17 graden

Voorlopig houden we het goed uit bij 17 graden. Overdag zitten we in de geïmproviseerde werkkamer die tegen een uur of twaalf de 17 graden bereikt (dankzij de verwarming van 'de onderburen'). We verwarmen af en toe wat bij met elektrische bureauleggers en een infraroodlamp. 

Verwarming aan

's Avonds staat de thermostaat in de woonkamer een uurtje op 17 graden. De warmte blijft hangen tot we gaan slapen. De slaapkamer verwarmen we ook eventjes. Ik weet dat de meeste mensen het niet doen, maar ik slaap slecht in een koude kamer. Vorige winter stond de verwarming nog op 19 graden voor het in slaap vallen, voorlopig lukt het met 17 graden. De week dat we het zonder verwarming probeerden, sliep ik echt slecht; ik ben blij dat ik dat op kan lossen door de verwarming even aan te zetten.

Laagjes, laagjes, laagjes

Ik ben nog steeds de koukleum die ik altijd al was, Ik houd dit voorlopig vol door thermo-ondergoed, leggings of maillots onder mijn broeken te dragen en van boven ook veel laagjes, vaak een coltrui onder wat ik echt aan wil en het geheel afgetopt met een vest met capuchon (die ik regelmatig opzet). Dat zorgt wel voor vreemde taferelen als we de deur uitgaan. Vroeger trok ik dan vaak een vestje aan, want je weet nooit hoe koud of warm het ergens anders is.

Drie van de laagjes die ik momenteel draag

Strippen

Nu trek ik laagjes uit, want de kans dat het ergens anders warmer is, is best wel groot en met al die laagjes zit ik dan snel te zweten. De legging en coltrui moeten uit en zijn nooit de bovenste laag, dus sta ik hier vlak voor we gaan nog even snel te strippen. Een vest gaat altijd wel mee, want daarmee kun je makkelijk inspelen op net iets te warm of net iets te fris. 

Lange rok

Voor een kort uitstapje is het vest juist vaak het enige dat uitgaat. Eigenlijk zou het best handig zijn als je zoiets ook voor je benen hebt. Dus nu denk ik ineens: zou dat werken met een lange stretchrok? Ik draag bijna nooit rokken, maar ik kan me voorstellen dat je zo'n rok eenvoudig over je broek aantrekt, dat het net een beetje warmer is en dat je hem eenvoudig uittrekt voor je weggaat. 

Kledingstuk met vestfunctie

Voordeel van een vest is natuurlijk dat je het open, halfopen en dicht kunt dragen, afhankelijk van de temperatuur. Dat heeft een 'overrok' niet. Iemand andere ideeën voor een kledingstuk met vestfunctie voor je benen?

Licht reizen

Omdat wij volgend jaar heel graag een vliegreis willen maken en ik vind dat dat eigenlijk niet kan vanwege de enorme negatieve impact op de wereld, ben ik op zoek naar manieren om die impact te verkleinen. Je kunt erover twisten of compenseren verkleinen is, maar dat (compenseren) is wat we in ieder geval maar alvast hebben gedaan. 

Tips om de uitstoot van je vliegreis te beperken

Op internet vind je nog wel wat andere tips dan compenseren:

1. Ga niet! (Veruit de beste als het om voorkomen van negatieve impact op de wereld gaat.)
2. Neem een directe vlucht.
3. Vlieg economy.
4. Reis licht.
5. Ga met de trein (of een ander goed vervoermiddel) naar het vliegveld.

Andere tips gaan over een goede accommodatie kiezen en lokaal eten. Goede tips, maar die hebben niets met een vliegreis te maken.

Reis licht

Tip 1 hebben we in beraad. Tip 2, 3 en 5 doen we sowieso (als we tip 1 niet opvolgen). Blijft over tip 4: Reis licht. Daar moet ik een beetje om lachen. Wat weegt zo'n vliegtuig wel niet en hoe significant is het dan als ik een jurkje, een spijkerbroek, een paar schoenen en een boek (er worden hier wel degelijk opofferingen gemaakt) minder meeneem?

Weegschaal

Als je dat precies wil weten, leg je die spullen op een weegschaal én ga je op zoek naar hoe het gewicht wordt meegenomen in de uitstootberekening. Dat laatste tevergeefs. Ik kan het tenminste niet echt vinden. Het enige wat ik vind en een beetje begrijp, zijn twee vuistregels, dus daar moet ik het mee doen.

Wat weegt een vliegtuig

Het vliegtuig waarmee KLM naar Curacao vliegt (een Boeing777-200ER) weegt leeg trouwens 138.000 kilo (bron) en de spullen die ik niet mee zou nemen 1,7 kilo (volgens mijn weegschaal). Dat maakt me niet geruster over de significantie van minder gewicht meenemen. Maar ik ga toch even naar die vuistregels:

Vuistregel 1

Reductie van 1% in gewicht, levert 0,75% reductie van uitstoot. (bron)

Oké, er stond brandstof, daar heb ik uitstoot van gemaakt. Dat kan volgens mij, omdat het in procenten is. Verder gebruik ik de gegevens van de uitstootberekening die ik eerder heb laten maken. Ik neem aan dat ze voor die berekening van de uitstoot het maximale gewicht van het vliegtuig nemen: 297.550 kilo. De uitstoot komt neer op 1.988 kg CO2 per persoon (retour). Ik neem aan dat als je dat vermenigvuldigt met het totale aantal passagiers (320) je op de totale uitstoot uitkomt: 1.988 x 320 = 636.160 kg CO2.

Berekening

Dan de vuistregel: 1% reductie van het gewicht (297.550 kg), dat is 2.975 kg, levert 0,75% reductie van de uitstoot (636.160), dat is 4.771 kg CO2. Als je dat terugrekent naar een reductie van 1 kg gewicht, kom je op 1,6 kg CO2. Dus voor elke kilo die ik niet meeneem bespaar ik 1,6 kg CO2. Dat klinkt zo op het eerste gezicht niet slecht, maar het is op het totaal heel erg weinig. Als ik het in een percentage van mijn totale uitstoot wil uitdrukken, geeft mijn excel een dikke nul (0). In promillage dan maar: 0,8 promille per kilo.

Vuistregel 2: 

The cost of weight is 3.5% per flight hour

De vlucht naar Curaçao duurt 10 uur, 10 x 3,5 = 35%. Dus elke kilo die je minder meeneemt op een vlucht van 10 uur, scheelt 350 gram brandstof. Volgens ecotree moet je dat vermenigvuldigen met 3,1 om op de CO2-uitstoot te komen (en dat lijkt scheikundig ook wel te kloppen, maar ik heb de binas er niet zelf bij gepakt). Dus een kilo minder bagage meenemen, levert ook een kilo minder uitstoot op, en omdat je die kilo dan ook niet mee terug hoeft te nemen, scheelt dat 2 kg CO2 op de hele reis, oftewel 1,1 promille per kilo.

Geen zoden 

Kortom: 1,6 of 2,0 kilo CO2 minder per kilo bagage die ik thuis laat. Het zijn benaderingen gebaseerd op aannames en eerlijk gezegd heb ik niet genoeg feeling voor dit soort berekeningen om te kunnen zeggen of ze een beetje in de buurt komen. Ze bevestigen wel mijn gevoel bij tip 4: Reis licht: het zet geen zoden aan de dijk (en dat hebben we nou net wel nodig met de zeespiegelstijging). Maar ...

• omdat ik wel wat extra motivatie kan gebruiken om wat kilo's kwijt te raken;
• omdat een heel klein beetje nog altijd beter is dan niets;
• omdat ik voorlopig (behalve tip 1) niets beters weet,

ga ik afvallen voor minder CO2-uitstoot. Omdat het uitzoek- en nadenkwerk én het schrijven van dit blogje wat tijd kostte, terwijl het concept van afvallen voor CO2-reductie al in mijn hoofd zat, kan ik u trots melden, dat ik op basis van de minst gunstige vuistregel al 1,1 kilo CO2 minder uitstoot àls we dat eind gaan vliegen. Als het goed blijft gaan, houd ik u op de hoogte.

En natuurlijk neem ik ook zo min mogelijk mee, want veel meer dan een bikini en een e-reader heb je niet nodig toch?

Wakker liggen

Ik ben nu een weekje weer aan het schrijven en heb nog maar zijdelings geraakt waar ik het echt over wil hebben. Ja, ik vond het frustrerend dat ik zelf moest uitrekenen hoeveel we waarschijnlijk moeten bijbetalen en ja, ik moet wat verzinnen om straks de rekening van de aannemer te kunnen betalen. Maar daar kom ik allemaal wel uit. De rekenexercitie heb ik al gemaakt, en hee ik ben weer aan het bloggen dus de reclame-inkomsten stromen binnen. [Dat laatste is een grap. Ik heb nog wat andere dingen achter de hand. Daar komt ook nog een blogje over.]

Waar ik wel van wakker lig

Waar ik de laatste tijd echt van wakker lig is, is het energie- en uitstootvraagstuk in combinatie met de kloof tussen mensen met privileges en mensen zonder privileges en hoe ik daarmee omga. (Ik weet eigenlijk niet eens de juiste omschrijving voor die kloof.)

We gaan vliegen

Om maar meteen met een voor mij heel moeilijke te beginnen: wij gaan begin volgend jaar waarschijnlijk op vakantie naar Curaçao. Daar zit ik dan, op de bank met mijn capuchon op, omdat ik de verwarming niet aan wil zetten, te tikken dat we 7.850 kilometer gaan vliegen. O, wacht, we moeten ook nog terug. We gaan 15.700 kilometer vliegen. Dat is ongeveer de afstand die we per jaar met de auto afleggen. 

Olie uit de grond halen om vissen te kunnen kijken

Ik heb er op heel veel fronten moeite mee. Ik denk dat de belangrijkste is dat er nogal wat olie nodig is om ons daarheen te brengen. Bij de winning en het transport van olie wordt niet altijd goed omgegaan met mensen en omgeving, met vaak desastreuze gevolgen. Dus al voor we het destillaat van die olie (de kerosine) verbranden om  vissen te kunnen kijken (we willen heel graag duiken daar), gaat het al mis. 

Afhankelijk

Daarbij komt dat de meeste olie en gas omhoog worden gehaald in landen waar je niet afhankelijk van wil zijn. Rusland en Qatar* zijn de meest actuele voorbeelden. Het is toch bizar dat onze regering gaat naar een WK in een land, dat duizenden levens heeft opgeofferd voor de bouw van voetbalstadions; een land waarvan de ambassadeur aantrekkingskracht tussen mensen een ziekte noemt? Ik moet daar echt van huilen, en toch begrijp ik een beetje dat de regering het niet zomaar durft te boycotten, en ik vind het heel erg dat ik dat een beetje begrijp en tegelijk dus toch ga vliegen. 

Kerosine maken

Als de olie uit de grond is en, dankzij het opzij zetten van principes, uit een fout land, zonder ongelukken over zee is vervoerd, moet er kerosine van gemaakt worden, omdat Meneer en ik willen vliegen. Ik weet niet eens of het proces van het maken van kerosine zelf (dus zonder de oliewinning en het transport) slecht is, maar ik zie (op wikipedia dus ik weet niet in hoeverre het klopt, maar dat geldt ook voor de andere bronnen: dit is geen diepgravend onderzoek) iets met temperaturen tussen 150 en 290 graden. Dat bereiken ze vast niet door een vat olie op een mooie dag in de zon te zetten, dus ja, ik denk dat kerosine maken slecht is voor de wereld, zelfs al verbrand je het vervolgens niet.
Ik zie zo snel niets over afval bij dat proces, het zou mooi zijn als dat er niet is. Ik durf dat niet te geloven.

Broeikas

Tot slot wordt het spul verbrand in de motor van het vliegtuig waarin wij zitten. Er komen CO2, stikstofoxiden, roet en andere broeikasgassen uit de uitlaat. Doordat ze hoog in de lucht worden uitgestoten, hebben ze een extra broeikaseffect en dat betekent dat het extra bijdraagt aan de opwarming van de aarde. 

Bijna 4.000 kilo

Als ik in een voetafdruk-calculator een vlucht naar Hato, Curaçao met twee personen invul en aanvink dat behalve CO2 ook de andere broeikasgassen mee moeten worden genomen, kom ik uit op 3.976 kg CO2-uitstoot en dat dat overeenkomt met wat 133 bomen in een jaar kunnen absorberen (met de disclaimer dat compenseren niet het probleem oplost). 

Overigens geven ze ook aan dat 55 dagen lang de Eiffeltoren verlichten vergelijkbaar is. Ik ben daar niet zo van onder de indruk, waarschijnlijk onterecht. Ik heb in mijn hoofd dat licht (als het maar LED is, en dat zal toch wel?) niet meer zo erg is. Dat lijkt dus anders te zitten. Ze zetten de lichtjes niet voor niets wat eerder uit de laatste tijd. Het zijn er natuurlijk ook wel heel veel.

Een jaar lang energie voor een huishouden

Hoe verhoudt die bijna 4.000 kg CO2-uitstoot zich tot de energiebesparing door de verwarming zo min mogelijk aan te zetten? Op hier.nu vind ik dat een gemiddeld Nederlands huishouden met stroom en gas 4.100 kilo broeikasgassen uitstoot in een heel jaar. Ik kan hier niet heel goed aan rekenen, dus ik ga voor de grove benadering en concludeer dat we een heel jaar geen energie mogen gebruiken in huis als we dat weg willen strepen tegen een vluchtje naar Willemstad. En ook hier de disclaimer, dit keer van mij, dat dat het probleem niet op zou lossen. Het geeft wel een beeld van de verhoudingen.

Er is meer

Naast olie zijn er nog meer problemen verbonden aan vliegen, zoals de arbeidsomstandigheden op Schiphol en andere vliegvelden en de gevolgen voor mensen die rond een vliegveld wonen, om maar eens wat te noemen.

En toch gaan we

Hoe je het ook wendt of keert, het is gewoon heel slecht zo'n retourtje Curaçao. Eigenlijk is de conclusie simpel: als je de wereld netjes achter wil laten, kun je gewoon niet gaan. En toch gaan we (waarschijnlijk). Dat heeft te maken met een diep gekoesterde wens van Meneer (en ik wil ook graag). Onze levenshouding is meestal: als je iets wil, vogel dan uit hoe het wel kan of wat er wel kan. Dus dat proberen we nu ook. De wens is een mooie duikvakantie in een warm land, liefst Curaçao (want daar hebben we allebei bijzondere herinneringen aan) én de wereld een beetje mooier achterlaten.

Korte afstanden

Om dat te bereiken, hebben we in ieder geval besloten dat vliegen op korte afstanden niet meer kan. Niet eigenlijk, maar gewoon echt niet. Dat is voor veel mensen waarschijnlijk een no-brainer en doet feitelijk niets af aan de schade die je berokkent met een lange vlucht, maar voor ons is het een stap. Niet dat we frequent flyers waren, maar een kort vluchtje per jaar, bijvoorbeeld naar Italië vonden we wel kunnen. Niet meer. Dus die schade is geschrapt.

Dubbele bomen, vooraf

Verder hebben we besloten de vlucht dubbel te 'compenseren' met bomen. We hopen dat iedereen in het vliegtuig de vlucht compenseert, liefst dubbel en bij een goede organisatie, dan wordt de wereld - in ieder geval qua bomen - een beetje mooier door deze vlucht. We hebben die bomen al gekocht, de tickets nog niet (want helemaal goed voelt het voor mij nog niet; die bomen zijn sowieso goed besteed). Voor ons gevoel maken we, door de bomen van tevoren te kopen, al ruimte; dat lijkt ons beter dan achteraf de troep opruimen. Maar eerlijk gezegd, weet ik niet hoe lang je ze van te voren moet kopen om dat een beetje te laten werken.

Allemaal!

Hopen dat iedereen het doet is natuurlijk laf. 'Hopen doe je maar op de wc.' En daar komt onder andere dit blog om de hoek kijken, want door er met mensen over te praten, door erover te schrijven, willen we een steentje bijdragen aan het normaal maken van 'áls je dan vliegt, compenseer dan op zijn minst'. Daar zitten allerlei haken en ogen aan:

Vrijbrief

Ten eerste: compenseren moet geen vrijbrief zijn voor vliegen. Als iedereen erop los vliegt en compenseert gaat moeder aarde alsnog naar haar mallemoer. (Dat is een leuke woordvondst misschien, maar het is serieus.) Er is dus een gevaar dat dit delen zijn doel voorbij schiet. Daarom de oproep: niet méér vliegen ('níet meer' is nog beter), wel minder vliegen en meer compenseren!

Kijk mij nou

Ten tweede: het lijkt een beetje op 'kijk mij eens goed bezig zijn, want ik compenseer', maar het is bedoeld ter inspiratie van de niet-compenserende vlieger, echt ... maar ja.

Vol is vol

Ten derde: er schijnt niet genoeg ruimte te zijn op de wereld voor al die bomen. Daarvan denk ik: laten we ervoor zorgen dat we zo snel mogelijk het punt bereiken dat we, op de goede manier (dus met biodiversiteit en zonder verdringing en zo), de hele wereld hebben volgeplant met bomen. Tegen de tijd dat het bijna niet meer past, wordt de druk om betere oplossingen te vinden groot, en dat helpt vaak.

Stijgende kosten

Ten vierde: als er veel vraag is naar die bomen, worden ze duurder. Ook dat vind ik grotendeels positief. Dat compenseren is nu nog veel te goedkoop. De compensatie voor vier (want dubbel) retourtjes Curaçao kost ons € 157,43 bij Trees for All. Tegen de tijd dat het duurder wordt, wordt er beter nagedacht over goede alternatieven, die beter zijn voor de wereld. Daar is dan immers financiële ruimte voor. Bovendien komen we dan misschien bij de echte kosten van vliegen. 

Privilege

Haakje aan dat laatste haakje is dat vliegen dan alleen maar bereikbaar is voor relatief rijke mensen, daar heb je heel duidelijk die kloof van het begin. Dat vind ik nog wel een lastige. In discussies hierover kom ik vaak het argument tegen dat de wereld nou eenmaal zo in elkaar zit, er zijn heel veel dingen die alleen rijke mensen kunnen betalen. Dat is waar, en dat maakt het niet acceptabel. Dat moet echt beter.

We hebben nog even gekeken wat het kost om voor het hele vliegtuig te compenseren. Dat kost € 16.000. Dat vinden we te veel om zelf te betalen, onze bereidheid blijkt ergens tussen de 157 en 16.000 euro te liggen. 

Dankjewel

Als je helemaal tot hier hebt gelezen: dankjewel. Ik ben benieuwd wat je ideeën hierover zijn. Dus kom maar op met je tips en ongezouten mening (ik stel het wel op prijs als je niet scheldt).

Voetnoot over Qatar, gas is geen olie of toch wel een beetje

*Uit Qatar halen we vooral gas, geen olie. We vliegen niet op gas en gas is iets minder problematisch dan olie. Dat is ontegenzeggelijk waar, helaas doet het onderscheid er voor dit verhaal toch weinig toe, volgens mij. Het gaat om de totale hoeveelheid energie die wordt verbruikt. Als wij olie verbruiken omdat we vliegen, kan die olie niet meer worden gebruikt voor andere dingen waar energie voor nodig is en moeten we meer gas gebruiken. 

Kleine bespaartip: vaatwasser

Draai een zo kort mogelijk vaatwasprogramma. 

Veel mensen draaien een standaardprogramma, misschien kan het wel korter of op een lagere temperatuur. Experimenteer er eens mee.

Net genoeg

Als je dingen steeds dubbel moet doen omdat ze de eerste keer niet schoon worden is het niet voordeliger, dus zoek naar het programma waarmee het allemaal wel schoon wordt, maar dat niet te veel doet. Gewoon net genoeg.

Vieze pannen

Misschien kun je wel een keer de vieze pannen bewaren voor de volgende keer. Dan kun je tussendoor een kort of lauw programma draaien. Wel met een volle machine natuurlijk, dus dit werkt waarschijnlijk alleen voor grote huishoudens of als je vaak bbq't zonder pannen.

Vaatwasblokje

Kijk ook eens naar welk vaatwasblokje je gebruikt. Wij gebruiken de aller- allergoedkoopste variant en dat werkt prima. Vaak is een half blokje, of gewoon zuinig gedoseerd los poeder, ook voldoende.

Niet over de hypotheekadviseur?

De belangrijkste financiële onderwerpen die me op het moment bezighouden, zijn:

• een hypotheek voor een verhuurhuis; 
• de hypotheekadviseur;
• beleggen. 

Daar wil ik graag over bloggen, maar ik ben niet fit en kan me dus niet goed concentreren. Die onderwerpen vragen dat wel. Dus val ik terug op een oud idee:

Korte of kleine bespaartips

Ooit, in 2015, had ik het idee om regelmatig gewoon heel korte bespaartips op mijn blog te zetten. Ik heb er flink wat klaar gezet in concept, maar heb er maar een paar geplaatst. Laatst kwam ik de nog niet geplaatste concepten tegen. Ik plaatste er een over het licht omdat ik hem wel grappig vond. Het bleek, ook voor mezelf, best een nuttige tip. Gewoon weer even een besparing op het netvlies.

En nu plaats ik er dus weer een, die ik wel wat langer dan kort heb gemaakt. Ik vind het nog steeds een goede bespaartip: goed voor je portemonnee en goed voor het milieu.

Let the sun shine

Ik wil altijd meer. Of misschien niet altijd, maar gisteren wel. Het was een superdag geweest: geen wolkje aan de lucht. Dat constateerde Meneer Money Wenkbrauw halverwege de middag na een blik op de zonnepanelen-app. Ik beaamde het op basis van mijn zonovergoten uitzicht.

Moonshine

's Avonds liep ik naar boven (waar wij koken en eten) en zag een wel erg felle lamp van hoog door het glas in lood naar binnen schijnen. Wie heeft die daar opgehangen en hoe? O wacht, het is de maan. En ineens hoopte ik dat we ook die energie konden opvangen en omzetten in elektriciteit. Niks mis met tweede- of derdehands.

Enthousiasme

Ik liep snel door om mijn 'plan' met Meneer Money Wenkbrauw te bespreken. Waarom ik haast had, weet niemand; het is niet zo dat we 's avonds gordijnen over die panelen doen, die we nu als de wiedeweerga open moesten schuiven. Laten we het enthousiasme noemen.

Rekenen

Meneer trok even zijn Wenkbrauwen op, maar neemt mij altijd serieus. Hij pakte google erbij en ging aan het rekenen. Helaas, de maan levert maximaal 0,1 lux. Dat is een miljoen keer zo weinig als de zon en komt neer op 0,03 Watt. Daar kunnen we geen bruikbare elektriciteit van maken; de installatie verbruikt meer.

Romantiek

We moeten het voorlopig nog even doen met alle andere energie die de maan geeft (ik houd het bij romantiek). Voorlopig, zeg ik, want ik geloof in technische vooruitgang. Er komt vast een dag dat we panelen kunnen maken die ook maanlicht in elektriciteit omzetten.

Zonnepanelen

En zo heb ik jullie terloops gemeld dat onze zonnepanelen liggen, al 9 dagen. Tja, ik heb de uitdrukking 'van de daken schreeuwen' al in mijn vorige blogje gebruikt, maar een heuglijk feit is het wel. We zijn er erg blij mee, checken vrij vaak de app. (Dat zal nog wel minder worden.)
Het is een goede week geweest: omdat het februari is, verwacht je heel weinig maar er was veel zon afgelopen dagen en dan gaat het gewoon hard. Het voelt goed om een klein steentje bij te dragen aan schonere energie.

Proces

Nog even over het proces: Na een razendsnel akkoord van de monumentencommissie duurde het vijf weken voor we de vraag kregen om aanvullende informatie. Die gevraagde informatie hebben we binnen anderhalve week aangeleverd en toen begon het wachten.

Passief

We houden van passief inkomen, maar niet van passief wachten op dat inkomen. Dus maar eens een belletje eraan gewaagd.
"Ja, die aanvraag heb ik gezien, ziet er goed uit. Maar het is druk en het systeem ligt plat."
Een week later was het antwoord hetzelfde. Dat kan natuurlijk, drukte los je niet makkelijk op in een week en zeker niet als je systeem platligt, maar dan moet er dus meer prioriteit naar het systeem of er moet een workaround komen. Anyway, we hebben vriendelijk uitgelegd hoe vervelend we het vonden.

Uit z'n dak

Vlak voor Kerst kwam de vergunning binnen. Ik denk echt dat de behandelend ambtenaar daar heel hard z'n best voor heeft gedaan. Dat is fijn.
Onze panelenman had natuurlijk ook gewoon vakantie, maar zo'n vergunning moet toch nog eerst zes weken ter inzage liggen, én er zou nog een veiligheidsplan moeten komen. Toen ging onze panelenman even uit zijn dak (woordgrap). Zo'n veiligheidsplan is voor heel andere situaties. Nadat hij was uitgeraasd heeft hij heel rustig de gemeente gebeld, alles uitgelegd en ze uitgenodigd voor een bezoekje. Daar gingen ze mee akkoord. Fijn!

Lovende inspectie

We liepen vervolgens nog een weekje vertraging op door ziekte, maar nu liggen ze. De inspectie was lovend over de constructie en de veiligheidsmaatregelen (want die waren er natuurlijk wel; we wilden alleen niet weer een plan indienen dat aan allerlei vormvereisten moet voldoen).

Conclusie

Conclusie over het vergunningenproces: bellen, praten, uitleggen en soms een beetje terugduwen helpt, maar toch is het fijn dat een vergunning meestal niet nodig is voor zonnepanelen want er gaan zo een paar maanden overheen.

Nieuwe auto

Het blijft een beetje knagen: dat we rondrijden in een benzineauto. De gassen die uit dat ding komen zijn dodelijk. Letterlijk. Dat is toch raar?! Zeker omdat er een prima alternatief voorhanden is. Er reed laatst weer zo'n stinkende diesel langs en toen dacht ik: "Dit kan echt niet meer. Ik wil het niet meer." Nou is ons benzinemonster minder vies dan die diesel, maar nog steeds wel heel vies.

Lievelingschinees

Ooit waren we een van de eersten in Nederland met een elektrische auto. Toen waren er nog vrijwel nergens openbare laadpalen. Je moest dingen regelen met verlengsnoeren en zo. Ik kan me nog een telefoongesprek herinneren met de lievelingschinees van oma. We gingen daar eten voor haar verjaardag. Oma (en dus de chinees ook) woonde zo ver weg dat we op een volle accu nèt niet op-en-neer zouden kunnen. We belden om te vragen of we een verlangsnoer in mochten pluggen om zo onze auto op te laden. Het Nederlands van de medewerker aan de telefoon was toegespitst op het aannemen van bestellingen. Hij kende een boel extra's maar 'auto opladen' zat daar niet bij. We zijn toch maar gaan rijden. Uiteindelijk is het ter plekke goed gekomen.

Laadpalen

Het kwam altijd goed. Tegenwoordig zijn er zoveel laadpalen dat we ons echt geen zorgen maken: alle ritten binnen Nederland kunnen we gewoon maken. Voor die ene keer dat we naar het buitenland willen, kunnen we makkelijk een oplossing verzinnen (ruilen met ouders bijvoorbeeld). Dus dat houdt ons niet tegen.

Private lease

Het punt is dat we nu heel goedkoop rijden. Als we alles meerekenen, kost rondcrossen in ons zwarte benzinemonstertje ons € 225,- per maand. We hebben, naar aanleiding van een reclame (ze werken toch), even gekeken wat private lease van een elektrische auto ons zou kosten. Als we de goedkoopste variant nemen, zijn we € 333,- per maand kwijt.  Honderd-en-acht euro meer. Maar dan rijden we wel stukken schoner én in een gele auto. Dat laatste doet er natuurlijk niet toe en is niet eens mijn lievelingskleur. Maar wel leuker dan zwart.

Tweedehandsje

Eerder keken we al naar de kosten van een tweedehands elektrische auto. Dat zou € 275,- per maand kosten. Nog altijd € 50,- per maand meer om elektrisch te rijden.
Meneer dreunt nu ook op wat een Tesla Model S en de Roadster zouden kosten, maar dan moeten we de verdubbelaar inzetten, dus dat ga ik niet eens intikken.

Financieel onafhankelijk

De vraag is of we elke maand € 50,- willen neerleggen voor een schonere auto. Het past helemaal niet in het idee van zuinig leven om financieel onafhankelijk te worden. We kunnen dat geld niet investeren en we hebben elke maand vijftig euro meer passief inkomen nodig. Rode vlaggen dus.
Tegelijkertijd voelt het bijna misdadig om iets wat zo slecht en vies is te blijven doen, alleen maar vanwege het geld.

Zonnepanelen

No-brainer

Huize Money Wenkbrauw heeft een groot dakoppervlak. De helft daarvan ligt optimaal op de zon. We houden bovendien van duurzaam (voor milieu en portemonnee) op een makkelijke manier. Zonnepanelen lijken dan een no-brainer.

Monument

Wat ons tot nu toe tegenhield is dat Huize Money Wenkbrauw een monument is. Dat betekent dat we niet zonder meer zonnepanelen kunnen laten leggen. We moeten eerst een vergunning aanvragen. Net iets minder makkelijk.

Verkennen

Maar ja, we willen differentiëren in onze investeringen én we vinden het eigenlijk echt niet meer kunnen dat we met dat enorme dak niet bijdragen. Daarom besloten we de boel te verkennen. We vroegen offertes aan, informeerden bij de gemeente en vervolgens was de aanvraag de deur uit voor we het wisten. Dat kwam zo:

No-time

We belden de gemeente voor informatie. Toen bleek dat we de benodigde tekeningen al min of meer hadden.
Dus zei de ambtenaar: "Zet maar in het omgevingsloket. Als je het nu doet, kan het nog mee in het overleg van volgende week." Binnen no-time was het gefixt.
We moesten het alleen nog aan de buren melden. Toch slordig als die in de krant moeten lezen dat we willen verbouwen.

Hoop

Hoewel de vergunning nog niet toegekend is, hebben we goede hoop dat dat wel gaat gebeuren. De commissie voor welstand en monumenten heeft positief geadviseerd, en de buren hebben al laten weten dat ze het prima vinden.
Dus daar komt de volgende uitgave investering aan.

PS Ja, dat is Mevrouw Money Wenkbrauw op die foto. Wel een paar jaar geleden.

Nog een keer over thee

Ik was al bezig aan een blogje over het verhuurhuis, maar deze moet er even tussendoor. (Ook omdat ik het best wel lastig vind het blogje over het verhuurhuis te structureren, terwijl deze behoorlijk simpel is. En wel leuk, toch?)

Ik kwam op Bored Panda een breisel van de touwtjes van theezakjes tegen! Haha, je kunt altijd nog verder gaan. Mijn vader haalt overigens ook altijd de touwtjes van theezakjes. Niet om te breien, maar omdat de kippen erin stikken. Het theezakje gaat bij het groenafval dat naar de kippen gaat, en het touwtje bij het gewone afval.

Ik googelde even door en kwam nog wat tips tegen voor wat je met gebruikte theezakjes kunt doen. Dus als je nog niet over bent op de losse thee, dit kun je doen met gebruikte zakjes:

1. Je kunt er muizen en wallen mee wegjagen. Dat laatste is wel een bekend beeld voor mij: vrouwen met theezakjes op hun ogen. Dat van die muizen wist ik niet.
2. Het schijnt ook te werken tegen snijwondjes, blauwe plekken, een verbrande huid, zweetvoeten, een stinkende adem en jeuk. Een soort medicijnkastje is het eigenlijk.
3. Je kunt er mee bakken. Vlees schijnt malser te worden als je een gebruikt theezakje in de pan hangt waarin je het vlees bakt, beetje water erbij en gaan.

Dat van dat bakken vind ik wel heel verrassend. 

Ik begin bijna spijt te krijgen van mijn overstap. Maar ik geniet op het moment erg van m'n losse thee dus ik ben nog niet terug aan de zakjes. Ik heb deze dingen dan ook allemaal niet uitgeprobeerd. Ik heb het bij elkaar gegoogeld. Dank aan Weekend.knack.be, de huishoudbeurs en Margriet. O, en Bored Panda natuurlijk. Die hele post (over hergebruik) is wel inspirerend, inspirerend en grappig.

Van groot naar klein: thee

Van de grote bedragen van huizen verhuren naar de kleine bedragen: thee.

Na mijn 'werkweek' zag ik in de prullenbak een hoop theezakjes en van die papiertjes waar de zakjes in gezeten hadden. Ik drink een pot thee in anderhalf uur. Meneer drinkt ook nog wel eens mee (veel minder maar toch). Dus er lagen ruim 20 zakjes en papiertjes van drie dagen.

Veel afval en veel losse thee

Dat is relatief veel afval. Er zijn grotere zaken, maar al die zooi voor thee?
Eerst nam ik me voor om die papiertjes netjes bij het oud papier te doen. Toen bedacht ik dat ik die zakjes helemaal niet wil, stomme verpakkers. En toen bedacht ik dat ik veel losse thee had. De voorraad was in december (kerstpakketten) aangevuld met de meest exotische theetjes, gelukkig ook lekkere.

Besparing

Ik zocht zo'n unit om losse thee in te doen, vond er een met schimmel, maar ook twee goede. Oké, eentje moest ik bijbuigen, ontdekte ik met een mond vol blaadjes. Maar dat bijbuigen kon gewoon en de schimmel ging er in de vaatwasser uit. Nu drink ik al drie dagen heerlijke thee.
Scheelt twee doosjes thee per week. Een dikke vette besparing van €1,36. En een bergje afval minder.

Fruit-vlagen

Ik ben een onhandige fruit-eter. Bij vlagen eet ik met plezier veel fruit, maar tussen die vlagen door niet. En dan heb ik er ook echt geen zin. Het lastige is dat die vlagen niet zo goed te voorspellen zijn en ook nog eens fruit-specifiek zijn. Dus ik kan best zin in peren hebben. Als er dan appels op de schaal liggen, sla ik liever over.

Een net

Soms koop ik weer een net mandarijnen, eet er fanatiek vier op en dan heb ik geen zin meer. Vervolgens worstel ik me met lange tanden door de rest van het net heen. Overdrijven is een kunst, maar eerlijk gezegd duurt het soms wel zo lang, dat ze niet meer goed kúnnen zijn. Zonde.

Zo ging het ook met de sinaasappels die ik voor Kerst kocht. Ik had er één nodig voor het hoofdgerecht van het kerstdiner, maar kocht een heel net. Want: lekker, sinaasappels! Het ging behoorlijk goed, maar de laatste twee wilden niet op.

Bruine vlekken

Ze lagen maar te liggen op de fruitschaal. Eentje kreeg zelfs al bruine vlekken. Ik zat in een bessenvlaag. Geen zin in sinaasappels, en al helemaal niet in sinaasappels die waarschijnlijk al een beetje uitgedroogd waren. Maar gisterochtend waren de bessen op. En ik had wel zin in kwark met fruit.

Ik besloot een sinaasappel open te snijden. Eigenlijk meer met het idee dat ik dan zou zien dat hij echt niet meer goed was en dat ik hem weg moest gooien, dat ik mijn toevlucht moest nemen tot jam of honing of zo. Dat had ik bijna rechtstreeks gedaan. Maar de sinaasappel had andere plannen. De schil was wat hard en droog, maar de binnenkant was nog sappig en lekker. Heerlijk in de kwark, gisteren en vanochtend!

Gelukje

Dat was een klein gelukje. Ik probeer zo min mogelijk eten weg te gooien. Dat gaat best goed, maar ik ben er geen kampioen in. Ik ruik of proef eigenlijk wel bijna altijd voor ik dan toch iets weggooi. Dit sinaasappelincident herinnert me er weer aan dat je dat écht altijd moet doen. Laatst sprak ik iemand die zelfs niet aan een pak melk ruikt als het op of over de datum is, gewoon meteen weg! Dat is echt zonde. Die datum is een ten-minste-houdbaar-tot-datum. Ik beslis liever zelf of mijn eten nog goed is, dan dat ik het zo'n datum laat doen.

Diepvriesfruit

Aan mijn fruitvlagen moet ik nog werken. Met diepvriesfruit (die bessen bijvoorbeeld) is het niet zo'n probleem, maar ik eet ook graag vers fruit. Voorlopig zeg ik maar tegen mezelf dat ik me niet zo moet aanstellen en gewoon moet eten wat er nog ligt. En gewoon meer ervan eten als ik er wel zin in heb, niet zuinig doen met zo'n net.

Vloerverwarming

De blogpost en de reactie waren 'al' drie dagen oud, maar ik kon het niet laten om erop te reageren. Het gaat me een beetje aan mijn hart. Daarom hier nog een keer met wat context:

Continu 21 graden

De blogpost van Zuinigaan ging over iemand die continu zijn verwarming op 21 graden zou laten staan. (In Huize Money Wenkbrauw zou dat handenvol geld kosten, en ik zou het niet prettig vinden, maar dat terzijde.) De strekking van de reactie waar ik op reageerde luidde: Wij zetten onze vloerverwarming ook nooit lager want dat kost meer energie. Beste mensen, dat laatste is niet waar.

Het bespaart energie als je je vloerverwarming af en toe lager zet.

Het is een veelvoorkomend en begrijpelijk misverstand dat je vloerverwarming altijd op dezelfde temperatuur moet houden en dat opwarmen of schommelingen in temperatuur meer energie zouden kosten.

Een temperatuurverschil betekent warmteverlies

Hoe goed je huis ook geïsoleerd is, als het buiten kouder is dan binnen, verlies je warmte. Als het temperatuurverschil groter is, verlies je meer warmte. Dus het is voordeliger om de temperatuur in je huis 's nachts te laten zakken.

Waar komt het misverstand dan vandaan? Vermoedelijk twee (samenhangende) dingen:

1. Vloerverwarming is traag

Vloerverwarming warmt langzaam op. Als je 's ochtends als je opstaat (of 's avonds als je thuiskomt) een comfortabel huis wil hebben, moet de vloerverwarming ruim voordat je opstaat (/thuiskomt) beginnen met verwarmen. Omdat de vloerverwarming ook langzaam afkoelt, lijkt het dan alsof je hem net zo goed aan kan laten staan, maar dat is dus niet zo. Want je verliest meer warmte bij een hogere binnentemperatuur.

2. Vloerverwarming werkt goed en voordelig bij lage watertemperatuur

Een voordeel van vloerverwarming is dat de watertemperatuur in je ketel niet zo hoog hoeft te zijn. Je ketel werkt beter (voordeliger) bij een lage temperatuur. Maarrr: als je snel op wil warmen, dan moet de watertemperatuur toch hoger en dan gaat een belangrijk voordeel van vloerverwarming verloren (en is het nog steeds niet comfortabel want hoe warm het water ook is, echt snel warm wordt het niet met vloerverwarming).

Handig: een beetje een slimme thermostaat

Er zijn handige thermostaten die je kunt vertellen hoe laat het welke temperatuur moet zijn. Die werken ook met vloerverwarming. Als je de temperatuur van je ketel lekker laag laat, zorgt die thermostaat dat de verwarming op tijd begint. Comfortabel en zuinig met energie.

Terugsturen voor de Black-Fridaykorting

Ik ben net een mens, een consumens. Dat verbaast me niets hoor, maar in het kader van deze site voelt dat laatste als een bekentenis. Twee dagen geleden kreeg ik een mailtje, een mailtje van mijn favoriete kledingmerk. En ja hoor: ze hadden eindelijk het ensemble waar ik al een tijdje op hoopte. 

Mijn voornemen om die avond niet meer van de bank te komen had niets met consuminderen te maken, meer met een grieplijf. Voor de vorm deed ik alsof ik drie keer nadacht. Ik pelde echter tegelijkertijd al de om me heen gedrapeerde dekens af, hobbelde twee trappen naar beneden, en daarna weer naar boven (boink-boink-boink ging het in mijn hoofd) voor mijn betaaldingetje van de bank. Ik bestelde. 

(Waarom het per se die avond moest, terwijl ik ook wel kon inschatten dat ik de volgende dag nog niet helemaal beter zou zijn en dus helemaal niet zo veel zin zou hebben om in een fancy pakje te gaan paraderen, weet ik niet. Hebzucht, vrees ik.)

Fastforward to vandaag. Ik zit nog steeds op mijn pakje te wachten, want postnl heeft gisteren gefaald. (Was meteen wel het punt van nagriepend lijf in fancy pakje opgelost.) Komt er weer een mail binnen van mijn favoriete kledingmerk. 

JAAA HOERAAA schetteren ze, BLACK FRIDAY KORTING. 

Na wat getier, raap ik mezelf bij elkaar en schrijf een vriendelijk en grappig (vind ik) mailtje, of ik als trouwe en snelle klant alsnog die korting kan krijgen.

" Nee," luidt het onverbiddelijke antwoord (wel lekker snel). En vervolgens doen ze me doodleuk de suggestie om mijn bestelling terug te sturen en vandaag opnieuw, maar dan met korting, te bestellen. Tja, dat had ik ook al bedacht, maar het leek me een stuk efficiënter als ze gewoon het kortingsbedrag terug zouden storten.

In plaats daarvan ga ik nu een formulier invullen, het pakje opnieuw inpakken, er een pakketzegel op doen (die moet ik zelf betalen, maar het kortingsbedrag is hoger) en het versturen. Vervolgens gaat een bezorgmeneer of -mevrouw dit pakketje bezorgen bij de winkel, daar gaat iemand het uitpakken, controleren, het formulier verwerken en mijn geld terugsturen.

Parallel bestel ik met korting hetzelfde pakje, dat ook weer ingepakt moet worden en met een correcte adressticker bestickerd moet worden om vervolgens met een busje hierheen gebracht te worden.

Tja, het is allemaal onnodig milieubelastend, maar ik ben niet heiliger dan de paus, ook al poept hij in de bossen en ik niet.

Isoleren

Ik zit tussen de isolatieplaten. We zijn namelijk onze werkkamer meer werkkamer aan het maken. En overal waar we klussen, isoleren we. We hebben in dit geval wel even getwijfeld. Het gaat namelijk om een muur die grotendeels aan de buren grenst. Dus het is niet de plek waar isolatie het hardste nodig is of het meeste op gaat brengen.

We gaan het toch maar doen omdat dit het enige moment is dat we het kunnen doen. Als de grote schuifdeurenkast eenmaal tegen de muur staat, kunnen we er niet meer bij. We vinden dat we het een beetje verplicht zijn. Hoe weinig het ook gaat schelen, het gaat wel wat schelen in de hoeveelheid energie die we hier verstoken. Dat is beter voor het milieu en beter voor onze portemonnee op de lange termijn.

Wat overigens ook geholpen heeft bij de beslissing om het wel te doen, is dat we nieuwsgierig zijn. We wonen in een oud huis. Als we gipsplaten van de muren halen, krijgen we altijd een stukje geschiedenis te zien. Zo hebben we nu een oude deur naar het huis van de buren gevonden. Dat is niet de eerste, en we wisten van tekeningen dat hij er moest zitten, maar ik vind dat toch leuk om in het echt te zien. We laten die geschiedenis ook terugkomen als het even kan. De gipsplaten waren gewoon rechtdoor geplaatst. Wij volgen met de isolatieplaten de contouren van het oude kozijn. Daardoor krijgen we vooral iets meer ruimte, want echt goed zie je dat straks niet als er een kast voor staat. Die kast krijgt overigens geen achterkant, zodat we ook echt van de extra ruimte kunnen 'genieten' en extra diepe spullen op die plek kunnen zetten.

We hebben gekozen voor pir isolatieplaten. Dat spul heeft een prima isolatiewaarde. Het kost ook wel wat, ondanks dat we gezocht hebben naar de goedkoopste leverancier en genoegen hebben genomen met B-keus. We vinden het niet zo erg dat bij sommige platen een hoek een beetje beschadigd is. We moeten toch een paar platen snijden om het allemaal op maat te krijgen. Snijden we mooi die gedeukte hoekjes eraf. Het eerste pak platen zit al tegen de muur. Nog twee te gaan.

Besparen en uitgeven vandaag

Vanmiddag ga ik naar een optreden van de Big Band van Meneer Money Wenkbrauw kijken. Heerlijke muziek, leuke mensen en lekker weer.

We gaan op de fiets. Dat kost altijd wat overredingskracht, want Meneer houdt niet zo van fietsen, of eigenlijk niet van langer dan vijf minuten op een zadel zitten. De vrij lange autoreistijd (met dank aan de alleen voor fietsers geopende Maastunnel) en zeer beperkte parkeergelegenheid ter plaatse hebben me geholpen. Kost niets.

Kijken, luisteren en dansen kost ook niets. Een drankje ter plekke halen kost wel geld. Toch ga ik daar wel een paar drankjes kopen en niet alles zelf meebrengen. Zo'n festival kost nou eenmaal geld om te organiseren en dan vind ik het fair om daar wat te consumeren. Bovendien is het ook makkelijk en lekker koel. Wat ik wel ga doen is een flesje kraanwater meebrengen. Flessenwater is namelijk duur en slecht voor het milieu. Nu ik erover begin: als ik nu een flesje in de diepvries leg, is het nog lekker koel als ik daar ben. Dat ga ik even doen!

Tot zover Meatless Monday

Minstens 100 kleine vliegbeestjes zijn volgens mij mijn neus en keel ingevlogen tijdens het fietstochtje van Schiedam naar Rotterdam Alexander.

Op maandag eten wij geen vlees om zo - als liefhebbers van vlees - toch ons steentje bij te dragen.

Maar als vliegjes en mugjes meetellen mislukt Meatless Monday jammerlijk met zo'n fietstochtje. Nou ja, ik geloof dat insecten eten door sommigen ook als een goed alternatief wordt gezien, heb ik ook mijn eiwitten weer binnen. En de vliegjes hebben in ieder geval niet in een te klein hokje moeten leven. Toch denk ik niet dat ik voortaan met m'n mond wijd open ga fietsen om zo veel mogelijk vliegejs binnen te krijgen. Vind ik toch geen lekker idee.

Eten weggooien

Het loopt goed met de airbnb van de buren. Gisteren checkte er een groep jonge Oekraïners uit, vrijdag komt een Brits stel met hun ouders uit India. Die heb ik trouwens maar even gewaarschuwd voor Koningsdag. 

Dat het een leuke, beetje gekke,

en vooral heel drukke dag is. 

Ze huren een auto op Schiphol en gaan direct door naar de Keukenhof. Iemand ervaring met Koningsdag in de Keukenhof?

Boekentip

Maar ik wilde het eigenlijk over de groep Oekraïners hebben die net weg is. Leuke beleefde jongeren. Hun Engels was heel basic dus communiceren ging niet zo vlot als meestal. Toch wel even - met veel wijzen en wat handen en voeten - over onze liefde voor boeken en literatuur kunnen praten met een van de meisjes. Ze gaat me nog mailen met een boekentip. Ze liet me de titel zien op haar telefoon, maar mijn kennis van het cyrillisch schrift laat te wensen over. Ze zoekt de vertaling op. Ik ben heel benieuwd. Dit vind ik echt zo leuk aan airbnb. Wil je ook zulke boekentips en wat extra verdienen, en dus airbnb-verhuurder worden? Dan zou ik het leuk vinden als je dat via deze link doet.

Vol is vol

Toen ze weg waren, dook ik meteen het huis in. Met dit weer moet je het afval snel wegbrengen, anders gaat het stinken. Helaas hadden ze veel afval geproduceerd en stonden er twee stampvolle afvalzakken. Shit, vergeten te zeggen dat ze ze niet zo vol moesten doen. Al betwijfel ik of het in dit geval geholpen had. Niet uit onwil, maar ik denk dat ze vriendelijk geknikt zouden hebben en ondertussen geen flauw idee zouden hebben van wat ik had gezegd.

Zonde

Handschoenen aan, extra zak erbij en overladen maar. Gelukkig was ik er vroeg bij en was de inhoud nog niet echt aan het bederven. Ik schrok wel van de hoeveelheid eten die weggegooid was. Ze waren er drie nachten met zijn zessen. Ik kwam alles bij elkaar wel twee hele broden tegen, twee halfvolle sappakken, drie halfvolle puddingpakken, koeken, wat pizzapunten, … Nou kan het soms wat lastig zijn op vakantie met een groep om goed eten in te kopen. En waar je het thuis nog in de diepvries kan doen, kan dat op vakantie niet. Maar toch! 

Zoveel weggegooid eten had ik nog nooit gezien.

Misschien komt dat ook doordat ik lang niet altijd in de vuilniszakken hoef te graaien (gelukkig!). Hoe dan ook: zonde. Wel grappig: ik kwam Efteling-plattegronden tegen. Ze zijn dus blijkbaar ook in de Efteling geweest, net als wij afgelopen week.

En passent ook nog even wat papier, twee glazen flessen, en wat plastic, waaronder drie statiegeldflessen, eruit gevist. Beter voor het milieu en levert ook nog 30 cent op ;)

“You must be very rich!”

Ik lees dus een boek met daarin veel quotes waarvan ik denk: ‘Jaaa, dat is waar, en daar zou ik een een blogje over kunnen schrijven.’ Dat is nog best wel lastig hoor, want dan heb ik me net lekker op de bank genesteld, kopje thee bij de hand, zit ik helemaal in het verhaal, ik voel bij wijze van spreken de Amerikaanse zon net zo onbarmhartig op mijn gezicht branden als op het gezicht van Erik de hoofdpersoon, komt er een quote langs. Hoe zorg ik nou dat ik die terug kan vinden? Om op elke pagina met een quote (het zijn er best veel) een ezelsoor te maken, vind ik ook weer zo wat. Volgende keer maar even van die plakmemootjes of zo naast me op de bank leggen. Tot nu toe heb ik het opgelost door m’n telefoon uit m’n broekzak te wurmen en daar een fotootje van de pagina mee te maken. (U begrijpt, mijn leven is zwaar.) 

Rijk

Goed, op pagina twee begint het al. Erik, student, heeft net in een bar in Scheveningen in een opwelling tegen een Amerikaans meisje gezegd dat hij weggaat van hier, naar de andere kant van de wereld. Waarop zij dus zegt: “You must be very rich,” en hij antwoordt dat dat helemaal niet zo is en dat hij zonder geld gaat.

Je kunt dingen doen die heel duur lijken, zonder al te veel geld. Dat betekent dat je het anders aan moet pakken dan de meeste mensen, soms heel simpel anders, soms heel anders anders.

Jaguar

Zo reden wij  een paar jaar in een Jaguar, de mooiste Jaguar die ooit gemaakt is. Dat laatste is een quote van Meneer, want ik heb niet echt een beeld van alle Jags die ooit gemaakt zijn in mijn hoofd en kan dus ook niet vergelijken. Hoeft ook niet, ik vond deze gewoon mooi. Het bleek erg leuk om in het ding te rijden, mensen gaan spontaan naar je zwaaien en bij het benzinestation was hij altijd goed voor een praatje. Daar word je toch vrolijk van?!

Hij was heel goedkoop in aanschaf. Dus terwijl iedereen zich afvroeg waar wij zo’n enorme en mooie auto van betaalden, reden wij rond in een auto die minder dan duizend euro had gekost. Eerlijk gezegd liep hij niet heel zuinig. Dus verdiepte Meneer (mijn chauffeur) zich in hoe zuiniger ermee te rijden en dat lukte. Dat was nog steeds relatief dus op dit punt misschien niet het allerbeste voorbeeld, hoewel het ons wel prikkelde om heel bewust te kiezen waarvoor we de auto gebruikten. Meneer verdiepte zich ook in de motor en zo, en kon dus zelf kleine reparaties uitvoeren, dat scheelde ook. Uiteindelijk waren het relatief goedkope autojaren voor ons. En heel belangrijk: we hebben er heel veel plezier aan beleefd. Meer plezier dan ik ooit had gedacht te beleven door een auto. Toen hij wat vaker gebreken ging vertonen die Meneer niet zelf op kon lossen, hebben we hem verkocht. Ook wel omdat de milieuvervuiling per gereden kilometer toch best wel hoog was en dat zat ons niet lekker.

Thuisbioscoop

Ander voorbeeldje is onze thuisbioscoop. Dat klinkt heel duur vind ik, en dat was het niet. We hebben voor niet al te veel geld een goede beamer gekocht. Dat is een kwestie van je verdiepen in die apparaten, weten wat jij ervan wil (de onze heeft een prima lichtopbrengst, maar we kunnen geen film kijken als we de kamer niet verduisterd hebben. Dat willen we ook helemaal niet, het is veel gezelliger om de gordijnen dicht te hebben tijdens de film. Dus we hoeven niet extra te investeren in mega-lichtopbrengst.) Als je de tijd neemt en goed zoekt, wat geduld hebt (om te wachten op een aanbieding) hoeft een beamer niet duur te zijn.

Je kunt een duur projectiescherm kopen, maar een pot goede witte muurverf doet ook wonderen. (Oké dat gaat niet vanzelf, en de methode van Mister Bean met een staaf dynamiet in die pot verf werkt ook niet, dus je moet even aan de slag met een roller en zo.)

Onze geluidsinstallatie komt van een tweedehands winkel. Daar moet je natuurlijk een beetje geluk mee hebben. Maar het is ook je erin verdiepen, wat geduld, regelmatig even checken en dan kun je dat geluk een flink handje helpen.

Niet niks, wel weinig

Natuurlijk zijn dit voorbeelden die wel wát geld kosten, maar Erik (uit het boek) gaat ook niet helemaal zonder geld. Hij neemt tien dollar mee, ik weet niet hoeveel dat nu waard zou zijn, maar in een artikel uit 2000 staat dat het toen, in 2000 dus, ongeveer 120 à 130 dollar was. Dat is behoorlijk weinig geld voor een reis naar San Francisco, waar ze uiteindelijk afspreken.

Ik ben wel benieuwd of jullie nog bijzondere voorbeelden hebben van dingen die duur lijken, maar waar je, als je het iets anders aanpakt, helemaal niet zo veel geld aan kwijt bent. (En nee, 'duur lijken' is normaal niet het streven, maar ik volg even de quote.) 

Grote vangst

De mannen gaan duidelijk voor de grote vangst. Want tot nu toe hebben ze bijna alles wat ze hebben gevangen ook weer teruggegooid in de gracht voor ons huis. Ik merk aan mezelf dat ik best wel nieuwsgierig ben wat ze vangen, én naar wat ze dan eigenlijk hopen te vangen.

Als je er op een bepaalde manier naar kijkt, zou magneetvissen best wel een mustacian-ding kunnen zijn om te doen. Ik zie er de lol wel van in: het is spannend wat je naar boven haalt, misschien vind je wel een mooie oude scheepsbel of oude munten, maar ook minder spectaculaire vondsten zouden mijn fantasie prikkelen. ‘Waar komt deze bout vandaan? Losgetrild uit een onderdeel van een schip? Gaat dat schip nu dat onderdeel verliezen?’

Leuk en spannend dus en je kunt er ook nog wat geld mee verdienen. IJzer levert volgens een snelle google-actie elf tot veertien cent per kilo op. Van veertien cent kun je geen brood kopen, maar gelukkig is ijzer vrij zwaar dus je hebt zo een paar kilo bij elkaar. Niet dat het heel hard opschiet, voor een tientje zul je al gauw vier of vijf fietsen (of het equivalent daarvan) naar boven moeten halen en inleveren. Bij mij zou dan ook nog het gevaar op de loer liggen dat ik al die spannende dingen wil bewaren (want je kunt er een mooi verhaal bij verzinnen).

Geen gouden bergen dus (goud is ook niet magnetisch), maar toch: het is een hobby die geld oplevert in plaats van geld kost. Als je tenminste de opstartkosten eruit haalt, want je moet wel een flinke magneet en een stuk touw hebben, en vooral zo’n magneet kost wat.

Het is daarnaast wel tegelijkertijd goed voor het milieu, als je het tenminste niet teruggooit.

Ik zal voorlopig niet te weten komen wat er allemaal in het water voor ons huis ligt. Want hoewel het me best wel leuk lijkt voor een keertje, denk ik niet dat dit uit kan groeien tot ‘iets leuks waarmee ik voldoende inkomen genereer om van te leven’. En die mannen? Die zijn doorgelopen en hebben alle stukken ijzer die het begin van een verhaal zouden kunnen zijn weer terugvertrouwd aan het donkere water voor de deur.

Efficiënt met warmte: Bakken na het afwassen

Lekker relevant nu het zo warm is buiten. Maar het viel me nu toevallig op.

Ik had zin in een gebakken eitje. De vaatwasser was net klaar en ik haalde het kleine koeke(n)pannetje eruit. Het was nog warm. "Ha!" dacht ik, "dan kost het mooi minder energie om het pannetje op te warmen."

Als je het zo kan plannen dat de vaatwasser klaar is net voor je gaat koken, kun je dus wat energie besparen. (Niet je vaatwasser aanzetten als het niet nodig is.)

Geld als water

In de periode juni 2013 - juni 2014 verbruikten we 76 m3, dat is 213 liter water per dag.

In de periode juni 2014 - juni 2015 verbruikten we 75 m3, dat is 206 liter water per dag.

In de periode juni 2015 - juni 2016 verbruikten we 70 m3, dat is 188 liter water per dag.

Volgens het nibud is 93 m3 gemiddeld voor een tweepersoonshuishouden. Op gemiddeld.nl vind ik 91 m3 (cijfers 2015). Daar zitten we dus keurig onder met 70 m3 oftewel 188 liter.

Ik vind dat nog steeds heel veel eigenlijk. 188 flessen water elke dag, waar laten we die? (Nou ja natuurlijk niet echt de flessen, maar de inhoud daarvan.) Waarschijnlijk stroomt het meeste over ons hoofd en vervolgens het doucheputje in. En een flink deel zal ook door de wc spoelen.

Ons maandbedrag is gedaald van € 18,52 via € 18,19 naar € 17,14. We betalen in tien maanden, van augustus tot en met mei, en in juni en juli gaat het waterbedrijf aan het rekenen. Dan innen ze niet. Het maandbedrag was de afgelopen twee keer dus te hoog. Dat betekent dat we dan in augustus een klein bedrag betalen en vanaf september het nieuwe maandbedrag.

Het is geen wereldbedrag wat we bespaard hebben, maar we besparen dan ook niet heel bewust of streng op water. Zuinig zijn met water doe je voor het milieu. Ik vind het heel normaal dat je niet elke dag een half uur onder de douche staat, dat je een spoelstop oid in je toilet hebt en dat je de kraan niet laat lopen terwijl je je tanden poetst. Dat zijn dingen die we vroeger al meegekregen hebben en die nu onbewust gaan. 

Overigens bestaat ongeveer de helft van ons bedrag uit vaste kosten (vastrecht en precarioheffing) en daarop kunnen we niet besparen tenzij we onszelf af laten sluiten en dat gaat ons wat ver.

Wat nieuw is ten opzichte van vroeger is dat we de afwas niet voorspoelen voordat deze de vaatwasser in gaat. Voorwassen is echt niet nodig, wel de etensresten eraf schrapen, maar niet spoelen! Dat is nog altijd wel een discussie als ik samen met oudere mensen uit mijn familie 'afwas'.

Ik hoop dat we de dalende lijn vast kunnen houden, maar dat zal misschien niet makkelijk zijn nu ik hele dagen thuis ben omdat ik niet meer werk. Ik ga er een beetje op letten.