Sparen van je bijbaan?

Mijn neefje is aan het solliciteren. Ik heb nu al 15 jaar de tijd om eraan te wennen dat hij steeds groter wordt, dus nog een keer: Mijn neef (15) is aan het solliciteren. Als hij het bijbaantje krijgt, heeft hij straks voor het eerst salaris. Wat heeft hij op dit moment aan de Mister-Money-Mustache-principes?

Het is duidelijk dat er een paar mooie algemene lessen in zitten waar je bijna niet vroeg genoeg mee kunt beginnen. Dat zijn wat mij betreft:

1. Houd het leuk (oftewel: geniet van het leven)
2. Maak geen schulden

Ik begin al een beetje te twijfelen bij ‘Bespaar’ en ‘Koop geen dingen die je niet nodig hebt’. Natuurlijk is het goed als hij vroeg leert om zuinig te zijn, maar ik denk ook ‘laat hem lekker’. Erover nadenkende kom ik tot het volgende: Hij heeft het recht om hierin zijn eigen ervaringen op te doen en daarvan te leren. Hij heeft ook recht op goede tips, kennis en ervaring en mag dan vervolgens zelf beslissen wat hij ermee doet. Ik zou hem wel actief behoeden voor het maken van schulden als het mijn zoon was (dat kan ik gelukkig met een gerust hart aan mijn grote zus overlaten).

Zelf ben ik erg gecharmeerd van het idee dat als je 17 jaar lang 50% van je inkomen spaart, je niet meer hoeft te werken. Maar als hij daar nu mee begint, gaat het niet op voor hem. Hij hoeft namelijk niet te leven van zijn salaris. Het meeste wordt betaald door zijn ouders. Over 17 jaar is dat heel anders. Ander punt is dat je daarvoor moet beleggen. En dat is niet rendabel met een klein bedrag. Ik weet niet wat je verdient als 15-jarige, maar ik denk dat 50% van wat hij in een jaar kan verdienen niet voldoende is voor een startbedrag dat opweegt tegen de kosten van beleggen.

Wat hij nu kan sparen zal marginaal zijn als hij zelf in zijn levensonderhoud moet voorzien. Het lijkt dan ook niet zinvol om daarvoor al te gaan sparen. Hij kan natuurlijk wel sparen voor een wat grotere uitgave, bijvoorbeeld een nieuwe telefoon of een brommer (ik hoop niet dat hij dat wil trouwens, maar dat is wat anders).

Is het nou toch zinvol voor hem om een soort buffer aan te leggen? Ik denk het wel, want ook een bijbaantje kun je kwijtraken en dan is het prettig als je je uitgavenpatroon a) niet gebaseerd hebt op je volledige, dan inmiddels voormalige, loon en b) niet meteen helemaal naar nul hoeft bij te stellen.

Ik weet helemaal niet wat hij van plan is en of het hem snel lukt een baantje te vinden. Als ik hem weer zie toch maar eens met hem over hebben. Ben wel benieuwd hoe hij tegen sparen en uitgeven aankijkt. En ik denk dat ik hem dan ook maar aanraad om eens op de site van Mister Money Mustache te kijken.

Tic Tic Tic BOEM

Ik dacht dat het alleen maar onhandig was, dat de batterijvan mijn telefoon zo snel leegliep. Maar het bleek ook een voorbode van een potentiële ontploffing. Meneer Money Wenkbrauw constateerde een ‘opgezette’ batterij –hij stond bol als een pak zure melk-, en vaardigde een verbod uit op langer dan een half uur achter elkaar laden.

En dat terwijl ik er eigenlijk nog steeds niet uit was wat ik nou wilde. Een nieuwe telefoon, een tweedehandse, en welke versie dan, of een nieuwe batterij. Allerlei speculaties over mogelijke levensduur van de varianten in combinatie met laagste-prijs-zoektocht bij elke variant maakte het keuzeproces wat lastig. Maar nu moest er snel gekozen worden, want het belt toch wat onrustig met een kan-elk-moment-ontploffen-unit aan je oor.

Uiteindelijk was het simpel: ik heb geen nieuwe telefoon nodig, ik heb een nieuwe batterij nodig. Dus voor 12 euro (incl. verzendkosten) heb ik nu weer een werkende telefoon met de functionaliteiten die ik gebruik (bellen, kiekjes, whatsapp, navigatie, calculator, wekker, e-reader). Hij mag zo lang aan de lader als ik wil, maar dat is helemaal niet nodig.

Uitbetaaldag (juni)

Het is weer Uitbetaaldag. Ik heb inmiddels mijn saldo de voorgeschreven drie keer gecheckt en de derde keer gezien dat mijn salaris werkelijk is bijgeschreven. Hoera! Lekker die dopamine :)

Ik was toch ingelogd dus ik heb het geld dat ik over heb van juni (of eigenlijk van het salaris dat ik eind mei gekregen heb) overgemaakt naar mijn spaarrekening als extra spaargeld. En mijn werkgever heeft alle sigaren uit eigen doos die hij me sinds januari had moeten geven nu uitgekeerd. Geen wereldschokkend bedrag maar toch nog 127 euro extra naar de spaarrekening. Nog even doorsparen en dan is mijn spaarbedrag groot genoeg om eindelijk te gaan beleggen.

Voordeelurenabonnement

“Het bedrag wordt rond datum X van uw rekening geschreven.” Het stond in de brief van de ns over mijn voordeelurenabonnement die ik een week of twee geleden kreeg. Ik dacht heel kort na of ik dat abonnement nog wilde (ja) en nam het verder voor kennisgeving aan.

Gisteravond realiseerde ik me ineens dat ik mijn rekening tegenwoordig vrij strak afroom. En dat ik afgelopen week geen tijd heb gehad (gemaakt) om mijn rekening te checken. Oeioei zou dat wel goed gegaan zijn? Vanochtend gecheckt , en er is niks aan de hand: geld nog niet afgeschreven en het had nog gekund ook. Dat laatste is mooi, want het gaat binnenkort natuurlijk wel een keer gebeuren.

Ik heb meteen even wat beter nagedacht over het abonnement. Het kost tegenwoordig iets meer dan 60 euro. Volgens mij kostte het rond de 45 euro toen ik het in 2000 aanschafte. Dan is de prijs dus met een euro per jaar gestegen. Maar daar gaat het nu niet om. Is het mij die 60 euro waard en zijn er geen betere abonnementen voor mij?

Met het voordeelurenabonnement krijg je na 9:00u en in het weekend 40% korting. Ik reis zeker vaker dan 10 keer per jaar grotere afstanden met de trein (naar familie). Met de korting op die reisjes heb ik mijn voordeelurenabonnement er al uit. Maar kan het goedkoper?

Een dal-abonnement is 11 euro goedkoper maar je krijgt op werkdagen ook geen korting tussen 16:00u en 18:30. Dat zijn net de uren dat ik die reisjes vaak maak, recht vanuit kantoor. Op zich zou ik kunnen wachten tot 18:30, er is altijd genoeg te doen. Maar ik wil juist een beetje op tijd vertrekken om na de reis nog wat aan de avond te hebben.

Tijdens deze exercitie beseft Meneer Money Wenkbrauw, die mij druk doende met allerlei tarieven bezig hoort, dat zijn abonnement te duur is. Hij heeft een dal-urenkaart, reist sporadisch met de trein en dan ook nog vaak tijdens de niet-dal-uren. Kaart ooit aangeschaft met korting, maar inmiddels verlengd voor het volledige bedrag.

Als hij wil opzeggen via ‘Mijn NS’ kan dat niet wegens regulier onderhoud. Ongelooflijk, dat je niet een systeem hebt dat je zonder overlast voor de klant kan onderhouden. Het kan wel telefonisch overigens.

Het is ons trouwens ook niet duidelijk of de verlening steeds automatisch voor een heel jaar is. Bij telefoonabonnementen mag dat niet meer toch? Die zijn na de afgesproken contractduur maandelijks opzegbaar.

Meneer Money Wenkbrauw baalt. Zijn remedie is muziek maken. Daar heb ik dan wel weer geluk mee, want ik vind het leuk als hij muziek maakt. Maar ik vind het leuker als hij blij is en muziek maakt.

Belastingherziening

Het gemiddelde huishouden gaat er 800 euro op vooruit. Het staat op nu.nl. Sjonge 800 euro. Ik vind dat ik mezelf niet rijk reken als ik het eerst halveer omdat het plan vast wat positiever gebracht wordt dan het uiteindelijk zal uitpakken (inclusief amendementen door oppositie), en vervolgens nog een keer halveer omdat het een gemiddelde is en er dus ook mensen minder krijgen. Blijft over 200 euro. Toch mooi meegenomen. Hoef ik niets voor te doen. Dat betekent ruim 7 procentpunten bij mijn bespaarcentage elke maand. Dan zou ik ineens naar de 60% springen. Dat is te mooi om waar te zijn. Inderdaad.

Het gaat niet om een bedrag per maand, maar een bedrag per jaar. Logisch natuurlijk, maar ik reken gewoon nooit in bedragen per jaar.

Geeft niets overigens. Motiveert om zelf aan de slag te gaan, verantwoordelijkheid te nemen. Dit weekend eindelijk weer tijd om na te denken over en dingen te doen die me echt verder brengen. Ik ga aan de slag!

To bieb or not to bieb

Ik houd van lezen. Als mijn moeder me vroeger kwijt was, zocht ze me in de bieb. Daar vond ze me meestal ergens in een hoekje met een boek. Toch heb ik al een tijdje geen abonnement meer op de bibliotheek. Ik houd namelijk ook van boeken. En wel op een manier waarvoor het min of meer randvoorwaarde is dat die boeken van mij zijn. 

Hoe leg ik dat uit? 

- Ik sorteer en categoriseer, heb een database met voor mij relevante informatie van die boeken. 

- Ik ga op een kruk voor mijn boekenkasten zitten, eerst kijken, en dan trek ik de eerste uit de kast omdat ik een bepaalde passage nog eens wil lezen, en een uur later liggen er her en der opengeslagen boeken op tafeltjes en op de grond, fictie en non-fictie door elkaar, want schreef die schrijver ook niet iets over dat thema, en wat betekent dat woord eigenlijk precies?

Ik ben een ongelooflijke mazzelaar en woon in een huis waar vroeger een boekwinkel in zat: een ruimte met een vide en galerijtjes met boekenkasten tot het vier meter hoge plafond. De kasten zijn gevuld met boeken, waarvan ik er heel veel heb gekregen sinds we hier wonen. Ik heb ze nog lang niet allemaal gelezen. Ik heb dus mijn eigen bibliotheekje, en geen behoefte aan een abonnement omdat ik in mijn eigen bibliotheek mijn hart kan ophalen (hoeveel mazzel kun je hebben).

Maar nu is de openbare bibliotheek naast ons komen wonen. Daarmee is de drempel een heel stuk lager geworden. Vorige week was de opening en zijn we even binnen gelopen. Wat een heerlijke plek! Boeken en gezelligheid in een monumentaal pand. Heel veel meer heb je niet nodig om mij gelukkig te maken. Onze logeetjes waren erbij en die vonden het ook prachtig. Zelfs Meneer Money Wenkbrauw had het naar z’n zin. “Hee, hier kun je games lenen.”

Dus nu denk ik erover om toch weer een abonnement te nemen. Het is absoluut niet nodig, maar wel heel leuk.

Plastic geld

Zojuist heb ik twee vuilniszakken met plastic afval ingeleverd en daar 60 cent voor gekregen. Het is een tijdelijke actie: voor elke kilo krijg je een kwartje. Ik was benieuwd wat het op zou leveren om mee te doen. En dus heb ik de afgelopen maand (ongeveer) braaf het plastic van het andere afval gescheiden.

Meneer Money Wenkbrauw was wat minder enthousiast. Ons afval gaat naar de afvalverwerking Rijnmond en Meneer Money Wenkbrauw heeft gehoord dat ze soms olie bij het afval moeten spuiten als het niet brandt (omdat er geen plastic meer tussen zit). Bovendien is Meneer Money Wenkbrauw een groot voorstander van automatisering: scheiding door de afvalverwerker is een stuk efficiënter dan scheiding door particulieren maar minder rendabel als particulieren ook al scheiden. Daarmee zou de winst van scheiden wel erg klein of misschien zelf negatief worden.
Helemaal in het begin was Meneer Money Wenkbrauw overigens nog wel even enthousiast: een kwartje per kilo is een goede prijs, als we nou goedkoper plastic inkopen op grote schaal en ... De ondernemer in hem slaapt nooit, maar let gelukkig ook op de lange termijn en dan is dit toch niet zo'n goed plan.

Ga ik ermee door? Ik weet het nog niet. Afgelopen maand heb ik gemerkt dat het plastic qua volume een groot deel van ons afval vormt (terwijl wij toch heel veel bananenschillen -om maar eens wat te noemen- 'produceren'). Dat motiveert om het te scheiden. Maar een kenmerk van Meneer Money Wenkbrauw is dat hij vrijwel altijd gelijk heeft (dat is meestal handig en interessant, soms irritant). Ik vind het best wat gedoe en als het dan eigenlijk nauwelijks milieuwinst oplevert, ... voor die 60 cent hoef je het niet echt te doen.

Hoe het ook zij, de actie heeft in ieder geval één positief effect: ik let bij het boodschappen doen nog meer op of (plastic) afval te vermijden is. Wel op een slimme manier: als ik bijvoorbeeld komkommer koop die dezelfde dag opgaat, hoeft er geen plasticje om, als ik hem pas over een paar dagen ga gebruiken, dan wel graag met plastic, want eten weg moeten gooien is nog erger.
O, en een ander leuk neveneffect: de jongeman die het plastic in ontvangst nam, was een vrolijkerd met een grote lach op zijn gezicht, die ook nog eens een leuke opmerking over mijn schoenen maakte. En zoals laatst ook al op Huisvlijt te lezen (en zien) was: lachen is aanstekelijk, dus Mevrouw Money Wenkbrauw is met een smile op haar gezicht terug naar huis gefietst.