WOZ onbekend

Morgen is het 1 mei en gaat er weer geld naar onze gezamenlijke spaarrekening. Niet dat we samen sparen, maar 'reserveringsrekening' is geen woord en dat is wel waar onze gezamenlijke spaarrekening voor is bedoeld. 

Uitjes

In deze tijd staat er wat meer op onze reserveringsrekening (dat is nu ineens wel een woord) dan gebruikelijk. We hebben vanwege corona namelijk ook een reservering voor uitjes, en dat kan alles zijn van een uitgebreid terrasbezoek tot een reis naar Mozambique. Dat eerste gaan we zeker doen, dat tweede misschien; er zit vooral een heleboel tussen het terras en Mozambique.

Lokale lasten

Naast de uitjesreservering staat er nog een ongebruikelijk potje (de term die onze bank gebruikt voor de onderverdeling van de spaarrekening) in het overzicht: het potje voor lokale lasten. De gemeente Schiedam heeft namelijk nog steeds niet de WOZ-waarde van ons huis vastgesteld (laten stellen). Of misschien hebben ze dat wel gedaan, maar dan houden ze de uitkomst zorgvuldig geheim. Een aanslag lokale belastingen is nergens te vinden.

"Als ik geweten had dat de gemeente er zo lang over zou doen, had ik er wel een automatische overschrijving van gemaakt."

Dus maak ik morgen voor de derde keer - we betalen onze lokale belastingen normaal in tien termijnen, dus niet in januari en februari, die maanden gaat er wat extra's naar het huisonderhoudspotje - geld over met de omschrijving lokale lasten. Als ik geweten had dat de gemeente er zo lang over zou doen, had ik er wel een automatische overschrijving van gemaakt. Het bedrag is gebaseerd op dat van vorig jaar. Het is waarschijnlijk iets te laag, maar bijstorten is straks niet zo'n probleem.  

Bestaansminimum

Voor andere mensen is dat mogelijk wel een probleem. Daar maak ik me wel een beetje zorgen over. Als schuldhulpmaatje weet ik dat het voor mensen die weinig overhouden van wat er maandelijks binnenkomt erg moeilijk is om geld te reserveren. Ook als het om geld gaat, dat normaal automatisch afgeschreven zou worden.
Want als je altijd rond het bestaansminimum leeft, is het heel welkom als er een keer € 80 overblijft. Omdat je dan eindelijk een keer je schoenen met gaten kan vervangen, of omdat de wasmachine kapot is gegaan (dan heb je aan één maand zonder lokale lasten niet genoeg) of omdat je je kinderen een keer nieuwe kleren wil geven in plaats van tweedehandse.
En ongetwijfeld zijn er ook mensen die het best opzij zouden kunnen zetten, maar er niet aan denken en die straks wel moeite hebben met betalen.

Problemen

Dus ik vraag me een beetje af hoe de gemeente dat gaat doen. Ik vrees dat de lokale lasten toch dit jaar betaald moeten worden. Of misschien mag het wel in tien termijnen, maar als ze dan volgend jaar weer wel op tijd zijn, moeten er een paar maanden dubbele lokale lasten worden afgetikt. Het lijkt mij vragen om problemen.

Ongeopende post

Meneer Money Wenkbrauw gaat zo dadelijk het waterbedrijf bellen. Normaal gesproken zou hij zich via de site aanmelden. Maar we vonden zaterdagavond een reden om zo snel mogelijk contact met het waterbedrijf op te nemen.

Nuttig verlengstuk

Voor de sloten waar we geen sleutels van hebben, hadden we al een slotenmaker besteld. Maar Meneer zag later dat hij de brievenbus misschien wel zelf open kon maken. Als hij via de klep bij de schroef zou kunnen komen waarmee het slotje vastzat ... Daarvoor moest hij een heel lange schroevendraaier hebben. Die had hij (had dat verlengstuk dat hij ooit had gekocht eindelijk nut). Er moest eerst wat post uit.

Bomvol

De brievenbus zat bomvol. De postbode had echt zijn best gedaan om de laatste brieven er nog in te kunnen proppen. Ik heb ze er weer uit gepeuterd. En toen kwamen we ze tegen: aanmaningsbrieven en laatste waarschuwingen. Onder andere van het waterbedrijf.

"Laatste kans om te betalen, 

anders wordt u afgesloten."

Veiling

We wisten al dat de vorige eigenaar het huis bij een veiling had gekocht. Dat is meestal geen goed teken voor de eigenaren daarvoor. Maar als je dan zo die aanmaningen en waarschuwingen bij elkaar ziet, komt het toch even hard aan. Vooral omdat ik net had lopen klussen in een kamer met een roze muur met stickers erop. Duidelijk een kleinemeisjeskamer. We balen er een beetje van, want roze muren zijn niet echt goed verhuurbaar en dus is het extra werk. Maar nu moest ik vooral even aan dat kleine meisje denken.  Misschien is ze wel met haar ouders uit huis gezet. Ik kan alleen maar hopen dat het netjes gebeurd is, dat er al een andere goedkopere woonruimte was gevonden, dat er hulp was om uit de schulden te komen.


Hulp nodig bij schulden? Meld je aan bij Schuldhulpmaatje. Het is gratis. 

Schulden zijn niet normaal

Ik schrijf sinds kort ook een blogje over de wereld van schulden in Nederland. Wat je in die wereld tegenkomt verbaast mij zozeer dat ik er bijna wel over móest schrijven. Toen ik de inleiding aan het schrijven was, wilde ik schrijven 'Zelf heb ik geen schulden.'

Maar dat is niet waar. Ik heb een hypotheekschuld. En dat vond ik altijd heel normaal. Maar ik vraag me steeds meer af of het normaal is. Ik heb gewoon een schuld van enkele tienduizenden euro's, en de schuld van Meneer Money Wenkbrauw is nog groter. Nou staat daar een mooi huis tegenover, maar toch. Ik heb gewoon een enorme schuld.

Soms is een hypotheek voor je huis een goede keuze. Maar je moet je altijd realiseren dat het een schuld is. En hoewel schulden steeds normaler lijken te worden, zijn ze dat niet. Schulden zijn knap onhandig en duur. Het is geld wat meer kost dan het waard is.

Edit: Schulden zijn niet normaal, maar je hoeft je er ook niet voor te schamen.

Kostenolifant Huishouden

Ik zou nog wat schrijven over kostenolifant Huishouden.

Omdat meneer Money Wenkbrauw en ik altijd een goed inkomen en een heel behoorlijke buffer hadden, letten we nooit zo heel precies op onze huishoud-uitgaven van onze gezamenlijke rekening. We stortten maandelijks een bedrag op de rekening en als die bijgevuld moest worden, deden we dat. Omdat we flink aan het verbouwen waren/zijn was het wel verklaarbaar dat die rekening regelmatig bijgevuld moest worden. Soms betaalden we ook zaken die eigenlijk van de gezamenlijke rekening betaald moesten worden van ons eigen geld. Dat kwam dan toevallig zo uit en zo veel maakte het ook allemaal niet uit. Dat klopt, maar goed voor het overzicht is het niet.

Toen kwam het snelmetpensioenplan en werd het tijd om ook eens kritisch naar de huishoud-uitgaven te kijken. Zo kwam ik erachter dat we, ook als ik de uitgaven voor het klussen niet meetelde, maandelijks best wat meer uitgaven dan we stortten. En wij maar denken dat het aan het klussen lag dat we inteerden op ons spaargeld. Hmm, stel je voor dat ik dat niet ontdekt had, dan hadden we niet alleen moeten stoppen met klussen aan het einde van ons spaargeld, maar hadden we plotseling ook onze levensstijl om moeten gooien. Misschien hadden we zelfs wel wat schulden gemaakt voordat we ons dat realiseerden en voordat we dat konden.

Het snelmetpensioenplan kwam dus op tijd. De buffer was nog niet gereduceerd tot nul, en – zo bleek- er viel wel wat te besparen.
We besparen op uitgaan. Uitgaan doen we nog steeds, maar gewoon iets minder vaak en we geven dan ook iets minder uit. Als we alleen een drankje willen drinken, zorgen we dat er makkelijk te bereiden eten in huis is, zodat de verleiding om na een paar drankjes ook maar uit eten te gaan, wat makkelijker te weerstaan is. Ik drink iets vaker een lekker pilsje in plaats van een ook lekker-maar--veel-meer-geld-kostend glas wijn.
Een andere luxe waar we op bespaard hebben: onze poetshulp. Ze komt voortaan één keer in de twee weken en tussendoor houden we het zelf bij. Helemaal afscheid nemen wilde ik niet, om te voorkomen dat het echt een zwijnenstal wordt als ik even geen zin heb om te poetsen, maar een besparing van 50% vind ik zeer significant.
We doen iets bewuster boodschappen. Ik koop nog wel biologisch vlees, want die koe kan er ook niets aan doen dat ik met pensioen wil. Maar we eten vaker vegetarisch, want dat is goedkoper en nog beter voor die koe (en de rest van de wereld). We proberen de goedkopere merken en budgetrecepten, en als ze bevallen, mogen ze blijven :) Ik heb ook geprobeerd naar goedkopere supermarkten te gaan. Maar dat is me te veel gedoe. Product A is bij de ene goedkoper en B bij de andere. Dan moet je al die prijzen wel heel goed in je hoofd hebben, wil de extra moeite lonen.
We hebben ook gekeken naar onze energieleverancier en verzekeringen (waarvan we overigens alleen maar de noodzakelijke hebben). Overstappen loont! En we proberen minder energie te verbruiken. Dat vertaalt zich pas over een tijdje in echt minder uitgaven, maar dat is prima.
We nemen, ook samen, wat vaker de fiets in plaats van de auto.

Inmiddels houden we geld over in plaats van dat we bij moeten storten, zelfs nu we alle gezamenlijke kosten ook echt van de gezamenlijke rekening betalen. Ik moet nog even kijken hoe structureel het is, maar het lijkt goed te gaan. Dat betekent dus dat we maandelijks wat geld overhouden voor duurdere maanden, een keer een feestje geven (vinden we leuk!), en dat soort dingen. We proberen het nu zelfs zo te doen, dat we ook nog wat overhouden voor het klussen. We vinden het leuk om iets bijzonders van ons huis te maken en het is helemaal mooi als we daar onze buffer niet voor aan hoeven te spreken.

Kortom: deze kostenolifant is voor mevrouw Money Wenkbrauw individueel nog niet echt kleiner geworden, maar hij is ook niet meer stiekum groter, en er blijft nog wat van over.

Vingertje

Het lijkt er misschien op dat ik mensen met leningen of schulden veroordeel. Dat is niet zo. Ik realiseer me heel goed dat er allerlei omstandigheden zijn waardoor je in de schulden kan komen. Zelfs als je daar zelf invloed op gehad hebt, door verkeerde keuzes te maken, vind ik dat je niet op het beklaagdenbankje thuishoort. Het interesseert me sowieso niet hoe en wat en wiens schuld de schuld is. Het kost geld, kan flinke problemen veroorzaken, en daarom wil je er vanaf, en dat is lang niet altijd makkelijk.

Ik zie met verbazing dat leningen steeds meer geaccepteerd worden als een normaal fenomeen. Er zijn fancy reclames voor en door allerlei rekenregels en tips ("verzeker* je met geleend geld gekochte spullen maximaal, zodat je niet zonder komt te zitten terwijl je nog moet afbetalen") wordt de indruk gewekt van 'verstandig lenen'. Lenen is alleen verstandig als het een investering betreft in iets wat absoluut noodzakelijk is of waarmee je geld gaat verdienen, waarbij de positieve kanten van noodzaak, risico's, rente, potentiele opbrengsten en alternatieven moeten opwegen tegen de negatieve. En de meeste leningen voldoen daar niet aan.

Gelukkig is er ook een tegenbeweging die wijst op de nadelen en het idiote van lenen en het hebben van schulden. Met die informatie kun je slimmere beslissingen rond lenen maken, en het is helemaal aan jou welke dat zijn.
Als je snel met pensioen wil, kun je je geen leningen veroorloven is simpelweg een belangrijke boodschap van dit blog.

*Verzekeren, ook zo'n geldslurper. Moet ik ook nog eens iets over schrijven, maar het ligt iets subtieler dan lenen.

Genoeg hierover. Terug naar mijn eigen snelmetpensioenplan. Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier hier klikken voor het volgende blog.

Het is de schuld van de schuld

Schulden zijn slecht voor particulieren en ook voor landen, lijkt me. Ik las net een artikel in de volkskrant over een mogelijke nieuwe crisis. Even los van of die nieuwe crisis er wel of niet komt: Het artikel sluit af met een alinea over overheidsschulden. Ik weet dat ze er zijn, en ik weet dat ze hoog zijn. En toch schrik ik iedere keer weer als ik ze zie. Ze zijn absurd en niet te bevatten hoog.

Rood staan op je lopende rekening of ‘consumptieve schulden’ zijn slecht(s) uitstel van executie. Als de limiet bereikt is, moet je alsnog rondkomen van je inkomen. Sterker nog, die tweede ‘s’ van ‘slechts’ staat niet voor niets tussen haakjes. Het is een slechte manier van uitstel van executie want je moet ook nog eens rente betalen.

Het goede nieuws is dat je als je dat voor elkaar hebt, dus als je schuld inclusief rente afgelost hebt met behulp van je inkomen (en niet, ECHT NIET, met een andere lening mocht dat idiote plan in je opkomen), dat je dan het bedrag dat je maandelijks in die lening hebt gestoken, kunt gaan sparen. En dan ben je op de goede weg. Je moet nog wel een alternatief vinden voor sparen, maar elke maand geld overhouden is echt de belangrijkste stap.

Geldt dat nou ook voor landen? Lijkt mij wel. Ik snap echt wel dat ‘even fors beknibbelen’ door overheden om de staatsschuld af te lossen, niet goed is voor een kwakkelende economie. Maar toch: die schuld, daar moeten we volgens mij vanaf. Schulden zijn echt niet normaal.

Voel je je veroordeeld, beledigd, of lees je gewoon van oud naar nieuw? Klik dan hier voor het volgende blog.

Wat te doen met de euro's die je bespaart?

Ik moet zeggen dat ik het leuk vind: dat besparen. Ik weet ook niet hoe lang dat zo blijft, maar voorlopig profiteren we er maar van. Ik vind het cool als ik weer een paar euro bespaard heb. In mijn hoofd zit tegelijk echt wel het besef dat ik er daar niet mee kom, maar dat is voor de volgende stap.

Dit is het begin, en daar moet je beginnen want bij het einde heeft geen zin.

Ik ben dus begonnen met het niet uitgeven van euro's. Ik betaal niet meer elke werkdag 5 euro voor de trein, of 2,50 voor een lunch. Het geld blijft lekker op mijn bankrekening staan en aan het einde van de maand, als ik kan zien wat ik over heb, zet ik het op mijn spaarrekening. Ik room mijn lopende rekening helemaal af. Dat heeft twee effecten:

1. Op elke euro die ik overhoud, krijg ik rente. Vervolgens groeit die euro en daar hoef ik niets voor te doen. Het gaat langzaam met de huidige rentestand, maar hij groeit.
2. Omdat ik mijn lopende rekening elke maand helemaal afroom, let ik nog beter op mijn uitgaven. Ik vind het namelijk een vreselijk idee dat ik in een winkel mogelijk geconfronteerd word met een piepende pinautomaat: “Saldo ontoereikend”.

Dat is behoorlijk in lijn met hoe het beschreven wordt op de site van Mister Money Mustache. Hij (of eigenlijk zijn alter ego The Realist) heeft het alleen niet direct over een spaarrekening. Volgens hem moet je het volgende -in deze volgorde- doen met het geld dat je over hebt. Alle punten in mijn voorlopige vrije vertaling naar het Nederlands. Ik ben geen pensioenregelingen-, hypotheek-, belasting- of beleggingsexpert en weet dus niet zeker of dit het beste is en zelfs niet altijd wat precies bedoeld wordt. Ik hoop erachter te komen tijdens dit traject. Voorlopig klinkt het logisch en verstandig.

Todo met elke euro die je hebt uitgespaard:

1. Leningen met hoge rente afbetalen (creditcards).
2. Alle mogelijkheden voor je pensioenopbouw benutten.
3. Alle andere leningen afbetalen.
4. Extra aflossen op je hypotheek
5. Conservatief beleggen
6. Zet het op een spaarrekening met zo'n hoog mogelijke rente. NB Dit is echt een soort laatste toevluchtsoord. Doe eerst al het bovenstaande.

#1 en #3 zijn klaar (nooit van die leningen gehad), voor #4 heb ik een plan en #6 doe ik al sinds kort. Dus wat moet ik nu doen?

• Uitzoeken hoe dat zit met pensioenopbouw (#2). Wat bedoelt Mister Money Mustache? En hoe vertaalt zich dat naar Nederland (in 2015)? Lees hier verder.
• Gaan beleggen (#5). Dat vind ik eng en moeilijk. Maar gelukkig mag (moet) het conservatief. De hoogste spaarrente is leuk, maar is ruim onvoldoende om binnen tien jaar met pensioen te kunnen en dat is wel mijn doel. Dus ik moet wat beters doen. Lees hier verder.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.

Geen schulden

Je had het zelf kunnen bedenken en hebt het misschien ook wel zelf bedacht. Naast de, in mijn ogen belangrijkste voorwaarde: 'Het moet wel leuk blijven', staat de belangrijkste tip: Los al je schulden zo snel mogelijk af.'. Elke reclame voor uitgesteld betalen, persoonlijk krediet of wat voor lening dan ook, vertelt het: GELD LENEN KOST GELD. Maar meestal staat het er in kleine letters of wordt het toonloos en snel uitgesproken aan het einde van een spotje.

Het is gedeeltelijk heel simpel: over een lening betaal je rente, en dat is geld dat je kwijt bent, of, en dat vind ik eigenlijk nog erger klinken: kwijtraakt in de toekomst. Je legt vast dat je iemand of een bedrijf geld gaat geven, terwijl je er niets voor terugkrijgt. Het geld dat je er ooit voor gekregen hebt is logischerwijs al op en dat moet je ook terug betalen.

Hier valt weinig te verdienen voor mij: ik heb geen schulden. Of wacht, toch wel: ik heb een hypotheek. En daar wordt het wat ingewikkeld: In Nederland kun je hypotheekrente aftrekken van de belasting en dat betekent dat je hypotheek wel geld kost, maar dat je dan minder belasting hoeft te betalen en als je dat tegen elkaar wegstreept, schijnt het niet erg te zijn om een hypotheekschuld te hebben. Dat is iets om in de gaten te houden, want de overheid sleutelt aan die aftrek, en er komt een moment dat ook mijn hypotheekschuld mij geld gaat kosten.

Snel geld nodig? Gebruik je buffer!

Het effect van 100 euro geleend geld: 106 euro negatief

Omdat ik denk dat blogs leuker zijn als er een plaatje bij staat, heb ik geprobeerd een plaatje te maken van wat er in je portemonnee achterblijft als je 100 euro leent: een afdruk van 100 euro én drie 2-euromunten. Voor een goed plaatje zou ik er meer tijd aan moeten besteden en wie heeft er tegenwoordig nou nog echt geld in zijn portemonnee? Maar, het is goed bedoeld en tenminste niet gejat.

Als je van oud naar nieuw leest, kun je hier klikken voor het volgende blog.