Nabestaandenpensioen

Als ik overlijd voor mijn 65e krijgt Meneer Money Wenkbrauw bijna 900 euro netto per maand van mijn pensioenfonds. Daar hebben we niet voor gekozen, het is standaard zo geregeld. Ik gun het hem van harte, maar Meneer Money Wenkbrauw heeft dat geld niet nodig. Hij heeft een eigen inkomen om in zijn levensonderhoud te voorzien, inclusief de woonlasten en rekening houdend met het feit dat alleen leven doorgaans duurder is per persoon dan samen. Andersom is dat ook zo. Ik ben niet afhankelijk van het inkomen van Meneer Money Wenkbrauw om onze (dan 'mijn') levensstijl vol te houden.

Ik vind het eigenlijk een beetje vervelend dat ik er niets in te kiezen heb. Ik vind het ook niet meer van deze tijd. Vroeger was het misschien logisch, maar anno 2015? Zo'n nabestaandenpensioen is nodig als er een kostwinner is of een groot verschil in inkomen. Als je er samen voor kiest dat er één kostwinner is, dan kun je ook een verzekering afsluiten voor als dat inkomen door overlijden wegvalt.

Ik neem aan dat pensioenfondsen hiervoor een reservering aan moeten houden. Zou het niet beter zijn om mensen de keuze te geven? Of zie ik iets over het hoofd?

Laptoptraagheid

Half november ging het laptopje dat ik in juli had gekocht stuk. Ik stuurde hem op naar Medion/Lenovo. Na ruim drie weken kreeg ik de mededeling dat ze hem niet konden maken. Ik zou een vervangende krijgen. Dat laatste is natuurlijk netjes.

Toch is het knap onhandig dat ik mijn eigen laptopje niet terugkrijg. We hebben hier thuis een backupsysteem, maar omdat mijn laptopje het de laatste weken al niet zo goed deed, liep het backuppen achter. Wat ik in die laatste twee weken heb gedaan, ben ik kwijt. Heel onhandig omdat ik bijvoorbeeld mijn boekendatabase bij had zitten werken. De ingevoerde boeken hebben allemaal een plekje in de kast gekregen. Nu weet ik natuurlijk niet meer welke boeken ik opnieuw in moet voeren. Er staan zeker tweeduizend boeken in mijn boekenkast dus alles 'even' nalopen is er niet bij. Geen wereldramp hoor, maar wel onhandig.

Inmiddels is het 11 dagen geleden dat ik het bericht kreeg en sindsdien heb ik niets meer gehoord. Ik werk nu al bijna anderhalve maand op mijn oude laptop die regelmatig oververhit raakt.
Daarom heb ik gebeld om te vragen naar de stand van zaken. Het meisje van het callcenter wist ook niet waarom er nog geen nieuwe opgestuurd was. Ze gaat het uitzoeken en dan krijg ik bericht. Ondertussen wuif ik mijn oude laptopje koelte toe.

Ik vind het netjes dat ik een nieuwe krijg, maar ik vind het wel jammer dat het nodig is en dat het lang duurt. Ik vraag me af of het komt doordat het zo'n goedkope laptop was of dat de kans op deze pech net zo groot was geweest bij een duurdere laptop.

Voorproefje op pensioen?

Binnenkort valt het eerste deeltje van het geld dat ik voor aflossing van mijn hypotheek gereserveerd heb vrij. Het plan daarmee is dus aflossen, maar ik twijfel. Aflossen is het voordeligst voor mij, heb ik uitgezocht. Maar, maar, maar, ...

Als ik het geld nu in de aflossing stop, kan ik het er niet zo makkelijk weer uithalen. Op zich heb ik het ook niet nodig. Ik heb mijn salaris, van 50% daarvan kan ik prima leven. Ik heb reserveringen voor als ik belangrijke spullen moet vervangen. Ik heb een buffer waar ik even mee vooruit kan als ik onverhoopt mijn baan kwijtraak. Maar, maar, maar, ...

Afgelopen jaar had ik het af en toe helemaal gehad op mijn werk. En dan dacht ik: ik kan volgend jaar ook gewoon mijn baan opzeggen, en een jaar of vijf interen op mijn vermogen. Ik weet genoeg leuke dingen om te doen, en dan is er nog ruim voldoende tijd over om te verzinnen hoe ik na die vijf jaar (of al tijdens) in mijn levensonderhoud ga voorzien.

Het lijkt me heerlijk, en het kan. Natuurlijk zitten er nadelen en risico's aan. De grootste die ik zie:

- In die vijf jaar bouw ik geen vermogen op. Dat betekent dus dat ik niet volgens mijn 'huidige schema' op mijn 53e kan gaan rentenieren.
- Mijn hypotheek wordt niet afgelost. Dat betekent een extra kostenpost aan rente (en aflossing die ooit nog moet komen).
- Als ik na vijf jaar geen inkomen vind of heb gevonden, moet ik er op een andere manier voor zorgen dat ik niet in de schulden terecht kom en dat betekent waarschijnlijk dingen verkopen die ik niet wil verkopen en andere drastische concessies aan mijn levensstijl doen, die ik liever niet doe, waaronder mogelijk uiteindelijk verhuizen. (Dat laatste heeft natuurlijk ook impact op Meneer Money Wenkbrauw).

Aan de andere kant zijn er ook voordelen en kansen:
- Zoals gezegd: het lijkt me heerlijk. En daar gaat het toch om, daar doe ik het voor: leuke dingen kunnen doen en genieten met de mensen om me heen.
- Ik kan een andere baan uitproberen en wie weet vind ik mijn droombaan, die kans is iig groter dan wanneer ik in mijn huidige baan blijf zitten. Door andere omstandigheden te creëren, is de kans op iets nieuws groter.
- Misschien bedenk ik in plaats van een droombaan een andere manier om in mijn levensonderhoud te voorzien. In vijf jaar kan er veel gebeuren. (Ik verwacht niet dat het vanzelf op mijn pad zal komen, maar ik kan er lekker naar op zoek.)

Mijn gedachten slingeren flink op en neer. De ene keer vind ik het echt een achterlijk plan om m'n baan op te zeggen en te kiezen voor niet weten hoe ik over vijf jaar voor mezelf ga zorgen. En de andere keer vraag ik me af waarom niet, vijf jaar is immers een hele tijd, en je hebt sowieso niet alles in de hand.
Ik merk dat ik het vooral ook erg fijn vind, dat het zou kunnen, dat ik de mogelijkheid achter de hand heb. Dus misschien moet ik voor een derde optie gaan: het geld conservatief beleggen en van het rendement de hypotheekrente betalen. Daar zit weer een andere swot-analyse aan vast. Ik denk er nog even over na.

Als de allerlaatste 61 dagen

Als de dokter zou zeggen: 'Mevrouw nog twee maanden' zou ik stoppen met werken en

• meer tijd met geliefden doorbrengen, samen leuke dingen doen
• lezen en schrijven, 
• misschien nog een paar mooie duiken maken, nog een keertje skydiven (met mijn neefjes), 
• in het bos zijn,
• een themafeest geven (en voorbereiden) met een spetterende openingsdans, 
• een dansvoorstelling in huis regelen,
• een paar bijzondere champagnes drinken
• misschien wel een stichting oprichten voor kansen voor vluchtelingen (maar ik wil me niet nobeler voordoen dan ik ben; geen idee of dat ervan zou komen.)
• en een blinde pils-test doen. 

Dat laatste niet omdat het zo heel bijzonder is, maar ik ben er al een tijdje benieuwd naar en het komt er maar niet van.
Het meeste zou ik samen met Meneer Money Wenkbrauw willen doen. Hij krijgt af en toe een uurtje vrij ;) als ik wat 1-op-1 tijd met een vriendinnetje of familie heb.

Ik vind het fijn om hier weer eens over nagedacht te hebben.

Als de allerlaatste dag

Ik ken hem van Youp van ’t Hek (hier een mooie versie), maar je hoort het advies uit vele hoeken: leef je leven als was het de laatste van je leven.

Ik geniet van mijn leven zoals het nu is, maar als de dokter tegen me zegt: “Mevrouw nog twee maanden” dan ga ik toch een paar dingen anders doen. Waarom doe ik dat niet nu dan? Ik weet immers niet of ik nog meer dan twee maanden heb. Niemand weet dat.

Het verschil is dat als je een deadline hebt gekregen van je dokter, je vrij zeker weet dat het niet (heel veel) langer gaat duren. Dan hoef je dus niet te zorgen voor een leuk later; alleen maar voor een leuk nu. Maar als je kans op later nog best groot is, is het ook wel fijn om ervoor zorgen dat de kans op een leuk later groter is. 

Voor mij geldt dat mijn nu lang niet zo leuk is, als ik weet dat ik mijn eventuele later verwaarloos. Dus zorg ik voor later. Dat doe ik in het klein: ik stop een boek in mijn werktas, waardoor ik meer moet sjouwen, maar waardoor ik wel later op de terugweg in de trein lekker kan lezen. Dat doe ik in het groot: ik werk vier dagen in de week waardoor ik in mijn vrije tijd -nu en later- dingen kan doen, die ik leuker vind dan werken.

Zorgen voor later staat overigens heel veel dingen van het laatste-dag-advies niet in de weg:

• Doe leuke dingen.
• Investeren in later is goed, maar doe geen dingen waar je nu ongelukkig van wordt.
• Laat je geliefden weten dat je van ze houdt.
• Als er ruzie of zoiets is, maak het dan goed. En als dat meer tijd nodig heeft, laat dan nu vast weten dat je graag wil dat het goedkomt.

 Misschien is niet zo’n slecht idee om eens te bedenken wat je zou doen, als je nog twee maanden had en verder geen beperkingen. En dan vervolgens bedenken welke van die dingen je nu kunt doen (of voorbereiden) zonder je voorzieningen voor een leuk later significant te benadelen.

Sloffen versus vloerverwarming

Heerlijke sloffen heb ik gekregen. Ze voelen als een konijntje zo zacht (ik heb continu de neiging om mijn voeten te aaien), en zijn heerlijk warm. Het zijn superdeluxe sloffen. Sint Zus houdt van luxe en deelt dat graag met anderen.

Ik had sloffen op mijn lijstje gezet omdat ik koude voeten krijg als ik te lang in de keuken sta (op sokken). Tot voor kort hield een elektrische vloerverwarming de keukenvloer op minimaal 15 graden. In de energiebesparingsronde na mijn blogpost over onze uitgaven is die luxe gesneuveld. Ik draag in huis extra dikke sokken, maar zelfs die waren niet opgewassen tegen de kou uit de tegelvloer. En dus zette ik sloffen op mijn lijstje.

Maar sloffen kosten ook geld, en om ze te produceren en bij mij te krijgen zijn grondstoffen en energie gebruikt. Ik vroeg me ineens af of het wel een duurzame/economische zet was geweest om sloffen te vragen.Niet iets om me heel erg druk over te maken want ik ben erachter gekomen dat ik het heerlijk vind om konijnenvoeten te hebben en dat is ook wat waard.
Maar ik was wel benieuwd. Meneer Money Wenkbrauw schatte 'over de duim' dat de keukenvloerverwarming €75,- per jaar kostte. Dat kosten zelfs deze superdeluxe sloffen niet.

Conclusie: Je kunt beter sloffen dragen dan de elektrische vloerverwarming aanzetten.

(Misschien denk je nog: maar de gewone verwarming hoeft minder hard als er vloerverwarming aan is. Klopt, maar ik heb er vooral last van als de gewone verwarming uberhaupt niet aan is, bijvoorbeeld 's ochtens vroeg. En bovendien is elektrisch verwarmen heel veel duurder dan verwarmen met gas. Ik denk dus dat het verwaarloosbaar is en in ieder geval de conclusie niet verandert.)

Kruidnootjes bakken - met recept

Misschien heb ik vandaag wel tijd over om kruidnootjes te bakken. Vandaag is dé dag voor kruidnootjes natuurlijk. Is zelf bakken goedkoper?

Ik heb even gegoogeld en volgens budgi.nl kosten de ingrediënten voor ongeveer 500 gr kruidnoten €1,22. (Die 500 gr baseer ik op het gewicht van de ingrediënten. Geen idee of het ook allemaal overblijft. Zou moeten volgens de wet van behoud van massa en energie :) Maar misschien dat er ergens moleculen de lucht in verdwijnen. Die geur bestaat ook niet uit niets. Of dat kruidnoten een ander energieniveau hebben dan al die losse ingrediënten bij elkaar. Maar goed daar gaat dit helemaal niet over. Gelukkig maar, want ik zou flink moeten graven om erachter te komen hoe het zit.)
Als je geen van de ingrediënten in huis hebt, ben je maar liefst bijna vier euro kwijt. Dan heb je daarna nog wel basterdsuiker, zelfrijzend bakmeel, een beetje boter, melk en speculaaskruiden over om een andere keer weer lekkere dingen van te maken. (Met de melk niet te lang wachten, maar dat had je zelf ook al bedacht.)

€1,22  voor 500 gram kan niet op tegen de prijzen die ik online zie voor budget-kruidnoten (bv. 1,49 voor een kilo, kan misschien nog wel goedkoper). En in de 1,22 zijn nog niet de kosten voor je oven meegenomen. Op basis van een zeer quick-and-dirty-zoekactie op google (1 pagina bekeken) schat ik dat dit 15ct extra kost.

Je kunt de prijs nog iets drukken door geen roomboter te nemen (ik vind roomboter niet lekker in baksels, maar veel mensen vinden het een must) of door nog iets scherper boodschappen te doen, maar op de helft van 1,49 ga je niet komen.

Zelf kruidnoten bakken doe je dus niet om te besparen, maar omdat het zo leuk en lekker is. Als je de meeste ingrediënten al in huis hebt, zou ik me niet tegen laten houden. Maar als je alles nieuw moet kopen, moet je even kijken of die 4 euro in je budget past. December is per slot van rekening een dure maand. Van een klein zakje gekochte kruidnootjes kun je ook genieten. Én vanaf maandag gaat het sintsnoep in de aanbieding.

Mocht je wel willen gaan bakken: het recept is makkelijk te googelen, maar voor de volledigheid:

Kruidnootjesrecept

• 100 tot 150 gram (room)boter
• 125 gram bruine basterdsuiker
• Ongeveer 4 eetlepels melk.
• 250 gram zelfrijzend bakmeel
• 10 gram speculaaskruiden
• Snufje zout
• Bakpapier (dit gaat niet in de nootjes, maar je hebt het wel nodig)

Vooraf: Kruidnootjes bak je in 15-20 minuten op 160-170 graden. Je kent zelf je oven het beste. Verspil geen energie door lang voor te verwarmen, maar ik denk dat beginen in een ijskoude oven ook niet helemaal goed werkt.

• Kneed boter, suiker, speculaaskruiden, zelfrijzend bakmeel en zout goed door elkaar.
• Voeg lepel voor lepel de melk aan het beslag toe, zodat het een lekker soepel deeg wordt.
• Bekleed de bakplaat met bakpapier.
• Rol van het deeg een slang, snijd er plakjes van en leg ze op de bakplaat. Niet te dicht bij elkaar want ze gaan nog rijzen. Of rol balletjes die je op de bakplaat een beetje platdrukt. 
• Bak ze in de oven in 15-20 min. gaar en lichtbruin.