Lig ik op koers?

Het simpele antwoord is: nee.

Eerst even de vraag: op koers waarvoor? 

Ik blogde eerder over een grote uitgave die eraan komt: het reviseren van onze schuiframen. We zijn niet helemaal de baas over die ramen. Bijna allemaal zijn ze open als we dat niet willen: ze zijn zo lek als een mandje. Nou ja, als een oude ballon: er komt vooral heel veel koude lucht door, geen water gelukkig. Een paar zijn en blijven dicht, ook als we ze een keertje open willen, die schuiven niet meer. Daar moet wat aan gebeuren.   

Wat kost dat?

Het kost waarschijnlijk meer dan 40.000 euro. Dat is gebaseerd op de offerte en rekeninghoudend met inflatie. Ik heb in dat bedrag nog geen rekening gehouden met de een-verbouwing-kost-altijd-meer-dan-je-denkt-multiplier. Dat zou ik eigenlijk wel moeten doen natuurlijk. Ik ga, ietwat optimistisch, voor een multiplier van anderhalf. Dan kost het dus 66.000 euro. (Eigenlijk is het te gek, maar niets doen is geen optie.)

Dat betalen Meneer en ik samen, dus moet ik straks zo'n 33.000 euro over kunnen maken. Dat is veel geld, vind ik. Lang geleden schreef ik al eens over dat wonen mijn grootste kostenpost is.

Wanneer?

Dat weet ik niet precies. We hebben tot nu toe alleen de verzekering gekregen dat het dit jaar niet lukt. Ik hoop dat het ergens begin volgend jaar wordt, laten we zeggen: maart 2023, en laten we ook zeggen dat we eind mei 2023 alles betaald moeten hebben.

Wat heb ik al?

Eind juli realiseerde ik me dat deze uitgave eraan zat te komen en dat ik het bedrag waarschijnlijk niet zomaar uit mijn mouw zou schudden. Gelukkig hoefde ik niet helemaal bij nul te beginnen: op mijn spaarrekening stond al € 12.400 te verpieteren, zonder dat het ergens specifiek voor bestemd was. Het geld staat er nog steeds en is nu bestemd voor de ramen. Sinds eind juli is daar € 1.500 bij gekomen. Ik heb dus 'al' € 13.900.

Doorsparen

Nog € 19.100 te gaan. Als ik in het huidige tempo doorspaar, doe ik er nog drie jaar over. Ik denk niet dat de aannemer zo lang op zijn geld wil wachten. Ik weet in ieder geval dat ik niet zo lang op strak schuivende ramen wil wachten. Het tempo moet dus omhoog en de vraag is: hoe. In november en december zal het niet makkelijk zijn, omdat dat nou eenmaal dure maanden zijn, dus ik reken op die maanden op het huidige tempo van € 500 per maand. Vanaf januari ga ik € 1.000 per maand sparen. Dan heb ik eind mei € 19.900 bij elkaar en kom ik 13.300 tekort. Food for thought.

Levenslessen

We probeerden op een speelse manier onze logeerkindjes wat te leren van hoe wij tegen persoonlijke financiën aankijken. Dat ging met wisselend succes, maar zoals wij van hen geleerd hebben: 

Van proberen, kun je leren.

De begrippen aandelen en leningen&rente deden het begrijpelijkerwijs niet zo goed. De favoriete voorbeelden waren denk ik toch wel:

1. Als je een spelletje maakt voor op de Ipad, en het wordt veel gespeeld, kun je daar elke maand geld mee verdienen.

Er werden meteen verhaallijnen voor spelletjes verzonnen. We bespraken ook dat je dan wel een computer of een Ipad moet kopen (of ooit hebben gekocht) en dat dat dus ook één keer geld kost. Én dat het best wel moeilijk is, en dat je er dus wel wat tijd in moet steken om te leren hoe je zo'n spelletje maakt.

2. Als je een hondje koopt, moet je elke dag eten voor hem kopen. 

Je hebt ook veel plezier van een hondje (glinsterende oogjes), geld is niet het enige wat telt, maar het is wel goed om over na te denken of je het kan betalen.

Gefronste voorhoofdjes, maar als ze mochten kiezen zouden ze toch wel een hondje kiezen. Hoewel ... "Je moet wel DRIE keer per dag met een hondje gaan wandelen, ook als het regent." Bij de drie gingen er dreigend drie vingertjes de lucht in. Ik geloof dat die wandelingen (die er blijkbaar al eerder ingeprent waren) meer indruk hebben gemaakt dan het geld. We hebben nog wel even de leukste hondennamen uitgewisseld, want over hondjes dromen kost niets, ook geen natte wandelingen.

3. Als je verhuist naar een groter huis, moet je elke maand meer geld betalen. 

"Haha, dat ga ik echt nooit doen, want ik woon al in een groot huis, en hier hebben we ook een groot huis." Bijval van de ander: "Ja dat zou echt stom zijn." Fijn om te horen dat ze tevreden zijn. Ik heb trouwens nog nooit een kind horen klagen over een te klein huis (ligt dat aan mij?), maar toch: fijn. En ook een fijn idee dat we misschien wel een zaadje hebben geplant tegen ondoordacht altijd alles maar groter willen.

Oliebollen

Naast "Van proberen kun je leren" hebben we nog iets geleerd of, nou ja, in ieder geval weer even goed tussen de oren gekregen: 

Na het schaatsen gingen we oliebollen halen. Ons logeetje wilde ook wel wat drinken. 

Op mijn: "We gaan thuis lekker wat drinken," reageerde hij erg teleurgesteld. Ik legde uit dat we al best wat geld uit hadden gegeven aan schaatsen en oliebollen en dat we op het drinken wat wilden besparen door dat thuis te doen, "... want het drinken thuis is veel goedkoper. Weet je nog?" 

Het leek of er ineens wat kwartjes vielen: "Ja, we moeten zo min mogelijk boodschappen doen en dan sparen en dan iets slims met het geld doen!"

Het klonk voor mij alsof hij niets meer wilde kopen, dus ik zei dat we geen honger moesten lijden.

"Neehee," hij keek me aan met zo'n begrijp-me-dan-blik, "ik zei toch ZO MIN MOGELIJK, dat betekent niet niets, dus dan hebben we ook geen honger." 

O ja, das waar ook:

Je hoeft geen gekkie te worden die alleen maar ganzetongen uit de tuin van de buurman eet (no offence).

Tax Freedom Day

Tax Freedom Day is de dag waarop je voor jezelf gaat werken en niet meer voor de overheid. Natuurlijk werk je elke werkdag voor jezelf, maar Tax Freedom Day veegt 'alle' belasting die je in een jaar betaalt op één hoop, en laat je die (virtueel) eerst betalen van je inkomen. De dag waarop je voldoende verdiend hebt om alle belasting van dat jaar te betalen is Tax Freedom Day.

Later dan ik dacht

Ik kom de term tegen nu ik meer probeer te leren over hoe geld werkt. Ik begrijp dat de term licht controversieel is bijvoorbeeld 'omdat niet alle belastingen (zoals btw) worden meegenomen'. En je kunt twijfelen over wat het nou precies zegt. Maar ik vind het toch wel weer een eye-opener:

Nederlanders werken een half jaar voor de belasting.

Gemiddeld en ongeveer. Ergens in juni begint de gemiddelde Nederlander voor zichzelf te werken. Dat is toch echt later dan ik zou gokken. Dat komt doordat ik de werkgeversbijdragen weer even was vergeten. Je werkgever betaalt premies bovenop je bruto-salaris. Ik blijf dat ondoorzichtig vinden.

Robin Hood

Kyosaki stelt dat echt rijke mensen geen of weinig belastingen betalen. Hoewel structurele belastingen ooit ingevoerd zouden zijn onder het mom van 'de rijken moeten de zwaarste lasten dragen' heeft het nooit zo gewerkt volgens Kyosaki. Volgens hem ging het al mis bij Robin Hood. Rijken vinden altijd manieren om minder belasting te moeten betalen.

Belastingvluchtelingen

Ik weet nog niet hoe ik daar persoonlijk mee om wil gaan. Dat is iets om over na te denken. Ik wil enerzijds best wel de verbeterde versie van Robin Hood zijn, anderzijds wil ik ook niet altijd het braafste Mevrouwtje in de klas zijn.
Vroeger woonde ik vlak bij de Belgische grens. Daar zagen we veel 'belastingvluchtelingen'. We hadden altijd medelijden met klasgenootjes die naar zo'n verschrikkelijke, strenge Belgische school moesten overstappen, omdat het gezin naar de andere kant van de grens was verhuisd. Daar werd dan van gezegd: "Als je echt rijk bent, maakt het je niet uit hoeveel belasting je moet betalen, want dan mis je het toch niet." Zit ook wel wat in, vind ik.

Ik heb er geen

Hoe het met mijn Tax Freedom Day zit weet ik niet precies. Ik betaal natuurlijk wel belasting, maar ik werk niet. Ik heb denk ik gewoon geen TFD.

Weten jullie wanneer jullie TFD is? En wat vinden jullie ervan?

Nog meer overstapkriebels: beleggen

Ik ben er klaar voor. Want ik ben er wel klaar mee. Met de hoge kosten van mijn beleggingsrekening bij de Rabo.

Toen ik begon met beleggen was dat best een grote stap voor me. Ik hikte er behoorlijk tegenaan. Ik maakte de drempel voor mezelf lager door te gaan beleggen via de bank waar ik al mijn hele leven klant ben. Die bank was toen niet de goedkoopste, maar viel ook best mee qua kosten. Niet lang daarna, voor ik echt begonnen was, verhoogde die bank de kosten enorm. Maar ik had mezelf toegestaan én bevolen me niet druk te maken over dat beleggen. Want anders zou ik er zo weer mee stoppen.

Besparen op beleggen

Nu, bijna tweeënhalf jaar, vele raadgevingen, én vele kosten later, ben ik dus klaar met de hoge kosten en wil ik gaan overstappen. Ik ga besparen op m'n beleggingen. Ik moet wel nog even inlezen hoe ik dat het beste kan doen. Ik vraag me bijvoorbeeld af of het slim is om alles ineens over te zetten of dat het beter is om dat gefaseerd te doen. En de vraag is natuurlijk waar naartoe. 

Vergelijken en gaan

Meesman en De Giro staan nu op mijn lijstje. Met Meesman heb ik zelf al goede ervaringen. Over De Giro heb ik goede verhalen gehoord. Maar dat is al een tijdje geleden, en het is ook wel een beetje situatie-afhankelijk. Even nog in verdiepen en over nadenken dus. Al ben ik niet van plan er zo lang over te doen als over het start-traject. Het viel me op toen ik de blogjes daarover terugzocht: ik blogde eind maart 2015 over het aanvragen van mijn beleggingsrekening en pas in augustus ben ik daar blijkbaar daadwerkelijk gebruik van gaan maken.

Hebben jullie nog tips? Andere partijen die ik in de vergelijking moet betrekken?

Kosten per dag

Ik wil een beeld krijgen van de verhouding van mijn kosten. Daarvoor heb ik uitgerekend wat 'alles' me per dag kost. Het zijn mijn kosten, dus waar het gezamenlijke kosten  betreft, heb ik de helft gerekend.

Wat opvalt is dat wonen me heel veel meer kost dan de rest. Nou hebben wij bewust de keuze gemaakt voor een bijzonder huis, maar toch. Ik ben wel benieuwd hoe de verhoudingen bij anderen zijn.

Ik heb een paar keuzes gemaakt in de berekening. Per categorie:

Wonen
Wonen is inclusief aanschafkosten, hypotheekrente, onderhoud, investeringen, lokale belasting en verzekering. Ik heb geen rekening gehouden met een restwaarde, omdat ik tot mijn dood ergens moet wonen. (Ik heb hier eerder een blogje over geschreven.)

Vervoer
Vervoer is inclusief ov-chipkaart en -reizen, reserveringen voor vervanging van de auto en mijn fiets, onderhoud, benzine, en belasting.

Spullen
Dit zijn reserveringen voor het vervangen van spullen zoals de wasmachine, de bank etc.

Mobiele telefoon
Dit zijn mijn abonnementskosten voor bellen en mobiel internet en wederom reservering voor vervanging.

Bankkosten
Dit is inclusief beheerkosten van mijn beleggingsrekening.

De andere categorieën zijn volgens mij duidelijk.
NB Dit zijn niet mijn huidige uitgaven per dag. Dat komt voornamelijk doordat ik een deel van de aanschafkosten en investeringen in het huis al betaald heb.

Dingen mogelijk maken

We kunnen ons allemaal nog wel een "later als ik groot ben" herinneren. Voor Meneer Money Wenkbrauw en mij was dat bijvoorbeeld wonen in een kasteel. Een kasteel met een toren en een ophaalbrug. We kwamen erachter dat we allebei diezelfde droom hadden. Nou is dat misschien niet heel bijzonder want ik denk dat de halve wereldbevolking wel in een kasteel wil wonen, maar wij besloten het echt te proberen.

En dus maakten we het concreter door te googelen naar te koop staande kastelen. Frankrijk viel af als vestigingsplaats, want te ver weg van onze bewoonde wereld. In Nederland bleken ook verschillende kasteeltjes te koop te staan. We vonden er een voor drie miljoen. Drie miljoen is een hoop geld, een hele hoop geld. Maar nog net wel voorstelbaar. En zo kwam het kasteel uit het rijtje met onmogelijke dingen zoals kaboutertjes, vliegende paarden en pratende bomen in het rijtje 'onhaalbaar'.
We zijn niet vies van een beetje ambitie en maakten er 'voorlopig onhaalbaar' van.

Ondanks dat wachten tot we de loterij winnen niet onze voornaamste strategie is om ooit nog eens echt in een kasteel te kunnen wonen, realiseerden we ons dat het niet waarschijnlijk was dat we vanuit ons zestig-vierkante-meter-huisje op korte termijn zouden kunnen verhuizen naar een zeshonderd- vierkante-meter-kasteel. Bovendien is lang wachten helemaal niet leuk. Er moest een rijtje 'kan wel!' komen.

We maakten een lijstje. Wat vinden we nou zou leuk aan in een kasteel wonen?

• Het is bijzonder.
• Er zijn vaak verhalen aan verbonden.
• Er zijn veel verschillende kamers met eigen inrichting en een eigen functie.
• Je kunt er goed feestje geven.
• Je hebt een mooi uitzicht (uit de toren).

We gingen op zoek naar een, voor ons hier en nu betaalbaar, bijzonder huis met veel (ruimte voor) kamers op een mooie plek. En we vonden het. Het heeft geen toren, maar wel een mooi uitzicht, er is een ophaalbrug (die weliswaar niet van ons is, maar dat drukt de pret niet), er zit een oude boekhandel in (bonus!), de verhalen verbonden aan het pand zijn legio. We hebben de boekhandel in ere hersteld en er een bibliotheek van gemaakt, we hebben een muziekkamer, studeerkamer, ridderzaal en bioscoop gemaakt. Ze hebben allemaal een eigen stijl en eigen thema, net als de douche, slaapkamer en keuken.

Het allerbelangrijkste: ik geniet er elke dag van. Als ik thuis kom van mijn werk, fiets ik op ons huis af en denk ik 'Wauw, wat een geluk dat ik daar mag wonen.' Ik kan kiezen waar ik wil gaan zitten: in de sfeervolle bibliotheek of in de strakke werkkamer, in de Amerikaanse bioscoop of in de 'Middeleeuwse' ridderzaal.
Ik laat geïnteresseerde toeristen de oude boekhandel zien, en langslopende stadsgenoten vertellen mij een verhaal over wat zij of hun voorouders hebben meegemaakt in het pand.

Wat doet dit verhaal op een blog geïnspireerd door Mister Money Mustache? MMM verhuist met zijn gezin naar een kleiner huis, dat helemaal geoptimaliseerd is om zo min mogelijk energie te gebruiken (terwijl ons grotere huis zo energielek is als een mandje).

MMM gaat voor mij niet over geld. Het gaat voor mij over onafhankelijkheid, over vrijheid en over kunnen leven zoals jij dat wil.
Je droom verwezenlijken terwijl je het je niet kunt veroorloven loopt niet goed af. Zorgen dat je je droom kunt veroorloven brengt geluk.
Ons huis en het verhaal erbij herinnert me eraan om aan geluk te werken en gelukkig te zijn. Af en toe is die reminder heel welkom. Ik hoop dat het ook anderen inspireert. Het hoeft niet groot te zijn. Ik trek ook wel eens twee verschillende sokken aan omdat ik ze allebei leuk vind en ik niet wil kiezen. Of ik doe een plak cake op m'n brood omdat ik daar zin in heb. Het zit in kleine en grote dingen, in dingen die kunnen en dingen die je mogelijk kunt maken.

Wonen in een kasteel is niet mijn enige droom. Kunnen stoppen met werken is er bijvoorbeeld bij gekomen. Ik kies voor de combinatie (en de daarbij horende vertraging van beide processen).

Gas

Onze energiekosten zijn dus hoog. Om precies te zijn gebruiken we:

• 70% meer gas dan een gemiddeld huis, 
• 20% meer elektriciteit dan een gemiddeld huishouden en 
• 20% minder water dan een gemiddeld huishouden.

Gas

70% meer gas dan een gemiddeld huis, dat is nogal wat. Eerst maar even de ‘smoesjes’:

We hebben geen gemiddeld huis, in geen enkel opzicht. Het is een hoekhuis, het is groot voor 2 personen (240 m2 woonoppervlak, ong. 930m3), en het is oud en heeft een monumentenstatus. Dat betekent heel veel enkelsteens geveloppervlak, heel veel enkel glas, en heel veel tochtende kozijnen. Milieucentraal schat ons gebruik op basis van ons woningtype en de grootte op 3.500m3. We gebruiken 2.600m3. Als je het zo bekijkt, doen we het misschien niet slecht. Maar absoluut gezien is het nog altijd veel.
We zijn koukleumen en stellen ons eigen comfort boven energiebesparing. Dat wil niet zeggen dat we niet proberen om zuinig met energie om te gaan, zie de lijst hieronder, maar het moet wel leuk blijven.

Wat hebben we al gedaan?

• Vloer voorhuis geïsoleerd waar mogelijk.
• Zijgevel voorhuis geïsoleerd waar mogelijk (op de begane grond en 1e verdieping zeer beperkt mogelijk in verband met monumentale betimmering).
• Zijgevel achterhuis 2e verdieping geïsoleerd.
• Nieuwe zuinige ketel aangeschaft
• Verwarmingssysteem waardoor we selectief kunnen verwarmen (dus geen centrale thermostaat, maar per kamer een thermosstaat die apart programmeerbaar en op afstand bestuurbaar is. Komen we onverwacht later thuis dan zetten we de verwarming lager met onze mobiele telefoon. We hebben hem ook niet zo ingesteld dat het al 20 graden is als we thuiskomen, maar wel al 17 graden. Tijdens het koken warmt het dan verder op. In de zomer laten we de verwarming niet aanspringen, ook al is het nu bijvoorbeeld in de bibliotheek 14,5 graad).
• Vloerverwarming aangelegd.
• Dikke gordijnen opgehangen (ook voor het trapgat op de 1e verdieping, maar nog niet overal).
• Deuren en wanden geplaatst zodat we kleinere ruimtes hoeven te verwarmen.
• Tochtstrips aangebracht.
• Open haard op begane grond bruikbaar gemaakt.
• Open haard op 2e verdieping gemaakt. We stoken de open haarden voor de gezelligheid en ook als het net te kil is om behaaglijk te zijn, dan hoeft de verwarming niet aan.
• Truien-regime: als we het koud krijgen, trekken we eerst een (extra) trui of vest aan en dikke sokken voor we de verwarming hoger zetten. Ook liggen overal dekentjes. Ik zit regelmatig met een capuchon op te werken. Voorbijgangers denken mogelijk dat ik gek ben, maar het scheelt echt veel, ik vind het heerlijk.

Wat kunnen we nog doen?
We hebben een plan voor achterzetramen voor het achterhuis op de 2e verdieping. Dat gaan we hopelijk op niet al te lange termijn uitvoeren. En ook meer dikke gordijnen ophangen zouden we op niet al te lange termijn kunnen doen. Tot slot zit er nog ten minste één deur in de planning.

Verder zouden we toch eens kunnen gaan kijken naar isolerend monumentenglas, maar dat wordt een duur (de ramen zijn heel heel groot) en waarschijnlijk langdurig traject (ivm vergunningstraject), dus dat zit niet concreet in de planning. We hebben wel eens gekeken naar isolerend folie, maar ondanks beloftes van de producenten en verkopers (‘je ziet het verschil niet’) houden die folies nog steeds licht tegen. We worden juist zo vrolijk van licht dus dat weegt voor ons nog niet op tegen de kleine besparing die dat op zou leveren.

We zouden ook nog kunnen overwegen om de gevel en de bgg-vloer van het achterhuis te isoleren. En natuurlijk zonne-collectoren of iets dergelijks. Dat staat op de lijst met (maybe-)nice-to-haves, met een heleboel andere (maybe-)nice-to-haves. Eerst maar eens de achterzetramen en gordijnen regelen.

(Het dak was al redelijk geïsoleerd dus daar hoeven we niets aan te doen.)

We koken trouwens niet op gas dus wat dat betreft zouden we juist minder gas moeten verbruiken, maar dat scheelt jaarlijks maar 37m3 volgens de consumentenbond of 60m3 volgens de site energievergelijken.

Komende winter is de eerste volledige winter dat we kunnen profiteren van een aantal van de uitgevoerde maatregelen. We gaan kijken hoe dat loopt en we gaan natuurlijk proberen om de verwarming zo min mogelijk aan te zetten op een comfortabele manier.

In een volgend blog meer over ons elektriciteits- en waterverbruik.

Whoop whoop belastingteruggaaf

Deze week is de belastingteruggaaf op mijn rekening gestort. Ik heb het bedrag meteen doorgestort naar onze spaarrekening. Het is het resultaat van ons fiscaal partnerschap en dus van ons samen.

Het is dus niet direct voor mijn pensioen of vrijheid, het is gezamenlijk geld en het is bedoeld voor klussen en onderhoud aan ons huis. Voor ik dit bericht kon posten, heb ik eerst even een bericht gemaakt over de kosten voor ons huis. Anders leek het me wat onduidelijk worden. Onze relatief hoge woonlasten (klussen, onderhoud en niet al te beste isolatiemogelijkheden) zijn een bewuste concessie aan mijn snelmetpensioenplan. 

Indirect draagt de belastingteruggaaf wel bij aan mijn snelmetpensioenplan. Doordat we nu van ons gezamenlijk geld (inclusief belastingteruggaaf) sparen voor onderhoud aan het huis en eventuele onverwachte uitgaven, hoef ik individueel geen spaargeld meer voor het huis te reserveren.

Camouflagekostenolifant: klussen aan het huis

Tot dit jaar teerden we flink in op onze spaarrekeningen voor de klussen aan het huis. Dat was min of meer bewust. ‘Meer bewust’ in de zin van dat we het erg leuk vinden om van ons huis iets bijzonders te maken, dat we daar dus wel in wilden investeren, en dat er ook wel een soort van begroting was. ‘Minder bewust’ omdat we niet echt een plan hadden voor welk deel van het spaargeld voor het huis was. We hebben de begroting nooit naast onze spaarrekeningen gelegd.

Er ging flink wat geld in het klussen zitten, en we hebben inmiddels een paar supergave ruimtes in ons huis, waar we heel blij mee zijn. Alleen de keuken was echt extreem duur. Daar hebben we van geleerd: ga nooit nooit in zee met iemand waar je gevoel vraagtekens bij zet. Andersom zijn we met onze parketteur heel blij. Hij is een vakman en denkt echt met je mee, ook over hoe het goedkoper kan (inclusief doe-het-zelf-begeleiding). Mocht je iets met een oude of nieuwe parketvloer willen (wat meestal toch een hoop geld kost), dan zou ik zeker eens bij Handorenbos.nl kijken. Zijn prijs-kwaliteitverhouding is geweldig. (link niet gesponsord, puur enthousiasme). Verder hebben we veel zelf gedan en hulp gehad van mijn lieve en vaardige papa. Dat scheelt veel geld, maar al met al is er toch een hoop in gaan zitten -ik denk wel een kleine kudde kostenolifanten- waar we volop van genieten overigens.

Verstopte kostenolifanten

Nu is het plan dat wat er over is van het huishoudgeld (minus de buffer) bestemd is voor het klussen. Het bedrag dat we sparen ligt een stuk lager dan wat we hiervoor in het klussen staken. Maar de belangrijkste klussen zijn gedaan en met een beetje geduld en creativiteit kunnen we nog steeds ons huis leuker maken.

Kostenolifant Huishouden

Ik zou nog wat schrijven over kostenolifant Huishouden.

Omdat meneer Money Wenkbrauw en ik altijd een goed inkomen en een heel behoorlijke buffer hadden, letten we nooit zo heel precies op onze huishoud-uitgaven van onze gezamenlijke rekening. We stortten maandelijks een bedrag op de rekening en als die bijgevuld moest worden, deden we dat. Omdat we flink aan het verbouwen waren/zijn was het wel verklaarbaar dat die rekening regelmatig bijgevuld moest worden. Soms betaalden we ook zaken die eigenlijk van de gezamenlijke rekening betaald moesten worden van ons eigen geld. Dat kwam dan toevallig zo uit en zo veel maakte het ook allemaal niet uit. Dat klopt, maar goed voor het overzicht is het niet.

Toen kwam het snelmetpensioenplan en werd het tijd om ook eens kritisch naar de huishoud-uitgaven te kijken. Zo kwam ik erachter dat we, ook als ik de uitgaven voor het klussen niet meetelde, maandelijks best wat meer uitgaven dan we stortten. En wij maar denken dat het aan het klussen lag dat we inteerden op ons spaargeld. Hmm, stel je voor dat ik dat niet ontdekt had, dan hadden we niet alleen moeten stoppen met klussen aan het einde van ons spaargeld, maar hadden we plotseling ook onze levensstijl om moeten gooien. Misschien hadden we zelfs wel wat schulden gemaakt voordat we ons dat realiseerden en voordat we dat konden.

Het snelmetpensioenplan kwam dus op tijd. De buffer was nog niet gereduceerd tot nul, en – zo bleek- er viel wel wat te besparen.
We besparen op uitgaan. Uitgaan doen we nog steeds, maar gewoon iets minder vaak en we geven dan ook iets minder uit. Als we alleen een drankje willen drinken, zorgen we dat er makkelijk te bereiden eten in huis is, zodat de verleiding om na een paar drankjes ook maar uit eten te gaan, wat makkelijker te weerstaan is. Ik drink iets vaker een lekker pilsje in plaats van een ook lekker-maar--veel-meer-geld-kostend glas wijn.
Een andere luxe waar we op bespaard hebben: onze poetshulp. Ze komt voortaan één keer in de twee weken en tussendoor houden we het zelf bij. Helemaal afscheid nemen wilde ik niet, om te voorkomen dat het echt een zwijnenstal wordt als ik even geen zin heb om te poetsen, maar een besparing van 50% vind ik zeer significant.
We doen iets bewuster boodschappen. Ik koop nog wel biologisch vlees, want die koe kan er ook niets aan doen dat ik met pensioen wil. Maar we eten vaker vegetarisch, want dat is goedkoper en nog beter voor die koe (en de rest van de wereld). We proberen de goedkopere merken en budgetrecepten, en als ze bevallen, mogen ze blijven :) Ik heb ook geprobeerd naar goedkopere supermarkten te gaan. Maar dat is me te veel gedoe. Product A is bij de ene goedkoper en B bij de andere. Dan moet je al die prijzen wel heel goed in je hoofd hebben, wil de extra moeite lonen.
We hebben ook gekeken naar onze energieleverancier en verzekeringen (waarvan we overigens alleen maar de noodzakelijke hebben). Overstappen loont! En we proberen minder energie te verbruiken. Dat vertaalt zich pas over een tijdje in echt minder uitgaven, maar dat is prima.
We nemen, ook samen, wat vaker de fiets in plaats van de auto.

Inmiddels houden we geld over in plaats van dat we bij moeten storten, zelfs nu we alle gezamenlijke kosten ook echt van de gezamenlijke rekening betalen. Ik moet nog even kijken hoe structureel het is, maar het lijkt goed te gaan. Dat betekent dus dat we maandelijks wat geld overhouden voor duurdere maanden, een keer een feestje geven (vinden we leuk!), en dat soort dingen. We proberen het nu zelfs zo te doen, dat we ook nog wat overhouden voor het klussen. We vinden het leuk om iets bijzonders van ons huis te maken en het is helemaal mooi als we daar onze buffer niet voor aan hoeven te spreken.

Kortom: deze kostenolifant is voor mevrouw Money Wenkbrauw individueel nog niet echt kleiner geworden, maar hij is ook niet meer stiekum groter, en er blijft nog wat van over.

Kostenolifanten

Ik ben niet de enige die wil besparen. Op mijn werk wordt naastig gezocht naar manieren om kosten te beperken. Daarvoor identificeren we sinds kort kostenolifanten. Ik denk eigenlijk dat we dat al eerder deden, maar sinds kort noemen we het zo. Kostenolifanten zijn de grote kostenposten. Besparingen op grote uitgaven zetten de meeste zoden aan de dijk, is de redenering. De nieuwe term heeft wat grappigs, zeker in combinatie met het 'identificeren' ("Hallo, bent u een kostenolifant?") en dat helpt -in ieder geval tijdelijk- om er meer aandacht voor te krijgen.

Op zoek dus naar kostenolifanten in mijn privé-situatie.

Kostenolifant 1: Hypotheek
Omdat ik zo snel mogelijk mijn hypotheek wil kunnen aflossen als de rente-aftrek niet meer opweegt tegen de kosten (zie blog over hypotheek aflossen), reserveer ik hier flink voor, bijna 50% van mijn inkomen. Een flinke olifant, maar ook een goede olifant dus, die mag blijven. Let op: als jouw hypotheek-olifant voornamelijk uit rentekosten bestaat, kijk er dan nog eens kritisch naar.

Overigens, als je echt hardcore gaat voor vervroegd pensioen, kun je overwegen om naar een goedkoper huis te verhuizen. Dat klinkt misschien ingrijpend maar denk er eens over na: als je goedkoper woont, kun je echt eerder stoppen met werken, en dat heb ik het niet over twee jaar eerder dan 67, maar misschien wel twintig jaar eerder: op je 45e klaar met werken. Dat is inderdaad ingrijpend, maar wel van het soort waar we naar op zoek zijn.

Kostenolifant 2: Het huishouden
Ongeveer een derde van mijn inkomen gaat naar de gezamenlijke rekening van het twee-persoonshuishouden Money-wenkbrauw. Daarvan betalen we onder andere de boodschappen, benzine, avondjes uit en van die dingen. Dit is dus een samengestelde post, maar gezien het aandeel (33%) interessant om de deelkostenposten te bestuderen op besparingsmogelijkheden. Daarover is er inmiddels een apart artikeltje.

Los van de besparingsmogelijkheden staat deze olifant op het punt wat af te vallen: De bijdrage aan de gezamenlijke rekening bepalen wij Money-wenbrauwtjes (gatver die term moest ik maar niet te vaak gebruiken) naar rato van ons inkomen (ongeveer, niet elke euro loonsverhoging wordt doorgerekend, het moet wel leuk blijven). Meneer Money-wenbrauw gaat waarschijnlijk binnenkort meer verdienen. Dat betekent dat zijn bijdrage wat omhoog kan, en die van mij wat omlaag. Overigens is het gat met de olifant op de derde plaats zo groot dat de Huishoudolifant voorlopig zeker is van zijn zilveren medaille.

Kostenolifant 3: Spullenreserveringen
Ik stort elke maand een vast bedrag (bijna 10% van mijn inkomen) op mijn spaarrekening voor het vervangen van spullen als dat nodig is. (Zie blog over Bufferen). Dat is op zich een goed ding. De vraag is wel of ik zo veel spullen nodig heb.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.