Van vier cent per maand kun je niet rondkomen. Sterker nog: je kunt er helemaal niets van kopen. Toch ben ik er trots op. Ik heb namelijk vandaag mijn eerste extra inkomsten op mijn bankrekening gestort gekregen sinds ik serieus met dit project bezig ben.
Het is een tientje en dat is niet veel geld. Als ik dat tien jaar op een spaarrekening zet met 1,5% rente (want beleggen kan niet met een tientje) heb ik 11,61 volgens de spaarcalculator (die ik nog steeds een keertje moet checken in hoeverre die klopt). Als ik dat dan vervolgens op mijn grote hoop gooi, en via een enigszins kromme toepassing van de vierprocentsregel van 3M ervan uitga dat ik dan minimaal 4% rendement maak en dat mag gebruiken om van te leven, kom ik op 46 cent per jaar, en bijna (niet eens helemaal, maar afgerond wel) vier cent per maand. De hele rest van mijn leven, dat dan weer wel.
Ik heb dit tientje verdiend in elf dagen via Euroclix. Als je dat ook wil proberen, klik dan hier. Ik zeg er even eerlijk bij dat als je je aanmeldt via deze link, ik extra clix verdien, dat vind ik wel zo netjes. Als je je aanmeldt, krijg je (reclame-)mailtjes van ze en als je daarop klikt, verdien je clix die je, als je er genoeg van spaart, in kunt wisselen voor geld.
Ik heb in mijn e-mailprogramma een regel aangemaakt die de mailtjes van euroclix in een aparte map zet. Zo heb ik er geen last van in mijn inbox, en kan ik clix bij elkaar klikken als het mij uitkomt. Het vraagt dan vervolgens wel wat van je discipline om geen spullen te kopen die je aangeboden worden via de reclame. Dat is voorlopig gelukt en ik ben er ook niet zo bang voor.
We vieren dit bescheiden succes vanavond met een onbescheiden flesje vonkelwijn indachtig de voorwaarde: Het moet wel leuk blijven. En toevallig (echt!) heeft meneer Money-Wenkbrauw vandaag een flesje vonkelwijn verdiend met vertellen over zijn werk. Dat is mooi verdiend voor iets wat je leuk vindt om te doen. Allebei goed bezig dus. Cheers!
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
31 maart 2015
30 maart 2015
Meer werken
In principe zijn er twee manieren waarop je je financiële afhankelijkheid kunt verkleinen:
sparen geld te hebben dat voor me werkt, en zo nog meer inkomsten voor me genereert: het omgekeerde Droste-effect (het effect wordt volgens mij altijd beschreven met 'steeds kleiner', eigenlijk zou 'steeds groter' ook kunnen, vind ik).
Ik werk vier dagen in de week. Een dag extra werken is bespreekbaar voor mijn werkgever. Dat zou flink wat opleveren. Ik heb er serieus over nagedacht, en ik wil het echt niet. Die extra vrije dag is het grootste cadeau wat ik mezelf ooit heb gegeven, roep ik al jaren. Ik geniet ervan, gebruik hem om leuke en nuttige dingen te doen. En eigenlijk is het deeltijd-vervroegd pensioen. Het kost me minstens 50.000 euro in dit tienjarenplan. Dat is ongeveer 10% van wat ik bij elkaar moet verzamelen. Ik heb het er voor over, maar het is goed om die keuze bewust te maken en af en toe opnieuw in beraad te nemen. En het betekent dat ik iets anders moet verzinnen, want er moet wel wat veranderen als ik over tien jaar met pensioen wil.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
- Minder uitgeven
- Meer inkomsten genereren
Ik werk vier dagen in de week. Een dag extra werken is bespreekbaar voor mijn werkgever. Dat zou flink wat opleveren. Ik heb er serieus over nagedacht, en ik wil het echt niet. Die extra vrije dag is het grootste cadeau wat ik mezelf ooit heb gegeven, roep ik al jaren. Ik geniet ervan, gebruik hem om leuke en nuttige dingen te doen. En eigenlijk is het deeltijd-vervroegd pensioen. Het kost me minstens 50.000 euro in dit tienjarenplan. Dat is ongeveer 10% van wat ik bij elkaar moet verzamelen. Ik heb het er voor over, maar het is goed om die keuze bewust te maken en af en toe opnieuw in beraad te nemen. En het betekent dat ik iets anders moet verzinnen, want er moet wel wat veranderen als ik over tien jaar met pensioen wil.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
29 maart 2015
Actiepunt 2: Beleggen met je donder
In 'Wat te doen met de euro's die je bespaart?' ben ik erachter gekomen dat ik moet gaan beleggen. Uit die oefening kwamen twee actiepunten. Het eerste punt (fiscale mogelijkheden pensioenregelingen benutten) is al afgerond. Het tweede actiepunt, nummer 5 in de lijst van 'Wat te doen met je euro's', is Conservatief beleggen.
Na wat getwijfel, gedraal, gezoek en ge-overleg heb ik vandaag Rabo Rendemix aangevraagd.
Hoera! Bemoedigend schouderklopje (het is nog niet helemaal klaar).
Is Rabo Rendemix de beste? Ik weet het niet. Maar de tarieven zijn redelijk, de rendementen zijn goed en ik ben al klant bij de Boerenleenbank, wat het een stuk makkelijker maakt.
Tijdens het twijfel-draal-zoek-overleg-proces heb ik voor mezelf geconcludeerd dat 'best' hier de vijand van 'redelijk' is en dat 'redelijk' nog altijd een stuk beter is dan niets. En ja, ik weet dat je met beleggen geld kunt verliezen. Maar de kans daarop op de lange termijn is klein, zeker bij niet al te offensief beleggen. Dus is het beter dan niets, want met sparen alleen lukt het zeker niet.
Ik ga beleggen met geld dat ik niet nodig heb. Ik ga beleggen met geld dat ik graag wil gebruiken om van te rentenieren, maar strikt noodzakelijk is dat niet. Ik begin met een deel van het vermogen wat ik al heb heb opgebouwd en als ik meer comfort krijg bij beleggen, zal dat ik dat deel groter maken.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
14 maart 2015
Koop geen spullen
Mister Money Mustache heeft een hoger doel: het 'bewaren' van de aarde. Zijn strategie is: geen spullen kopen. Spullen kosten grondstoffen en energie, en het delven daarvan heeft een negatieve invloed op het bewaren van de aarde. Het streven is dus geen spullen kopen, wat in de praktijk neerkomt op: zo min mogelijk spullen kopen. Het komt mooi uit dat dat ook een heel goede strategie is om vroeg met pensioen te kunnen gaan.
Ik vind mezelf best milieubewust, of wat de correcte term ook is op het moment. Maar ik denk dat ik toch wel zo egoistisch ben, dat het voor mij omgedraaid in elkaar zit. Mijn doel is: op korte termijn kunnen stoppen met het werk wat ik niet leuk vind. De strategie is: zo min mogelijk spullen kopen. Het komt mooi uit dat dat ook een heel goede strategie is om de aarde in een beetje fatsoenlijke conditie te houden.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
Ik vind mezelf best milieubewust, of wat de correcte term ook is op het moment. Maar ik denk dat ik toch wel zo egoistisch ben, dat het voor mij omgedraaid in elkaar zit. Mijn doel is: op korte termijn kunnen stoppen met het werk wat ik niet leuk vind. De strategie is: zo min mogelijk spullen kopen. Het komt mooi uit dat dat ook een heel goede strategie is om de aarde in een beetje fatsoenlijke conditie te houden.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
13 maart 2015
Ja, als je het zo bekijkt
Ik vind het lastig om significante besparingen/rendement te maken. En ik heb daar goede redenen voor vind ik zelf:
Niet dat ik nu meteen een poster met Te Koop erop voor het raam ga hangen, maar het is wel goed om me te realiseren. Wel of niet significant besparen is echt mijn keuze.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
- Als werkende vrouw vind ik het niet zo gek dat ik niet altijd zin heb om te koken.
- Beleggen is eng en een gedoe.
- Verhuizen is echt geen optie, want we wonen in ons droomhuis, en bovendien is je huis verkopen in deze tijd ook niet makkelijk.
Niet dat ik nu meteen een poster met Te Koop erop voor het raam ga hangen, maar het is wel goed om me te realiseren. Wel of niet significant besparen is echt mijn keuze.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
12 maart 2015
Cola-besparing
Je begrijpt vast wel dat ik veel in de weer ben met excel-sheets voor mijn tienjaarpensioenplan en dit blog. Ik heb de cola-besparing uit 'Suiker is de nieuwe sigaret' ook nog even in de excel-sheet van 'Kleine beetjes worden groot' gegooid. Levert ook 1.000 euro op.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
Kleine beetjes worden groot
Als je miljonair wil worden (‘steekt haar vinger op’), moet je onder andere elke keer dat je geld uitgeeft, bedenken wat je kunt besparen op de lange termijn door minder of niets uit te geven. Twee voorbeelden:
Als tweeverdieners kun je elke week uit eten gaan, je werkt hard en hebt dat best wel verdiend. Je neemt er een lekkere fles wijn bij en na het toetje nog een kop koffie of thee. Als je daar 65 euro voor moet betalen, heb je echt niet het allerduurste restaurant gekozen.
Als je in plaats van vier keer per maand twee keer per maand uit eten gaat, en net iets minder bestelt -voor 55 euro kun je met z’n tweeën ook heel prima eten met ieder twee glazen lekkere wijn erbij- scheelt dat ruim 19.000 euro in 10 jaar.
Elke dag verse jus op je werk. Halen bij het bedrijfsrestaurant voor 2,50 per bekertje of zelf meenemen uit zo’n Albert Heijn-fles (anderhalve fles per week, dan heb je nog meer ook, kost 4,50 per week). Als je vier dagen per week werkt, scheelt dat ruim 2.800 euro in 10 jaar.
Zo kun je er zelf nog wel meer bedenken. En dan telt het flink op.
Mr. Money Mustache rekent met wat ruimere getallen, maar ik ben nog niet volleerd. Ik heb dus gerekend met een bescheiden 1,6% (ipv de 7% van 3M) en kleine besparingen (3M gaat van 2 keer per week een menu van $75 naar 1 keer per week $40). Hij komt op ruim 82.000 dollar voor het besparen op uit eten gaan.
Hoewel ik mijn bedragen best aantrekkelijk vind, merkt de scepticus in mij op dat ik om miljonair te kunnen worden ongeveer 90 van dit soort setjes moet bedenken. Da’s best veel. Daar staat dan weer tegenover dat ik geen miljoen nodig heb om met pensioen te kunnen gaan.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
Als tweeverdieners kun je elke week uit eten gaan, je werkt hard en hebt dat best wel verdiend. Je neemt er een lekkere fles wijn bij en na het toetje nog een kop koffie of thee. Als je daar 65 euro voor moet betalen, heb je echt niet het allerduurste restaurant gekozen.
Als je in plaats van vier keer per maand twee keer per maand uit eten gaat, en net iets minder bestelt -voor 55 euro kun je met z’n tweeën ook heel prima eten met ieder twee glazen lekkere wijn erbij- scheelt dat ruim 19.000 euro in 10 jaar.
Elke dag verse jus op je werk. Halen bij het bedrijfsrestaurant voor 2,50 per bekertje of zelf meenemen uit zo’n Albert Heijn-fles (anderhalve fles per week, dan heb je nog meer ook, kost 4,50 per week). Als je vier dagen per week werkt, scheelt dat ruim 2.800 euro in 10 jaar.
Zo kun je er zelf nog wel meer bedenken. En dan telt het flink op.
Mr. Money Mustache rekent met wat ruimere getallen, maar ik ben nog niet volleerd. Ik heb dus gerekend met een bescheiden 1,6% (ipv de 7% van 3M) en kleine besparingen (3M gaat van 2 keer per week een menu van $75 naar 1 keer per week $40). Hij komt op ruim 82.000 dollar voor het besparen op uit eten gaan.
Hoewel ik mijn bedragen best aantrekkelijk vind, merkt de scepticus in mij op dat ik om miljonair te kunnen worden ongeveer 90 van dit soort setjes moet bedenken. Da’s best veel. Daar staat dan weer tegenover dat ik geen miljoen nodig heb om met pensioen te kunnen gaan.
Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.
Abonneren op:
Reacties (Atom)


