31 mei 2015

Spaarrente

Leaseplanbank verlaagt in juni de rente op zijn internetspaarrekening van 1,4% naar 1,3%. Daarmee behoren ze niet meer tot de aanbieders met het beste percentage zonder beperkende voorwaarden/eisen. Ik ben benieuwd hoe lang de andere banken die nu nog wel 1,4% geven vast (kunnen) houden aan dat percentage.

Voor Mevrouw Money Wenkbrauw is er voorlopig nog geen reden voor schuiven. Ik heb mijn 'vrije' spaargeld staan bij één van de banken die nog 1,4% rente geeft (Argenta). Voor 0,1 procentpunt verschil ga ik ook niet schuiven denk ik, maar alles daarboven is wel aanleiding om te onderzoeken of de aanbieder van het betere rentepercentage interessant voor mij is.

Wanneer schuiven mijn geachte lezers met spaargeld?

Roken

Als ik zou kunnen, zou ik stoppen met roken. Dat zou echt een flinke besparing opleveren, en het is nog gezonder ook. Maar ik kan het echt niet, want ik rook niet. Geen pakje per dag roken, scheelt over drie jaar 6.621 euro, gerekend met de huidige lage spaarrente (wel de beste van nu).

Dat zou mooi meegenomen zijn, dus ik moet op zoek naar een gewoonte die geld kost en waar ik wel mee op kan houden. Wat zou dit bloggen eigenlijk kosten aan elektriciteit? Eigenlijk was dat een beetje een flauwe grap om dit blogje mee af te sluiten. Maar ik ben nu toch wel benieuwd. 
Een kort rondje googelen levert op dat een laptop die een heel jaar aanstaat ongeveer 50 euro kost. Stel dat ik gemiddeld een uur per dag met het blog bezig ben, dan kost dat een halve cent. Dat is de moeite niet om te besparen, en bovendien vind ik bloggen een stuk leuker dan roken me lijkt.

Dit stukje heb ik geschreven omdat het vandaag niet-rokendag is

30 mei 2015

Vrijdagmiddagborrel

Meneer Money Wenkbrauw had gisteren een extended vrijdagmiddagborrel op locatie. Het plan om niet te veel te drinken en op de terugweg uit de trein te stappen om naar huis te rijden met de auto is mislukt. Het was een leuke avond :) en daarom staat de auto nu nog op de parkeerplaats bij het station vlakbij zijn werk, hier 10 km vandaan.

We moeten straks weg met die auto. Ik zou er best heen willen fietsen. Het weer is lekker en het is een mooi tochtje. Ik heb een vouwfiets die achterin zou kunnen en Meneer Money Wenkbrauw zou maandagochtend met de trein naar zijn werk kunnen gaan, van station naar werk fietsen, en dan maandagavond terug naar huis fietsen.
Maar Meneer Money Wenkbrauw voelt zich niet zo fit (heel raar) en heeft dus geen zin om te fietsen. Dat kost ons twee keer 1,60. Ik vind dat zonde omdat ik fietsen ook nog eens veel leuker vind dan met de trein. Even heb ik daarom overwogen om hem met de trein te laten gaan en zelf te fietsen. Maar dat vind ik wel heel ongezellig.

Ik was in dubio wat ik hier nou van moest vinden. Ik probeer juist zo veel mogelijk van deze kleine besparingen te halen voor de 'hoop van honderd'. Meneer Money Wenkbrauw heeft het aan zichzelf te danken dat de auto daar staat en dat hij zich niet zo lekker voelt. Maar het moet wel leuk blijven. Hij heeft een leuke avond gehad, dat is goed voor hem en voor het team, en dat is goed voor het bedrijf. Dit gebeurt niet structureel dus, vooruit: we gooien die 3,20 ertegenaan zonder te zeuren :)

Of wacht, toch even zeuren: nog niet zo lang geleden (dit jaar nog) kostte dit ritje volgens mij maar 1,40 per persoon. NS  heeft dus ruim 14% op de prijs gezet. Vind ik veel. Betekent wel dat ik nog meer bespaar als ik naar mijn werk fiets. Goed nieuws dus eigenlijk. ;) maar ik merk het pas als ik een keer niet kan fietsen en ik het hogere bedrag moet betalen.

29 mei 2015

MMW-acties en (be)spaarcentage 3

Mei 2015 was mijn derde maand als Mevrouw Money Wenkbrauw.

Bespaarcentage (voor hypotheek en pensioen):


Dieptepunt 2014 19%
mrt-15 47%
apr-15 52%
mei-15* 51%

Dat ziet er goed uit dus. N=3 is nog geen garantie dat dit structureel is, maar ik heb het in ieder geval langer dan twee maanden volgehouden en ik vond het niet moeilijk.
Het percentage van mei is voor de vergelijkbaarheid exclusief mijn vakantie-uitkering. Als ik de vakantie-uitkering uitsmeer over het hele jaar en optel bij enerzijds mijn salaris en anderzijds wat ik gespaard heb, komt mei uit op 53%.

Hieronder volgt een update van mijn acties sinds de kennismaking met 3M.
  1. Spaargeld en reserveringen verhuisd naar spaar- en depositorekeningen met een beter rentepercentage (van 0,9 naar 2,0).
  2. Nóg vaker fietsen in plaats van de trein nemen.
  3. Brood, fruit en jus mee naar het werk ipv daar kopen, en vervolgens mijn jus-consumptie teruggebracht.
  4. Een beleggingsrekening aangevraagd.
  5. Cola-consumptie gereduceerd, meer water gedronken.
  6. Minder uit eten, minder geborreld.
  7. Extra inkomsten gegenereerd (zeer bescheiden) via Euroclix. Is in april en mei niet gelukt.
  8. Pensioenregelingen gecheckt.
  9. Meer vegetarisch gegeten.
  10. Minder uitgegeven aan boodschappen (bv. Wonky-appels ontdekt).
  11. Goedkopere aansprakelijkheidsverzekering gezocht en afgesloten.
  12. Goedkoper energiecontract afgesloten.
  13. Hypotheekaflosplan gemaakt en de reservering tbv de aflossing verhoogd. Plan is inmiddels veranderd in: zo snel mogelijk alles aflossen.
  14. Advertenties op mijn blog gezet, die nog steeds niets opleveren, maar er komen wel meer bezoekers en dat vind ik eigenlijk ook wel leuk.
  15. Een paar abonnementen (sms, Vereniging Eigen Huis, ...) opgezegd.
  16. Zuinig met energie.
  17. Schoonmaakster voor 50% opgezegd.
  18. Zegeltjes sparen.
  19. Vakantiegeld op mijn spaarrekening gezet.
Wat heb ik (nog steeds) niet gedaan:

27 mei 2015

Rekenmachine

Hoewel ik fan ben van Muscle over Motor, heb ik toch maar even een rekenmachine-app op de ‘voorpagina’ van mijn telefoon gezet. Bij aanbiedingen wordt lang niet altijd de nieuwe kiloprijs vermeld. Ik vind dat ik best goed kan hoofdrekenen, maar 2,87 per 350 gram omrekenen naar een kiloprijs vind ik toch net veel werk uit mijn hoofd. 

Nu kan ik gewapend met mijn rekenmachientje door de appie struinen en uitrekenen of de aanbieding echt het goedkoopst is. Maar niets kopen is nog altijd goedkoper. Deze week zijn de blauwe bessen in de aanbieding en die wilde ik gaan kopen. Ze zijn gezond en lekker en nu niet te duur dus: lekker kopen. Het schap was echter leeg. Jammer, een soort blauwtje, maar aan de andere kant is vandaag het geld voor de bessen dus op de bankrekening gebleven. 

Ergens deze week belanden ze waarschijnlijk wel in mijn mandje, want het is een goede aanbieding voor ons omdat wij graag fruit eten. En voor de andere aanbiedingen heb ik mijn rekenmachine, waar ik ook mee kan bellen.

Feest!

We gaven vorige week een feestje. Dat vinden we echt leuk om te doen en we maken er ook altijd een themafeestje van. Dit keer was het een kinderfeestje met de vraag om verkleed te komen als wat je later worden wil (hoeft niet, mag wel). We hadden ook een circuitje met kinderspelletjes en snoepzakken om mee te nemen voor als mensen weggingen. Verder gewoon goede muziek met af en toe een kinderen-voor-kinderen-nummer ertussen.

We hebben er erg van genoten, ook van de voorbereidingen (op ’t ene standaard-stress-uurtje vlak voor het feest begint na). En op het feestje zelf ontstonden leuke gesprekjes over wat je worden wilde, waarom je dat wel of niet geworden bent. Ook werd er door sommigen fanatiek geringwerpt, gekoekhapt, en gespijkerpoept. Wij hebben plezier gehad en ik geloof onze gasten ook.

In de voorbereiding hebben we geprobeerd om de kosten laag te houden zonder afbreuk te doen aan waar wij van genieten en waar we onze gasten ook van willen laten genieten. Dus we hebben een paar weken geleden al frisdrank en bier gekocht toen deze in de aanbieding waren. Niet het goedkoopste merk, wel met korting. We hebben de goedkoopste chips van Albert Heijn getest en omdat we die lekker vonden, mocht die ook in het boodschappenkarretje voor het feestje. Geen toostjes met smeersels of nootjes, dat pastte niet zo in het thema, en is vaak ook wat duurder. We hebben opgelet dat we dingen kochten die we zelf ook lekker vinden. Er blijft vaak wat over van een feestje en als je er dan zelf nog van kunt genieten, is het geen weggegooid geld, maar juist lekker nagenieten.

Op één ding hebben we niet bezuinigd. Voordat we dit nieuwe leven van zuinig-kan-ook-leuk-zijn ontdekten, hebben we een hobby ontwikkeld: elk jaar rijden we naar de champagne-streek in Frankrijk. We genieten van het Franse landschap, de Franse mensen en we proeven champagne. Van de lekkerste laden we een paar dozen in de auto en die laden we vervolgens weer in onze kelder. We drinken regelmatig samen of met vrienden een flesje en als we een feestje geven, schenken we ook champagne. Nou moet je niet denken aan de prijzen die je hier bij de slijter betaalt, maar goedkoop is het niet. Voorlopig genieten we nog zoveel van die hobby dat we hier geen concessies aan doen. Ik kies er dus voor om mijn pensioen iets later te laten beginnen en nu te genieten van champagne-momenten.

We hebben dus champagne geschonken, maar die stond al in de kelder en drukt dus niet op ons maandbudget (vervanging zit in de vakantiereservering). Verder hebben we de boodschappen binnen ons maandbudget kunnen doen.

26 mei 2015

Verzekeren

Met verzekeren is iets raars aan de hand. Het basis-idee heeft wel wat: doordat je met een grote groep spaart om financiële pech op te kunnen vangen, hoef je maar een klein bedrag te sparen want niet iedereen overkomt die financiële pech.
Dat werkt goed bij dingen die niet vaak voorkomen, maar minder goed bij dingen die vaak voorkomen. Iedereen raakt wel eens iets kwijt op vakantie: een zonnebril, een handdoek, een camera, een boek. Als mensen daarvoor een verzekering afsluiten en alles wordt ook daadwerkelijk geclaimd, ligt het bedrag dat per persoon ingelegd moet worden erg dicht bij wat er zoal verloren wordt. Er moet ook nog ingelegd worden voor de bedrijfskosten en winst (zelfs al is die heel laag).

Ik denk dat je je moet verzekeren voor zaken die echt belangrijk zijn en die je niet zelf kunt betalen. Dus: je mobieltje verzeker je alleen als het ding van levens- of bijna-levensbelang voor je is (really?), én je nog niet de buffer hebt op kunnen bouwen om een nieuwe te kopen (wat een tijdelijke situatie zou moeten zijn, maar dat is iets anders).

Nou kosten verzekeringen lang niet altijd veel geld. Een paar euro per maand, daar kun je je geen buil aan vallen. Maar als het geld niet ‘vastzit’ in een verzekeringspremie ben je veel vrijer om het te besteden: je kunt je  fiets vervangen van de uitgespaarde allrisk-premie van je auto), je hebt niet te maken met allerlei beperkende regeltjes en uitzonderingen waardoor je misschien niet uitgekeerd krijgt. En zolang je het geld niet hoeft te besteden, levert het jou rendement op in plaats van de verzekeringsmaatschappij.

Wat verzeker je wel standaard:
  • Verzeker je voor ziektekosten, áls je naar het buitenland gaat, zorg je dat je ook daar gedekt bent.
  • Verzeker je huis.
  • Verzeker je voor de kosten van bijvoorbeeld een ongeluk die een ander op jou kan verhalen (WA-verzekering).

En dan komt het:
  • Voor mensen die niet zomaar alle tandartskosten kunnen betalen, is het verstandig een aanvullende verzekering te nemen. Mensen die het wel kunnen betalen, hoeven geen verzekering hiervoor te nemen.
  • Voor mensen die niet zomaar een vervangende auto kunnen kopen en die bijvoorbeeld voor hun werk afhankelijk zijn van hun auto, is het verstandig ook hun auto verzekeren. Mensen die het wel kunnen betalen, hoeven geen verzekering hiervoor te nemen.

Het lijstje is veel langer te maken en komt hierop neer: mensen met weinig ruimte in hun budget ‘moeten’ meer verzekeringen afsluiten. En dat terwijl zij juist de besparing goed kunnen gebruiken. Een cirkel die niet makkelijk te doorbreken is. Het helpt als je eerlijk en en beetje streng bent tegenover jezelf: ben je echt afhankelijk van je auto of zou je ook een tijdje op de fiets kunnen gaan?


Een andere vraag is de levensverzekering. Stel dat er in het gezin een hoofdkostwinnaar is die significant meer verdient dan de ander. Als die kostwinner iets overkomt, hebben de achterblijvers naast veel verdriet ook nog eens een financiële strop. Je wil voorkomen dat ze naast alle ellende ook nog eens niet meer voor zichzelf kunnen zorgen en gedwongen worden te verhuizen, dus sluit je een levensverzekering af.

Wat als de hoofdkostwinnaar niet overlijdt, maar arbeidsongeschikt raakt? Daarvoor sluit je een arbeidsongeschiktheidsverzekering af. 
Wat als de hoofdkostwinnaar niet arbeidsongeschikt raakt maar werkeloos? Daarvoor sluit je een werkeloosheidsverzekering. Maar wacht eens even, die zijn heel duur en de voorwaarden zijn vaak slecht. Dus dat pak je anders aan: je legt een buffer aan, zodat je bij werkeloosheid de tijd hebt om je inkomen op een andere manier te regelen.

Zou je dat niet voor die andere twee situaties ook kunnen doen? Zeker als je spaart om financieel onafhankelijk te worden, ben je eigenlijk al bezig met een dergelijke voorziening, en die is een stuk flexibeler inzetbaar dan die verzekeringen. Toegegeven: als de hoofdkostwinnaar overlijdt als je aan het begin van het opbouwen van je voorzieningen bent, dan heb je waarschijnlijk nog niet voldoende opgebouwd en is de verzekering waardevol.
Je kunt je levensverzekering ook voor een korte periode afsluiten. Misschien een goede keuze als je gezin écht in de problemen komt bij het overlijden van de hoofdkostwinnaar. Ik heb me daar niet in verdiept omdat onze situatie anders is, dus ik weet niet of het een goede optie is. Maar met de luxe dat ik niet in die situatie verkeer (en het dus misschien wel verkeerd inschat), denk ik dat je ook best wel wat vertrouwen mag hebben in je gezin. Het geluk en welzijn hangt niet van het inkomen af, en waarschijnlijk kunnen de achterblijvers meer dan je denkt.
Vergeet trouwens niet dat je in Nederland recht hebt op een nabestaandenuitkering, dat is zeker geen vetpot, maar het is in ieder geval iets. Bovendien bouw je zolang je in loondienst bent nabestaandenpensioen op. Vaak heb je daar al wat in opgebouwd tegen de tijd dat je een gezin hebt, dat afhankelijk van je is, en is een levensverzekering dus niet noodzakelijk.
Als ik nu bijvoorbeeld zou overlijden, zou Meneer Money Wenkbrauw 900 euro netto per maand krijgen. Dat is toevallig precies het bedrag dat ik aan onze gezamenlijke rekening overmaak : ) Hij krijgt het, maar Meneer Money Wenkbrauw heeft het niet nodig. Hij heeft een eigen inkomen, en ik eet natuurlijk niet meer mee van die gezamenlijke rekening als ik dood ben. Ik moet trouwens nog wel begraven worden, maar dat kan hij wel betalen uit mijn erfenis. Hè getsie, het is toch een naar onderwerp om over na te denken, maar wel belangrijk. 

Wij hebben in ieder geval zo min mogelijk verzekeringen, en het loont ook zeker de moeite om bijvoorbeeld eens per jaar te kijken of je een voordeligere verzekering kunt vinden voor de verzekeringen die je echt nodig hebt.