnen vinden: hij lag op de verkeerde plek, bij de badkamerkranen. Dat is hem geworden. Kraan nummer 4. Hij kan draaien, lekt niet en zit stevig als een huis.

20 september 2018

Aan de slag

Grofweg zijn er twee manieren om aan je financiële onafhankelijkheid te werken:

  1. Je kunt je uitgaven verlagen.
  2. Je kunt je passieve inkomen verhogen.

Pakkenpassie

Meneer Money Wenkbrauw heeft allebei de wegen bewandeld afgelopen maanden.
Hij heeft stevig bezuinigd op zijn persoonlijke uitgaven. Zijn pakkenpassie is bijvoorbeeld even in de koelkast gegaan. Hij heeft zich 'beholpen' met zijn bestaande garderobe en geen nieuwe pakken gekocht, terwijl er wel leuke nieuwe dessins op de markt kwamen. Een luxe-dingetje, maar als je het gewend bent en er lol aan beleeft, is het best even schakelen.


Inspiratiepunt

Hoewel ik vind dat hij dat knap heeft gedaan, is dat niet echt een inspiratiepunt voor mij. Bezuinigen kan en doe ik al redelijk. Het kan altijd beter, maar helemaal nul worden mijn maandelijkse uitgaven toch nooit. Voor mij is met het verhogen van mijn passieve inkomen op het moment meer winst, meer vrijheid te halen. En juist daarmee is Meneer MW ook heel serieus bezig geweest.

"Maar: voorlopig kan ik geen flatje kopen."


Hij heeft zich bijvoorbeeld verdiept in het kopen en verhuren van woonruimte. Ik heb met hem meegekeken, met hem gespard en heb hem geholpen bij zijn eerste flatje. Ik heb daar een hoop van geleerd en dat was precies de bedoeling. So far so good. Maar: voorlopig kan ik geen flatje kopen. Ik moet op zoek naar een andere manier om mijn (passieve) inkomen te verhogen.

Eureka

Al dagen loop ik erover te denken hóe dan. Ik heb iemand gemaild van wie ik nog geld krijg (goede actie, maar niet structureel). Ik ben maar weer eens in de wereld van het beleggen gedoken (waarover later meer), én gisteravond had ik een soort eureka-moment: ik heb al een huis waar ik misschien wel wat aan kan verdienen: ons eigen huis.

Aan de slag

Ik denk aan het 'gewone' airbnb (daar is hier nog wel wat voor nodig) maar ook aan verhuren als bijzondere vergaderlocatie of iets dergelijks. Het is al eerder de revue gepasseerd, maar we hebben het nog nooit echt uitgezocht en concreet gemaakt. Dat ga ik nu maar eens wel doen. Kortom: Aan de slag!

18 september 2018

Economieles met champagne

"Dan zal de champagne wel gratis zijn." Dat appte mijn vader vorige week. Wij waren in de Champagne en om de haverklap werden ons druiven aangeboden. In elke wijngaard zagen we ze nog hangen en op de grond liggen: volle trosjes kleine druiven. En dat terwijl de oogst net was afgelopen. Waarom hadden ze die druiven niet ook geplukt?

Precies om de reden die mijn vader noemde: als er te veel champagne gemaakt wordt, is het niet meer zeldzaam ('schaars' is hier niet de goede term heb ik geleerd) en daalt de prijs. Daarom wordt er met quota gewerkt in de Champagne. Boeren mogen maximaal een bepaalde hoeveelheid druiven van een hectare halen om er champagne van te maken.

Dit jaar was een uitzonderlijk goed druivenjaar, het quotum wordt dan iets naar boven bijgesteld. Maar niet zo heel veel. En dus waren er druiven over, heel veel druiven. En omdat het zo'n goed jaar is, zijn die druiven ook nog eens heel erg lekker.

Toch worden ze niet los verkocht. Ik denk persoonlijk dat het dat best goed zou doen: champagnedruiven voor op je fruitschaal. Of jam van champagnedruiven op de brunchtafel. Daar moet toch aan te verdienen zijn.

Maar de champagneboeren hebben het in deze periode veel te druk met het verwerken van de oogst en alles wat daarbij komt kijken. Aan champagne verdienen ze meer dan aan jam, en dus laten ze de druiven hangen. Bovendien moet je, als je de overgebleven druiven toch op grote schaal gaat oogsten, bewijzen dat je er niet stiekem champagne van maakt. We hebben begrepen dat de controlerende instantie behoorlijk moeilijk kan doen. "Oeh la la, faites attention!"


Wat extra druiven afknippen voor toeristen of klanten is geen probleem. Of ze zelf trosjes laten knippen. Dat hebben wij dan ook volop gedaan. We hebben zelfs jam meegekregen. Want 'onze champagne-mevrouw' doet zelf niet zoveel werk meer aan haar champagne, en ze maakt graag jam. We kregen van haar ook cherrytomaatjes en eieren (ze heeft 27 kippen en woont alleen).

Wij genieten nu 's ochtends van een champagne-eitje bij het ontbijt, 's middags champagnedruivenjam bij de lunch, dan tussendoor champagnedruiven, 's avonds champagnetomaatjes bij het diner en niet te vergeten een lekker glas champagne in de avondzon. Wat een geluk.

17 september 2018

Hij heeft het geflikt!

Meneer Money Wenkbrauw is financieel onafhankelijk.



Nog geen jaar geleden besloot hij er serieus mee aan de slag te gaan. Zaterdagavond, terwijl we bij mijn ouders een tv-programma zaten te kijken dat niet al zijn aandacht nodig had, kwam Meneer ineens tot de conclusie dat hij financieel onafhankelijk is.
Zijn aandacht verdelende tussen de tv en zijn telefoon, had hij een foutje ontdekt in het excel-sheet waarin hij het allemaal bijhoudt. Toen hij dat gecorrigeerd had, kleurde de balk van zijn passieve inkomen groen. Hij had geprogrammeerd dat dat zou gebeuren als zijn passieve inkomen hoger was dan zijn uitgaven.

Het was een beetje een vreemd moment, want we zaten natuurlijk ook met elkaar een programma te kijken en vooral te becommentariëren: "Rare jurk heeft ze aan." "Is zij van K3?" "Nou het is niet mijn favoriet." Dat soort heerlijke zaterdagavond-zonder-diepgang-dingen, en dan ineens: "Ik ben financieel onafhankelijk."

Hoe heeft hij dat bereikt? 

Het belangrijkste antwoord is: door met zichzelf aan de slag te gaan. Door zich grondig te verdiepen in:

  • hoe de wereld van het geld werkt, 
  • hoe anderen financieel onafhankelijk werden, 
  • hoe anderen rijk werden.

Hij heeft afgekeken, geleerd, geïnvesteerd in kennis. Hij stond open voor leermeesters die op het eerste gezicht misschien niet zo goed bij hem pasten. Hij bleef kritisch nadenken over wat hij leerde en ging er concreet en nauwgezet mee aan de slag.

Volgt Mevrouw?

Ja. Waarschijnlijk. Want ook ik ben me al een tijdje aan het verdiepen. Maar het zal niet zo snel gaan als bij Meneer. Want hoewel we er allebei echt van overtuigd zijn dat het verdiepen werkt en dat ik dat ook kan, loopt het proces voor mij anders.
Ten eerste omdat Meneer een vliegende start kon maken omdat hij al een aardig kapitaal had. Hij had het alleen nog niet op de juiste manier ingezet.
Ten tweede omdat wat je doet wel bij je moet passen. Openstaan voor lessen die niet bij je lijken te passen is een aanrader. Pas als je de les begrijpt, kun je namelijk beslissen of het iets voor jou is. Soms is het antwoord 'ja' en kun je ermee aan de slag, soms is het antwoord 'nee', en dan zoek je met die uitgebouwde kennis een andere methode. Niet overal waar het antwoord voor Meneer 'ja' was, is het dat voor mij ook.
Ten derde: focus. Ik vind de wereld van het geld best interessant. Maar ik vind een heleboel andere dingen minstens zo interessant. Ik stort me regelmatig op projecten van verschillende omvang en vergeet dan even de rest. Meneer heeft zich de afgelopen tijd behoorlijk gefocust op het verhogen van zijn passieve inkomen. Ook als hij er even geen zin in had, ging hij toch door onder het mom van: zodra dit gelukt is, heb ik tijd genoeg om te doen waar ik zin in heb. Daar is hij heel sterk in, ik wat minder. Maar goed voorbeeld doet vast goed volgen.